Λαθροθήρες…


Αχ θεούλη μου, τι ωραία που θα’ ταν να’ γραφα ένα ποιηματάκι 
Ραυμόν Κενώ Είναι δύσκολο πολύ κανείς
να πιάσει ένα ποίημα
Όλοι το γνωρίζουν
Στα ποιήματα αρέσει
Να μένουν μακριά απ τους ανθρώπουςΑπό απόσταση τα παρατηρείς και όλα μοιάζουν ήσυχα, μα προσοχή:
Με τις αισθήσεις τεντωμένες,
-ακόμη και τις ώρες που πίνουνε νερό-
Θα αντιληφθούν τον ελάχιστο ήχο,
θα τρέξουνε μακριά από τον θηρευτή
και θα χαθούνε
πίσω απ τη σιωπή.Τα ποιήματα συνήθως κινούνται κατά μόνας:
Πλάσματα αυτοαναφορικά και εγωιστικά
Μασούν χορτάρι σε σαβάνες και σε μοναξιά.

Το πιο εύκολο:
Να πετύχει κανείς
Ένα σονέτο
Μορφές δυσκίνητες, ανάσες ομοιοκατάλληκτες.
Συνήθως επιλέγουν να μετακινούνται σε αγέλες.

Αφού αιχμαλωτίσεις τα ποιήματα:
Αρχικά τους αφαιρείς το αγκάθι.
Ύστερα τα παραφράζεις
τα επεξηγείς
τα ταξινομείς
Και τ’ αφήνεις να τριγυρνούν
Δίπλα σε βοηθήματα
Και οδηγούς μαγειρικής.

Αν και φιλήσυχα ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος:
Όλα τα βιβλία το γράφουν
Πως πάει καιρός από τότε που ένα ποίημα επιτέθηκε σε ανθρώπους
Ναι, πάει καιρός,
από τότε που τα ποιήματα σκοτώνανε ανθρώπους.

«Σέβομαι τα ποιήματα, γι αυτό και τα σκοτώνω»

Εδώ και χρόνια οι άνθρωποι κυνηγούνε τα ποιήματα

Στην μαύρη αγορά
Πληρώνει κανείς όσο όσο
Προσθέτει κύρος
Είναι ζήτημα κυρίως στυλ και ύφους

Το γόητρο
η μόνιμη έκπληξη
η φαντασμαγορία
Μπροστά στο λογοτεχνικό απόκτημα των ημερών:
Ένα σαλόνι στολισμένο με κεφάλια ποιητών.

(στο περιοδικό Θράκα)

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΚΟΛΙΑΣ: THE CURIOUS CASE OF UBER AND AIRΒNΒ…


από Αντώνης Φάρας

giphy.gif

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τις μητροπόλεις. Έρχεται ως μία πρόσκαιρη και φαινομενικά ακίνδυνη λύση. Προσφέρει  ένα αναγκαίο συμπλήρωμα στο εισόδημα ή βοηθάει να μειωθεί μία «πολυτελής» δαπάνη. Άλλοτε παίρνει τη μορφή του πρόσχαρου οικοδεσπότη, άλλοτε του οδηγού που δεν έχει πρόβλημα να σου φέρει τσιγάρα πριν σε παραλάβει.

Φαίνεται ότι (σχεδόν) τα πάντα επιτρέπονται εδώ. Λένε, μαζί μας «ανήκεις παντούσ.1» ή μαζί «βρίσκουμε τον δρόμοσ.2». Οι μεσσιανικές αυτές δηλώσεις, που σίγουρα δεν μπορούν να γίνουν πιστευτές κυριολεκτικά, είναι πέρα για πέρα υποφερτές από την μεγάλη πλειοψηφία. Δηλώνουν, κάπως υπερβολικά η αλήθεια είναι, ότι εδώ θα βρεις καλύτερες τιμές, αμεσότερη και συνήθως φιλικότερη εξυπηρέτηση, 24/7. Εδώ και κάποια χρόνια, εταιρίες σαν την Uber και το AirBnb έχουν αλλάξει τον τρόπο που λειτουργούν αγορές και κλάδοι, μπορούν με ένα κουμπί να είναι διαθέσιμες για χρήστες/πελάτες, τοποθετούνται ως εξαιρετικοί ανταγωνιστές των παραδοσιακών επιχειρήσεων.

Κάτι όμως πηγαίνει λάθος. Οι πόλεις, είτε τα συμβούλια τους (σπανιότερα), είτε οι κάτοικοι, μοιάζουν να είναι «αχάριστοι» στην ευκολία και τις δυνατότητες που τους προσφέρουν. Στο Βερολίνο σ.3παραπονιούνται για την άνοδο των ενοικίων, στη Βενετίασ.4 λένε ότι τους πετάνε έξω από τη πόλη τους, διαδηλωτές στις ΗΠΑσ.5 και άλλου ζητούν να διαγράψουμε το Uber – αυτά είναι μόνα κάποια από τα παραδείγματα. Οι παραπάνω πλατφόρμες είναι κομμάτι αυτού που ονομάζεται «sharing economy», του οποίου μία πλήρης μετάφραση στα ελληνικά θα μπορούσε να είναι η οικονομία διαμοιρασμού υπηρεσιών.

Συνέχεια

Συνέντευξη με ένα χορτοφάγο καρχαρία…


Γράφει ο mitsos175. 

Σήμερα έχουμε τη χαρά να κολυμπάμε δίπλα σ’ ένα αυστηρώς χορτοφάγο καρχαρία. Σ’ ένα καρχαρία που δεν τρώει άλλα ψάρια αλλά μόνο φύκια.

  • Καλημέρα. Πείτε μας παρακαλώ, τι σας έκανε να πάρετε μια τέτοια απόφαση;
  • Καλημέρα σε εσάς και όλους όσους μας διαβάζουν. Η απόφαση μου αυτή ήταν αποτέλεσμα συζήτησης που είχα με τη γοργόνα, την αδελφή του Μεγαλέξανδρου.

  • Μα υπάρχουν γοργόνες;

  • Όσο υπάρχουν νεράιδες, ο Άγιος Βασίλης, που μας φέρνει τα δώρα την Πρωτοχρονιά, ο λαγός του Πάσχα και πολιτικοί με φιλότιμο.

  • Πολιτικοί με φιλότιμο; Πλάκα μου κάνετε;

  • Φυσικά κάνω πλάκα. Και είσαι τυχερός, που ούτε εγώ υπάρχω, αλλιώς θα γινόσουνα ένας μεζές…

Αφού βγαίνει ο Πρωθυπουργός και δηλώνει πως υπάρχουν ιδιωτικές επιχειρήσεις που δεν έχουν κέρδος, αλλά που σκοπεύουν στην κοινωνική αλληλεγγύη, είπα να συνεχίσω τα παραμύθια, να ευθυμήσουμε, μπας και ξεχάσουμε λίγο τα χαράτσια και τις περικοπές.

Αν θέλουμε να μιλήσουμε σοβαρά, ας δούμε τι εστί καπιταλισμός. «Είναι ένα οικονομικό σύστημα όπου η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και διακίνησης των προϊόντων, όπως και οι επενδύσεις σε οικονομικά αγαθά, παραγωγή, κατανομή, το εμπόριο και υπηρεσίες, κατέχονται από ιδιώτες, με κυρίαρχο κίνητρο/στόχο το κέρδος». ΚΕΡΔΟΣ! Κατάλαβες Αλέξη; Όσο υπάρχουν ξωτικά, άλλο τόσο υπάρχουν καπιταλιστές που δεν θέλουν να κερδίσουν. Που θα βάλουν χρήμα για να το πάρει… το κοινωνικό σύνολο! Μισό λεπτό γιατί έπεσα κάτω από τα γέλια.

Αλλά κι εσύ κερδίζεις Αλέξη. Λέγοντας καμιά σαχλαμάρα περνάει η ώρα, ενώ ταυτόχρονα δείχνεις πιο ανθρώπινος, κάτι σαν χορτοφάγος καρχαρίας. Μόνο που όλοι ξέρουμε πως ο καρχαρίας τρώει τα πάντα, ειδικά άλλα ψάρια. Έχεις όμως μια διαφορά: Ο καρχαρίας (το ψάρι) είναι χρήσιμος.
Που λες, εμείς οι άνθρωποι δεν είμαστε ούτε χάνοι, ούτε γίδια. Τουλάχιστο οι περισσότεροι. Αν θες δίκαιο σύστημα με Αλληλεγγύη, Ισότητα κλπ, κάνε Κομμουνισμό. Αλλά δεν θέλεις κάτι τέτοιο. Τουλάχιστο σταμάτα το δούλεμα.

Οι «επενδύσεις» που λες εσύ, ο Κούλης και τα άλλα νεοφιλελέ σκυλόψαρα, ξέρουμε πολύ καλά τι είναι: Πλιάτσικο στα φιλέτα της δημόσιας περιουσίας. Αισχροκέρδεια εις βάρος των εργαζόμενων, που θα τους εκμεταλλευτούν ασύστολα. Κι αυτή είναι η «καλή πλευρά» τους, γιατί υπάρχουν ακόμα χειρότερα: Καταστροφή του Φυσικού Περιβάλλοντος, κακοτεχνίες, μίζες κοκ.

Το να βαπτίζουν λοιπόν τα αστικά κόμματα το κρέας «ψάρι» δεν αλλάζει την πραγματικότητα, τους κάνει απλά γελοίους υποκριτές…

Εκτός βέβαια, αν ο Τσίπρας, ο οποίος μας έχει συνηθίσει στα «θαύματα», μετά το σκίσιμο του Μνημονίου, το χορό των αγορών με τα νταούλια, κάνει και αυτό…


Aπό:http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2017/08/blog-post_315.html

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΡΑΠΤΗ- ΠΑΜΠΛΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΓΕΡΙΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ…


Αναδημοσιεύουμε τη βιβλιοκριτική που έκανε ο σύντροφος Δημήτρης Αργυρός στο «Ο Μισέλ Πάμπλο η Αλγερινή Επανάσταση και η εποχή μας» του συντρόφου Χ. Κωστούλα, θεωρώντας πως προσφέρει στη σχετική συζήτηση.avantgarde

nullΜε το φίλο και τον σύντροφο Χάρη Κωστούλα έχουμε  βρεθεί μαζί σε συζητήσεις και κινηματικές διαδικασίες, στην περιοχή της Ηπείρου, όταν ήταν φοιτητής στην Ηγουμενίτσα. Με τον Χάρη μας ενώνουν κοινές πολιτικές διαδρομές, κοινές πολιτικές παραδόσεις,  στην προοπτική του πολιτικού σχεδίου για την κοινωνική απελευθέρωση των καταπιεσμένων. Έτσι, μόνο χαρά μου, πρόσφερε η συγγραφή ενός μικρού βιβλίου από τον Χάρη Κωστούλα με τίτλο «Ο Μισέλ Πάμπλο η Αλγερινή Επανάσταση και η εποχή μας» από τις εκδόσεις Ένεκεν με πρόλογο του Δημήτρη Λιβιεράτου.

Όπως γράφει και στο πρόλογο του ο συγγραφέας σε αυτό το εξαιρετικό δοκίμιο ο Χάρης τον απασχολούν 3 ζητήματα. Α) Η θεωρητική και πρακτική σκέψη και δράση του Μιχάλη Ράπτη- Πάμπλο από την στιγμή που αναλαμβάνει την ηγεσία της 4ης Διεθνούς μέχρι την πραξικοπηματική ανατροπή του Αλγερινού ηγέτη Μπεν Μπελά.  Β) Η εμπλοκή της 4ης Διεθνούς και των συντρόφων τροτσκιστών στην Αλγερινή Επανάσταση. Γ) Η προσέγγιση των σημερινών κινημάτων του 3ου κόσμου σε σχέση με την αποτίμηση της  δράση της 4ης Διεθνούς και του αποικιακού επαναστατικού κινήματος

 

Συνέχεια