No, woman, no cry…


Πίσω στα μακρινά ‘70ς, το 1979, αυτός ο τύπος τραγουδάει για το γκέτο. Όχι για σφαγές, ντρόγκες και γαμήσια. Μόνο για το ότι δεν πρέπει να ξεχνάς το παρελθόν σου – ό,τι κι αν σου υποσχεθούν.

Bob Marley και Wailers λοιπόν. Από μια συναυλία για την οποία οι οργανωτές της φοβήθηκαν ότι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε riot…

Όχι άλλα δάκρυα..


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/07/no-woman-no-cry/

Advertisements

Κράτος κατά εθίμου…


Πως έβλεπε την Ευρώπη η εφημερίδα «Νέος Αριστοφάνης» του Π. Πηγαδιώτη (1896).

‘Ένας λαός δεν επιλέγει σύμφωνα με την βούλησή του περισσότερο θεσμούς,
απ’ ό,τι επιλέγει το χρώμα των ματιών του ή των μαλλιών του.
Gustave Le bon

Ο βουλησιαρχικός δεσποτισμός βασίζεται στην γενική ιδέα πως αναδιαμορφώνοντας ριζικά τους θεσμούς, τους νόμους και το πολίτευμα ενός λαού επιτυγχάνεται η δημιουργία ένος ολότελα νέου ανθρώπου. Η ιδέα αυτή προέρχεται από την νεωτερική διδασκαλία για την αντικατάσταση της οργανικά ανεπτυγμένης λαϊκής ζωής από ένα μηχανικό τύπο κοινωνίας. Από την πρώτη της απόπειρα να εφαρμοστεί στην πράξη, η μηχανική εφαρμογή της συγκεντρωτικής αρχής (1792), προσέκρουσε στον άκαμπτο λαιμό του παριζιάνικου πληθυσμού (και για τον λόγο αυτό χρειάστηκε να δουλέψει υπερωρίες ο δήμιος του Παρισιού).  Αν και έγινε λοιπόν από την αρχή καταφανής ο χιμαιρικός της χαρακτήρας, η ιδέα της μηχανικής ρύθμισης της κοινωνίας συνεχίζει ακόμα και σήμερα -παρά τον κυριαρχικό της χαρακτήρα- να εξάπτει τον προοδευτικό νου των απολυταρχικών μεταμοντέρνων του «αντικυριαρχικού» Λόγου.

Αξίζει να θυμηθούμε τα όσα έχει γράψει σχετικά ο Gustave Le Bon (1841-1931), μια φιγούρα που έχει επάνω της ζωγραφισμένα όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός γάλλου συντηρητικού του 19ου αιώνα. Ολιγαρχικός, πεσιμιστής, φυσιοκράτης, ελιτιστής, αντιδημοκράτης και αντισοσιαλιστής, πήρε μέρος στον γαλλοπρωσικό πόλεμο και έζησε από κοντά την κομμούνα του Παρισιού.  Το βιβλίο του ΗΨυχολογία των Μαζών (1910), είναι ενδεικτικό των παραπάνω γνωρισμάτων, αλλά όπως  επισήμανε ο Otto Klineberg στον πρόλογο της έκδοσης του 1963, «οφείλουμε να διαβάσουμε αυτό το βιβλίο με ένα κριτικό πνεύμα, αλλά οφείλουμε να το διαβάσουμε». Πράγματι πολλές από τις παρατηρήσεις που κάνει ο Gustave Le Bon για τον ρόλο που διαδραματίζει στη σύγχρονη δημοκρατία η μαζική κοινωνία είναι τόσο εύστοχες που λαμβάνοντας υπόψη τα όσα επακολούθησαν τον 20ο αιώνα φαντάζουν σχεδόν προφητικές. Άλλωστε, το 1914 ο ενθουσιασμός των προλετάριων καθώς ξεκινούσαν να σκοτώσουν προλετάριους άλλων χωρών επιβεβαίωσε τα λεγόμενα του Le Bon, παρά επιβράβευσε τις προσδοκίες και τις προβλέψεις των ειδημόνων των «ιστορικών νόμων». Κι όμως σε όλη τη διάρκεια της ζωής του αντιμετωπίστηκε από την προοδευτική διανόηση με ένα είδος απέχθειας. Ο ίδιος είχε γράψει άλλωστε: «αυτός που ξέρει να εξαπατά τις μάζες γίνεται έυκολα ο κύριος τους, αυτός που θα προσπαθήσει να τις απαλλάξει από την πλάνη τους θα είναι πάντα το θύμα τους».

Συνέχεια

Γερμανία – Panama Papers: Βλέποντας, με αυστηρότητα, τη φοροδιαφυγή να «..περνά..» …


Δεν θα πραγματοποιηθεί έρευνα παρά για ένα μικρό μόνο τμήμα αυτής των Panama Papers

_96812021_gettyimages-519563262

Αρκετές χιλιάδες Γερμανοί πολίτες, εκ των οποίων οι περισσότεροι γνωστοί στη χώρα τους, συγκαταλέγονται στις λίστες των Panama Papers που πλέον έχουν στα χέρια τους οι γερμανικές αρχές. Αυτό, πάντως, από μόνο του δεν λέει και πολλά. Γιατί όπως φαίνεται για την αυστηρή γερμανική ηγεσία, εκπρόσωποι της οποίας πιέζουν τόσο πολύ για την πάταξη της ελληνικής φοροδιαφυγής της… τυρόπιτας και κουνούν υποτιμητικά το δάχτυλο συνολικότερα στο όνομα «της τάξης, της ηθικής και της ορθής διαχείρισης», εκείνης που υποτίθεται ότι κάνει τον καπιταλισμό βιώσιμο, η μεγάλη φοροδιαφυγή αποδεικνύεται για άλλη μια φορά πλημμέλημα.

Αυτό δεν θα εμποδίσει να υπάρξει θέαμα. Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία δίωξης του εγκλήματος (Bundeskriminalamt) θα συντονίσει μια μεγάλης εκτάσεως έρευνα είτε πρόκειται για ξέπλυμα χρήματος, είτε για φοροδιαφυγή, είτε για οργανωμένο έγκλημα ή άλλες ποινικά κολάσιμες πράξεις, σχολιάζει η Sueddeutsche Ζeitung (SΖ). Και μπορεί τα ποσά που καταγράφονται να φέρνουν ίλιγγο, ωστόσο δεν θα πραγματοποιηθεί έρευνα παρά για ένα μικρό μόνο τμήμα αυτής της λίστας.

Γιατί; Μα γιατί στο «δίκαιο γερμανικό σύστημα», η απλή ιδιοκτησία μιας «εταιρείας γραμματοκιβωτίου» ,δηλαδή μιας εταιρείας που δεν υπάρχει παρά μόνο μέσα από ένα γραμματοκιβώτιο – κοινώς μπορεί να είναι και εικονική, δεν διώκεται Οι έρευνες, σύμφωνα με τη γερμανική εφημερία, θα επικεντρωθούν στο αν κάποιος την έχει χρησιμοποιήσει για παράνομους σκοπούς, εκτός αν το αδίκημα έχει παραγραφεί (και αναρωτιόμασταν από πού εμπνέεται τέτοιες ευφυείς κινήσεις και το ελληνικό ΣτΕ που μίλησε για παραγραφή μετά την πάροδο κάποιων χρόνων όσον αφορά τα αδικήματα των λιστών Λαγκάρντ κ.λπ.).

19162853_303

Η Sueddeutsche Ζeitung , όταν ερωτήθηκε γιατί δεν δημοσίευσε όλα τα ονόματα, απάντησε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει εάν όσοι αναφέρονται στις λίστες δεν είναι τίποτε παραπάνω από απλοί ιδιοκτήτες τέτοιων εταιρειών, στις οποίες βέβαια βρέθηκαν τεράστια ποσά. Ζηλευτός τέτοιος σεβασμός στο τεκμήριο της αθωότητας θα μπορούσε κανείς να πει, παρά το ότι πιάστηκαν με τα ….«μπικικίνια» στο χέρι. Δημοσίευσε δε μόνον τα ονόματα ιδιαίτερων περιπτώσεων, παραδείγματος χάρη των μάναντζερ της Siemens Xανς Γιόακμ Κόλσντορφ και Γιούργκεν Ραντόμσκι. (Κι αυτή η έρμη η Siemens βρε παιδί μου: τι σύμπτωση κι αυτή παντού στον κόσμο; Και πόση αθωότητα πια από πλευράς γερμανικών ελεγκτικών μηχανισμών που τα καταλαβαίνουν όλα εκ των υστέρων;) Ο πρώτος κατηγορείται για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος της εταιρείας στην Νότια Αμερική, ενώ ο δεύτερος είναι ύποπτος για μεταφορά μαύρου χρήματος στον Παναμά από ένα ελβετικό λογαριασμό. Επίσης, δημοσιεύτηκε και το όνομα του πρωταθλητή της φόρμουλα 1 Νίκο Ρόσμπεργκ του οποίου το συμβόλαιο με την Mercedes έγινε μέσω των βρετανικών Παρθένων Nήσων.

Από την λίστα δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι γερμανικές τράπεζες. Τουλάχιστον 28 (!) από αυτές είχαν δοσοληψίες με το παναμαϊκό δικηγορικό γραφείο Mossack Fonseca, από το οποίο ξεκίνησε η υπόθεση των Panama papers. Όμως, σχεδόν όλες οι μεγάλες και μεσαίες γερμανικές τράπεζες βοήθησαν πελάτες τους να ανοίξουν ή να διατηρήσουν «εταιρείες γραμματοκιβωτίου» ή να ανοίξουν ανάλογους λογαριασμούς. Ορισμένες μάλιστα όπως η Commerzbank, η Hypo-Vereinsbank και μια θυγατρική της κρατική Bayern-LB στο Λουξεμβούργο πρέπει να καταβάλουν πρόστιμα ύψους εκατομμυρίων για την ανάμειξή τους. Αλλά για την μεγάλη πλειοψηφία οι έλεγχοι θα καθυστερήσουν, αν έρθουν ποτέ.

 ________________________________________________________

Η αισιόδοξη βλακεία του Καντίντ…


Επιστρέφοντας στο μικρό τους αγρόκτημα, ο Πανγκλός, ο Καντίντ και ο Μαρτέν συνάντησαν ένα γεροντάκι που έπαιρνε τον αέρα του στην εξώπορτα της αυλής του, κάτω από τις πορτοκαλιές. Ο Πανγκλός, που του άρεσαν τα κουτσομπολιά όσο οι συλλογισμοί, ρώτησε τον παππού να μάθει πώς λεγόταν ο μουφτής που είχαν στραγγαλίσει. «Δεν έχω την παραμικρή ιδέα», τον διαφώτισε ο γέροντας, «και δεν φρόντισα ποτέ να μάθω το όνομα κανενός μουφτή και κανενός βεζίρη. Δεν ξέρω τίποτα για όσα μου λέτε. Είμαι γενικά της γνώμης πως όσοι μπλέκονται με τα κοινά το πληρώνουν ακριβά κι ότι και να πάθουν το αξίζουν. Δεν φροντίζω ποτέ να μάθω για το τι συμβαίνει στην Κωνσταντινούπολη. Μου φτάνει μονάχα να στέλνω στην αγορά τα φρούτα που καλλιεργώ στον κήπο μου». Λέγοντας αυτά, κάλεσε τους ξένους να μπουν στο σπίτι του. (…)

«Θά ‘χετε σίγουρα στην ιδιοκτησία σας πολλές και καταπληκτικές εκτάσεις», είπε ο Καντίντ στον Τούρκο. – «Έχω μονάχα εκατόν εξήντα εκτάρια. Τα καλλιεργώ με τα παιδιά μου. Η δουλειά σε κρατάει μακριά από τις πιο βλαβερές συνήθειες: την τεμπελιά, την ανηθικότητα και την ανέχεια».

Ο Βολταίρος και το εξώφυλλο της έκδοσης του 1759, σε μετάφραση από τα γερμανικά

Συνέχεια

Χαμένος χρόνος. Ο Μάνος Χατζιδάκις για… τον Θεοφίλου και την Ηριάννα…


μάνος χατζιδάκις

Ο Μάνος Χατζιδάκις υπήρξε για χρόνια αλληλέγγυος σε ανθρώπους που κατηγορούνταν άδικα από τις αστυνομίες και τα ΜΜΕ όλου του κόσμου και διώκονταν με αντιτρομοκρατικούς νόμους.

«Ο χαμένος χρόνος» έλεγε για όσους κατέληγαν άδικα σε μια φυλακή «είναι χειρότερος και από το θάνατο».

Όταν η Εφημερίδα Έθνος και η Αγγελική Νικολούλη φωτογράφισαν τον Περικλή Κοροβέση ως μέλος της 17Ν, ο Μάνος Χατζιδάκης είχε τις δικές του ιστορίες να διηγηθεί για την «ακάθαρτη φαντασία της παρα-αστυνομίας».

«Ο χαμένος χρόνος είναι χειρότερος και από το θάνατο. 14 χρόνια είχαν το νεαρό Ιρλανδό Τζέραρντ Κόνλον στη φυλακή για βομβιστικές ενέργειες που τελικά αποδείχθη ότι δεν έκανε. Και μια μικρή λεπτομέρεια. Απεκαλύφθη πως κάποιες ομολογίες εκμαιεύθηκαν δια της βίας από την αστυνομία.

Επιτέλους, πώς θα απαλλαγούμε από την προστασία της αστυνομίας; Από πού κινδυνεύει η ελευθερία μας για να μας προστατεύει η διεστραμμένη αυτή υπόθεση που λέγεται παντού αστυνομία;

Αν ήμουν εγώ ο Τζέραρντ Κόνλον θα έβαζα φωτιά σε ολόκληρη την Αγγλία. Εδώ απλώς κάνω μια εκπομπή και βάζω την κατάλληλη μουσική.»

Μπορούμε να υποθέσουμε ότι θα ήταν εξοργισμένος για τα πέντε χρόνια που πέρασε στη φυλακή ο αθώος Τάσος Θεοφίλου και για τα χρόνια που κινδυνεύει να χάσει η Ηριάννα.


Από:http://info-war.gr/chamenos-chronos-o-manos-chatzidakis-gia-ton-theofilou-ke-tin-irianna/

 

όταν τα όπλα του κυβερνο-πολέμου “χτυπάνε στο ψαχνό”…


Cyborg #09

Μία κατά τα άλλα συνηθισμένη Παρασκευή, η καθημερινή λειτουργία δημόσιων και ιδιωτικών υπηρεσιών ανά τον κόσμο διακόπτεται απρόοπτα. Η εθνική υπηρεσία υγείας της Βρετανίας  ενημερώνει τους ασθενείς να μην επισκέπτονται τα τοπικά νοσοκομεία, εκτός εάν πρόκειται για κάποιο επείγον περιστατικό. Τα ασθενοφόρα βρίσκονται σε σύγχυση. Προγραμματισμένες εγχειρήσεις και χημειοθεραπείες ακυρώνονται. Στην Ρωσία τα τηλεφωνικά κέντρα και ορισμένα σημεία πωλήσεων μίας από της μεγαλύτερες εταιρίες τηλεπικοινωνιών σταματούν να λειτουργούν για αρκετές ώρες. Σε διάφορες περιοχές της Ρωσίας, η αστυνομία αδυνατεί να εκδώσει διπλώματα οδήγησης. Σε σταθμούς της δημόσιας επιχείρησης σιδηροδρόμων στην Φρανκφούρτη, στις φωτεινές οθόνες, οι πληροφορίες των δρομολογίων επικαλύπτονται από ένα περίεργο μήνυμα.

Για το γενικό χάος ευθύνεται ένας κυβερνο-ιός, ο οποίος μέσα σε 48 ώρες πετυχαίνει να “μολύνει” 200 χιλιάδες μηχανήματα σε 150 χώρες. Δημόσιες υπηρεσίες, εταιρίες τηλεπικοινωνιών και ταχυμεταφορών, εργοστάσια, τράπεζες, υπουργεία, σχολεία, πανεπιστήμια και οικιακοί χρήστες ταχύτατα πέφτουν θύματα της κυβερνο-επίθεσης. Ο ιός κρυπτογραφεί αρχεία που εντοπίζει στα συστήματα που μολύνει και τα κρατάει σε “ομηρία”, ζητώντας λύτρα τα οποία θα πρέπει να καταβληθούν μέσα σε καθορισμένες ώρες, σε ψηφιακό νόμισμα, προκειμένου να παραχωρηθεί το κλειδί αποκρυπτογράφησης και να παραδοθούν ακέραια τα αρχεία. Οι κυβερνο-εγκληματίες απειλούν ότι εάν παρέλθει η προθεσμία για την καταβολή των λύτρων, το τίμημα θα αυξηθεί και στην συνέχεια τα αρχεία δεν θα είναι ανακτήσιμα.

Συνέχεια