Οι τράπεζες, το 1,2 τρισ. «κόκκινα» δάνεια και ένα πανευρωπαϊκό πλιάτσικο…


Οι προωθούμενοι κοινοί κανόνες διαχείρισης των NPLs ως μηχανισμός μιας γιγαντιαίας καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης στην Ευρωζώνη

Μπο­ρεί το δη­μό­σιο χρέος της Ευ­ρω­ζώ­νης να μο­νο­πω­λεί το επί­ση­μο εν­δια­φέ­ρον της ευ­ρω­κρα­τί­ας επί επτά χρό­νια, αλλά από άποψη με­γε­θών το με­γα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μά της είναι το ιδιω­τι­κό χρέος. Κυ­μαί­νε­ται από το επί­πε­δο του 87% του ΑΕΠ στη Σλο­βε­νία, μέχρι το 335% του ΑΕΠ στο Λου­ξεμ­βούρ­γο. Υπάρ­χει βέ­βαια το ρεκόρ της Κύ­πρου, με 355% του ΑΕΠ χρέος ιδιω­τι­κού τομέα, αλλά τη δια­φο­ρά την κά­νουν τα από­λυ­τα με­γέ­θη: το ιδιω­τι­κό χρέος Γαλ­λί­ας και Γερ­μα­νί­ας έχει ξε­πε­ρά­σει προ πολ­λού τα 3 τρισ. ευρώ σε κα­θε­μιά.

Και πάλι, όμως, η γε­νι­κή έν­νοια «χρέος ιδιω­τι­κού τομέα» θο­λώ­νει την ει­κό­να, γιατί σ’ αυτό το γε­νι­κό μέ­γε­θος αθροί­ζο­νται νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις. Η πραγ­μα­τι­κή απει­λή αφορά το χρέος των επι­χει­ρή­σε­ων, που κι­νεί­ται από 50% του ΑΕΠ στη Λι­θουα­νία, μέχρι 280% στο Λου­ξεμ­βούρ­γο, σύμ­φω­να με τα πιο πρό­σφα­τα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία. Συ­νο­λι­κά, το ιδιω­τι­κό χρέος στην Ευ­ρω­ζώ­νη τον πε­ρα­σμέ­νο Απρί­λιο ξε­πέ­ρα­σε τα 13 τρισ. ευρώ (106% του ΑΕΠ). Απ’ αυτό το ιλιγ­γιώ­δες ποσό, πάνω από 10 τρισ. ευρώ αντι­στοι­χούν σε δα­νει­σμό από τα πι­στω­τι­κά ιδρύ­μα­τα. Κι απ’ αυτά, 1,2 τρισ. χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται «μη εξυ­πη­ρε­τού­με­να δά­νεια» (NPL). Πάνω από τα μισά αντι­στοι­χούν σε δά­νεια προς τον επι­χει­ρη­μα­τι­κό τομέα.

Ευ­ρω­παϊ­κό Σω­φρο­νι­στή­ριο Δα­νειο­λη­πτών

Αυτό το τε­λευ­ταίο μέ­γε­θος, το 1,2 τρισ. «κόκ­κι­να» δά­νεια, είναι ο άξο­νας γύρω από τον οποίο κα­τα­στρώ­νε­ται ένα τε­ρά­στιο σχέ­διο ανα­διάρ­θρω­σης τόσο του χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού όσο και του «πα­ρα­γω­γι­κού» τομέα στην Ευ­ρω­ζώ­νη. Στην τε­λευ­ταία συ­νε­δρί­α­ση του Eurogroup κα­ταρ­τί­στη­κε ένας οδι­κός χάρ­της ενερ­γειών μέχρι το τέλος του 2018, ο οποί­ος σε με­γά­λο βαθμό αξιο­ποιεί τη μνη­μο­νια­κή εμπει­ρία της Ελ­λά­δας. Τις ανα­λαμ­βά­νουν η Κο­μι­σιόν, η ΕΚΤ και η Ευ­ρω­παϊ­κή Τρα­πε­ζι­κή Αρχή. Οι υπό δια­μόρ­φω­ση «ενέρ­γειες» απο­σκο­πούν σε κοι­νούς κα­νό­νες δια­χεί­ρι­σης των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δα­νεί­ων, προ­λη­πτι­κούς, ώστε να μη δη­μιουρ­γη­θεί νέα γενιά NPLs, και κα­τα­σταλ­τι­κούς για την αντι­με­τώ­πι­ση όσων ήδη υπάρ­χουν.

Οι νέοι κοινοί κανόνες διαχείρισης των κόκκινων δανείων καταρτίζονται στο πλαίσιο της Τραπεζικής Ένωσης, ως κορωνίδα της οποίας είχε προβληθεί το περίφημο Ευρωπαϊκό Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων. Αυτό όμως έχει σχεδόν εξαφανιστεί από το προσκήνιο, κυρίως λόγω γερμανικής δυστροπίας. Αντ’ αυτού, οργανώνεται ένα Ευρωπαϊκό… Σωφρονιστήριο Δανειοληπτών.

Πολλά από τα εργαλεία που έχουν θεσπιστεί και δοκιμάζονται ήδη στην Ελλάδα, οδηγώντας στη ριζική αναμόρφωση του επιχειρηματικού χάρτη και στη ρευστοποίηση-απαλλοτρίωση περιουσιακών στοιχείων δεκάδων δισ., διαπερνούν τα σχέδια του Ιερατείου της Ευρωζώνης για την πανευρωπαϊκή διαχείριση των κόκκινων δανείων: πώληση μη εξυπηρετούμενων δανείων σε μη τραπεζικά ιδρύματα και funds, πλήρης απελευθέρωση της δευτερογενούς αγοράς δανείων, εναρμόνιση των εθνικών κανόνων αφερεγγυότητας και  αναγκαστικής εκτέλεσης, ώστε να διευκολύνονται οι πλειστηριασμοί ενυπόθηκων περιουσιακών στοιχείων και οι ανακτήσεις ενεχύρων, αφαίρεση των «κόκκινων δανείων» από τον υπολογισμό των ίδιων κεφαλαίων των τραπεζών, που μπορεί να οδηγήσει σε ανάγκη ανακεφαλαίωσης, κανόνες και ποινές στις διοικήσεις των τραπεζών για δημιουργία προβλέψεων έναντι επισφαλών δανείων, δημιουργία εθνικών bad banks και ενδεχομένως μιας πανευρωπαϊκής με τη μορφή μιας Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων στην οποία θα συγκεντρωθεί ένα σημαντικό χαρτοφυλάκιο NPLs, αυστηρότερα κριτήρια χορήγησης νέων δανείων κ.ά.

Συγκεντροποίηση κεφαλαίου

Το εγχείρημα είναι τεράστιο και πιθανότατα θα απαιτήσει πολλή δουλειά, πολλές ζυμώσεις και πολλές συγκρούσεις μεταξύ των τεχνοκρατών της Ευρωζώνης και των «εθνικών» πολιτικών, τραπεζικών και επιχειρηματικών ελίτ, καθεμιά από τις οποίες δεν θέλει να εκθέσει στις άλλες τους «σκελετούς» που κρύβει στις ντουλάπες της. Ωστόσο, ακόμη κι αν οι «εθνικοί» ανταγωνισμοί οδηγήσουν σε έναν συμβιβασμό ανάμεσα σε πανευρωπαϊκούς κανόνες διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων που θα εφαρμόζονται όμως από «εθνικές» αρχές, το σχέδιο καταλήγει σε μια πρωτοφανών διαστάσεων καπιταλιστική αναδιάρθρωση στο πλαίσιο της Ευρωζώνης με τα εξής τρία χαρακτηριστικά:

1. Ευνοείται η συγκεντροποίηση του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, καθώς πολλές τράπεζες με τα μεγαλύτερα φορτία μη εξυπηρετούμενων δανείων θα οδηγηθούν σε κάποιας μορφής εκκαθάριση, είτε με τη μορφή του bail in είτε με «εθνικού» τύπου εξαγορές και αναγκαστικές συγχωνεύσεις, όπως συνέβη πρόσφατα με τις βενετσιάνικες τράπεζες στην Ιταλία. Από μια άποψη, η Ελλάδα αποτελεί μοντέλο συγκεντροποίησης, με μόλις 4 συστημικές τράπεζες μεταξύ των 27 της Ευρωζώνης, που συνολικά «φιλοξενεί» πάνω από 5.000 χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Ο ίδιος ο Ντράγκι, αλλά και η Ντανιέλ Νουί, πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, έχουν διακηρύξει ως στόχο μιας «πραγματικής τραπεζικής ένωσης» τις ευρύτατες διασυνοριακές συγχωνεύσεις και εξαγορές τραπεζών. Μετά το too big to fail, έρχεται το too many to stay…

2. Προωθείται μια αντίστοιχη βίαιη συγκεντροποίηση του βιομηχανικού και εμπορευματικού κεφαλαίου (με όλες τις ενδιάμεσες εκδοχές τους) που είναι εκτεθειμένα στην τραπεζική πίστη με δάνεια έναντι  υποθηκών και ενεχύρων σε πάγια και άυλα περιουσιακά στοιχεία. Πέραν της προϊούσας συρρίκνωσης της περίφημης μεσαίας τάξης και του μεγάλου πλιάτσικου στα περιουσιακά στοιχεία των νοικοκυριών (ιδιαίτερα στα ακίνητα), η διαχείριση των κόκκινων δανείων επιτρέπει να αλλάξουν χέρια –ή απλώς να ρευστοποιηθούν– μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις, ακόμη και πολυεθνικοί καπιταλιστικοί όμιλοι, με παραγωγικές δομές εκατοντάδων δισεκατομμυρίων και, φυσικά, με εκατομμύρια θέσεις εργασίας υπό κατάργηση. Με την εδραίωση, μάλιστα, ενός διασυνοριακού μηχανισμού «αναδιανομής του κεφαλαίου», αυτή η συγκεντροποίηση θα λειτουργήσει κυρίως υπέρ των επιχειρηματικών ελίτ των ισχυρότερων χωρών, που θα ενισχύσουν την αποικιακή τους επέκταση στην περιφέρεια της Ευρωζώνης.

3. Είτε με bail in (διάσωση τραπεζών ή επιχειρήσεων με «ίδια» μέσα) είτε με bail out (κρατική διάσωση), η εξυγίανση –ή εκκαθάριση– των πιστωτών και των οφειλετών τους καταλήγει σε ένα θεσμοθετημένο, μόνιμο μηχανισμό κοινωνικοποίησης των ζημιών της καπιταλιστικής ελίτ, είτε πρόκειται για την «παρασιτική» τραπεζική είτε για την «παραγωγική» βιομηχανική, εμπορική, εφοπλιστική κ.ά. ελίτ.

Η ώσμωση πιστωτών και οφειλετών

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι η δρομολογούμενη παράλληλη αναδιάρθρωση πιστωτών και οφειλετών, χρηματοπιστωτικού και «παραγωγικού» κεφαλαίου, γίνεται στην πραγματικότητα εντός ενός συστήματος συγκοινωνούντων δοχείων, αφού η σύμφυση και σύγχυση των μεν με τους δε στην πράξη έχει καταργήσει τις μεταξύ τους διαχωριστικές γραμμές, ιδιαίτερα στο επίπεδο των μεγάλων, πολυεθνικών ομίλων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι δύο μεγαλύτερες τράπεζες της Ευρωζώνης, BNP Paribas και Deutsche Bank, με σχεδόν 300.000 υπαλλήλους σε 75 χώρες στον κόσμο και με ενεργητικό 2,5 τρισ. η πρώτη και 1,5 τρισ. η δεύτερη. Διαθέτουν μικρά ή μεγάλα μερίδια στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές, αμερικανικές και ασιατικές τράπεζες, ενώ αθροίζουν συμμετοχές σε πάνω από 10.000 επιχειρήσεις κάθε είδους στην Ευρωζώνη και σε όλο τον κόσμο. Πολλοί από τους «αφερέγγυους» οφειλέτες τους ταυτόχρονα τους ανήκουν εν μέρει, επομένως μπορούν να χειραγωγήσουν τις μετοχές τους και να απαξιώσουν ή να απογειώσουν τα υποθηκευμένα περιουσιακά τους στοιχεία. Κι αν λάβει υπόψη κανείς και τα κράτη μεγαλομετόχους τους –το βελγικό στη BNP, το Κατάρ στη DB– αντιλαμβάνεται ότι η διαπλοκή αποκτά και απροσδιόριστες γεωπολιτικές διαστάσεις. Σε κάθε περίπτωση, στο μεγάλο πλιάτσικο που ανοίγει μέσω των «κόκκινων» επιχειρηματικών δανείων «θύτες» και «θύματα» διαπλέκονται κι εναλλάσσονται γλυκά, σ’ ένα παιχνίδι όπου… Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει, αλλά ο ανώνυμος Ευρωπαίος πληρώνει.


Από:https://rproject.gr/article/oi-trapezes-12-tris-kokkina-daneia-kai-ena-paneyropaiko-pliatsiko

Advertisements

2 comments on “Οι τράπεζες, το 1,2 τρισ. «κόκκινα» δάνεια και ένα πανευρωπαϊκό πλιάτσικο…

  1. Ο/Η Kimwn λέει:

    ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ ΒΡΕ ΚΡΟΙΣΟΙ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΜΕ …

    h ttp://news.in.gr/economy/article/?aid=1500157492

    Έσπασε το φράγμα των 22.000 μονάδων ο Dow Jones
    Έσπασε το φράγμα των 22.000 μονάδων ο Dow Jones
    (Φωτογραφία: ΑΠΕ )

    Share
    0
    Νέα Υόρκη
    Χάρη στη ραγδαία άνοδο των μετοχών της εταιρείας Apple ο βιομηχανικός δείκτης Dow Jones ξεπέρασε για πρώτη φορά σήμερα, Τετάρτη, το όριο των 22.000 μονάδων στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

    Με το άνοιγμα της συνεδρίασης στη Γουόλ Στριτ ο δείκτης έφτασε στις 22.010,28 μονάδες (αύξηση κατά 0,21%).

    Ο δείκτης Nasdaq των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας κέρδισε 30,28 μονάδες (+0,48%) φτάνοντας στις 6.393,22 μονάδες.

    Στο ταμπλό, η μετοχή της Apple πραγματοποιεί ράλι 6% στα 158,9 δολάρια, επίπεδο που αποτελεί νέο ιστορικό υψηλό. H Apple ανακοίνωσε αποτελέσματα που ήταν πολύ υψηλότερα από τις προβλέψεις των αναλυτών. Τα καθαρά κέρδη αυξήθηκαν στα 8,72 δισ. δολάρια έναντι 7,8 δισ. το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι.

    Την Τετάρτη ο Dow Jones είχε κλείσει καταγράφοντας ρεκόρ για πέμπτη συνεχόμενη συνεδρίαση.

    Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Reu

  2. Ο/Η brain teaser λέει:

    Πάνω που πάει να βιοποριστεί ο Γιάνης με το βιβλίο του «Βαρουφάκειον Άγος», του βγαίνεις εσύ με τις μπάντες και θα μείνει με τις ζάντες. Δεν ξέρει απο μπαντιλίκια ο μηχανόβιος 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s