”Ημερολόγιο μπαλκονιού /Natural Born Killers”…


By Nikos LeFou Pierrot Ziakas

Η γειτονιά εχει αδειάσει απο αυτοκινητα. Οι Κενές θέσεις παρκαρίσματος σημειολογούν τη φυγή των οικογενειών σε κάποιο, ίσως, παραθάλασσιο μέρος ώστε ν’ αλλάξουν παραστασεις και να συνεχίσουν τα ίδια γαμωσταυρίδια που έριχναν ο ένας στον άλλον στην Αθήνα.
Μια κατσαρίδα έχει πέσει ανάσκελα και τα μυρμήγκια γλεντάνε το κουφάρι της, ενώ η θερμοκρασία στο κεφάλι σου είναι η κατάλληλη για ν’ αποστειρώσεις όλα όσα χρειάζεσαι, για να σκοτώσεις συνειδητοποιώντας πως ο πλανήτης είναι ένα υδρόγειο σφαγείο στη μέση κάποιου σύμπαντος, Big Bang κι άλλες τέτοιες μαλακίες.
Θα σου πω λοιπόν τί και ποιον πρέπει να σκοτώσεις.
Πρέπει να σκοτώσεις τον πατέρα σου, να δαγκώσεις με τα δόντια σου το λαρύγγι του κι όπως θα πνίγεται στο αίμα εσύ να τραγουδάς και να παίζεις με τον πίδακα που αναβλύζει όπως τα παιδιά στο Χάρλεμ τη δεκαετια του 50′ γύρω απο κάποιον σπασμένο πυροσβεστικό κρουνό.
Πρέπει να σκοτώσεις τη μητέρα σου κι αφού με το στανιό σου είπαν να γεννηθείς, τράβα τον ομφάλιο λώρο μαζί με τη μήτρα. Μη ξαναγίνει το έγκλημα δεύτερη φορά. Ζήτα της συγγνώμη και θα συνεχίσει να σ ‘αγαπά μ’ εκείνον τον ηλίθιο τρόπο που κι οι ψηφοφόροι πιστεύουν στην αστική δημοκρατία.
Όταν έρθει η στιγμή για το πρώτο σου φιλί, σκότωσε εκείνον που θα το προσπαθήσει πρώτος, πριν προλάβει να σου φυτέψει έναν φόνο κάτω απο τη γλώσσα και που με τη σειρά σου θα σκορπίσεις σε άλλους ανυποψίαστους εν δυνάμει δολοφόνους.
Σκότωσε εκείνη την πολιτική ιδέα που θα διαλέξεις να σε ορίζει αλλά μην της χαρίσεις έναν γρήγορο θάνατο, τύλιξέ τη από τα πόδια, με μια συρμάτινη κρεμάστρα κι άσε την έξω από το σπίτι ανάποδα, να πεταχτούν από τα μάτια της όλες οι λέξεις, και οι θεωρίες και τα οικονομικά μοντέλα που χρειάζεται κάπως να ορίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις και λυπάμαι ξέρεις γιατι ακούω πώς σαπίζουν όσοι πίστεψαν και περασαν απέναντι, έβαλαν βομβες, πήραν τα όπλα και μόνο λίγοι εκλεκτοι τους ακολουθησαν. Οι υπόλοιποι σφυρίζαμε αδιάφορα ή φωνάζαμε απο υποχρέωση συνθήματα σε μια πόλη που απο καιρό έχει ξεχάσει ν’ ακουει.
Σκότωσε όλους τους ποιητές που σου υπενθυμίζουν ποιος θα μπορούσες να ήσουν, γιατί κι αυτοί κάποτε ήταν κάτι άλλο. Τώρα σκονισμένοι κι επίκαιροι στριμώχνονται στο ίδιο φέρετρο, στον ίδιο λάκκο, που τα κοράκια λένε χωνευτήρι, αφου οι ίδιοι δεν χώνεψαν ποτέ το δολοφονικο τους ένστικτο. Τους έκοψαν το ρεύμα και το νερό αλλά πιο πολυ 
σκύλιασαν όταν το όνομά τους δεν μπήκε πρώτο.
Σκότωσε τους φίλους σου πριν προλάβουν να γίνουν φίλοι, πες τους τη χειρότερη αλήθεια κι άσε τους να διαλυθούν ησύχως, έτσι κι αλλιώς προορισμένοι είναι να μοιράσουν την ίδια φρίκη στα παιδιά τους.
Πρέπει να σκοτώσεις πολλούς, πάρα πολλούς και πολλά και πολλές, μα να ξέρεις πως πριν το κάνεις, θα γλίτωνες από όλα αυτά αν πρώτα πρώτα τον εαυτό σου είχες σκοτώσει.
Ίσως τότε να ζούσες κι εσύ και οι άλλοι. Δεν θα βαριόσουν να σκουπίσεις εκείνη τη μισοφαγωμένη, πλεον, κατσαρίδα κι ίσως να μη περίμενες με τη σειρά σου κάποια άλλα μυρμήγκια να γλεντήσουν το δικό σου σώμα.
Την επόμενη φορά δεν θα πω τίποτα τέτοιο.
Θ ‘ αφήσω τα παπούτσια μου σε κάποιο καλώδιο της ΔΕΗ , σημάδι πως κι εγώ υποκρινόμουν για όλα τα παραπάνω με μια δικαιολογία :
Πως κι αυτό “ανθρώπινο” είναι.
________________________________________________________
Advertisements

Η σφαγή στο Κομμένο: Eνα ακόμη έγκλημα χωρίς τιμωρία…


Στις 16 Αυγούστου 1943, άνδρες της επίλεκτης ορεινής Μεραρχίας «Εντελβάις» της Βέρμαχτ  (γερμανοί και αυστριακοί) σκότωσαν κατά το φρικιαστικότερο τρόπο 317 έλληνες άμαχους στο χωριό Κομμένο της Άρτας: 97 παιδιά μέχρι 15 ετών, 14 ηλικιωμένους 67 έως 75 ετών , 119 γυναίκες 16 έως 65 ετών και 87 άνδρες 16 έως 65 ετών.  Η «δικαιολογία» για τη σφαγή; Στο χωριό εμφανίστηκε τμήμα ανταρτών.

Μετά από χρόνια ένας γερμανός ερευνητής ο Χέρμαν Φρανκ  Μάγερ (1940-2009), γιός αξιωματικού της επιμελητείας της Βέρμαχτ που αιχμαλωτίσθηκε από τους αντάρτες και εκτελέσθηκε, ψάχνοντας τα ίχνη του πατέρα του, βρέθηκε μπροστά σε συγκλονιστικά στοιχεία για τη δολοφονική δράση των επίλεκτων μονάδων των ναζί στην Ελλάδα. Μετά από έρευνα δεκαετιών στα γερμανικά αρχεία έγραψε δύο  βιβλία . Το πρώτο, με τίτλο «Από τη Βιέννη στα Καλάβρυτα. Τα αιματηρά ίχνη της 117ης Μεραρχίας Καταδρομών στη Σερβία και την Ελλάδα»,  αναφέρεται στη σφαγή στα Καλάβρυτα. Στο δεύτερο,  με  τίτλο « Αιματοβαμένο εντελβάις-1η Ορεινή Μεραρχία, το 22ο Ορεινό Σώμα Στρατού και η εγκληματική δράση τους στην Ελλάδα 1943-1944» (σ.σ. το αλπικό λουλούδι ήταν το διακριτικό σήμα των ανδρών της Μεραρχίας στους σκούφους και τα μανίκια της στολής τους), ο συγγραφέας μίλησε με επιζώντες της Μεραρχίας οι οποίοι παρά τις προσπάθειές τους να συσκοτίσουν τα γεγονότα είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικοί για την αγριότητα των δυνάμεων κατοχής και το βάρος του εγκλήματος στο Κομμένο.

«Είναι σαν να κόβεις χόρτα»…

Να τι είπαν στο Μάγερ οι βετεράνοι της Μεραρχίας.

«Ήδη από την έναρξη της επιχείρησης συζητούνταν σε ολόκληρο το στρατόπεδο ότι κάποιος αξιωματικός της μονάδας είχε δεχτεί πυρά στο χωριό , αλλά είχε καταφέρει να διαφύγει. Αμέσως αφότου κατεβήκαμε από το φορτηγό συγκεντρωθήκαμε και κάποιος αξιωματικός της μονάδας μας έδωσε τη διαταγή  πως σ αυτή την επιχείρηση αντιποίνων δεν έπρεπε κανένας Έλληνας να εγκαταλείψει το χωριό ζωντανός. Ο αξιωματικός μας είπε χαρακτηριστικά: ‘ να θερίσουμε τους πάντες’» (Στρατιώτης Όττο Γκόλντμαν 18 χρονών τότε, από τη Βιέννη).

«  Από την πλευρά των κατοίκων δεν υπήρξε καμία αντίσταση. Ούτε ένας πυροβολισμός δεν έπεσε προς το μέρος μας και δεν είχαμε τραυματίες (…) Θυμάμαι ακόμη ακριβώς ότι προσπάθησα να σώσω τέσσερα παιδάκια περίπου 3 έως 5 ετών. Τα έκρυψα κάτω από μια κουβέρτα. Δεν ξέρω αν τελικά ανακαλύφθηκαν αργότερα και εκτελέστηκαν». ( Δεκανέας Καρλ Ντεφρέγκερ).

«Οι κάτοικοι του χωριού που προσπαθούσαν να διαφύγουν εκτελούνταν. Το ίδιο ίσχυε και για όσους κρύβονταν μέσα στα σπίτια. Ρίχναμε χειροβομβίδες μέσα στα σπίτια και μετά πυροβολούσαμε με καραμπίνες και αυτόματα όπλα μέσα από κλειδαμπαρωμένες πόρτες. Η επίθεση κράτησε αρκετές ώρες. Πολλά πτώματα κάηκαν μέσα στα σπίτια και η δυσοσμία ήταν αφόρητη». (Στρατιώτης Γιόζεφ Ρήντλ).

« Στην πλατειούλα ο ανθυπολοχαγός διέταξε να εκτελεστεί αυτή η ομάδα ανθρώπων (σ.σ. μέλη, συγενείς και φίλοι της οικογένειας Μάλλιου που βρέθηκαν στο χωριό για το γάμο, την προηγούμενη,  της κόρης της οικογένειας ). Ο Τσίγκλερ έστησε το πολυβόλο σε απόσταση  10-15 μέτρων . Στο πολυβόλο υπήρχαν ήδη σφαίρες , έτσι ο Τσίγκλερ άνοιξε αμέσως πυρ, έριξε μια σειρά ριπών και θέρισε τον κόσμο. Κανένας δεν έμεινε ζωντανός. Τα πτώματα αφέθηκαν εκεί όπου έτυχε να πέσουν». (Ότο Γκόλνμαν)

« Είναι σαν να κόβεις χόρτα. Γίνεται πολύ γρήγορα. Μετά ησυχία. Καμία κραυγή, καμία αναστάτωση. Μετά ησυχάζεις (…) Βλέπω ακόμη και σήμερα τις γυναίκες και τα παιδιά που στήθηκαν μπροστά στον τοίχο, πως άρχισαν να ουρλιάζουν προσπαθώντας να κρυφτούν πίσω από τα τελάρα. Ήμουν τόσο ταραγμένος που θα αναγκαζόμουν να πυροβολήσω γυναικόπαιδα». (Υποδεκανέας Άντον Τσίγκλερ απαντώντας σε ερώτηση πως αισθανόταν μετά τη σφαγή).

Ασελγούσαν στα πτώματα

«Είδα τα πτώματα των πυροβολημένων να κείτονται στο χώμα. Ήταν όλοι νεκροί δεν χωράει καμία αμφιβολία. Κάτι που μ’ έκανε πραγματικά να αηδιάσω ήταν πως ορισμένοι ασελγούσαν πάνω στα πτώματα. Είδα ο ίδιος στρατιώτες να χώνουν μπουκάλια μπύρας στα αιδοία των νεκρών γυναικών. Νομίζω πως είδα και πτώματα με βγαλμένα μάτια». (Άουγκουστ  Ζάιτνερ).

Ο ίδιος απαντώντας στην ερώτηση αν οι συνάδελφοί του τοποθετούσαν  στο στόμα βρεφών βαμβάκι ποτισμένο με βενζίνη και τα έκαιγαν είπε: «Είδα πράγματι παιδιά νεκρά τα οποία έφεραν στο πρόσωπο γύρω από την περιοχή του στόματος φρικτά εγκαύματα. Δεν γνωρίζω όμως εάν αυτό συνέβη ενόσω τα παιδιά ζούσαν ακόμη,  ή εάν κακοποιήθηκαν τα πτώματά τους».

«Είδα νεκρά μωρά καρφωμένα στις πόρτες αχυρώνων». (Ούγκο Τούρρι , Ιταλός, τότε επιλοχίας στην ιταλική Υπηρεσία Στρατιωτικών Πληροφοριών της μεραρχίας «Μοδένα»,  που έδρευε στην Άρτα. Βρέθηκε στο Κομμένο μία μέρα μετά τη σφαγή).

« Μετά μας είπαν πως μπορούσαμε να πάρουμε μαζί μας λάφυρα. Οι στρατιώτες όμως ήταν τόσο εξαντλημένοι , που δεν άγγιξαν σχεδόν τίποτα από τα πράγματα που βρίσκονταν ολόγυρα. Μόνο οι αξιωματικοί φόρτωσαν στα φορτηγά λαφυραγωγημένα χαλιά και άλλα αντικείμενα αξίας».  (Φραντς Τόμασιτς αυστριακός , 19 ετών τότε)

Μετά τη σφαγή ήρθε η ώρα  και του γλεντιού. Ο Άουγκουστ Ζάιτνερ κατέθεσε στις ανακρίσεις που έγιναν μεταπολεμικά: «Θα ήθελα να συμπληρώσω κάτι ακόμα που ρίχνει ένα χαρακτηριστικό φως στην όλη υπόθεση. Μετά το τέλος της επιχείρησης έγινε μεθοκόπι στο στρατόπεδο. Στο χωριό είχαν λαφυραγωγηθεί τρόφιμα και κρασί . Αυτό το κρασί το ήπιανε μέχρι τον πάτο, και μερικοί συνάδελφοι ήρθαν στο κέφι.»

Η επιβράβευση

Έντεκα χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου στην τότε Δυτική Γερμανία ανασυστάθηκε η «Εντελβάις» με το ίδιο διακριτικό ως επίλεκτη μονάδα της Μπόυντεσβερ, του στρατού της Ο.Δ. Γερμανίας. Η μονάδα στελεχώθηκε από πρώην αξιωματικούς της χιτλερικής Μεραρχίας και 1000 «παλαιμάχους» που είχαν πάρει μέρος στις σφαγές στην Ελλάδα και την Σερβία. Μάλιστα ένας από αυτούς ο Καρλ  Βίλχελμ Τίλο που έγινε διοικητής της Μεραρχίας, έφτασε μέχρι το βαθμό του αντιστρατήγου και αποστρατεύθηκε ως αναπληρωτής επιθεωρητής της Μπούντεσβερ, συμμετείχε στο επιτελείο της μονάδας που έκανε τη σφαγή στο Κομμένο, ήταν ο εισηγητής και οργανωτής της επιχείρησης  και κατηγορήθηκε για εγκλήματα πολέμου στην Ελλάδα και το  Μαυροβούνιο.

Ένα ακόμη έγκλημα των ναζί στην Ελλάδα , χωρίς τιμωρία!

________________________________________________________

Από:http://www.imerodromos.gr/i-sfagi-sto-kommeno-ena-akomi-egklima-choris-timoria/

Παρεξηγήσεις (;) …


Αποτέλεσμα εικόνας για 38 North

 Δεν είναι παράξενο το ότι ένα σκόπιμο ή τυχαίο λάθος στη μετάφραση μπορεί να αλλάξει το νόημα μιας φράσης. Αν πρόκειται για δήλωση καθεστωτικού αξιωματούχου το πράγμα μπορεί να έχει συνέπειες. Κι αν αυτός ο αξιωματούχος είναι βορειοκορεάτης; Χμμμ…

Το “38 North” είναι ένα πρόγραμμα (και site) του αμερικανικού πανεπιστημίου Johns Hopkins, που ασχολείται ειδικά με την βόρεια κορέα. Σύμφωνα με τους ειδικούς του μια δήλωση του βορειοκορεάτη υπ.εξ. Ri Yong Ho στη σύνοδο του asean στις 26 Ιούλη μεταφράστηκε λάθος, αλλάζοντας το νόημα.

Η αγγλική μετάφραση ήταν: Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να βάλουμε τα πυρηνικά και τους βαλλιστικούς μας πυραύλους σε διαπραγμάτευση. Ούτε πρόκειται να υποχωρήσουμε έστω και μια ίντσα απ’ τον δρόμο της ανάπτυξης των πυρηνικών μας δυνάμεων όπως τον έχουμε επιλέξει, εκτός αν μειωθεί ριζικά η επιθετική πολιτική και οι πυρηνικές απειλές των ηπα κατά της λαϊκής δημοκρατίας της βόρειας κορέας.

Κατά το “38 North” η πραγματική δήλωση ήταν σε μία πρόταση (και όχι σε δύο) ως εξής:

Αν δεν μειωθεί ριζικά η επιθετική πολιτική και οι πυρηνικές απειλές των ηπα κατά της λαϊκής δημοκρατίας της βόρειας κορέας, τότε εμείς σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να βάλουμε τα πυρηνικά και τους βαλλιστικούς μας πυραύλους σε διαπραγμάτευση, ούτε πρόκειται να υποχωρήσουμε έστω και μια ίντσα απ’ τον δρόμο της ανάπτυξης των πυρηνικών μας δυνάμεων όπως τον έχουμε επιλέξει.

Η διαφορά δεν είναι φιλολογική. Στην λάθος μετάφραση η πρώτη φράση είναι κατηγορηματική («σε καμία περίπτωση») και μόνο η δεύτερη εμπεριέχει ένα ενδεχόμενο «αν μειωθεί ριζικά…». Στην σωστή, αυτό το ενδεχόμενο βρίσκεται στην αρχή του συλλογισμού, κι αν «δεν» γίνει (σταματήσει η Ουάσιγκτον να απειλεί) τότε «δεν θα βάλουμε τα πυρηνικά και τους βαλλιστικούς πυραύλους σε διαπραγμάτευση».

Κατά τους ειδικούς του αμερικανικού πανεπιστημίου η ορθή ερμηνεία επιβεβαιώνει προηγούμενες παρόμοιες δηλώσεις της Πγιονγκγιάνγκ σύμφωνα με τις οποίες ο μόνος τρόπος για να δεχτεί να βάλει το πυρηνικό της πρόγραμμα σε συζήτηση είναι να σταματήσουν οι εναντίον της αμερικανικές απειλές· πράγμα που σημαίνει ότι «το συζητάει». Ενώ η λανθασμένη οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα. Ότι το βορειοκορεατικό καθεστώς δεν συζητάει τίποτα και υπό καμία προϋπόθεση…

Το ενδιαφέρον είναι ότι οι ειδικοί του “38 North” κατηγορούν σχεδόν καθαρά τους δυτικούς δημοσιογράφους ότι εσκεμμένα έκαναν «λάθος στη μετάφραση», για να πουλήσουν «βορειοκορεατική απειλή»…

Συμβαίνουν τέτοια πράγματα;

  ________________________________________________________

Καπιταλισμός και πυρκαγιές…


Του  Γ. Γ.

H φύση, δηλαδή η φύση που δεν είναι το ανθρώπινο σώμα, είναι το ανόργανο σώμα του ανθρώπου. O άνθρωπος ζει στη φύση σημαίνει: η φύση είναι το σώμα του, με το οποίο οφείλει να διατηρεί μια σταθερή διαδικασία για να μην πεθάνει. H άποψη ότι η φυσική και η πνευματική ζωή του ανθρώπου είναι αναπόσπαστα δεμένες με τη φύση δε σημαίνει τίποτα άλλο από το ότι η φύση είναι αναπόσπαστα δεμένη με τον εαυτό της, επειδή ο άνθρωπος είναι μέρος της φύσης.

Καρλ Μαρξ

O μαρξισμός αντιλαμβανόταν ότι η εμπορευματική-κεφαλαιοκρατική οργάνωση της παραγωγής δεν σήμαινε μόνο την εκμετάλλευση της ζωντανής εργασίας, αλλά και την καταλήστευση του φυσικού πλούτου της γης. 

Μ’ αυτό το σκεπτικό μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί το αστικό κράτος δεν κάνει το παραμικρό για να προστατέψει τον δασικό πλούτο της χώρας μας, γιατί οι πυρκαγιές που ξεσπούν καθημερινά είναι το όχημα για την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της γης και φυσικά γιατί το αστικό κράτος δεν κάνει καμιά προσπάθεια για να τις εμποδίσει.

Κάποτε για τις πυρκαγιές έφταιγε ο «στρατηγός άνεμος» και οι «ασύμμετρες απειλές». Σήμερα για τις καταστροφικές πυρκαγιές και Κάλαμο και Βαρνάβα, φταίει το «σχέδιο εμπρηστών σε όλη την χώρα» σύμφωνα με την κυβέρνηση,  και για τον αρχηγό της αντιπολίτευσης η απουσία «αποφασιστικής και συντονισμένης δράσης».

Ο καπιταλισμός θεωρεί αντιπαραγωγικό ό,τι δεν αποφέρει άμεσο κέρδοςΤα ίδια τα δάση τα βλέπει σαν πηγή αποκόμισης κέρδους. Γι’ αυτό και διαχρονικά οι αστικές κυβερνήσεις αφήνουν απροστάτευτα τον δασικό μας πλούτο στις ορέξεις καταπατητών,  στο στόχαστρο τουριστικών ομίλων και άλλων μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων. 

Δεν είναι καθόλου τυχαίο η αντιμετώπιση που έχουν από την αστική δικαιοσύνη όποιοι εμπρηστές συλληφθούν. «Όπως δείχνουν τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, είναι πιο εύκολα για κάποιους δικαστές να οδηγήσουν στην φυλακή ένα κορίτσι σαν την Ηριάννα που τόλμησε να αγαπήσει έναν αναρχικό νέο και με μοναδικό στοιχείο ένα μερικό –λανθάνον- αποτύπωμά της, παρά τον δράστη ενός καταστροφικού εμπρησμού» έγραφε χτες η εφημερίδα «Docomento».

Τα αναμφισβήτητα στοιχεία που παραθέτει επιβεβαιώνουν απόλυτα αυτή την εκτίμηση. «Ανατρέχοντας στα επίσημα στοιχεία της περασμένης δεκαετίας βλέπουμε ότι μέσα σε μια τετραετία κατά την οποία είχαν ξεσπάσει 60.000 και είχαν συλληφθεί περισσότεροι από 4.000 ύποπτοι για εμπρησμό σε πρώτο βαθμό καταδικάστηκαν οι 700 και στην φυλακή πήγε μόνο ένας», προσθέτει το ρεπορτάζ και συμπληρώνει: «Αυτό σημαίνει ότι στο 85,93 των επιβεβαιωμένων εμπρησμών δεν παραπέμφθηκε κανένας στην δικαιοσύνη. Από αυτούς που καταδικάστηκαν, το 72,9% είδε την ποινή του να αναστέλλεται και το 26,5% να μετατρέπεται».

Είναι δηλαδή χωρίς νόημα να ασχοληθούμε με την άσκοπη κοκορομαχία κυβέρνησης –αντιπολίτευσης αφού και τα δυο αυτά αστικά κόμματα αφήνουν εντελώς απροστάτευτο τον δασικό πλούτο στην χώρα μας και κάνουν γαργάρα το εμπόριο της γης, την πολύμορφη επιχειρηματική χρήση της γης για κερδοσκοπία.

Υ.Γ. Αυτή την στιγμή η φωτιά του  έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και οι φλόγες κατακαίνε τα πάντα στο πέρασμά τους.


Από:http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2017/08/blog-post_14.html