Μικροαστοί στα κάρβουνα…


Ο «νοικοκύρης» που ωρύεται ότι «δεν θα αφήσει το σπίτι του» και ότι «καλύτερα να καεί μαζί του παρά να το αφήσει», ενώ πλησιάζει η δασική φωτιά, είναι μια απ’ τις πολλές επιτομές της μικροαστικής παράνοιας. Προφανώς δεν θα έκανε το ίδιο αν το σπίτι του έπιανε φωτιά από μέσα· αν γινόταν σεισμός· ή να του ανήγγειλαν κάποια χοντρή κατολίσθηση.

Γιατί, λοιπόν, οι μικροαστοί (και όχι μόνο οι έλληνες…) έχουν τόσο πρόχειρη την απειλή της αυτοκαταστροφής τους πάνω στην ακίνητη περιουσία τους όταν πρόκειται για δασικές φωτιές; Σε μεγάλο βαθμό επειδή αγνοούν τι είναι αυτό το πράγμα. Αγνοούν επειδή τους συμφέρει: είναι πάμπολλα τα παραδείγματα νοικυραίων της επαρχίας που χάζευαν και χαζεύουν απ’ τα καφενεία την φωτιά απέναντι στη ράχη, περιμένοντας άλλους (την πυροσβεστική, τον στρατό, τον θεό…) να την σβήσει, την ώρα που θα έπρεπε αυτοί πρώτοι να τρέξουν για να την περιορίσουν έγκαιρα…. Κι ύστερα «οχυρώνονται» σε αυλές και σε ταράτσες, με λάστιχα ποτίσματος στο χέρι, απειλώντας ότι θα αυτοπυρποληθούν αν το θηρίο τολμήσει να πλησιάσει.

Η βολική άγνοια φαίνεται ότι έχει και έναν άθλιο υπολογισμό. Αφού οι «άλλοι» δεν έσβησαν την φωτιά νωρίτερα, τώρα θα αναγκαστούν να προστρέξουν στην ιδιοκτησία μου «για να μην υπάρξουν ανθρώπινα θύματα». Όλοι εδώ, λοιπόν! Πυροσβέστες, αεροπλάνα, ελικόπτερα, υποβρύχια, αεροπλανοφόρα: οι πάντες σε παράταξη για να σωθεί ο κυρ τάδε!

Εννοείται ότι η δημαγωγία, επαγγελματική ή ερασιτεχνική, συνεισφέρει τα μέγιστα. Επειδή οι δασικές πυρκαγιές, σε αντίθεση με άλλες φυσικές καταστροφές που είναι πολύ σύντομης διάρκειας (όπως οι σεισμοί ή οι χιονοστοιβάδες), προσφέρονται για θέαμα διαρκείας, η προβολή τους δίνει το έδαφος και τον απαραίτητο χρόνο να συγκροτηθεί και να αναπαρασταθεί η ιδέα του «θύματος». Και, φυσικά, των «δικαιωμάτων» του. Αλλοίμονο: η σκηνοθεσία του «που είναι το κράτος;» θέλει χρόνο θυματοποίησης! Κάθε αυθαίρετο μέσα στο δάσος «έχει δικαίωμα» σε δυο πυροσβεστικές και ένα καναντέρ. Κάθε οικισμός «έχει δικαίωμα» σε ένα συντάγμα φαντάρων με κλαδιά στα χέρια. Εκκλησίες και μοναστήρια είναι «νυν υπέρ πάντων ιερών ο αγών» – ο θεός δεν είναι αντιπυρικός.

Ορθολογικά μιλώντας θα έλεγε κάποιος ότι όπως συμβαίνει και με άλλα επικίνδυνα φυσικά φαινόμενα (όπως οι σεισμοί) έτσι και στις δασικές πυρκαγιές δεν φτάνει να είναι εκπαιδευμένοι οι διασώστες. Πρέπει να είναι εκπαιδευμένο και το πόπολο.

Αλλά η σκέψη είναι μάταιη: εδώ ζούμε…

(In case of emergency: αν σας τύχει θα είστε, πιθανόν, σε διακοπές. Μην διστάσετε! Αν υπάρχει δασική φωτιά κάπου κοντά σας, φορέστε παπούτσια για κακοτράχαλο περπάτημα, μακρύ παντελόνι και κάτι απο πάνω με μακριά μανίκια· πάρτε ένα μπουκάλι νερό για να πίνετε· και τρέξτε! Σιχτιρείστε τους ντόπιους μικροαστούς που φυλάνε την περιουσία τους, και μην αφήσετε να σας παρασύρει στην αδράνεια η εύλογη αηδία σας για δαύτους.

Και μην χειροκροτάτε τους δασοπυροσβέστες: βοηθείστε τους! Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι χαμαλοδουλειά αλλά χρειάζεται: να κρατάτε στον ώμο σας τον σωλήνα της μάνικας. Ένας ώμος ανά 7 – 10 μέτρα είναι μεγάλη βοήθεια. Όταν το νερό είναι υπό πίεση η μάνικα είναι ασήκωτη, και ο πυροσβέστης μπροστά χρειάζεται κάποιους να διευκολύνουν την κίνησή του. Μπροστά, πίσω, στο πλάι. Ο ένας συνάδελφός του / πλήρωμα δεν φτάνει ούτε για πλάκα.

Και μην ξεχνάτε: κανείς δεν θα σας πει «ευχαριστώ» απ’ την καρδιά του, εκτός απ’ αυτούς που κωλοχτυπιούνται για τις περιουσίες άλλων. Δεν πειράζει. Δεν υπάρχει θεός, αλλά δεν μας αρέσει και η επί γης κόλαση. Όχι της φωτιάς. Της ατομικής ιδιοκτησίας. Και γι’ αυτό δεν θα αφήσουμε τους ιδιοκτήτες να «σώσουν» τα ακίνητά τους σε βάρος του κοινού, κάνοντας τον κόσμο «οικιστικές συγκεντρώσεις»….)

(η φωτογραφία είναι απ’ την πορτογαλία…)


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/08/mikroasti-sta-karvouna/

 

Και επί (ασιατικής) γης ειρήνη (;) 1-2 …


Kim Jong-Un.png

Ας θυμήσουμε (στο κάτω κάτω όσες / όσοι είστε by the sea δεν είναι υποχρεωτικό να ψάχνετε την ασταμάτητη μηχανή), ορισμένα καταγραμμένα απ’ την μεριά μας… Για να υπάρχει μια συνέχεια:

Τετάρτη 9 Αυγούστου (Ουάσιγκτον – Πγιονγκγιανγκ – Ουάσιγκτον): …Αν δεν ήταν η νότια κορέα που βάζει φρένο στις πολεμικές φιλοδοξίες της Ουάσιγκτον (και του Τόκιο) η «φωτιά και η οργή» θα είχαν εκδηλωθεί ίσως. Αλλά η Σεούλ δεν θέλει να γίνει ερείπια, και έχει δίκιο. Απομένει μόνο να αποφασίσει η Ουάσιγκτον να την «θυσιάσει». Αλλά αν το κάνει, θα πρέπει να εγκαταλείψει οριστικά τις βάσεις της και τις όποιες φιλοδοξίες της στην κορεατική χερσόνησο: όσοι νοτιοκορεάτες επιζήσουν απ’ τα βορειοκορεατικά αντίποινα σε μια αμερικανική επίθεση στην Πγιονγκγιάνγκ θα είναι σκληρά αντιαμερικάνοι για πολλές γενιές.

Οπότε; Ίσως η Πγιονγκγιάνγκ δεν ξανακάνει απειλητικές δηλώσεις… για τον επόμενο μήνα….

Παρασκευή 11 Αυγούστου (Πόλεμος νεύρων 2): …Πρακτικά μιλώντας αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να είναι μάλλον το βορειοκορεατικό καθεστώς και όχι το αμερικανικό που θα κάνει πίσω – με έναν συμβολικό φυσικά τρόπο. Θα «κάνει πίσω» στο στυλ «μπορούμε αλλά δεν θα το κάνουμε… ακόμα». Φυσικά το πρόβλημα της Ουάσιγκτον είναι τεράστιο μπροστά στο πρόβλημα της Πγιονγκγιάνγκ. Αυτή η τελευταία θέλει απλά (;) να της αναγνωριστεί το καθεστώς της πυρηνικής δύναμης. Για την Ουάσιγκτον όμως διακυβεύονται (μπορεί και) τα πάντα στον Ειρηνικό. Αυτή η ανισομέρεια «προβλημάτων» θα μπορούσε πράγματι να πείσει την Πγιονγκγιάνγκ ότι δεν χρειάζεται να βιάζεται…

Παρασκευή 11 Αυγούστου (Πόλεμος νεύρων 1):… Οι δυνατότητες των βαλλιστικών (μεσαίου βεληνεκούς) Hwasong 12 είναι γνωστές. Η πιο πρόσφατη δοκιμή τους έγινε στις 12 του περασμένου Μάη. Είναι γνωστό ότι το βεληνεκές τους είναι περίπου 4.500 χιλιόμετρα. Το Guam απέχει γύρω στα 3.500 χιλιόμετρα απ’ τις ακτές της βόρειας κορέας, συνεπώς είναι μέσα στην εμβέλειά τους. Η προκαταβολική ανακοίνωση και η σχολαστικότητά της (θα κάνει τόση απόσταση, θα περάσει πάνω από ‘κει και ‘κει, θα πετάει για τόσο και θα πέσει στο βάθος του ορίζοντά σας) είναι διαφήμιση: το ξέρετε ότι είστε μέσα στην ακτίνα των πιο δοκιμασμένων πυραύλων μας· σας το επιβεβαιώνουμε.

Του ίδιου τύπου είναι και το βορειοκορεατικό σενάριο «ο στρατός θα ετοιμάσει το σχέδιο και σε λίγες ημέρες ο πρόεδρος θα το εγκρίνει». Πρόκειται για show τεχνοπολεμικής ικανότητας… Και το μόνο που θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς είναι γιατί το ολοκληρωτικό βορειοκορεατικό καθεστώς θα έπρεπε να εξαιρείται απ’ τον ώριμο θέαμα στο οποίο συμμετέχουν όλα τα καθωσπρέπει καθεστώτα, πολιτικά, στρατιωτικά, θρησκευτικά, επιχειρηματικά, στον πλανήτη;

Σάββατο 12 Αυγούστου (Κούκος μ’ αγκάθια): …Στην περίπτωση του «Χ» το ποιος θα θεωρηθεί ότι «έχασε στα σημεία» είναι θέμα ερμηνείας. Αλλά για το ποιος δεν σκοπεύει να χάσει, έστω και ελάχιστα, στραβοπατώντας, αυτός είναι σίγουρος: το Πεκίνο…

Σάββατο 12 Αυγούστου (Να είσαι σίγουρος ότι:):…Το μόνο που στέκει λογικά είναι να υπάρχει κάτι πίσω απ’ τις γραμμές. Κάτι του είδους: εμείς, σαν Πεκίνο, θα φροντίσουμε να μην ξεκινήσει η Πγιονγκγιάνγκ τον καυγά, επειδή καθόλου δεν μας συμφέρει…. Αν, όμως, τον ξεκινήσετε εσείς, ω αμερικάνοι, τότε θα έχετε να κάνετε και μαζί μας…

 

Και επί (ασιατικής) γης ειρήνη (;) 2

Συνέχεια

τα ανεκμετάλλευτα δάση…


Το φιλελεδιστάν στα καλύτερά του! Τοτζήμερο με το παραπάνω βάζει άνετα υποψηφιότητα για τη μαλακιάρα της χρονιάς, αν και ακόμα έχουμε Αύγουστο και οι αδωνίτσες έχουν πλέον λαλήσει από την στέρηση και υπόσχονται πολλά. Το μυαλό του φιλελέ είναι δύσκολο να αντιληφθεί έννοιες όπως «κοινό» ή «κοινωνία» κι έτσι κάτι που δεν έχει ιδιοκτήτη, δεν ανήκει πουθενά!
Η λύση λοιπόν είναι να τα δώσουμε όλα σε ιδιώτες! 🙂 Το γαμημένο το κέρδος είναι αυτό που θα σβήνει τις πυρκαγιές. Το γαμημένο το κέρδος κινεί τα πάντα. Ο κόσμος προχωράει, ο άνθρωπος δημιουργεί και εξελίσσεται με κίνητρο το γαμημένο το κέρδος. Εσύ κι εγώ υπάρχουμε γιατί κάποιος κερδίζει ή έχει να κερδίσει από εμάς.
Πάρε παράδειγμα τα δάση. Στέκονται έτσι για χρόοοονια, ανεκμετάλλευτα, χωρίς λόγο ύπαρξης, χωρίς να αποφέρουν κέρδη σε κάποιον. Κι έτσι καίγονται. Ας πρόσεχαν.

Ενώ αν τα δώσουμε για τσιμέντωμα και εκμετάλλευση, τι θα καεί? Το μπετόν ή οι πισίνες? Ο ιδιώτης ξέρει. Για μαλάκα τον περάσατε? Τα όποια δέντρα θα αφήσει ζωντανά, θα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της επενδυσάρας του και θα τα φυλάει σαν τα μάτια του. Θα’χει κάνει κι ένα συμβολαιάκι παροχής υπηρεσιών με καμιά εταιρεία πυρόσβεσης και έτσι μαγικά, το γαμημένο το κέρδος θα ξαναδώσει τη λύση που όλοι ψάχνουμε, εξασφαλίζοντας το απαραίτητο οξυγόνο για τις επόμενες γενιές των ανυποψίαστων τηλεθεατών και μάλιστα σε πολύ φιλικές τιμές!

_______________________________________________________

 

Ο άγιος παστουρμάς…


Γράφει ο mitsos175.

Αφού η ζώνη από τρίχες γκαμήλας που την έφτιαξε η ίδια η μητέρα του Ιησού είναι Αγία, γιατί να μην είναι άγιος κι ο παστουρμάς από το κρέας της γκαμήλας τον οποίο έφτιαξε επίσης η Παναγία;
Ο παστουρμάς αυτός σίγουρα δε μοιάζει με τους υπόλοιπους. Πρώτα απ’ όλα δεν τελειώνει. Όπως η Αγία ζώνη και το Τίμιο Ξύλο που, αν πιστέψουμε τους ιερείς του Μεσαίωνα, κυκλοφορούσαν πολλές χιλιάδες κομμάτια, έτσι και ο άγιος παστουρμάς τρώγεται, αλλά δεν τελειώνει ποτέ. Το πώς, το ξέρει ο Ιησούς, που έχει το copyright στα θαύματα.

Επίσης σαν άγιος δεν βρωμάει. Γιατί, αν φας από τον κανονικό παστουρμά το καλοκαίρι, θα μυρίζεις από χιλιόμετρα κι άντε μετά να φλερτάρεις εκείνη τη «θεά», που σου αρέσει. Ρεζίλι θα γίνεις. Ενώ με τον άγιο παστουρμά, μπορείς να φας μέχρι σκασμού, να πιείς να γίνεις «ντίρλα» και από πάνω να μοσχοβολάς Άγιο Μύρο! Αυτό είναι θαύμα αγαπητοί πιστοί.

Επίσης ο άγιος παστουρμάς είναι πιο ιερός από την Αγία Ζώνη! Γιατί οι Σταυροφόροι που κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη το 1204 και βούτηξαν μαζί με το πλούτο της Πόλης και κομμάτια της Αγίας Ζώνης, είχαν μαζί τους τον παστουρμά από προηγούμενες Σταυροφορίες στους Αγίους Τόπους. Έτσι η καημένη η Ζώνη που ήταν τότε στην Κωνσταντινούπολη, δεν μπόρεσε να κάνει τη δουλειά της, όπως έκανε κάθε μέρα, δηλαδή να προστατεύσει την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, κάνοντας θαύματα.

Υπάρχει βέβαια μια λεπτομέρεια. Δεν υπάρχει άγιος παστουρμάς. Ούτε καν άγια πίτα. Κάτι τέλος πάντων που να μαγείρεψε η Παρθένος Μαρία και να έμεινε κληρονομία εις τους αιώνας των αιώνων, Αμήν. Από φαγώσιμα μόνο ένα κάστανο κι αυτό του Παΐσιου. Κρίμα. Θα ήταν χρήσιμο να υπήρχαν μερικά φαγώσιμα, που φτάνουν να χορτάσουν όλοι οι πεινασμένοι. Αλήθεια, εκείνα τα καλάθια από το θαύμα του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων και των δυο ιχθύων τι να απέγιναν; Είναι ακόμα στην Παλαιστίνη, αλλά έκαναν λάθος κι έβαλαν σφαίρες μέσα. Ωχ – ωχ, δεν βλέπω να τελειώνουν οι πόλεμοι…

Που θέλω να καταλήξω: Καλές οι ιστορίες και τα θεάματα, αλλά δώστε και λίγο άρτο παπάδες, γιατί το Ποίμνιο ψοφά της πείνας. Και στο τέλος θα φάει εσάς που την έχετε κάνει ταράτσα και που μαζί με τα πλούσια παράσιτα και τους πολιτικούς κηφήνες, απομυζάτε τους κόπους των άλλων.
Το μόνο θαύμα που πιστεύω, γιατί το βλέπω καθημερινά μπροστά μου, είναι το φαινόμενο να προσκυνούν εκατομμύρια κάθε απομεινάρι που το Ιερατείο βαπτίζει ιερό και να ξηλώνονται πιστεύοντας ότι θα σωθούν έτσι!
Ο μόνος τρόπος να σωθείς είναι να σταματήσεις να προσκυνάς, να σταθείς όρθιος, να πολεμήσεις, να αγωνιστείς για ένα καλύτερο κόσμο. Αλλά μέχρι να το καταλάβουν αυτό όλοι, οι παπάδες θα φοράνε τις άγιες ζώνες που θα μεγαλώνουν συνέχεια ακλουθώντας τις κοιλιές και τους λογαριασμούς τους. «Βόηθα μας Παναγιά» «- Κάντε κι εσείς κάτι…»

_______________________________________________________

Η.Π.Α.: Οι Λαϊκές Συνελεύσεις που Σαρώνουν τη Χώρα ως Δομικά Στοιχεία της Αντίστασης…


Sarah Lazare για το AlterNet
Μετάφραση: Άντζελα Μπολέτση, επιμέλεια: Ιωάννα Μαραβελίδη

Από το Ράλεϊ ως το Λος Άντζελες, οι κοινότητες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή χτίζοντας τις δομές του κινήματος για μία συντονισμένη αντεπίθεση. «Ένα πράγμα που είναι πολύ σαφές υπό τη διοίκηση του Τραμπ είναι ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να παραμένουμε στη γωνιά μας και στην ενασχόλησή μας με ατομικά και επιμέρους θέματα», δηλώνει ο Manzoor Cheema, ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης Μουσουλμάνοι για την κοινωνική δικαιοσύνη και του Project South από το Ράλεϊ της Βόρειας Καρολίνας. «Επιθέσεις συμβαίνουν παντού κατά των μεταναστών, των προσφύγων, των Μουσουλμάνων, των μαύρων, των εργαζομένων και των Εβραίων».

Ο Cheema αποτελεί έναν από τους αμέτρητους ακτιβιστές σε όλη τη χώρα που οργανώνει μεγάλες λαϊκές συνελεύσεις για την ενδυνάμωση και την ενότητα των κοινοτήτων, οι οποίες βρίσκονται στο στόχαστρο αυτής της πολύπλευρης επίθεσης. Με ρίζες στο κίνημα των μαύρων στις Η.Π.Α., στο λατινοαμερικάνικο Encuentro και σε αριστερούς σχηματισμούς σε όλο τον κόσμο, τέτοιου είδους φόρουμ φαίνεται να κερδίζουν έδαφος, καθώς συνεχώς αυξανόμενα πλήθη συσπειρώνονται σε κοινοτικές συνελεύσεις για να σχεδιάσουν τις στρατηγικές της αντίστασης. Ενώ τα θέματα και  οι τακτικές μπορεί να διαφέρουν, οργανωτές από όλη τη χώρα τονίζουν ότι στόχος τους είναι να ενδυναμώσουν την ανεξάρτητη υποδομή του κοινωνικού κινήματος ώστε να καταστεί δυνατή μια ευρύτερη και πιο αποτελεσματική αντεπίθεση -και να καθορίσουν τις ανάγκες των πλέον κατεστραμμένων κοινοτήτων από αυτή την οδυνηρή πολιτική στιγμή.

Μόνο στο Λος Άντζελες, τουλάχιστον 10 λαϊκές συνελεύσεις από τον Νοέμβριο ως τώρα έχουν συγκεντρώσει πλήθη που κυμαίνονται από 900 έως χιλιάδες άτομα. «Έχουμε μαζευτεί για να συζητήσουμε τα τρέχοντα πολιτικά δεδομένα και να υπενθυμίσουμε στον κόσμο ότι δεν είναι μόνος και ότι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που εργάζονται και αγωνίζονται μαζί τους», λέει ο Armando Carmona, εκπρόσωπος της οργάνωσης National Day Laborer Organizing Network. «Μέσα από αυτές τις συνελεύσεις, υπήρξαν κινητοποιήσεις, εργαστήρια για την εκμάθηση των δικαιωμάτων μας και άλλες συγκεντρώσεις με αντικείμενο συζήτησης τις τοπικές επιτροπές άμυνας στις γειτονιές»

Συνέχεια