Feel …


DJ της ημέρας, η Ζωή Σκούρα

Αυτό το τραγούδι με αγχώνει. Όχι το ίδιο το τραγούδι, δηλαδή. Το βίντεο κλιπ. Το τραγούδι είναι υπέροχο – είναι αυτό που θα έφερνα ως επιχείρημα σε όποιον ισχυριζόταν πως η ποπ είναι μόνο σάχλα, φούσκα και νάυλον σεξ (που είναι. Αλλά κάτι τόσο μεγάλο, δεν μπορεί, έστω και βάσει πιθανοτήτων, να είναι μόνο αυτό).

Έλεγα, λοιπόν, πως με αγχώνει το βίντεο κλιπ, η μυθοπλασία του. Με κάνει να αναρωτιέμαι (πιο εμμονικά από το κανονικό), «Και μετά;» Τι γίνεται μετά; Δύο ψαγμένοι τύποι, που συναντιούνται στη μέση του πουθενά, σ’ έναν από εκείνους τους υπέροχους τόπους που συνήθως καταλαμβάνονται από ελάχιστα υπέροχους κατοίκους (γιατί συμβαίνει αυτό; Ξέρει κανείς;) – αυτοί οι δύο, λοιπόν, τα φτιάχνουν. Φυσικά. Εννοείται. Τι γίνεται όμως αν τα χαλάσουν; Πώς πάει αυτό; Πώς είναι το σαβουάρ βιβρ ενός χωρισμού όταν είσαι εγκλωβισμένος σε ένα μέρος απέραντο σε έκταση αλλά κοινωνικά λίγο μεγαλύτερο από κάδο πλυντηρίου;

Θα μου πεις, γιατί να τα χαλάσουν; Έλα ντε. Μάλλον από μεγάλη δόση εντροπίας. Είναι αυτό που λέει ωραία ο Ρόμπι: «Before I go out, I can see myself coming».

* * *


https://dimartblog.com/2017/06/16/feel/Aπό:

O Ασάνζ προειδοποιεί για τον Μεγάλο Αδερφό…των μηχανών Οι δημιουργοί της Τεχνητής Νοημοσύνης αγνοούν τους κινδύνους της …


_88108949_031279024-1

Ιδιαίτερα απαισιόδοξος για το μέλλον φάνηκε ο ιδρυτής του Wikileaks Τζούλιαν Ασάνζ, όχι όμως για τους λόγους που θα περίμενε κανείς.

Ο νέος φόβος του μαχητικού προγραμματιστή είναι πως το δημιούργημα των εκλεκτών τηςSilicon Valey, η τεχνητή νοημοσύνη (AI) θα έρθει σε θέση δυνάστη και θα ελέγχει την ανθρώπινη αντίληψη μέσω της προπαγάνδας. Την ίδια ώρα, οι συνέπειες της τεχνητής νοημοσύνης αγνοούνται από τους δημιουργούς της, οι οποίοι οραματίζονται ένα μέλλον-νιρβάνα.

Αυτή η άποψη εκφράστηκε από τον Ασάνζ σε ζωντανή σύνδεση, σ’ ένα φεστιβάλ του Λονδίνου. Μεταξύ άλλων, μίλησε και για την απειλή των κοινωνικών μέσων που ελέγχονται από την τεχνητή νοημοσύνη .

«Φανταστείτε μια Daily Mail που θα διοικείται από την Τεχνητή Νοημοσύνη. Τι θα γινόταν αν υπήρχε μόνο η Daily Mail παγκοσμίως; Αυτό είναι κάτι στο οποίο θα καταλήξουν το Facebook και το Twitter».

Ο εμπνευστής του Wikileaks έφερε ως παράδειγμα για την άποψη του την προφανή πίεση που δέχτηκαν το Facebook και η Google κατά τις προεδρικές γαλλικές εκλογές για να εξασφαλιστεί η νίκη του Μακρόν.

Στην συνέχεια, σε ερώτηση για το αν πιστεύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη και η εικονική πραγματικότητα θα μπορούσαν να καταστήσουν την κοινωνία πιο ευάλωτη και πιο απολιτική, ο Ασάνζ απάντησε: «Ναι φυσικά, θα επηρεαστούμε αλλά δεν θεωρώ ότι αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα». «Τα ανθρώπινα όντα επηρεάζονται πάντα από τα εξελιγμένα συστήματα παραγωγής, πληροφόρησης και εμπειρίας. Η τεχνολογία απλώς ενισχύει τη δύναμη με την με την οποία προβάλλονται στο μυαλό», προσθέτει.

Φέρνοντας ως παράδειγμα τον τρόπο λειτουργίας του κολοσσού Google, ο τρόπος λειτουργίας του οποίου παραμένει άγνωστος στο ευρύ κοινό, παρά το γεγονός πως πλέον είναι η εταιρεία που χρησιμοποιείται από όλο τον κόσμο, και συγκρίνοντας την αντίληψη που χρειάζεται με αυτή που απαιτείται σε ένα παιχνίδι σκακιού, σημείωσε ότι στην περίπτωση της Google τα ανθρώπινα όντα είναι ανίσχυρα καθώς δεν μπορούν να δουν αυτό που συμβαίνει.

Αυτό το όραμα αγγίζει την δυστοπία που έχουμε δει σε πολλές ταινίες επιστημονικής φαντασίας και ο Ασανζ το αναγνώρισε αυτό.Ωστόσο, υποστήριξε ότι μπορεί να κάνει και λάθος. «Ίσως υπάρξει μια νέα γενιά τεχνολογικά ενδυναμωμένων ανθρώπων που θα μπορούν να δουν αυτή τη μοίρα να έρχεται κατά πάνω μας και θα είναι σε θέση να την αξιολογήσουν και να την ελέγξουν συμμετέχοντας σε αυτή. Αυτό είναι επίσης δυνατό».

Ίσως ακόμα πιο ανησυχητικό από τον έλεγχο της τεχνητής νοημοσύνης είναι το γεγονός πως οι μηχανικοί που δουλεύουν πάνω στα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης δεν έχουν αντίληψη για το τι κάνουν. «Ξέρω από τις πηγές μου, βαθιά μέσα στη Silicon Valley ότι πραγματικά πιστεύουν πως θα δημιουργήσουν μια τεχνητή νοημοσύνη που θα είναι πάρα πολύ ισχυρή, πολύ σύντομα. Τόσο ισχυρή που οι ανθρώπινοι εγκέφαλοι θα ψηφιοποιηθούν, θα μεταφορτωθούν σε συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και μέσα από την προσομοίωση θα ζήσουν για πάντα. Ως εκ τούτου θα έχουν αιώνια ζωή».

«Είναι σαν μια θρησκεία για τους αθεϊστές», πρόσθεσε ο Άσανζ. «Και δεδομένου ότι θα βρίσκεστε σε προσομοίωση γιατί να μην προγραμματίσετε την προσομοίωση αυτή έτσι ώστε να γίνεται μόνιμα γύρω σας ένα τεράστιο πάρτι με ναρκωτικά και σεξουαλικά όργια».

Ο Άσανζ κατέληξε λέγοντας ότι αυτό το όραμα τους κάνει να δουλεύουν πιο σκληρά και οι δυστοπικές συνέπειες της δουλειάς τους επισκιάζονται από την πολιτισμική και βιομηχανική προκατάληψη που ορίζει ότι δεν πρέπει να τις υπολογίζουν. Η φυσιολογική αντίληψη που κάποιος θα έπρεπε να έχει σχετικά με το έργο του έχει αντικατασταθεί από αυτό «το οιονεί γελοίο θρησκευτικό μοντέλο ότι όλα θα οδηγήσουν σε νιρβάνα».

Με πληροφορίες από TVXS


Από

http://www.toperiodiko.gr/12o-%CE%B1%CF%83%CE%AC%CE%BD%CE%B6-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B5%CE%AF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%BF-%CE%B1%CE%B4/#.WURGKFSLRWc

in seconds – Trump και κλιματική αλλαγή…


Με αφορμή τη συζήτηση που προέκυψε απ’ την απόφαση Trump για αποχώρηση από τη συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή, ένα σύντομο σχόλιο από την Ζωή Βροντίση, ερευνήτρια ενεργειακής και κλιματικής πολιτικής και πρόεδρο του Εθνικού Κέντρου Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης.


Από

http://thecricket.gr/2017/06/in-seconds-trump-climate-change/

 

From Indokush…


Το ψόφιο κουνάβι δεν ψοφάει να το παίξει στρατηγός σε κανονικά πεδία μαχών. Δεν είναι ο τομέας του. Συνεπώς παραχώρησε την πλήρη ευθύνη για το αφγανικό πεδίο μάχης (του 4ου παγκόσμιου πολέμου) στον υπ.αμ., «τρελό σκύλο», Mattis. Τώρα ο “τρελός σκύλος” έχει όλο το περιθώριο μπροστά του να χάσει τον πόλεμο στον οποίο συμμετείχε απ’ την αρχή: το Νοέμβρη του 2001 σαν επικεφαλής ενός τάγματος ειδικών δυνάμεων, και σαν αρχιστράτηγος της centcom το 2009… Tον πόλεμο που θεωρούσε κερδισμένο…

Εκείνο που έχει αλλάξει εν τω μεταξύ, και είναι σοβαρό, είναι ότι η Μόσχα και το Πεκίνο είναι ανακατευτεί πολύ ενεργητικότερα στα αφγανικά υψίπεδα, με έναν σαφή στόχο: να ηττηθεί η Ουάσιγκτον. Τον στόχο υποστηρίζει και η Τεχεράνη, ενώ η Ισλαμαμπάντ ψάχνει να βρει την θέση της (εφόσον οι 3 πιο πάνω υποστηρίζουν τους ταλιμπάν ενώ το πακιστάν την τωρινή διοίκηση της Καμπούλ). Ενώ το Ν. Δελχί έχει το νου του: θα προσπαθήσει να πουλήσει την ουδετερότητά του στο αφγανιστάν με την επιβεβαίωση του ελέγχου του στο κασμίρ. Το «σύμφωνο της Σαγκάης» θα είναι ένα «πλαίσιο» να δοκιμαστούν τέτοια deal…

Ο Mattis ζήτησε απ’ το κογκρέσσο ένα μήνα περιθώριο, ως τα μέσα Ιούλη, για να παρουσιάσει την «στρατηγική του για το αφγανιστάν». Μπορούμε από τώρα να προβλέψουμε το βασικό στοιχείο της: περισσότερος αμερικανικός στρατός, ακόμα περισσότερος, στα υψίπεδα. Θα αντιστρέψει έτσι την σταθερή, εδώ και χρόνια, επέκταση / επικράτηση των ταλιμπάν; Θα τους «αφομοιώσει» ίσως σε κάποια «λύση» – νάχαμε να λέγαμε; Κάτι μας λέει ότι ο «τρελός σκύλος» βρίσκεται μέσα σ’ εκείνο που η cia έχει φτιάξει για τον ρωσικό στρατό στα ‘80s: τον βούρκο.

Η απόδειξη των σοβαρών κινδύνων της ήττας των ηπα στο αφγανιστάν έρχεται, όμως, από έναν διαφορετικού τύπου «ειδικό»: ο πρώην πεζοναύτης και μετέπειτα ιδρυτής και ιδιοκτήτης της blackwater (που άλλαξε στη συνέχεια όνομα επειδή είχε δυσφημιστεί…) Erik Prince πρότεινε σε ραδιοφωνική συνέντευξη Την Λύση!:

…Προτείνω να γυρίσουμε στο μοντέλο που δούλεψε στην περιοχή, για κανά δυο αιώνες, από την ‘εταιρεία των ανατολικών ινδιών’ [σ.σ.: ουσιαστικά την βρετανική αυτοκρατορία] που χρησιμοποίησε επαγγελματίες δυτικούς στρατιώτες, που προσλήφθηκαν, και ζούσαν μαζί και εκπαιδεύονταν μαζί, και όπου ήταν απαραίτητο πολεμούσαν μαζί με τους ντόπιους… Όσο περισσότερο χρησιμοποιούμε συμβατικές προσεγγίσεις για το Αφγανιστάν τόσο περισσότερο χάνουμε…

Λαμπρή ιδέα! Η λύση στα προβλήματα κατοχής του αφγανιστάν το 2017 βρίσκεται στο …1817! Ο.Κ.: εταιρεία μισθοφόρων έχει ο άνθρωπος, μισθοφοριλίκι πουλάει. Αλλά ο «τρελός σκύλος» θα θέλει, υποθέτουμε, πιο γρήγορη και πιο σύγχρονη «λύση». Και με μισθοφόρους· αλλά όχι κούτσου κούτσου μπολ…

(φωτογραφία: ο «τρελός σκύλος» πέταξε στις 24 Μάη ως την Καμπούλ για να κόψει την κατάσταση από κοντά. Οι ταλιμπάν τον υποδέχτηκαν δεόντως: επιτέθηκαν την ίδια ημέρα στην αμερικανική βάση Camp Chapman, στην επαρχία Khost, με αυτοκίνητο βόμβα…)

__________________________________________________________

Απο

http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/06/from-indokush/

Πρεκαριάτο: Η βάση της γερμανικής ανάπτυξης…


Το ότι η μεταπολεμική ανοικοδόμηση της -τότε Δυτικής- Γερμανίας οφείλεται στην αμέριστη υλική βοήθεια της Δύσης είναι γνωστό. Εκείνο για το οποίο δεν γίνεται πολύς λόγος είναι το πού οφείλεται η εξαιρετική αντοχή τής -ενιαίας πλέον- Γερμανίας στην σοβούσα καπιταλιστική κρίση, κατά την διάρκεια της οποίας μάλιστα έχει να παρουσιάσει μερικά αξιοθαύμαστα επιτεύγματα όπως π.χ. η μείωση του επίσημου ποσοστού ανεργίας στο ιστορικά χαμηλό 3,9% τον Δεκέμβριο του 2016. Είναι όντως παράδοξο το γεγονός ότι όλοι μιλούν για ένα σύγχρονο γερμανικό οικονομικό θαύμα αλλά κανείς δεν τολμάει να πει ότι θαύματα δεν γίνονται και να δώσει κάποια λογική εξήγηση.

Γνωρίζοντας ότι ξύνομαι στην γκλίτσα τού τσοπάνη, θα τολμήσω να πω ότι ακρογωνιαίος λίθος τού γερμανικού «θαύματος» είναι η αύξηση της φτώχειας και της ανισότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και ο Spiegel διαπιστώνει: «Χώρες από όλον τον κόσμο ζηλεύουν την οικονομική επιτυχία της Γερμανίας και την βλέπουν ως πρότυπο. Όμως, μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει μια πολύ πιο ζοφερή πραγματικότητα. Μόνο λίγοι επωφελούνται από την οικονομική έκρηξη, την ώρα που οι μισθοί μένουν στάσιμοι και οι επισφαλείς συνθήκες εργασίας δυσκολεύουν εκατομμύρια ανθρώπων να τα βγάλουν πέρα (…) Ο κόσμος της εργασίας είναι αποδιοργανωμένος. Από την μια, υπάρχουν διευθυντικά στελέχη, ειδικοί και μέλη του βασικού εργατικού δυναμικού, οι οποίοι επωφελούνται από το ότι σπανίζουν οι καλά εκπαιδευμέοι εργαζόμενοι. Από την άλλη, είναι μια δεξαμενή εργαζομένων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανάλογα με τις ανάγκες και μετά να απολυθούν, μέσω ειδικών συμβάσεων μερικής ή προσωρινής απασχόλησης. Πολλοί απ’ αυτούς εργάζονται εκτός των διατάξεων των συλλογικών διαπραγματεύσεων». (*)

Μπέρτολντ Χούμπερ, πρόεδρος μεταλλεργατών: «Για τον Θεό, πέρυσι είχαμε από τα μεγαλύτερα κέρδη στην
ιστορία. Υπό συνθήκες όπως αυτές, θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους αξιοπρεπώς και δίκαια.»

Συνέχεια

Έμφυλη τζιχάντ …


του Abdennur Prado

 

Bismil-lâhi ar-Rahmani ar-Rahim

As salamu aleykum

 

Ο όρος «έμφυλη τζιχάντ» χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον αγώνα ενάντια στις ανδροκρατικές, ομοφοβικές ή σεξιστικές αναγνώσεις των ιερών κειμένων του Ισλάμ. Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα αναπτύχθηκε ένα εκτεταμένο κίνημα υπέρ της υπέρβασης των πατριαρχικών αναγνώσεων, στο οποίο πρωταγωνίστησαν κυρίως γυναίκες που ζητούσαν ίσα δικαιώματα ως πλήρη μέλη της μουσουλμανικής πίστης. Το κίνημα αυτό είναι ενδιαφέρον ότι προέκυψε αυθόρμητα και ταυτόχρονα σε πολλές χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία. Η προέλευσή του τοποθετείται συνήθως στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα στην Αίγυπτο, όταν Αιγύπτιες φεμινίστριες έθεσαν τα περισσότερα από τα ερωτήματα που συζητούνται σήμερα.

Παρά την πρόοδο που σημειώθηκε μέχρι σήμερα, στις αρχές του 21ου αιώνα το ζήτημα των φύλων εξακολουθεί να είναι ένα από τα εκκρεμή ζητήματα στις κοινωνίες με μουσουλμανική πλειοψηφία. Μοιάζει με έναν γόρδιο δεσμό γύρω από τον οποίο έχει αναπτυχθεί μια συντηρητική ανάγνωση της θρησκείας, μια ανάγνωση που επιφέρει διακρίσεις, περιορίζει τις ατομικές ελευθερίες και τείνει να διαιωνίζει τις ιεραρχικές δομές εξουσίας που αποκλείουν την πλειονότητα των πολιτών αυτών των κοινωνιών.

Σήμερα υπάρχει μια εκτεταμένη θεωρητική συζήτηση για τον «ισλαμικό φεμινισμό», στην οποία αμφισβητείται αν ο όρος αυτός είναι δόκιμος. Ο φεμινισμός, ως αγώνας για την απελευθέρωση των γυναικών, δεν έχει συγκεκριμένη ετικέτα. Ο χαρακτηρισμός «ισλαμικός» δεν μπορεί να ορίζει έναν τύπο φεμινισμού διαφορετικό από τον δυτικό, αλλά μάλλον είναι ένας τρόπος να τεθεί σε ένα πλαίσιο το πρόβλημα της απελευθέρωσης σε σχέση με το Ισλάμ. Επ’ ουδενί λόγω δεν πρέπει να είναι ένας περιοριστικός προσδιορισμός, με την έννοια ότι μειώνει την αξία της βασικής αξίωσης για γυναικεία ισότητα. Ασχέτως της ορολογίας, γεγονός είναι ότι υπάρχει ένα ευρύ κίνημα το οποίο, αμφισβητώντας τις ανδροκρατικές, ομοφοβικές ή σεξιστικές ερμηνείες που κυριαρχούν σε πολλές περιοχές του ισλαμικού κόσμου, μπορεί πραγματικά να ονομαστεί φεμινιστικό.

 

Υπέρβαση της πατριαρχίας

Υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν αυτονόητο ότι το Ισλάμ καταπιέζει τις γυναίκες και ότι αυτή η κατάσταση πραγμάτων δεν μπορεί να αλλάξει με κανένα τρόπο. Από αυτή την προοπτική, ο εκδυτικισμός, που θεωρείται ως απόρριψη του Ισλάμ, είναι ο μόνος δρόμος προς την απελευθέρωση της μουσουλμάνας. Αντίθετα προς αυτή την ανάγνωση, υπάρχει ένα γυναικείο κίνημα που ισχυρίζεται ότι είναι δυνατόν να επιτευχθεί απελευθέρωση στο πλαίσιο του Ισλάμ. Ως επί το πλείστον, πρόκειται για γυναίκες που δεν θέλουν να εγκαταλείψουν τις παραδόσεις τους και να απορρίψουν την ανδροκρατία και το σεξισμό που τώρα κυριαρχούν στις μουσουλμανικές κοινωνίες. Αυτό το κίνημα θεωρεί ότι έχει υπάρξει ένας εκφυλισμός της ισλαμικής παράδοσης και μια στρέβλωση των ιερών κειμένων. Επιπλέον, το κίνημα αυτό διακηρύσσει ότι το αληθινό Ισλάμ περιέχει σημαντικά στοιχεία απελευθέρωσης και επιζητεί την ανάκτηση αυτών των στοιχείων ως πλαισίου για την κοινωνική χειραφέτηση.

Οι διακρίσεις εις βάρος των γυναικών, από κει που θεωρούνταν ως ουσιαστικό μέρος του Ισλάμ, έχουν αρχίσει να καταδικάζονται ως παραμόρφωση της παράδοσης. Την απελευθέρωση των γυναικών δεν μπορούμε να την πετύχουμε με το να επιτεθούμε στο Ισλάμ συνολικά, αλλά με το να επιτεθούμε σε όσες απόψεις απαιτούν την υποταγή των γυναικών, ανασκευάζοντας τα επιχειρήματά τους και προσφέροντας στις μουσουλμάνες αναγκαία εργαλεία και ιδέες για την απελευθέρωσή τους.

Μια νέα κατανόηση του ισλαμικού φαινομένου είναι απαραίτητη προκειμένου να εκτιμηθεί η σημασία του κινήματος αυτού. Αυτή προϋποθέτει μια προσπάθεια να ανακτήσουμε την πνευματική διάσταση και το αίσθημα ότι ανήκεις στον κόσμο, απέναντι σε όσους επιδιώκουν να συρρικνώσουν το Ισλάμ σε ιδεολογία. Πρόκειται για μια κατανόηση βασισμένη στις έννοιες της συμπληρωματικότητας, της δικαιοσύνης και της ισορροπίας και ριζωμένη της στο Μήνυμα του Κορανίου.

Το Ισλάμ, ως κοσμική θεώρηση που προβλέπει την ενσωμάτωση όλων των δυνάμεων που διέπουν τη ζωή, δεν θα πρέπει να συνεπάγεται την υποταγή των γυναικών στους άνδρες. Στο αδιαίρετο σύμπαν, όλες οι δυνάμεις της φύσης βρίσκονται ενσωματωμένες, σε συνεχή κίνηση, σε ισορροπία. Στο πλαίσιο αυτής της σύλληψης, η ισορροπία μεταξύ των δύο πόλων ενός ζευγαριού (των αρσενικών και των θηλυκών δυνάμεων) είναι καθοριστικός παράγοντας. Οι όροι αρσενικό και θηλυκό δεν αντιστοιχούν στον άνδρα και τη γυναίκα, αλλά βρίσκονται στο εσωτερικό κάθε πλάσματος. Αυτό που είναι θηλυκό βρίσκεται σε ισορροπία με αυτό που είναι αρσενικό μέσα σε έναν άνδρα ακριβώς όπως και σε μια γυναίκα. Εάν προσπαθήσουμε να περιορίσουμε στις γυναίκες ό,τι είναι θηλυκό και να το υποτάξουμε στο «αρσενικό» ως αποκλειστική ουσία των ανδρών, ανατρέπουμε την εσωτερική ισορροπία ανδρών και γυναικών, μια πολικότητα που είναι παρούσα σε όλα τα πλάσματα.

Η πατριαρχία διαταράσσει αυτή την ισορροπία που καθόρισε ο Αλλάχ στη φύση, προωθώντας μια κοινωνία που βασίζεται στην καταπίεση και την αυθεντία. Η ανδροκρατία είναι η καταστροφή του Ισλάμ ως ισορροπημένου τρόπου ζωής. Βρίσκεται σε ρήξη με την ίδια την τάξη της δημιουργίας και επιβάλλει μια τεχνητή τάξη που ονομάζουμε πατριαρχία. Πρέπει να λεχθεί ότι τα ιδεολογικά θεμέλια της πατριαρχίας δεν απαντούν στο Κοράνι ή στη Σούννα. Μια νέα ανάγνωση των ιερών κειμένων είναι απαραίτητη για να εκτεθούν οι ασυνέπειες στην ανδροκρατική ερμηνεία της παράδοσης. Πιστεύουμε λοιπόν ότι ο ισλαμικός φεμινισμός δεν είναι απλώς ένα πολιτικό ή κοινωνικό κίνημα, αλλά μια πνευματική αποκατάσταση του Μηνύματος του Κορανίου.

Συνέχεια