Ιστορίες του κ. Κόυνερ του Μπέρτολτ Μπρεχτ…


Όπως αναφέραμε και σε προηγούμενες αναρτήσεις, τα μικράβιβλία έχουν μεγάλη αξία. Τι γίνεται όμως όταν ένα μικρό βιβλίο απαρτίζεται από μικρές πολυάριθμες ιστορίες και μάλιστα γραμμένες από την πένα του Μπέρτολτ Μπρεχτ; Το αποτέλεσμα δεν είναι παρά μεγάλο, ευφυές, διαχρονικό και χωράει σε έναν τίτλο και εκατόν έξι σελίδες: Ιστορίες του κ. Κόυνερ.

Ο μόχθος των αρίστων

«Με τι ασχολείσθε;» ρώτησαν τον κύριο Κ. και ο κύριος Κ. απάντησε: «Είμαι πολύ απασχολημένος: ετοιμάζω το επόμενο λάθος μου».

Ότι και αν πούμε για τον Μπέρτολτ Μπρεχτ, για την ζωή και το έργο του, νομίζω θα είναι τρομακτικά λίγο μπροστά σε όσα ιδανικά υπηρέτησε και ανύψωσε με την τέχνη του. Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου το 1898 στο Άουγκσμπουργκ της Βαυαρίας και μεγάλωσε σ΄ένα αυστηρό και έντονα θρησκευτικό οικογενειακό περιβάλλον. Ξεκίνησε να φοιτά στην Ιατρική σχολή του Μονάχου, από την οποία όμως ποτέ δεν αποφοίτησε. Κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως νοσοκόμος και άρχισε να γράφει τα πρώτα του ποιήματα. Το 1919 συστηματοποιείται η επαφή του με τον Κομμουνισμό και μερικά χρόνια αργότερα, το 1923, γράφεται στην Μαρξιστική Εργατική Σχολή. Το ίδιο χρονικό διάστημα λαμβάνει το πρώτο του βραβείο και αρχίζει να καθιερώνεται ως θεατρικός συγγραφέας. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1933, η πέμπτη πιο επικίνδυνη προσωπικότητα στη Γερμανία, όπως τον είχε χαρακτηρίσει το Εθνοσοσιαλιστικό κόμμα, αυτοεξορίζεται. Σταθμοί της Εξορίας του ήταν η Δανία, η Φιλανδία και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Το 1948 επέστρεψε στην Ανατολική Γερμανία, όπου και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του με την δεύτερη σύζυγο και γυναίκα της ζωής του, Χέλενε Βάιγκελ.

vreht-708

Παρά τον έντονο αντιεξουσιαστικό και μαρξιστικό χαρακτήρα των έργων του, ο Μπρεχτ χαίρει σεβασμού και θαυμασμού παγκοσμίως, ακόμα και από ανθρώπους που δεν ασπάζονται τις ίδιες ιδέες μαζί του, ως ένας από τους μεγαλύτερους δραματουργούς του περασμένου αιώνα. Οι τεχνικές και η φιλοσοφία της σκηνοθεσίας επηρεάζουν μέχρι και σήμερα τον θεατρικό χώρο, ενώ το γραπτό του έργο συνολικά χαρακτηρίζεται από διαχρονικότητα και καλαισθησία.

Οργή και νουθεσία

Ο κύριος Κόυνερ είπε: «Είναι δύσκολο να νουθετήσεις εκείνους που σε εξοργίζουν. Είναι όμως ιδιαίτερα αναγκαίο, γιατί κυρίως εκείνοι το χρειάζονται».

Οι Ιστορίες του κύριου Κόυνερ άρχισαν να γράφονται το 1935 και τελείωσαν λίγο πριν τον θάνατο του συγγραφέα, στις αρχές της δεκαετίας του ’50. Το βιβλίο περιλαμβάνει σχεδόν ενενήντα ιστορίες έκτασης μιας σελίδας με καθημερινά στιγμιότυπα από την ζωή του κ. Κόυνερ. Σκοπός τους είναι η αποτύπωση της κοινωνικής κριτικής και η ανάδειξη της ηθικής του Μπρεχτ. Παρά το μικρό τους μέγεθος, το διττό των νοημάτων, το διδακτικό ύφος και πολλές φορές η ειρωνεία που χρησιμοποιείται απαιτούν πολλοστές αναγνώσεις για να μπορέσει ο δέκτης να λάβει όλο το φάσμα των μηνυμάτων αυτής της λαμπρής πένας.

[Σφάλμα και πρόοδος]

Όταν σκέφτεται κανείς μόνο τον εαυτό του, δεν μπορεί να πιστέψει πως πέφτει σε σφάλματα που δεν τον αφήνουν να πάει μπροστά. Γι αυτό πρέπει κανείς να σκέφτεται εκείνους που εξακολουθούν να δουλεύουν. Μόνο έτσι αποφεύγει τα αδιέξοδα.

Ανεξαρτήτου προτιμήσεως μικρών ή μεγάλων σε μέγεθος βιβλίων, θεωρώ ότι οι Ιστορίες του κ. Κόυνερ είναι ένα απαραίτητο σύγγραμμα για κάθε βιβλιοθήκη. Είτε διαβαστούν απνευστί όλες μαζί είτε αποσπασματικά, έχουν σίγουρα πολλά να δώσουν στους αναγνώστες τους.


Από:

https://stylerivegauche.wordpress.com/2017/06/11/storiesofmrkeuner/

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑΔΕΙΑ…


Ειρήνη Γαϊτάνου

hungerdignity.jpg

Διανύουμε μια περίοδο απίστευτης και απαράδεκτης καταστρατήγησης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Η κυρίαρχη πολιτική στρατηγική της κυβέρνησης, αποσκοπεί στην πλήρη και εκδικητική εξόντωση των αγωνιστών και αγωνιστριών, επιδιώκοντας ταυτόχρονα να στείλει μήνυμα τρομοκράτησης προς όλη την κοινωνία και τον λαό που αγωνίζεται. Είναι αμέτρητα τα «μεμονωμένα περιστατικά» παραβίασης ατομικών κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων:

  • η δίκη του Τάσου Θεοφίλου, που ολοκληρώνεται αυτές τις μέρες. Ο Θεοφίλου συνελήφθη και καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 25 χρόνια κάθειρξη, χωρίς απολύτως κανένα στοιχείο εναντίον του, με τους αυτόπτες μάρτυρες να μην τον αναγνωρίζουν, και με μόνο «αποδεικτικό» στοιχείο για την καταδίκη του το DNA που βρέθηκε σε ένα καπέλο (το οποίο δεν καταγράφηκε ποτέ ενώ αναγνωρίστηκε ως διαφορετικό από αυτόπτη μάρτυρα). Στην τωρινή του δίκη στο Εφετείο η εισαγγελέας, σε μια πρωτοφανή απολογία, εισηγήθηκε την καταδίκη του ακόμα και για τα κακουργήματα για τα οποία είχε πρωτόδικα αθωωθεί.
  • η πρωτοφανής καταδίκη της Ηριάννας Β.Λ., σε 13 χρόνια κάθειρξης χωρίς δικαίωμα αναστολής, αποκλειστικά εξαιτίας της προσωπικής της σχέσης με άλλον κατηγορούμενο, και με μόνο «στοιχείο» ένα μερικό δείγμα DNA.
  • η πρόσφατη καταδίκη του Μάριου Σεϊσίδη σε 36 χρόνια φυλάκισης, χωρίς αναστολή και χωρίς αναγνώριση ελαφρυντικών, χωρίς κανένα μάρτυρα κατηγορίας ή αποδεικτικά.
  • η κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων και οι απαράδεκτες συνθήκες κράτησης των κρατούμενων γυναικών και μητερών και των παιδιών τους.
  • η απόλυτη επιθετικότητα σε όλα τα επίπεδα, απέναντι τόσο στους πολιτικούς κρατούμενους/ες, όσο και στους διωκόμενους/ες για την πολιτική τους δράση, καθώς και οι διαρκείς καταδίκες με όρους που παραβιάζουν ακόμα και τους στοιχειώδεις κανόνες της αστικής δικαιοσύνης.

Πέρα όμως από τα πάρα πολλά «μεμονωμένα περιστατικά», που δεν επιβεβαιώνουν φυσικά κάποιον κανόνα ως «εξαιρέσεις», αλλά μάλλον δημιουργούν και ενισχύουν τον νέο κανόνα σκλήρυνσης, μεθοδεύσεων και τρομοκρατίας του κράτους απέναντι σε όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας, η πολιτική στρατηγική του κράτους σε κεντρικό επίπεδο θεσμοθετεί τις παραπάνω κατευθύνσεις. Ενδεικτική είναι η πρόσφατη προσπάθεια αναθεώρησης της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας, και συγκεκριμένα των άρθρων 187 και 187Α του Ποινικού Κώδικα, με στόχο τη συμπερίληψη της φρονηματικής δίωξης, δηλαδή την προέκταση της δίωξης με βάση την έκφραση γνώμης και όχι την διατέλεση παράνομης πράξης. Η συγκεκριμένη προσπάθεια πάρθηκε πίσω μετά την κοινωνική κατακραυγή που προκλήθηκε αλλά είναι ενδεικτική της κατεύθυνσης των κρατικών και κυβερνητικών μηχανισμών. Αντίστοιχα ενδεικτική είναι φυσικά η κατασταλτική θωράκιση του κράτους, η ανεξέλεγκτη δράση των κατασταλτικών μηχανισμών και της αστυνομίας, η εντεινόμενη διασύνδεση με την κρατική στρατηγική και η έλλειψη ανεξαρτησίας του δικαστικού μηχανισμού κλπ. Στόχος δεν είναι άλλος από την αποστολή ενός μηνύματος τρομοκράτησης προς όλους όσους και όλες όσες αγωνίζονται, και πρώτα απ’ όλα στον «εχθρό λαό», που τόσα χρόνια τώρα μάχεται μέχρι τέλους ενάντια στην κυβερνητική και μνημονιακή στρατηγική. Ένα μήνυμα τρομοκράτησης απέναντι στους αγώνες και τις εξεγέρσεις που έρχονται.

Σε αυτά τα πλαίσια, είναι ακραία η επιθετικότητα απέναντι στους πολιτικούς κρατούμενους/ες, και η κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων τους. Σε αυτό εντάσσεται και η άρνηση χορήγησης αδειών, τόσο σε ό,τι αφορά τις τακτικές άδειες, όσο και τις άδειες ειδικού σκοπού (για λόγους σπουδών κλπ.). Η άρνηση αυτή έχει οδηγήσει επανειλημμένα τους πολιτικούς κρατούμενους/ες σε κινητοποιήσεις και απεργίες πείνας. Πρόκειται για αδιαμφισβήτητη παραβίαση στοιχειωδών και αυτονόητων δικαιωμάτων, με στόχο την φυσική και ψυχολογική εξόντωση των κρατουμένων. Για το λόγο αυτό, έχει συσταθεί ηΕπιτροπή για τη χορήγηση αδειών στους πολιτικούς κρατούμενους. Δημοσιεύουμε στη συνέχεια την ανακοίνωσή της για την χορήγηση άδειας στον Δημήτρη Κουφοντίνα. Στο τέλος του κειμένου, παρέχουμε συνδέσμους με υλικό και ενδεικτικά κείμενα της τελευταίας περιόδου για την περίπτωση του Δημήτρη Κουφοντίνα.

Παράλληλα, υπενθυμίζουμε την Πανελλαδική Μέρα Δράσης για την απελευθέρωση του Τάσου Θεοφίλου, το Σάββατο 24 Ιουνίου, με συγκέντρωση και πορεία στην Αθήνα, στο Μοναστηράκι στις 12. Καλούμε επίσης στη συγκέντρωση την Τρίτη 27/6 στο Εφετείο Αθηνών (Λουκάρεως) όπου συνεχίζεται η δίκη με την αγόρευση των δικηγόρων υπεράσπισης. Δηλώνουμε με κάθε τρόπο την πλήρη αλληλεγγύη μας στον Τάσο Θεοφίλου, και απαιτούμε την απελευθέρωσή του.

Ακολουθεί η ανακοίνωση της Επιτροπής για τη χορήγηση αδειών στους πολιτικούς κρατούμενους:

Ι/ Γιατί είναι σημαντικό;

Το δικαίωμα στην άδεια για τον Δημήτρη Κουφοντίνα

Ύστερα από δεκαπέντε χρόνια κράτησης, η φυλακή αρνείται να επιτρέψει την τακτική άδεια, βασικό δικαίωμα του κρατούμενου, στον Δημήτρη Κουφοντίνα.
Ο νόμος δεν κάνει καμία ειδική εξαίρεση για τις ποινικές κατηγορίες με τις οποίες καταδικάστηκε. Κι ωστόσο, επίμονα η Πολιτεία αρνείται να αναγνωρίσει το αυτονόητο δικαίωμα και δείχνει να καταλαμβάνεται από πανικό στην ιδέα ότι πρέπει να εφαρμόσει τους δικούς της νόμους.
Οι αιτιολογίες της απόρριψης ποικίλλουν, αλλά οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα: παλαιότερα ο υποτιθέμενος «κίνδυνος φυγής», (σήμερα πια κανείς δεν τολμά να αμφισβητήσει την ακεραιότητά του ) άλλοτε τα γραφτά του και εδώ και δυο χρόνια η επίκληση της πολιτικής του ταυτότητας και η άρνηση του να την αποκηρύξει ως υποτιθέμενος «κίνδυνος κακής χρήσης της άδειας και προετοιμασίας νέων αδικημάτων».

Στην τελευταία τους απόφαση δυο από τα τρία μέλη του Συμβουλίου, ο διευθυντής και η κοινωνική λειτουργός τήχθηκαν υπέρ της χορήγησης της άδειας. Μειοψήφησε όμως, η εισαγγελέας η οποία και άσκησε προσφυγή (βέτο) κατά της απόφασης, κάνοντας χρήση της δυνατότητας που της έδωσε με τροποποίηση στον κώδικα το 2009, ο Νίκος Δένδιας. Ο νομικός κόσμος τότε είχε αντιδράσει και η αριστερά είχε καταψηφίσει τη διάταξη που άνοιγε το δρόμο στην αυθαιρεσία και κατέληξε στην πράξη σε μια ασφυκτική περιστολή του δικαιώματος.

Η υπόθεση εδώ και δυο μήνες εκκρεμεί στο Συμβούλιο που μέχρι τώρα δεν έχει αποφασίσει.

Η άρνηση χορήγησης της άδειας στον Δημήτρη Κουφοντίνα στηρίζεται σε αιτιολογίες που είναι αβάσιμες, όσο και παράλογες και πάντως απροκάλυπτα προσχηματικές.
Η θεμελίωση της απορριπτικής αιτιολογίας στο περιεχόμενο των απόψεων του κρατούμενου και στο δικαίωμα του να τις διατυπώνει δημόσια και ελεύθερα διαρρηγνύει θεμελιακές αξίες του δικαιωματικού πλαισίου, για το οποίο επαίρεται το δικαιικό σύστημα, όπως είναι το θεωρούμενο ως κορυφαίο στην αστική δημοκρατία δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης και του λόγου.
Μια τέτοια παραδοχή αναγορεύει τη φυλακή σε κριτή και τιμητή των πεποιθήσεων του κρατούμενου και εισάγει φρονηματικό έλεγχο με ανεπίτρεπτη κύρωση την επιδείνωση του πλαισίου έκτισης της ποινής.

Άλλωστε ούτε το φρόνημα, ούτε η μεταμέλεια αποτελούν κριτήρια για την χορήγηση της άδειας. Αυτό επισημαίνεται και στην σχετική ειδική έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη, με συντάκτη τον σήμερα Αγ. του Υπουργείου, το 2008: «Η μετάνοια δεν μπορεί να είναι στοιχείο της άδειας» υποστήριζε τότε ο Ευτύχης Φυτράκης.

Η τακτική άδεια των κρατουμένων είναι κατάκτηση και χρειάστηκε πολύς χρόνος μέχρι να περάσει στο νομικό σύστημα και να αναγνωρισθεί ότι αποτελούσε ένα κρίσιμο θεσμό για την άμβλυνση των συνεπειών της κράτησης και την επάνοδο του φυλακισμένου στη φυσιολογική ζωή.

Το ζήτημα της άδειας των κρατούμενων για την υπόθεση της 17Ν φαίνεται ότι εμπλέκει πολύ περισσότερους παράγοντες από αυτούς που έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν. Όμως είναι αδιανόητη σε ένα κράτος δικαίου η εξάρτηση της άσκησης των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται στο δίκαιο και στην κοινωνική συνείδηση, από αυτές τις άλλες παραμέτρους που εξευτελίζουν τις διαδικασίες και υπονομεύουν τα δικαιώματα και την ισχύ τους.

Ο χρόνος έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του: ο Δημήτρης Κουφοντίνας πρέπει να πάρει την άδεια, όπως έχει δικαίωμα, όπως και κάθε άλλος κρατούμενος.

ΙΙ/ Ενδεικτικά κείμενα της τελευταίας περιόδου

  • κείμενο υπογραφών και ρεπορτάζ:

http://epohi.gr/to-dikaiwma-sthn-adeia-gia-tous-dhmhtrh-koufontina-kai-alexandro-giwtopoulo/

http://www.hitandrun.gr/kratos-arnite-na-anagnorisi-dikeoma-stin-adia-ton-d-koufontina-ke-giotopoulo/

  • καταγγελία Επιτροπής για την απόρριψη της αίτησης του Δ.Κ.

http://dialogos.com.cy/blog/steroun-tis-adies-ston-dimitri-koufontina/

  • απαγόρευση εκδήλωσης στην Νομική

http://www.efsyn.gr/arthro/i-epilektiki-hrisi-toy-nomoy-kai-diatrito-skeptiko

http://www.efsyn.gr/arthro/pos-i-nomiki-ekopse-ton-koyfontina

  • συνέντευξη τύπου

https://leonidasvatikiotis.wordpress.com/2016/12/19/%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%B1-%CE%BB%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CF%84-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF/

  • δηλώσεις Κουφοντίνα

http://tvxs.gr/news/ellada/koyfontinas-moy-ekopsan-tin-adeia-epeidi-den-ekana-dilosi-metanoias

http://www.efsyn.gr/arthro/den-tha-xepoyliso-tipota-gia-mia-adeia

  • εκδήλωση στην ΑΣΣΟΕ

http://rednotebook.gr/2017/01/diktio-amesi-chorigisi-adias-ston-dimitri-koufontina/

  • πορεία

http://www.presspublica.gr/poria-antiexousiaston-gia-adies-se-koufontina-gourna/

  • Ψαρρά Άντα

http://www.efsyn.gr/arthro/i-adeia-toy-dimitri-koyfontina-sto-edolio

  • Κούρτοβικ Γιάννα

https://www.efsyn.gr/arthro/i-adeia-toy-dimitri-koyfontina-sto-edolio

  • Γλέζος Μανόλης

http://www.efsyn.gr/arthro/prepei-na-parei-adeia-o-d-koyfontinas

  • Σαραφιανός Δημήτρης

http://www.efsyn.gr/arthro/katastoli-kai-sterisi-dikaiomaton

____________________________________________________________

Κι εσύ κοπέλα μου, πίστεψες βουλευτή και μάλιστα νεοδημοκράτη; …


Γράφει ο mitsos175.

Νότης Μηταράκης, βουλευτής. Και σαν βουλευτής «εντιμότατος» κι αυτός. Όταν μάλιστα είναι και νεοφιλελές; Βράσε ρύζι! Για να φτάσει ακόμα κι η αστική δικαιοσύνη να τον καταδικάσει, φανταστείτε. Βέβαια να λέμε και της στραβής Θέμιδας το δίκιο,  σε μια κοινωνία «άνισων» ανθρώπων δεν μπορεί να υπάρξει «δίκαιο» για όλους.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, σε μια απ’ τις σπάνιες σωστές δικαστικές του αποφάσεις. έπραξε σωστά και καταδίκασε τον κηφήνα της Βουλής για παραβίαση των νόμων που και ο ίδιος ψήφησε. Τόσο συνεπής κι ειλικρινής, σαν τον Λιάπη κι αυτός…

Στην αγωγή λοιπόν που έκανε πρώην υπάλληλος του πολιτικού του γραφείου, η οποία είναι μητέρα ανήλικου τέκνου που το μεγαλώνει μόνη της, αναφέρει ότι ο «εντιμότατος» βουλευτής, ο υποψήφιος «σωτήρας», την είχε διώξει από την δουλειά της προφορικά, χωρίς να της καταβάλει νόμιμη αποζημίωση και χωρίς να την έχει καταχωρίσει στα τηρούμενα μισθολόγια στο ΙΚΑ.
Ο ίδιος είπε ψέματα στο δικαστήριο ότι η ενάγουσα ήταν «εθελόντρια».
Καλέ ναι, για τη ΝΔ κάνουν ουρές οι εθελοντές, είναι και φτωχούλης ο βουλευτής! Ήθελα να ήξερα έψαξε να βρει πολύ αυτή τη δικαιολογία; Για να μην ξεχνάμε με τι έχουμε να κάνουμε…

Οι δικηγόροι της πλευράς του Ν. Μηταράκη είχαν υποστηρίξει ότι η συγκεκριμένη γυναίκα δεν δούλεψε ποτέ στο πολιτικό του γραφείο αλλά σε σουπερμάρκετ με σύμβαση δανεισμού! Τι είναι ρε ο εργαζόμενος για να τον δανειστείτε; Πράγμα; Που φτάσαμε; Μάλλον που γυρίσαμε; Ρωμαϊκή αυτοκρατορία;
Ακόμα όμως κι αυτό το εξωφρενικό δεν έπεισε, καθώς η πρώην γραμματέας είχε τα κλειδιά του γραφείου καθώς και πολλές άλλες αποδείξεις, που δεν άφηναν καμιά αμφιβολία.
«Μην ανησυχείς, δεν θα χάσεις ούτε ένα ευρώ από μένα, να πάμε καλά στις εκλογές και μετά θα πληρωθείς για όλα όπως σου αξίζει» της έλεγε ο Μηταράκης και την έστρωσε στη δουλεία.
Υπερωρίες; Αργίες; Τι είναι αυτά; Εδώ έχουμε εκλογές!

Κι εσύ κοπέλα μου, πίστεψες βουλευτή και μάλιστα νεοδημοκράτη; Τι είπαμε λέει ο ίδιος για τις συντάξεις και τους μισθούς; Ότι δεν θα χαθούν; Ότι δεν απολύσουν; Ωχ – ωχ! Με διάγγελμα από το Σκάει βλέπω να διώχνουν κόσμο. Μπορεί κι από τον Αντ1, το Σταρ…

Το δικαστήριο λοιπόν υποχρεώνει τον Ν. Μηταράκη να καταβάλει στην πρώην υπάλληλό του συνολικά 6.601,94 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία κατά την οποία κάθε επιμέρους κονδύλιο κατέστη απαιτητό και μέχρι την εξόφληση.
Σε ότι αφορά το αίτημα της περί προσωπικής κράτησης διάρκειας ενός έτους σε βάρος του Νότη Μηταράκη ως μέσον εκτέλεσης της απόφασης, το δικαστήριο το απέρριψε.
Ε, βέβαια είναι βουλευτής…

Αυτά κι άλλα πολλά σαν αυτά κάνουν καθημερινά στελέχη των αστικών κομμάτων. Εργαζόμενοι, μην τους έχετε καμιά εμπιστοσύνη. Θέλετε να δουλεύετε καθημερινά από το πρωί ως το βράδυ χωρίς δικαιώματα, άδειες, αργίες κι όλα αυτά τζάμπα; Και μετά να σας δίνουν μια κλωτσιά για το «ευχαριστώ».

Πίσω από την πράξη κρύβεται ολόκληρη νοοτροπία. Η νοοτροπία του φασίστα, του αχάριστου, του καπιταλιστή, είναι περίπου η ίδια. Γιατί θεωρεί τον άλλο res, πράγμα, δούλο όχι συνάνθρωπο. Διεκδικείστε ότι σας ανήκει. Ακόμα κι αν η αστική δικαιοσύνη σας γυρίσει την πλάτη, έχετε την Αλληλεγγύη των άλλων εργαζόμενων.
Ο μόνος τρόπος να πάψει η ανεργία την οποία κατασκευάζουν για να μας υποδουλώσουν καλύτερα εκβιάζοντας μας είναι η ριζική και άμεση Αλλαγή, η Απαλλαγή από εκμεταλλευτές από βρικόλακες αφεντικά.


Από:http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2017/06/blog-post_23.html

Σκηνές πίσω από τη λάμψη…


Κείμενο από Giorgos P Basketball Guru

Πίσω από τη λάμψη των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς , στο Όκλαντ, το Caltrans έχει σχεδόν καθημερινή δουλειά. Οι υπάλληλοι του τμήματος μεταφορών της Καλιφόρνια (California Department of Transportation) είναι επιφορτισμένοι με ένα “αστυνομικό” καθήκον: Τον καθαρισμό των αυτοκινητόδρομων από τους αστέγους, που στήνουν τους καταυλισμούς τους συχνά κάτω από γέφυρες, εκεί όπου το δέρμα βρίσκει καταφύγιο από την βροχή και τον δυνατό ήλιο. Τα πληρώματα του Caltrans δεν έρχονται ποτέ μόνα. Έχουν πάντα μαζί τους και την αστυνομία, που φροντίζει ώστε οι “καθαρισμοί” των καταυλισμών να γίνονται στην εντέλεια, έτσι ώστε να εξαλείφεται πλήρως ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία, όποιος διάολο και αν είναι αυτός. Τα προσωρινά σπίτια των ανθρώπων του δρόμου εξαφανίζονται, τι ειρωνεία, με όρους μπασκετικούς: Sweep.

Λίγο πριν από τους τελικούς του ΝΒΑ, και κατά την διάρκεια της άνοιξης, έξι από τις αυτοσχέδιες κοινότητες καταστράφηκαν λόγω πυρκαγιάς. Υπήρχαν βράδια που ορισμένα σημεία του Όκλαντ κυριολεκτικά καίγονταν, καθώς η διαβίωση μέσα στα σκουπίδια δεν έχει την αντιπυρική προστασία ως προτεραιότητα. Αυτό που αναζητούν οι άνθρωποι που δεν έχουν κάπου να μείνουν είναι στέγη, και καθώς η (συν)έλευση τους σε προστατευμένους χώρους είναι αναγκαστική και άτακτη, δε λείπουν οι μεταξύ τους αντιπαραθέσεις. Ένας καβγάς μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή ενός ολόκληρου καταυλισμού. Εκτός αν έχει προλάβει να τον διαλύσει το Caltrans, στερώντας πολλές φορές από τους απόβλητους κατοίκους μέχρι και κάποια από τα πιο πολύτιμά τους αντικείμενα.

Στο πέμπτο μεγαλύτερο λιμάνι των ΗΠΑ, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το πανέμορφο Σαν Φρανσίσκο, ο αριθμός των αστέγων αυξήθηκε μεταξύ 2015 και 2016 κατά 25%, ποσοστό αληθινά τρομακτικό. Υπολογίζεται πως στην πόλη, ανάμεσα στο περίπου μισό εκατομμύριο καταγεγραμμένων κατοίκων, υπάρχουν αυτή τη στιγμή περί τις 200 αυτοσχέδιες κατασκηνώσεις, οι οποίες στεγάζουν περίπου 2,800 ανθρώπους . Η σύνθεση δε του “σώματος” αντανακλά την παράδοση και είναι πιστή σε αυτή: 70% είναι μαύροι.

Η συνολική αναλογία είναι πάνω από το 5% και ακολουθεί τα καλιφορνέζικα πρότυπα, τα οποία θέλουν τα αστικά κέντρα της πολιτείας να εμφανίζονται στις λίστες με τους υψηλότερους αριθμούς αστέγων παγκοσμίως. H αύξηση του ποσοστού αποδίδεται κυρίως στην αύξηση του κόστους στέγασης, ή με απλά λόγια στο ότι τα σπίτια και τα ενοίκια είναι πλέον πολύ ακριβότερα. Για να συμβεί αυτό βέβαια, μπαίνουν σε λειτουργία άλλοι μηχανισμοί, γνωστοί πάνω κάτω σε όλους.

Συνέχεια

Ο «ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΕΩΣ» ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ: ΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ…


της Laura Tiernan από το wsws σε μετάφραση Κ.Μ. για το Avantgarde

Η πυρκαγιά που κατάπιε το Grenfell Tower στο δυτικό Λονδίνο νωρίς το πρωί της Τετάρτης προκάλεσε αγανάκτηση μεταξύ των κατοίκων και τοπικών κοινοτικών ομάδων, των οποίων οι προειδοποιήσεις για σοβαρούς κινδύνους πυρκαγιάς αγνοούνταν επανειλημμένα από τις αρχές του Συμβουλίου.
Η καταστροφική πυρκαγιά ξέσπασε λίγο πριν από τις 1:00 π.μ., στον δεύτερο όροφο. Οι φλόγες επεκτάθηκαν γρήγορα στο 24ώροφο κτίριο που φιλοξενούσε κατ’ εκτίμηση 500 άτομα.
Δεκαεπτά νεκροί έχουν ήδη επιβεβαιωθεί, αλλά ο αριθμός τους αναμένεται να αυξηθεί. Ένας δημοτικός εργαζόμενος που βοηθάει στην εκκενώση του κτιρίου δήλωσε στη Daily Mail ότι κατά τη γνώμη του κανείς στους τρεις πρώτους ορόφους δεν επέζησε. Περίπου 74 άτομα υποβάλλονται σε θεραπεία σε έξι νοσοκομεία, και 18 από αυτά βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση.

Μετά από περισσότερο από 12 ώρες ο πύργος του Grenfell εξακολουθούσε να καίγεται στους πάνω ορόφους. Οι πυροσβεστικοί γερανοί δεν μπόρεσαν να φτάσουν σε αυτούς τους ορόφους.

Οι κάτοικοι και οι αυτόπτες μάρτυρες περιέγραψαν τραγικές σκηνές, καθώς εκείνοι που παγιδεύτηκαν μέσα στο καιώμενο κτίριο ούρλιαζαν για βοήθεια, κουνώντας πετσέτες, μπλουζάκια και φακούς κινητού τηλεφώνου για να προσελκύσουν την προσοχή των πυροσβεστών.
Καθώς πύκνωνε ο καπνός, μερικοί κάτοικοι στους επάνω ορόφους πήδηξαν για να ξεφύγουν από τις φλόγες. Τα σωστικά συνεργεία ενίοτε καλύπτουν τα σώματα των θυμάτων, μερικά από αυτά παιδιά, με φύλλα από τα δέντρα. Άνθρωποι παγιδευμένοι στο εσωτερικό καλούσαν απεγνωσμένα φίλους και αγαπημένα πρόσωπα σε βοήθεια. Μια νεαρή μητέρα δύο παιδιών έστειλε ένα βιντεομήνυμα στον καλύτερο φίλο της στις 2:54 π.μ., ικετεύοντας για βοήθεια πριν να πει το τελευταίο αντίο.
Πιο κάτω, στον ένατο ή στον δέκατο όροφο, μια γυναίκα παρακαλούσε όσους παρακολουθούσαν στο έδαφος να πιάσουν το μωρό της τυλιγμένο σε κουβέρτες. «Ένας άντρας έτρεξε προς τα εμπρός και άρπαξε με το μωρό», είπε μια γυναίκα στους δημοσιογράφους. Μια νοσοκόμα που ζει κοντά είπε στο CNN: «Ήταν μια κόλαση… Δεν έχω δει ποτέ κάτι τέτοιο στη ζωή μου… Ακόμα και οι πυροσβέστες με πλήρη προστατευτικό εξοπλισμό έβγαιναν από το κτίριο τραυματισμένοι».
Οι κάτοικοι δήλωσαν στους δημοσιογράφους ότι δεν ακούστηκε συναγερμός πυρκαγιάς για να τους προειδοποιήσουν για τις φλόγες. Οι πυροσβέστες που τηλεφώνησαν στο ραδιόφωνο LBC επιβεβαίωσαν ότι δεν υπήρχε κανένας κεντρικός συναγερμός πυρκαγιάς για το κτίριο, ούτε εσωτερικοί ψεκαστήρες ενώ για ολόκληρο το μπλοκ του πύργου υπήρχε μόνο ένα κλιμακοστάσιο. Οι σκάλες της πυροσβεστικής έφταναν μόνο μεχρι τον 12ο όροφο. Άλλοι κάτοικοι εξήγησαν ότι τους είχαν ενημερώσει οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης να «παραμείνουν» και να μπλοκάρουν τις εισόδους της εξόπορτάς τους με βρεγμένες πετσέτες και όχι να βγουν από το κτίριο. Πολλοί πιστεύεται ότι έχουν πια χαθεί.
Ένας πυροσβέστης του Λονδίνου με υπηρεσία 29 ετών δήλωσε στο ραδιόφωνο της LBC ότι οι εντολές παραμονής ισχύουν μόνο σε μια «κανονική» κατάσταση πυρκαγιάς, εξασφαλίζοντας ότι οι φλόγες σε ένα κλειστό διαμέρισμα είναι περιορισμένες. Ωστόσο, συμπλήρωσε οτι η πυρκαγιά του Πύργου Grenfell δεν ήταν μια φυσιολογική κατάσταση.
Χιλιάδες άνθρωποι μέσα από τα κοινωνικά μέσα δικτυωσης δημοσίευσαν σχόλια ευχαριστώντας τα πληρώματα των πυροσβεστών για τις ηρωικές τους ενέργειες για τη διάσωση των θυμάτων, καταδικάζοντας ταυτόχρονα τις πρόσφατες περικοπές στην πυροσβεστική υπηρεσία, οι οποίες έχουν βάλει λουκέτο σε 10 πυροσβεστικούς σταθμούς στο Λονδίνο, ενώ 27 πυροσβεστικές αντλίες και 500 συνεργεία πυροπροστασίας έχουν απομακρυνθεί από την υπηρεσία. Επιπρόσθετες περικοπές ύψους 23,5 εκατομμυρίων λιρών έχουν προγραμματιστεί μέχρι το 2019.
Σύμφωνα με τους μάρτυρες, η πυρκαγιά στον δεύτερο όροφο επεκτάθηκε σε όλο το κτίριο σε λιγότερο από 15 λεπτά.

Φωτογραφία που δείχνει τα απομεινάρια του καμένου αφρού και της επένδυσης αλουμινίου

Η εξωτερική επένδυση από πολυαιθυλένιο ή πλαστικό διοχέτευσε τη φωτιά προς τα πάνω, δημιουργώντας μια κόλαση. Η εύκαμπτη επένδυση εγκαταστάθηκε πέρυσι ως μέρος των μέτρων ανακαίνισης από την Royal Borough of Kensington και Chelsea (RBKC) και από την Kensington & Chelsea Tenant Management Organisation (KCTMO). Η Independent ανέφερε ότι η επένδυση προστέθηκε πέρυσι «για να βελτιωθεί η θέα από τα πολυτελή διαμερίσματα».
Οι κάτοικοι της περιοχής δήλωσαν ότι οι αρχές εσκεμμένα υποβάθμισαν την ασφάλεια ως μέρος των προσπαθειών να εκδιώξουν τους ενοικιαστές από την περιοχή: «Πιστεύουμε ότι το συμβούλιο και ο ΤΜΟ διαχειρίζονται πραγματικά μια πτώση των εργατικών κατοικιών εδώ, πίσω από τον μανδύα κάποιου Σχεδίου για αναβάθμιση, το οποίο είναι μια άλλη λέξη για την κατεδάφιση ολόκληρης της περιοχής», δήλωσε ένας κάτοικος του Πύργου στους δημοσιογράφους.
Ένας νεαρός άνδρας κάτοικος είπε στο BBC ότι η πρόσφατη «κακής ποιότητας» ανακαίνιση «άναψε τα κάρβουνα». «Υπάρχουν δύο επιλογές, είτε να αναγεννήσουν αυτά τα μπλοκ είτε να τα κατεδαφίσουν… Δεν μας θέλουν πλέον εδώ γιατί προτιμούν τους πλούσιους…» Μια παρέα νεαρών απέτρεψε τις προσπάθειες μιας δημοσιογράφου του BBC να τον διακόψει. Μήπως είναι «πολύ νωρίς για να βγάζετε συμπεράσματα», του είπε επανειλημμένα.
Η ομάδα δράσης Grenfell (GAG) και οι κάτοικοι προειδοποιούσαν για τους κινδύνους σοβαρής πυρκαγιάς στα διαμερίσματα για περισσότερο από μια δεκαετία. Μόλις επτά μήνες πριν, προειδοποίησε ότι οι αποτυχίες στις πρακτικές υγείας και ασφάλειας του οργανισμού διαχείρισης ακίνητης περιουσίας ήταν μια «συνταγή για μια μελλοντική μεγάλη καταστροφή». Αυτές οι προειδοποιήσεις απορρίφθηκαν από την Royal Borough του Kensington και το συμβούλιο του Τσέλσι.
Οι προειδοποιήσεις κινδύνου για πυρκαγιά που εκδίδονται από την ομάδα εδώ και πολλά χρόνια επικέντρωναν την προσοχή σε: ελαττωματικές ηλεκτρικές καλωδιώσεις και συχνές υπερτάσεις ρεύματος, ελαττωματικό φωτισμό κινδύνου, οχήματα που παρεμποδίζουν την επείγουσα πρόσβαση στον πύργο, απουσία συστήματος συναγερμού πυρκαϊάς σε κτίρια και ακαταλληλότητα στις οδηγίες του συμβουλίου σχετικά με τη παραμονή σε περίπτωση πυρκαγιάς μέσα στα σπίτια. Τον Νοέμβριο του 2016, η ομάδα ανέφερεται στην έκθεση της TMO, η οποία διαπίστωσε την αποτυχία να επιθεωρηθεί και να διατηρηθεί ο εξοπλισμός πυρασφάλειας: «οι πυροσβεστήρες σε όλο το κτίριο, στο υπόγειο λεβητοστάσιο, το μηχανοστάσιο ανελκυστήρων, το ηλεκτρικό δωμάτιο στο ισόγειο και άλλες περιοχές είχαν λήξει σύμφωνα με τις ετικέτες του εργολάβου στους πυροσβεστήρες.»
Η ομάδα αναφέρει ότι το 2013 μια μεγάλη πυρκαγιά στον Πύργο Grenfell «αποτράπηκε όταν οι κάτοικοι έζησαν μια περίοδο τρομακτικών υπερτάσεων ρεύματος που στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι προκλήθηκαν από ελαττωματική καλωδίωση».
«Πρόκειται για μια πραγματικά τρομακτική σκέψη, αλλά η Ομάδα Δράσης Grenfell πιστεύει ακράδαντα ότι μόνο ένα καταστροφικό γεγονός θα εξέθετε την ακαταλληλότητα και την ανικανότητα του ιδιοκτήτη μας, του KCTMO [Kensington and Chelsea Tenant Management Organisation], και να τερματίσει τις επικίνδυνες συνθήκες διαβίωσης και παραμέληση της νομοθεσίας για την υγεία και την ασφάλεια».

Το καμένο κέλυφος του Πύργου Grenfell

Η καταστροφή είναι το προϊόν μιας συγκάλυψης που φτάνει μέχρι την καρδιά της κυβέρνησης της Συντηρητικού Πρωθυπουργού Τερέζα Μέι.
Η τελευταία μεγάλη πυρκαγιά σε πύργο στο Λονδίνο, τον Ιούλιο του 2009, ήταν στο Lakanal House στο Camberwell, που στοίχισε έξι ζωές, συμπεριλαμβανομένων δύο παιδιών και ενός μωρού. Η έκθεση του δικαστή συνιστούσε να ενημερωθούν οι κανονισμοί δόμησης και να παροτρυνθούν οι υπεύθυνοι να ανακαινίσουν τα πολυώροφα κτίρια και να εγκαταστήσουν συστήματα ψεκαστήρων.
Ο υπουργός Brandon Lewis των Τόρηδων είπε στους βουλευτές ότι η κυβέρνηση είχε δεσμευτεί για μια πολιτική χαλάρωσης των οικοδομικών κανονισμών. «Το κόστος εγκατάστασης ενός πυροσβεστικού συστήματος μπορεί να επηρεάσει την οικοδόμηση – κάτι που θέλουμε να ενθαρρύνουμε – έτσι πρέπει να περιμένουμε να δούμε τι επιπτώσεις έχει αυτή η ρύθμιση», δήλωσε.
Ο πρώην υπουργός Στέγασης Gavin Barwell υποσχέθηκε να επανεξετάσει τους οικοδομικούς κανονισμούς σχετικά με την πυρασφάλεια, αλλά η αναθεώρηση δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Ο Barwell διορίστηκε το Σάββατο νέος προϊστάμενος από την Μέι.
Την Τετάρτη, ένας εκπρόσωπος του Radical Housing Network, στο οποίο είναι συνδεδεμένη η Ομάδα Δράσης Grenfell, δημοσίευσε μια δήλωση: «Η πυρκαγιά στο Grenfell είναι μια τρομακτική τραγωδία που μπορούσε να αποφευχθεί και για την οποία πρέπει να απολογηθούν οι αρχές και οι πολιτικοί. Οι ενοίκιοι του πύργου του Grenfell δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας – όμως αντιμετωπίζουν μια αδιανόητη καταστροφή στις πλούσιες γειτονιές του Kensington.».
Η ομάδα συνέχισε: «Είναι προσβλητικό το γεγονός ότι στη Βρετανία του 21ου αιώνα, οι αρχές δεν εμπνέουν καμία εμπιστοσύνη στην παροχή ασφαλούς στέγης και ότι οι άνθρωποι στα δημοτικά κτίρια δεν μπορούν να βάλουν τα παιδιά τους με ασφάλεια για ύπνο τη νύχτα».
Στο δήμο Κένσινγκτον και Τσέλσι υπάρχει μια τεράστια κοινωνική ψαλίδα. Από τη μία είναι η έδρα του διάσημου πολυκαταστήματος Harrods, δισεκατομμυριούχων ολιγαρχών καθώς και μερικών από τα πιο ακριβά ακίνητα στον πλανήτη. Μια πρόσφατη ιδιοκτησία στην πλατεία Carlyle στο Τσέλσι πουλήθηκε για 16.500.000£. Διαθέτει ένα βραβευμένο κήπο, έναν κινηματογράφο με καθίσματα, ένα μπαρ και ένα γυμναστήριο. Οι μεσίτες μνημονεύουν την «χαλαρή ατμόσφαιρα» του Τσέλσι.
Ωστόσο, στον ίδιο δήμο, χιλιάδες οικογένειες διαμένουν σε άθλιες κατοικίες που καταλήγουν σε μια παγίδα θανάτου. Ολόκληρα συγκροτήματα διαμερισμάτων μπορούν να θεωρηθούν ως σκηνή εγκλήματος. Καμία εμπιστοσύνη δεν μπορεί να δοθεί στις αρχές. Οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους ενάντια στην κρατική συγκάλυψη.
Πρέπει να απαιτήσουν την πλήρη και άμεση αποκάλυψη όλων των συναλλαγών του Οργανισμού Διαχείρισης Μισθωμάτων του Κένσινγκτον και του Τσέλσι, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών του σχέσεων με την τοπική αρχή. Αλλά δεν πρέπει να σταματήσουν εκεί. Αυτό πρέπει να φτάσει στην κυβέρνηση – ξεκινώντας με τον καθορισμό του τρόπου με τον οποίο οι υπουργοί ενήργησαν για να αναχαιτίσουν μέτρα πυρασφάλειας και να μειώσουν τις δαπάνες για την κατοικία καθώς και σε μια εκτίμηση των επιπτώσεων των περικοπών στις πυροσβεστικές υπηρεσίες.

Κόψτε λίγο το λιβάνισμα, ντουμανιάσαμε! …


Γράφει ο mitsos175.

Νέο λιβάνισμα πάλι αρχίζουν, βάζουνε κάρβουνο στο θυμιατό.
Αχ – βαχ, το χάσαμε το παλικάρι! Στο άνθος της ηλικίας του κι αυτός! 87 χρόνων ούτε καν 90.

Και τι χρόνια! Πάει ο Κολ να βρει το Μητσοτάκη. Αμ το είχε προφητέψει η Σοφία. Όχι η Σοφία Σολομώντα, η Βούλτεψη. «Μπροστά ο Επίτιμος κι από πίσω ο Χέλμουτ να του φωνάζει Κώστας – Κώστας»! Περίμενε βρε Κώστα, να πάτε μαζί.

Τον Κούλη σκέφτομαι και δακρύζω. Πόσα χτυπήματα θ’ αντέξει από τη μοίρα αυτό το παιδί; Έχασε πρώτα το μπαμπά και τώρα τον κολλητό του.
Τι κακό έχει κάνει αυτός ο μικρός κανίβαλος, δεν μπορώ να καταλάβω.
Μωρέ μπορώ και παραμπορώ: Θέλει να απολύσει, να πετσοκόψει μισθούς, να εξαφανίσει συντάξεις μαζί με συνταξιούχους…

Πάει ο Κολ λοιπόν. Ένα μέλος της ναζιστικής νεολαίας που είχε πετύχει στη ζωή του. Τι; Δεν ξέρατε ότι ήταν μέλος της ναζιστικής νεολαίας; Ναι, ήταν όμως μικρός δεν ήξερε… μπορεί να διάβαζε κιόλας τότε που οι ναζί έψηναν εβραίους κι αντιφρονούντες.

Μελετούσε, το χρυσό μου, το «ο Αγών μου». Κι όταν έγινε πολιτικός τον εφάρμοσε. Όχι βέβαια κατά γράμμα, αλλά σε γενικές γραμμές. Όπως είπε ο Μητσοτάκης ο Β’, «χάσαμε ένα σύμμαχο». Σύμμαχο ποιανού; Σίγουρα όχι των λαών της Βαλκανικής.
Ποιος επέμενε να διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία;
Ποιος ευθύνεται μαζί με τους Αμερικάνους για τον πόλεμο;

Συνεργάστηκε άψογα με το Επίτιμο μπαμπά του Κούλη, αυτό είναι αλήθεια. Το αποτέλεσμα της συνεργασίας τους μας ταλαιπωρεί ακόμα.

«Ήταν καλός όμως ο κερατάς» μας λένε τα κανάλια. Καλέ μόνο καλός; Άγιος! Λίγο λαμόγιο βγήκε στο τέλος, αλλά κανείς δεν είναι τέλειος.
Και το οικονομικό σκάνδαλο δεν θα το μάθαινε κανείς, αν δεν τον κάρφωναν από μέσα.
Φήμες λένε ότι τον πούλησε μια που την είχε διδάξει αμοραλισμό και ίντριγκα. Κάποια Άνγκελα Μέρκελ, την οποία ο μακαρίτης την είχε σε μεγάλη υπόληψη. Τη φώναζε «το κορίτσι μου».

Αυτή ήταν το κορίτσι σου Χέλμουτ; Όλα εδώ πληρώνονται τελικά. Γιατί το κορίτσι πρόδωσε το μέντορα. Έτσι για να μην ξεχνάμε με ποιους διαπραγματευόμαστε κάθε φορά και πόσο αξιόπιστοι είναι. Βέβαια η Μέρκελ έκανε αυτό που της δίδαξε: Να πάρεις την εξουσία με κάθε τρόπο.

Πολύ λυπήθηκε η Άνγκελα, δάκρυσε. Όσοι πάλι την πλησίασαν ισχυρίστηκαν πως η μυρωδιά από το κρεμμύδι ήταν ανυπόφορη. Τελικά έμαθε να τρώει με μαχαιροπήρουνα η Μέρκελ, όπως είχε καημό ο Κολ;
Με μαχαιροπήρουνα δεν ξέρω, με δέκα μασέλες όμως έμαθε σίγουρα. Που λέτε τίμιος μπορεί να μην ήταν, ο εκλιπών, ήταν όμως εχέμυθος, αυτό του το αναγνωρίζω. Ακόμα να μάθουμε ποιοι χρηματοδοτούσαν το κόμμα του. Κι ούτε πρόκειται ποτέ να μάθουμε από αυτούς.

Δεν χρειάζεται όμως μεγάλη φαντασία για να καταλάβουμε ποιοι είναι πίσω από τα αστικά κόμματα. Ποιών τα συμφέροντα εξυπηρετούν; Όπως είπε και το ΥΠΕΞ «ήταν μία από τις πιο εμβληματικές φυσιογνωμίες της μεταπολεμικής Ευρώπης και ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες και οραματιστές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, που από τη θέση του εργάστηκε για την εμπέδωση της ειρήνης και της δημοκρατίας στην Ευρώπη»! Γι αυτό η Ευρώπη πάει κατά διαόλου.

Όταν έχουμε τους Κολ να εργάζονται για την Ειρήνη και τη Δημοκρατία… γαϊδουροδέσαμε!
ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ και λοιπά δουλάκια των τοκογλύφων και των ισχυρών: Κόψτε λίγο το λιβάνισμα, ντουμανιάσαμε!


Από:http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2017/06/blog-post_99.html

Η Ιστορία ως Ιδεολογία …


(Το παράδειγμα της ιστορίας οικονομικών θεωριών)

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

«Όλος ο πνευματικός και ηθικός βίος των ανθρώπων

δεν είναι παρά η αντανάκλαση των οικονομικών

φαινομένων στον ανθρώπινο εγκέφαλο»

Ζαν Ζωρές

Υπάρχουν δυό βασικές κοσμοθεωρητικές προσεγγίσεις του κόσμου και της πραγματικότητας, της κίνησης και της εξέλιξής της, συνεπώς και της ιστορίας. Η φυσική-υλιστική αντίληψη με θεμελιωτές τους Ίωνες Φιλοσόφους που θεωρούν ότι ο κόσμος είναι αυθύπαρκτος, αποτελείται από ύλη και ενέργεια και υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει χωρίς να χρειάζεται δημιουργό και η ιδεαλιστική αντίληψη με θεμελιωτή τον Πλάτωνα που θεωρεί τον κόσμο αντικατοπτρισμό και δημιούργημα κάποιας υποτιθέμενης ‘αρχέτυπης Ιδέας’ ‘ενός πάνσοφου και παντοδύναμου δημιουργού’, του λεγόμενου ‘θεού’, όπως τον αποκάλεσαν οι δημιουργοί του, τα σκοταδιστικά και εξουσιαστικά ιερατεία στην προσπάθειά τους να τον βάλουν ως φετίχ δικό τους, ως παρένθετη ιδέα και ως εκτονωτή εντάσεων μεταξύ αυτών και της χειμαζόμενης κοινωνίας[1].

Υπάρχει, επίσης, μεγάλη διαφορά μεταξύ της αντικειμενικής-πραγματικής ιστορίας και της ιστοριογραφίας. Και πολύ περισσότερο, υπάρχει διαφορά, μεταξύ ιστορίας και χρονολογικής συμβαντολογίας και γεγονοτολογίας. Μεταξύ τού τι είναι η ιστορία, τού ποιος δημιουργεί και τού ποιος γράφει την ιστορία, με δεδομένο ότι η ιστοριογραφία δεν γράφει, αλλά καταγράφει όσα και ότι αυτή θεωρεί πηγές και στοιχεία ιστορίας. Σε σχέση με αυτό το ερώτημα τίθεται το επόμενο που αναφέρεται στον ποιον βλάπτει και στο ποιον ωφελεί η υποκειμενική και σκόπιμα ‘πειραγμένη’ ιστορία και ποιος ο ρόλος της ιστοριογραφίας η οποία εξαρτάται από την επιστημονική επάρκεια, την αντικειμενικότητα και την αξιοπιστία του συγγραφέα της.

Ο Τζωρτζ Όργουελ, στο κλασικό και προφητικό μυθιστόρημά του «1984» αποφαίνεται ότι την ιστορία την δημιουργούν οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, ως εργαζόμενες κοινωνίες, αλλά τη γράφουν, την ξαναγράφουν, την διαγράφουν, την παραγράφουν, την παραχαράσσουν και την διασκευάζουν όπως τους συμφέρει με τη βοήθεια των ιστοριογράφων οι εκάστοτε νικητές και φυσικά σε βάρος των ηττημένων δημιουργών της[2].

Ο Kαταλανός συγγραφέας Ζάουμε Καμπρέ διερωτάται αν η ιστορία γράφεται όπως πρέπει, ή μήπως οι νικητές είναι εκείνοι οι οποίοι τη γράφουν όπως τους συμφέρει; Διερωτάται επίσης αν είναι δυνατόν η ιστορία να καταγραφεί από τους φτωχούς του κόσμου τούτου ή είναι ο πλούτος που μεταφέρει τα γεγονότα όπως ακριβώς τον εξυπηρετούν[3];

Τζωρτζ Όργουελ
Τζωρτζ Όργουελ

Τέλος, όλοι μας γνωρίζουμε στην καθημερινότητά μας, δηλαδή στην ιστορία σε πραγματικό χρόνο, ότι αυτό που για κάποιους είναι γενοκτονία και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και του πολιτισμού, για άλλους αποτελεί ‘ηρωική πράξη υπέρ της πατρίδας’, και στη χειρότερη περίπτωση αποτελεί ‘παράπλευρες απώλειες ενός συνωστισμού’, όπως επίσης γνωρίζουμε ότι η ‘πατρίδα’ φέρεται ως ιδιωτική, στοργική μητέρα των νικητών-εξουσιαστών και ως κακή μητρυιά των ηττημένων εξουσιαζόμενων.

Αν συμφωνούμε ότι πράγματι συμβαίνουν τα παραπάνω τότε οφείλουμε να δεχτούμε ότι από την ιστορία έχει αφαιρεθεί η αλήθεια, οπότε δεν μιλάμε για ιστορία, αλλά για μυθιστορήματα με πρωταγωνιστές και κομπάρσους, με αρχηγούς και οπαδούς, με θεούς και δαίμονες, με ‘ποιμένες’ και ‘ποίμνια’, με καλούς και κακούς, κλέφτες κι αστυνόμους, με θύτες και θύματα, πράγμα που σημαίνει ότι η ιστορία δεν αποτελεί, όπως ισχυρίζονται μερικοί ιστοριογράφοι, την μνήμη της ανθρωπότητας, αλλά την εξουσιαστική ιδεολογία[4] των εκάστοτε κυρίαρχων τάξεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι μονοθεϊστικές θρησκείες με πρώτη και καλύτερη την χριστιανική που θεωρούν δημιουργό της ανθρώπινης ιστορίας «την βούληση του θεού», μετεξέλιξη της οποίας είναι οι νεωτερικές αντιλήψεις σύμφωνα με τις οποίες δημιουργοί της ιστορίας είναι ‘οι μεγάλες ηγετικές προσωπικότητες και οι ήρωες’, πράγμα που παραπέμπει στο συμπέρασμα ότι η ιστορία των επιμέρους κοινωνιών και της ανθρωπότητας συνολικά δεν είναι δικό τους δημιούργημα, αλλά αποτελεί το ιδεολογικό αφήγημα των εκάστοτε εξουσιών.

Συνέχεια