Remember Rockefeller at Attica…


Dj της ημέρας, ο Τάκης Φωτιάδης

Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1971, δυο βδομάδες μετά τον φόνο του George Jackson, μέλους των Μαύρων Πανθήρων, κατά τη διάρκεια της απόπειράς του να δραπετεύσει από το San Quentin, ξέσπασε εξέγερση στις φυλακές Attica της Νέας Υόρκης. Περίπου 1000 από τους Attica Whistleblowerπερίπου 2200 κρατουμένους στασίασαν και πήραν ομήρους 42 μέλη του προσωπικού των φυλακών.

Ακολούθησαν τέσσερις ημέρες διαπραγματεύσεων. Οι αρχές της Νέας Υόρκης συμφώνησαν στα περισσότερα αιτήματα των στασιαστών, τα οποία αφορούσαν βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και πολιτικά δικαιώματα· αρνήθηκαν ωστόσο τη χορήγηση αμνηστίας για τυχόν εγκλήματα που τελέστηκαν κατά τη διάρκεια της εξέγερσης. Εν τέλει, ο κυβερνήτης Nelson Rockefeller, που στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων αρνήθηκε να επικοινωνήσει απευθείας ο ίδιος με τους κρατούμενους, έδωσε εντολή στην αστυνομία να ανακαταλάβει τη φυλακή διά της βίας. Η επιχείρηση ξεκίνησε με τη ρίψη δακρυγόνων στο προαύλιο και, εν συνεχεία, με πυροβολισμούς επί δύο λεπτά στα τυφλά, μέσα στην ομίχλη των χημικών. Από τις ριπές (χρησιμοποιήθηκαν και πολυβόλα) σκοτώθηκαν όποιοι κρατούμενοι και όμηροι έτυχε να βρεθούν στο πεδίο βολής. Συνολικά, οι νεκροί έφτασαν τους 39. Από τους δέκα νεκρούς ομήρους, οι εννιά πήγαν από σφαίρες της αστυνομίας, παρά τα ρεπορτάζ πολλών εφημερίδων για «κομμένα λαρύγγια». Ακολούθησαν πολλές μέρες αντιποίνων και μαζικού λιντσαρίσματος των κρατουμένων.

Οι New York Times έγραψαν ότι «η εξέγερση τέλειωσε ακριβώς με το λουτρό αίματος που τέσσερις ημέρες εξαντλητικών διαπραγματεύσεων προσπάθησαν να αποτρέψουν.

04FOREMAN-master768

Η εξέγερση στις φυλακές Attica πέρασε στη λογοτεχνία, στον κινηματογράφο και στη μουσική. Ο John Lennon και ο Paul Simon είναι δύο από τους πολλούς μουσικούς που σε κάποιο τραγούδι τους αναφέρονται στα αιματηρά γεγονότα. Ο Charles Mingus έγραψε το Remember Rockefeller at Attica, το οποίο συμπεριέλαβε στο άλμπουμ Changes One (1975).

* * *


Aπό:https://dimartblog.com/2017/06/01/remember-rockefeller-at-attica/

«Ό,τι ενοχλεί την εξουσία και τις καθησυχασμένες συνειδήσεις, αυτό είναι ο Μάρκος»…


Τρία χρόνια μετά την απόσυρσή του

submarcoshorse

«Οι λευκοί τον κατηγορούν ότι είναι μαύρος. Ένοχος.

Οι μαύροι τον κατηγορούν ότι είναι λευκός. Ένοχος.

Οι “αυθεντικοί” απόγονοι των Ισπανών τον κατηγορούν ότι είναι ιθαγενής. Ένοχος.

Οι ιθαγενείς προδότες τον κατηγορούν ότι είναι μιγάς. Ένοχος.

Οι φαλλοκράτες τον κατηγορούν ότι είναι φεμινιστής. Ένοχος.

Οι φεμινιστές τον κατηγορούν ότι είναι φαλλοκράτης. Ένοχος.

Οι κομμουνιστές τον κατηγορούν ότι είναι αναρχικός. Ένοχος.

Οι αναρχικοί τον κατηγορούν ότι είναι ορθόδοξος κομμουνιστής. Ένοχος.

Οι αγγλόφωνοι τον κατηγορούν ότι είναι ισπανόφωνος. Ένοχος.

Οι αντισημίτες τον κατηγορούν ότι είναι υπέρ των Εβραίων. Ένοχος.

Οι Εβραίοι τον κατηγορούν ότι είναι υπέρ των Αράβων. Ένοχος.

Οι Ευρωπαίοι τον κατηγορούν ότι είναι Ασιάτης. Ένο­χος.

Αυτοί που θέλουν να γίνουν κυβέρνηση τον κατηγορούν ότι θέλει πάντα να κάνει αντιπολίτευση. Ένοχος.

Οι ρεφορμιστές τον κατηγορούν ότι είναι ακραίος. Ένο­χος.

Οι ακραίοι τον κατηγορούν ότι είναι ρεφορμιστής. Ένοχος.

Η “ιστορική πρωτοπορία” τον κατηγορεί ότι απευθύνεται στην κοινωνία των πολιτών και όχι στο προλεταριάτο. Ένοχος.

Η κοινωνία των πολιτών τον κατηγορεί ότι την ενοχλεί στην ησυχία της. Ένοχος.

Το Χρηματιστήριο Αξιών τον κατηγορεί ότι του χαλάει το μεσημεριανό. Ένοχος.

Η κυβέρνηση τον κατηγορεί ότι προκαλεί αύξηση στην κατανάλωση φαρμάκων για το έλκος στα υπουργεία. Ένοχος.

Οι σοβαροί τον κατηγορούν ότι είναι πλακατζής. Ένοχος·

Οι πλακατζήδες τον κατηγορούν ότι είναι σοβαρός. Ένοχος.

Οι μεγάλοι τον κατηγορούν ότι είναι παιδί. Ένοχος.

Τα παιδιά τον κατηγορούν ότι είναι μεγάλος. Ένοχος.

Οι ορθόδοξοι αριστεροί τον κατηγορούν ότι δεν καταδικάζει τους ομοφυλόφιλους και τις λεσβίες. Ένοχος.

Οι θεωρητικοί τον κατηγορούν ότι είναι πρακτικός. Ένοχος.

Οι πρακτικοί τον κατηγορούν ότι είναι θεωρητικός. Ένοχος.

Όλοι τον κατηγορούν για ό,τι τους έρθει στο κεφάλι. Ένοχος».

marcos

Συνέχεια

Πιο επικίνδυνη από την NSA; Η υπηρεσία μαζικής κατασκοπείας για την οποία δεν έχεις ακούσει…


Μετάφραση για το Νόστιμον Ήμαρ: Afterwords

Αν είστε ένας από τους αμέτρητους Αμερικανούς που έμειναν έκπληκτοι όταν έμαθαν τις αποκαλύψεις που έγιναν από πρώην εργαζόμενο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (NSA) των ΗΠΑ, Έντουαρντ Σνόουντεν, η ιδέα της ύπαρξης μιας άλλης υπηρεσίας – ίσως το ίδιο ισχυρής αλλά πολύ περισσότερο παρεμβατικής – θα σας ανατρίχιαζε.

Το Foreign Policy αναφέρει ότι η Εθνική Υπηρεσία Γεωχωρικών Πληροφοριών ή αλλιώς NGA, αποτελεί μια άγνωστη μυστική υπηρεσία την οποία ο πρώην πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα δυσκολευόταν να κατανοήσει το 2009. Αλλά καθώς ο πρόεδρος άρχισε να ενδιαφέρεται για τις πολεμικές επιχειρήσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), η εύρεση ενός τρόπου για να ξεκινάει πολέμους χωρίς να πρέπει να περάσει από το Κογκρέσο για να λάβει την κατάλληλη εξουσιοδότηση, η NGA ξεκίνησε να γίνεται πιο σχετική. Τώρα, αναμένεται ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ να ερευνήσει περισσότερο το δίκτυο παρακολούθησης πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Όπως η CIA και η NSA, έτσι και η NGA είναι μια μυστική υπηρεσία, αλλά λειτουργεί επίσης ως ένας θεσμός υποστήριξης των μαχών που αποτελεί τμήμα του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ (DOD).

Με κεντρικά γραφεία που είναι μεγαλύτερα από αυτά της CIA, η ολοκλήρωση του κτιρίου κόστισε 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια για να ολοκληρωθεί 2011. Το 2016 η NGA αγόρασε επιπλέον 99 έικρ στο Σαιντ Λούις. Η κατασκευή των επιπλέον υποδομών κόστισε στους φορολογούμενους 1,75 δισεκατομμύρια δολάρια.

Απολαμβάνοντας τον ενισχυμένο προϋπολογισμό που τους προσέφερε ο Ομπάμα, η NGA έγινε μια από τις πιο σκοτεινές μυστικές υπηρεσίες, επειδή ακριβώς στηρίζεται στο έργο των drones.

Ως σώμα της κυβέρνησης που έχει μόνο έναν σκοπό – την ανάλυση φωτογραφιών και βίντεο που λαμβάνονται από drones στη Μέση Ανατολή- η NGA είναι εξαιρετικά ισχυρή. Επομένως, γιατί δεν έχουμε ακούσει γι’ αυτή στο παρελθόν;

Η  σκιώδης υπηρεσία που βλέπει τα πάντα

Πριν από την ημέρα ορκωμοσίας του Τράμπ, η NGA στόχευε αποκλειστικά τη Μέση Ανατολή ή οτιδήποτε απαθανάτιζαν οι κατασκοπευτικοί δορυφόροι που περιστρέφονται γύρω από τον πλανήτη. Απ’ όσα γνωρίζουμε, η υπηρεσία απέφυγε να στρέψει τις κάμερες υψηλής ανάλυσης προς την Αμερική. Αυτό και μόνο ίσως είναι ο λόγος για τον οποίο η NGA κατάφερε να μην αναμειχθεί σε σκάνδαλα σε μεγάλο βαθμό.

Αλλά με Πρόεδρο τον Τράμπ, τα πράγματα φαίνονται χειρότερα – λες και το να κατασκοπεύεις αμέτρητους ανθρώπους στο εξωτερικό δεν ήταν αρκετό.

Πρόσφατα, για παράδειγμα, έδωσε την εξουσία στην CIA να διενεργεί επιθέσεις με drone, κρύβοντας σημαντικές πληροφορίες για αυτές τις επιχειρήσεις επιτρέποντας στην υπηρεσία να διεξάγει τέτοιες αποστολές χωρίς την πρότερη έγκριση του Πενταγώνου.

Τώρα ο Τράμπ μπορεί να προχωρήσει στην NGA ελπίζοντας να ενισχύσει την «εθνική ασφάλεια» στρέφοντας πλήρως την προσοχή της υπηρεσίας στο αμερικανικό έδαφος.

Καθώς ο πρόεδρος ελπίζει να διαθέσει περισσότερα χρήματα στην άμυνα, πολλοί εικάζουν αν θα αρχίσει να χρησιμοποιεί drones στις ΗΠΑ, ειδικά εφόσον έχει ήδη δηλώσει ότι υποστηρίζει υπηρεσίες, όπως η NSA, βάσει της επιθυμίας του να στοχεύσει τους «τρομοκράτες». Δεν υπάρχει τίποτα που να υποδηλώνει ότι θέλει να περιορίσει το καθεστώς παρακολούθησης. Ο Λευκός Οίκος έχει εκφράσει την επιθυμία του για ανανέωση της κατασκοπίας της εποχής του Ομπάμα – ακόμη και όταν ο πρόεδρος αντιτίθεται στις κριτικές που αρνούνται τους ισχυρισμούς του ότι οι συνομιλίες του είχαν υποκλαπεί την ίδια στιγμή που ξένοι υπήκοοι βρίσκονταν υπό παρακολούθηση το 2016.

Μια εν μέρει αναθεωρημένη έκθεση του Μαρτίου του 2016 που δημοσιεύθηκε από το Πεντάγωνο αποκάλυψε ότι τα drone έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί στο εσωτερικό περίπου 20 φορές ή λιγότερες μεταξύ του 2006 και του 2015. Παρότι ορισμένες από αυτές τις επιχειρήσεις αφορούσαν κυρίως φυσικές καταστροφές, την εκπαίδευση της Εθνικής Φρουράς κι αποστολές αναζήτησης και διάσωσης, βρέθηκαν στην έκθεση αποσπάσματα από ένα άρθρο αναθεώρησης του νόμου της Πολεμικής Αεροπορίας. Σ’ αυτή, ο Dawn M. K. Zoldi έγραψε ότι η τεχνολογία που είναι σχεδιασμένη για να κατασκοπεύει στόχους στο εξωτερικό θα μπορούσε σύντομα να χρησιμοποιηθεί κατά Αμερικανών πολιτών.

«Καθώς το έθνος χαλαρώνει αυτούς τους πολέμους», εξηγεί η έκθεση, και «ο εξοπλισμός είναι διαθέσιμος για να υποστηρίξει άλλες διοικήσεις πολέμου (COCOM) ή υπηρεσίες των ΗΠΑ, συνεχίζει να αυξάνεται η όρεξη να χρησιμοποιηθεί στο εγχώριο περιβάλλον ώστε να συλλεχθούν εναέριες εικόνες».

Έως το 2015, ο έλεγχος ήταν τόσο χαλαρός που οι δυνατότητες που παρέχονταν από το σύστημα μη επανδρωμένων αεροσκαφών του Υπουργείου Άμυνας δεν ελέγχονταν από κανένα άλλο φορέα. Χωρίς την ύπαρξη καταστατικών που να ορίζουν τους κανονισμούς που θα έπρεπε να ακολουθούνται από τέτοιες ομοσπονδιακές κυβερνητικές υπηρεσίες, οι επιτηρητές δυσκολεύονταν να παρακολουθήσουν. Δεν θα ήταν καλύτερο αν υπήρχε μια υπηρεσία ή ένα παρακλάδι της ίδιας της κυβέρνησης που να επιβλέπει τι κάνει η κυβέρνηση;

Η σύντομη απάντηση είναι όχι.

Η NGA έχει παρελθόν και ο Τραμπ ίσως να θέλει να το εξερευνήσει

Καθώς οι φόβοι ότι ο Τραμπ θα θελήσει να επαναφέρει την NGA αυξάνονται, οι ειδήσεις για αστυνομικά τμήματα που χρησιμοποιούν drones για να κατασκοπεύουν τους πολίτες ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια.

Ορισμένες από τις πιο δημοσιευμένες περιπτώσεις αφορούσαν τη Βαλτιμόρη και το Κόμπτον, όπου τα αστυνομικά τμήματα χρησιμοποιούσαν τεχνολογία εναέριας παρακολούθησης χωρίς την έκδοση εντάλματος ή την άδεια των τοπικών ή των κρατικών νομοθετών.

Εφόσον υπάρχει προηγούμενο, ο Πρόεδρος μπορεί να πυροδοτήσει έναν νέο αγώνα στις συνεχείς του προσπάθειες να διεξάγει έναν πόλεμο ενάντια σε έναν φανταστικό και άπιαστο εχθρό. Εξάλλου, γνωρίζει από σκάνδαλα και δε θα αισθανόταν συντετριμμένος αν αποφάσιζε να στρέψει τις κάμερες υψηλής ανάλυσης της χώρας προς τους πολίτες της.

Αυτό που θα μπορούσε να βάλει τέλος στα σχέδιά του θα ήταν ακριβώς αυτό που σταμάτησε τις προσπάθειες του Τζορτζ Μπους να εγκαταστήσει εγχώριους δορυφόρους παρακολούθησης. Το 2007 το Τμήμα Εθνικής Ασφάλειας του Μπους ίδρυσε μια υπηρεσία, η οποία είναι γνωστή ως Υπηρεσία Εθνικών Εφαρμογών (National Applications Office), με στόχο την άμεση δορυφορική παρακολούθηση στην Αμερική. Ευτυχώς, επενέβη το Κογκρέσο και διέκοψε τη χρηματοδότηση της υπηρεσίας.

Αλλά με τους Αμερικάνους να επιδεικνύουν σπάνια ενδιαφέρον για τις καίριες παραβιάσεις απορρήτου ή βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων τόσο στην Αμερική όσο και στο εξωτερικό, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς πώς αυτή η μυστική υπηρεσία θα καταλήξει να αποκτήσει απόλυτη ελευθερία να κάνει ό,τι θέλει, μόλις ο Τραμπ συνειδητοποιήσει ότι έχει την εξουσία δώσει την εντολή. Εξάλλου, ποιος θα πιέσει το Κογκρέσο να τον σταματήσει;

Tyler Durden – Zerohedge.com


Από:http://www.nostimonimar.gr/pio-epikindyni-apo-tin-nsa-i-ypiresia-mazikis-kataskopias-gia-tin-opia-den-echis-akousi/

Πολεμόκαβλοι, αστείοι, επικίνδυνοι …


Αποτέλεσμα εικόνας για Mohammed bin Salman

Δεν πρόκειται να περιμένουμε για έναν πόλεμο που θα γίνει στο έδαφος της σαουδικής αραβίας. Θα φροντίσουμε ώστε ο πόλεμος θα γίνει στο ιρανικό και όχι στο σαουδαραβικό έδαφος…

Αυτά δήλωσε ο «αντιβασιλέας» υπ.αμ. του Ριάντ πρίγκηπας Mohammad bin Salman τις προάλλες, παρόντος του ψόφιου κουναβιού. Πρόκειται για τον γνωστό γιάπη με τα προβλήματα στη μύτη: ψοφάει για πόλεμο, το αποπνέει κάθε πόρος του πετσιού του, και ελπίζει στην πρακτική βοήθεια των “φίλων και συμμάχων”. Όχι οπωσδήποτε της Ουάσιγκτον (αυτή μπορεί να κάτσει σε κάποια απόσταση in case of emergency…) αλλά σίγουρα του Τελ Αβίβ. Πάντως οι ευλογίες της διοίκησης του ψόφιου κουναβιού έχουν την αξία τους.

Θα το τολμήσει; Η παρατήρηση και η λογική δείχνουν ότι επειδή οι χούντες της αραβικής χερσονήσου δεν έχουν πεζικό ή ναυτικό ούτε για τα όνειρά τους, ελπίζουν σε κάποια υπεροχή στον αέρα: βομβαρδίζουμε, βομβαρδίζουμε, βομβαρδίζουμε…. και έτσι «νικάμε». Η παρατήρηση μόνη της δείχνει ότι αυτή η δήθεν υπεροχή έχει αποτύχει ήδη στην υεμένη· και θα καταστραφεί συντριπτικά απ’ την πολεμική μηχανή των ιρανών «φρουρών της επανάστασης», αν προκύψει θέμα. Μια μηχανή που και υψηλή τεχνολογία έχει, και εκπαίδευση έχει, και ανορθόδοξη εφευρετικότητα διαθέτει αποδεδειγμένα (κάπως έτσι ηττήθηκε το ιράκ στα ‘80s) και όλο το δίκιο με το μέρος θα έχει αν δεχτεί επίθεση.

Γρήγορα, πολύ γρήγορα, ο πόλεμος που ονειρεύεται ο κοκκαλωμένος πρίγκηπας, όπου κι αν ξεκινήσει, θα γίνεται σε σαουδαραβικό έδαφος. Η κορυφαία αποτυχία αυτών των πολεμο-γιάπηδων της αραβικής χερσονήσου είναι πως οι σύμμαχοί τους, είτε για το ισραήλ πρόκειται είτε για τις ηπα, θα έχουν μεν μέτωπο με την Τεχεράνη· αλλά καθόλου δεν θα στεναχωρηθούν αν τα πετρελαιοπήγαδα των σεΐχηδων σκεπαστούν απ’ την άμμο της χερσονήσου – και με άφθονο αίμα μισθοφόρων και μη. Και γιατί θα έπρεπε να στεναχωρηθούν άραγε; Τα δικά τους πετρέλαια και γκάζια θα ανατιμηθούν σε τέτοια περίπτωση· οπότε;

Μωραίνει ο αλλάχ ον βούλεται απολέσαι…

___________________________________________________________

Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/05/polemokavli-astii-epikindyni/

«Και με πραξικόπημα, αν χρειαστεί»…


Το ιστολόγιο δεν μπορεί να μείνει ασυγκίνητο από τον θάνατο του «τελευταίου μεγάλου έλληνα πολιτικού του εικοστού αιώνα». Οφείλει έναν φόρο τιμής στο μικρανήψι τού «μεγαλύτερου έλληνα πολιτικού του εικοστού αιώνα», του Ελευθερίου Βενιζέλου. Έτσι, λοιπόν, καταθέτει στην μνήμη του τη παρακάτω εμπιστευτική αναφορά τού Ρίτσαρντ Μπάρχαμ, αξιωματούχου του πολιτειακού υπουργείου εξωτερικών, υπευθύνου για τα θέματα της Ελλάδας. Σας κουράζω αλλά είμαι σίγουρος ότι αυτά τα στοιχεία δεν θα τα δείτε σε κανένα αφιέρωμα για τον εκλιπόντα.

Το έγγραφο αφορά μυστικό δείπνο στο σπίτι τού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στις 28 Ιουνίου 1965, κατά την περίοδο που εξυφαίνεται η αποστασία. Όσοι δεν έχετε πρόβλημα με τα αγγλικά σας, διαβάστε το από τα ακριβή φωτοαντίγραφα που παραθέτω. Οι υπόλοιποι, δείτε την ακριβή μετάφραση που ακολουθεί. Όμως, προσέξτε όλοι με πόση άνεση συζητείται η αντικατάσταση του «ανίκανου» πρωθυπουργού με τον Μητσοτάκη, καθώς και πόσο ανάλαφρα ο τελευταίος υποδεικνύει την συμμόρφωση του Μακάριου ακόμη και με πραξικόπημα.

 

Μνημόνιο συζήτησης

 

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Ιουνίου 1965

ΘΕΜΑ: Πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ: Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Υπουργός Οικονομικών της Ελλάδος
Πάνος Κόκκας: Ιδιοκτήτης- Εκδότης τής ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, αθηναϊκής καθημερινής εφημερίδας της Ένωσης Κέντρου
Γιάννης Τσουδερός: Βουλευτής Κρήτης της Ένωσης Κέντρου
Νίκος Δεληπέτρος: Υποδιευθυντής στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ)

ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ ΠΡΟΣ: Richard W. Βarham, υπεύθυνο Ελληνικών Υποθέσεων, ΝΕΑ
Αμερικανική Πρεσβεία Αθηνών
Συνέχεια

ΚΑΛΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ…


streambe_99041cfa-7e4f-30ea-acc5-404a57dd82e3-1685220949-1-960x660.jpg

Όταν στα τέλη της δεκαετίας του 90 και στις αρχές του 21ου αιώνα γεννήθηκε το κύμα των αριστερών ή αριστερίζουσων προδευτικών κυβερνήσεων στην Λατινική Αμερική, η  Αριστερά (πολιτική και κοινωνική) ανά τον κόσμο αντέδρασε με μια δόση ευφορίας: Φάνηκε ότι στην πράξη υπάρχουν πρακτικές όχι μόνο αμφισβήτησης του «νεοφιλελευθερισμού της ΤΙΝΑ» αλλά και δημιουργίας πραγματικών ριζοσπαστικών εναλλακτικών με γείωση στις επιδιώξεις των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων και την άμεση συμμετοχή τους στο πολιτικό γίγνεσθαι. Μέσα στη θέρμη των παγκόσμιων κοινωνικών φόρουμ, των «συμμαχιών αλληλεγγύης» και των ποικιλόμορφων κοινωνικών κινημάτων και χώρων αυτοοργάνωσης των «εκτός του κράτους» εμφανίστηκε μια αλλαγή εποχής για το σύνολο σχεδόν των χωρών της Λατινικής Αμερικής. Της Λατινικής Αμερικής που καθόλο το «σύντομο εικοστό αιώνα» αποτέλεσε το πεδίο άσκησης των σκληρότερων ιμπεριαλιστικών πολιτικών και νεοφιλελεύθερων κοινωνικών και οικονομικών πειραμάτων. Αλλά και της Λατινικής Αμερικής που τον ίδιο «σύντομο εικοστό αιώνα» ανέπτυξε μια σειρά σκληρών αντιμπεριαλιστικών αγώνων και κοινωνικών κινημάτων με τεράστιο εύρος διεκδικήσεων από τα δικαιώματα των ιθαγενικών ομάδων μέχρι το δικαίωμα στη γη (βλ. MST στη Bραζιλία) και τις απόπειρες νέου φεμινιστικού λόγους και πρακτικής.

Σήμερα, σχεδόν είκοσι χρόνια μετά οι εξελίξεις δεν δείχνουν τουλάχιστον προς ένα «ανεμπόδιστο μέλλον». Ειδικά μετά το 2012, πολλές από τις προοδευτικές κυβερνήσεις της ηπείρου έχουν ήδη ηττηθεί απέναντι σε μια νέα Δεξία που θέλει να «ξανακερδίσει το παιχνίδι» ακολουθώντας τη γνωστή συνταγή: βοήθεια από τους «φανερούς» οργανισμούς/θεσμούς και τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, χρήματα από πολυεθνικούς κολοσσούς και τα θεσμικά τους εργαλεία (βλ. ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα), επανεδραίωση του νεοφιλελεευθερισμού, αντεπαναστάσεις και οργανωμένη βία από παρακρατικές (και σε πολλές περιπτώσεις φασιστικές) δομές.

Συνέχεια