Closer. Πόσο περισσότερο…


Από το Πρόβατο όχι Αρνί

Το στόρυ; Αυτό θέλετε; Ε ναι, είναι μια ιστορία αγάπης για «μεγάλους» όπως διαφημίστηκε. Ο ένας, συγγραφέας που δεν μπορεί να μείνει μόνος του. Ανασφάλειες παντού. Ερωτεύσιμος κι ερωτιάρης. Με την πρώτη ματιά δίνεται στη Νάταλι Πόρτμαν. Κάνει σχέση μαζί της. Λίγο καιρό αργότερα γνωρίζει την άλλη. Φωτογράφος. Μεγαλύτερή του. Τον θέλει. Τον ερωτεύεται. Ανασφάλειες παντού. Κι αυτή. Ίσως, κυρίως αυτή. Καταλήγει σαν από φάρσα με τον Κλάιβ Όουεν. Δυο ζευγάρια, δυο γυναίκες, δυο άντρες είναι τα κλικ που αφορούν στον έρωτα. Λίγο μπερδεμένα όμως, λίγο πιο σύνθετα από απλές διασταυρώσεις. Να τα κάνω πιο απλά: η Πόρτμαν και στο κοίταγμα του συγγραφέα πεθαίνει από πόθο. Η άλλη δεν έχει ζωή έξω απ’ τη σκέψη της γι’ αυτόν. Δεν είμαι σίγουρος αν προτιμάει να τον θέλει ή να είναι μαζί του. Κλασική περίπτωση ερωτικής παράκρουσης. Φυσιολογικά πράγματα. Ο συγγραφέας αγαπάει την Πόρτμαν. Στην αρχή νόμιζε την ερωτεύτηκε. Μετά είδε την άλλη. Κόλλησε. Κατάλαβε τι σήμαινε δαγκώνω το στομάχι μου και το φτύνω στην απουσία της. Ο Κλάιβ Όουεν εξωτερικά, φαινομενικά πιο σκληρός. Ουσιαστικά, ευαίσθητος και δοσμένος ολοκληρωτικά στη φωτογράφο. Ας πούμε στο δικό τους ζευγάρι, το ανάλογο της Πόρτμαν. Ο Τζουντ Λο είναι ο συγγραφέας. Η Τζούλια Ρόμπερτς η άλλη.

Έξω απ’ το στόρυ. Closer. Πόσο ακόμη; Πόσο περισσότερο; Και γιατί κάθε φορά που η ένωση επιτυγχάνεται, μιαν αλήθεια εμφανίζεται και τα κάνει όλα μαντάρα; Επικεντρώνομαι στον Τζουντ Λο. Πόσες ανασφάλειες αγόρι μου; Πόσες ακόμη; Κι εν τέλει, αφού τη θες, αφού σε θέλει, τι θες να μάθεις αν πηδήχτηκε μαζί του; Μικρόβιο στο μυαλό σου; Βγάλτο, σκότωσέ το, εξαφάνισέ το. Μα… ο έρωτας είναι η αλήθεια; Μαλακίες. Ο έρωτας είναι το αντίκρυ σου. Τι σημασία έχει πού ήταν χτες βράδυ, τι σημασία έχει αν κάποτε έπεσε στο βούρκο; Κοίταξέ την. Κοίταξέ τες. Και τη μία και την άλλη. Αφού είναι μπρος σου και τις βλέπεις να λιώνουν, να πεθαίνουν, να ανασαίνουν με tattoo στον αέρα που εξέρχεται το όνομά σου, τι τα θες τα υπόλοιπα; Το μυαλό. Το μυαλό δεν ησυχάζει. Ναι αλλά στο τέλος θα μείνεις εσύ  και το γαμημένο μυαλό σου. Κάτσε και κλαίγε. Κάτσε και πέθανε. Να στο πω εγώ αλλιώς; Έρωτας είναι να έχει σε όλη σας την κοινή ζωή έναν φάκελο πάνω στο τραπέζι. Έναν φάκελο που μέσα να λέει κάτι που αν το διαβάσεις, ξέρεις ότι θα χωρίσετε. Αυτή δε θέλει να στο πει αυτό. Με τον φάκελο όμως σου δίνει την επιλογή να το μάθεις. Την βλέπεις εκεί, στο καθεμέρα σου, ερωτευμένη με σένα. Είσαι ευτυχισμένος μαζί της. Το μυαλό σου όμως διαρκώς σε τσιγκλάει να τον ανοίξεις. Να τα γαμήσεις όλα. Θα το κάνεις; Τη θες; Δε θα το κάνεις. Αλλιώς στο ξαναλέω: Μόνος σου θα μείνεις. Κι αυτό θα σου αξίζει.

Θέλετε trivia; Η ταινία είχε δυο υποψηφιότητες για Όσκαρ. Δεύτερου αντρικού ο Κλάιβ Όουεν, δεύτερου γυναικείου η Νάταλι Πόρτμαν. Πήρε δυο Χρυσές Σφαίρες για τους συγκεκριμένους ρόλους. Είχε και για soundtrack εκείνο το “The blower’s daughter” του Damien Rice. I can’t take my eyes of you. Όχι εγώ Julia. Δεν είσαι δα και η Marion. Για τον Jude Law λέω.


Aπό:http://www.nostimonimar.gr/closer-poso-perissotero/

 

Advertisements

Στα χρόνια του μνημονίου, η μητρότητα είναι έγκλημα και αιτία για απόλυση…


Στα δικαστήρια εργαζόμενη που απολύθηκε επειδή ήταν έγκυος!

pregnant woman looking for information on the internet

Όταν το μέγιστο κέρδος των εργοδοτών είναι το μόνο που μετράει, ακόμα και τα πιο βασικά δικαιώματα φαίνεται πως σιγά-σιγά τείνουν να αποτελέσουν παρελθόν. Ακόμα και το δικαίωμα στην μητρότητα!

Αυτό τουλάχιστον δείχνει η η υπόθεση της απόλυσης μίας γυναίκας υπαλλήλου από το 2014, όταν οι εργοδότες της έμαθαν πως είναι έγκυος. Μάλιστα, όπως καταγγέλλεται της είχε ζητηθεί να «ρίξει» το παιδί της προκειμένου να παραμείνει στην εργασία της.

Η σύγκρουση δεν έμεινε μόνο μεταξύ των δύο της εργαζόμενης και των εργοδοτών της, αλλά γενικεύτηκε και σύντομα στο πλευρό της απολυμένης γυναίκας βρέθηκε και το  Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών Ηρακλείου, το οποίο, στον ιστότοπο του, χαρακτηριστικά αναφέρει

egkyos-epidoma

Το θράσος της εν λόγω εργοδοσίας είχε ξεπεράσει κάθε προηγούμενο:

– αφού πρώτα εκβίασαν τη συναδέλφισσα να ρίξει το παιδί για να συνεχίσει να δουλεύει,
– αφού αποπειράθηκαν να χειροδικήσουν όταν διεκδίκησε δεδουλευμένα,
– αφού την άφησαν για μήνες απλήρωτη ώστε να την εξαναγκάσουν σε παραίτηση,
– αφού απείλησαν με μηνύσεις το σωματείο μας και δημοσιογράφους
– αφού την απείλησαν για τη ζωή της εάν προχωρούσε σε καταγγελία στο ΙΚΑ,
– αφού την απείλησαν ότι θα μπορούσαν να τη διασύρουν τόσο ώστε να μη βρει ποτέ ξανά δουλειά

όταν έληξαν οι άδειες (μητρότητας κλπ) και η συναδέλφισσα επέστρεψε στην εργασία της ως όφειλε με βάση την αορίστου χρόνου σύμβαση της, με περίσσιο θράσος της είπαν «πέρνα έξω». Την απέλυσαν παράνομα γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους την 18μηνη προστασία μητρότητας από το νόμο (απαγόρευση απόλυσης). Φώναξαν μάλιστα την αστυνομία να απομακρύνει την εργαζόμενη και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης του σωματείου που είχαν πάει να διασφαλίσουν την ασφαλή επιστροφή στα εργασιακά της καθήκοντα μετά από όλες τις απειλές που είχε δεχτεί.

Όταν η συναδέλφισσα προχώρησε πρώτη φορά σε καταγγελία (Νοέμβρης 2014) η εργοδοσία ηττήθηκε: παρά την αρχική άρνηση της, εν τέλει παραδέχτηκε και κατέβαλε όλα τα δεδουλευμένα και παραχώρησε τις άδειες που νόμιμα δικαιούταν η συνάδελφος. Το διάστημα που ακολούθησε, και παρά τη συλλογική κατακραυγή εναντίον της σε πανελλαδικό επίπεδο, η εργοδοσία εξακολούθησε προκλητικά να παρανομεί. Δεν μερίμνησε ποτέ για την αποκατάσταση της ασφαλιστικής εικόνας της εργαζόμενης στο ΙΚΑ. Όσο αφορά δε, την καταβολή των δεδουλευμένων, πλήρωνε μόνο μετά από καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας, πάντα μια μέρα πριν την διενέργεια της εργατικής διαφοράς. Έφτασε στο σημείο να προβεί σε παράνομη απόλυσή της –εκλεγμένης τότε στη διοίκηση του παραρτήματος- εργαζόμενης επειδή διεκδίκησε τα δικαιώματά της και να ασκήσει μηνύσεις ενάντια σε αυτήν και άλλα δύο μέλη της διοίκησης του παραρτήματος Ηρακλείου του σωματείου μας σε άλλη μια προσπάθεια τρομοκράτησης μας!

Οι διώξεις απέναντι στα 3 μέλη της τότε διοίκησης του παραρτήματος Ηρακλείου του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών αποτελούν διώξεις απέναντι στο ίδιο το σωματείο και προκλητική προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και της αλληλεγγύης. Οι διώξεις αυτές δεν είναι αποκομμένο-μεμονωμένο περιστατικό αλλά εντάσσονται στη γενικότερη καταστολή που εντείνεται με κάθε τρόπο όσο μαίνεται η αντιλαϊκή -αντεργατική επίθεση για να τσακίσει τους αγώνες που δίνονται. Επιχειρείται να ποινικοποιηθεί το δικαίωμα στην αξιοπρεπή εργασία, το δικαίωμα στον συνδικαλισμό, την ελεύθερη συνάθροιση, το δικαίωμα να διεκδικούμε ότι μας ανήκει, την συναδελφική και εργατική αλληλεγγύη.

Δεκάδες σωματεία και συλλογικότητες πανελλαδικά είχαν αποστείλει στο Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών ψηφίσματα αλληλεγγύης και στο Ηράκλειο είχαν δείξει έμπρακτα την αγωνιστική τους αλληλεγγύη συμμετέχοντας στις κινητοποιήσεις έξω από την επιθεώρηση εργασίας σε κάθε συνάντηση που είχε οριστεί με την εργοδοσία. Έγινε, όπως είναι φανερό από τα παραπάνω, αυτός ο αγώνας συλλογική υπόθεση που αφορά κάθε εργαζόμενο που πλήττεται από την εργοδοτική ασυδοσία, κάθε γυναίκα εργαζόμενη της οποίας τα στοιχειώδη δικαιώματα καταπατώνται βάναυσα. Επερώτηση σχετικά με την υπόθεση είχε κατατεθεί στη Βουλή. Η δημοσιοποίηση της υπόθεσης σε πανελλαδικό επίπεδο στάθηκε αφορμή για να ξεσπάσει κύμα ανάλογων εργατικών διεκδικήσεων από έγκυες εργαζόμενες που είχαν απολυθεί και εν τέλει δικαιώθηκαν, με πιο γνωστή την υπόθεση της «απολυμένης εγκύου τεχνικού της MIGATO».

Το κεφάλαιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι εντεταλμένες τους μνημονιακές κυβερνήσεις επιβάλλουν ελαστικές μορφές εργασίας, μείωση μισθών, απολύσεις και επιτρέπουν στην εργοδοσία να αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους ως είλωτες. Η δική μας απάντηση είναι συλλογικοί, ταξικοί, ανυποχώρητοι, μαχητικοί αγώνες. Διεκδικούμε υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας με αυξήσεις, μείωση των ωρών εργασίας, κανονικές προσλήψεις – κατάργηση του άθλιου καθεστώτος του Δελτίου παροχής υπηρεσιών και του σκλαβοπάζαρου των ΕΣΠΑ, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, συνδικαλιστικές ελευθερίες στους χώρους δουλειάς. Απαιτούμε πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους! Αποκλειστικά δημόσια, καθολική και υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση.

2015_ergasia_egkios-apolimeni

Με ακλόνητη την πεποίθηση ότι η αξιοπρέπεια στη ζωή και στη δουλειά κάθε εργαζομένου οφείλει να είναι αδιαπραγμάτευτη, το Παράρτημα Ηρακλείου του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών στηρίζει κάθε συνάδελφο που διεκδικεί τη βελτίωση των όρων και συνθηκών εργασίας του, που αμφισβητεί την εργοδοτική τρομοκρατία, που υπερασπίζεται τα δικαιώματά του. Από τις πιο ακραίες μορφές εργοδοτικής αυθαιρεσίας, οι συνεχείς επιθέσεις σε γυναίκες, εργαζόμενες μητέρες και εγκύους. Το συγκεκριμένο κρούσμα ακραίας εργοδοτικής αυθαιρεσίας ξεπερνάει τα όρια των οικονομικών διεκδικήσεων, θέτοντας ζήτημα στοιχειώδους σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας των εργαζομένων από τους εργοδότες και δείχνει τις σεξιστικές διακρίσεις στις οποίες στον 21ο αιώνα και την «πολιτισμένη Δύση» ακόμα υπόκεινται γυναίκες εργαζόμενες.

Προσυπογραφές της καταγγελίας για την παράνομη απόλυση και την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και σχετικές ανακοινώσεις μας έχουν στείλει τα παρακάτω σωματεία/ ενώσεις/ συλλογικότητες/πολιτικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις:

Πανελλαδικό Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών
Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Εργαζομένων-Ανέργων-Επισφαλών Ηρακλείου
Πανελλήνιος Σύλλογος Εργαζομένων ΕΛΚΕΘΕ
Σύλλογος Δασκάλων «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος»
ΕΛΜΕ Αχαΐας
ΣΕΔΕΣΦΑ
Εργατική Λέσχη Ν. ΙΩΝΙΑΣ
Συλ. Εργαζομένων Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου- Δυτ. Ελλάδας- Ιονίου
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΟΜΙΛΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ INTRACOM
Συλ. Εκπαιδευτικών ΠΕ. Ανω Λιοσίων-Ζεφυρίου –Φυλής
Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενέργειας (ΠΟΕ)
Σωματείο Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Ηρακλείου «Γαλάτεια Καζαντζάκη»
Γ΄ΕΛΜΕ Αθήνας
Συλ. Φοιτητών Βιολογίας ΠΚ
Συλ. Φοιτητών Φυσικού ΠΚ
Σύλλογος Ερευνητών/Ερευνητριών και εργαζομένων στην έρευνα Ηρακλείου
Σωματείο Εργαζομένων ΠαΓΝΗ
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΤΕ
ΚΕΕΡΦΑ
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ: «ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΛΥΦΑΔΑΣ»
ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Ταξική Πορεία
Ε.Ρ.Γ.ΑΣ
Λαϊκή Ενότητα Ηρακλείου
Α΄ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
ΟΓΕ Ηρακλείου
ΕΛΜΕ Ηρακλείου
AMAK (Αυτόνομοι Μηχανικοί Ανατολικής Κρήτης)
Φύλο Συκής, συλλογικότητα για τα γυναικεία δικαιώματα
Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Ηρακλείου στη ΒΙΟΜΕ
Σύλλογος Εργαζομένων Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης
Πανελλήνιος Σύλλογος Χημικών Μηχανικών-Περιφερειακό Τμήμα Κρήτης
Σύλλογος Μεταπτυχιακών Τμήματος Χημείας Π.Κ.
Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηρακλείου
Πρωτοβουλία Ηρακλείου για τους Πρόσφυγες/Μετανάστες
Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ηράκλειο

Ήδη, από την πρώτη εργατική διαφορά για την υπόθεση της συναδέλφισσας (όταν είχε απειληθεί να ρίξει το παιδί για να διατηρήσει τη θέση εργασίας της) στον αγώνα που δόθηκε μας στήριξαν τα παρακάτω σωματεία/ ενώσεις/ συλλογικότητες:

-Πανελλαδικό Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών
-ΕΛΜΕ Ηρακλείου
-Σύλλογος Δασκάλων «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος»
-Σωματείο Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Ηρακλείου «Γαλάτεια Καζαντζάκη»
-Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων
-Σωματείο Εργαζομένων ΠαΓΝΗ (Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου)
-Σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών Σχολής Επιστημών Υγείας
-Εργαζόμενοι στην ΕΡΑ Ηρακλείου
-ΕΜΔΥΔΑΣ Ανατολικής Κρήτης
-Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου
-Σύλλογος Εργαζομένων ΕΛΚΕΘΕ
-Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (από Αθήνα)
-Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής
-Ένωση Υπαλλήλων ΟΑΕΔ Κρήτης
-Πανελλαδική Ομοσπονδία Εργατοϋπαλληλων Εμφιαλωμένων Ποτών
-Φύλο Συκής, συλλογικότητα για τα γυναικεία δικαιώματα
-Οργάνωση Γυναικών Ελλάδας-Ομάδες γυναικών Ηρακλείου
Σωματείο Προσωπικού Η.ΔΙ.ΚΑ. Α.Ε
-Πανελλήνιος Σύλλογος Εργαζομένων ΜΟΔ ΑΕ
-Σύλλογος Εργαζομένων στην ΕΘΝΟDATA
-ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής
-Ομοσπονδία Εργαζομένων Φαρμακευτικών και συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας
-Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Νίκαιας-ΑΓ.Ι.Ρέντη
-Γενικό Συμβούλιο ΠΟΕ-ΟΤΑ
-Ένωση Συλλόγων Γονέων Σχολείων Αγίας Παρασκευής
-Σύλλογος Εργαζομένων Παμμακαρίστου (Ίδρυμα για το παιδί η «Παμμακάριστος»)
-Σύλλογος Εργαζομένων Τράπεζας Αγροτικής Πειραιώς
-Σύλλογος Ιατρικών Επισκεπτών Ελλάδος ΣΙΕΕ-ΦΣΕΚ
-Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας
-Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενέργειας
-Εργατικό Κέντρο Αθηνών
-Σύλλογος Εργαζομένων Δήμου Ηρακλείου Αττικής
-Σύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου Ο Άγιος Σάββας
-Σωματείο Εργαζομένων Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας
-AMAK (Αυτόνομοι Μηχανικοί Ανατολικής Κρήτης)
-Επιτροπή Αγώνα για τη λαϊκή αξιοποίηση της πρώην Αμερικάνικης Βάσης Γουρνών
-Aναρχική συλλογικότητα Οκτάνα, από την Κατάληψη Ευαγγελισμού
-Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων ΤΙΜ (WIND)
-Σύλλογος Φοιτητών Βιολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης
-Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Δράμας
-Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Εργαζομένων-Ανέργων-Επισφαλών Ηρακλείου

egkuosergazomeni_359377397

Με πληροφορίες από το alfavita.gr και το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών Ηρακλείου

 _______________________________________________________

Νίξον ανομήματα μη μόναν όψιν*…


Η μακιαβελική απομάκρυνση του επικεφαλής του FBI από τον Ντόναλντ Τραμπ ώθησε τον αμερικανικό Τύπο να τον συγκρίνει με τον πρόεδρο Νίξον. Σωστή παρατήρηση, η οποία έγινε όμως για λάθος λόγους.

Την περασμένη εβδομάδα το ίδρυμα που διαχειρίζεται τη βιβλιοθήκη και το μουσείο του Ρίτσαρντ Νίξον πόσταρε το παρακάτω μήνυμα στο twitter: «Η αστεία είδηση της ημέρας: Ο πρόεδρος Νίξον δεν απέλυσε ποτέ τον διευθυντή του FBI #FBIDirector #notNixonian». Ηταν όμως αργά. Η λέξη Nixonian (νιξονικός) αντηχούσε πλέον στους διαδρόμους της Ουάσινγκτον.

Δεκάδες αναλυτές υπενθύμιζαν ότι η απόφαση του Τραμπ να απομακρύνει τον διευθυντή του FBI, Τζέιμς Κόμεϊ, ο οποίος υποτίθεται θα ερευνούσε τις διασυνδέσεις του προέδρου με τη Ρωσία, θύμιζε το ξήλωμα κυβερνητικών στελεχών και ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων που είχε πραγματοποιήσει ο Νίξον σε μια ύστατη προσπάθεια να κουκουλώσει το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ.

Για τον φιλελεύθερο Τύπο των ΗΠΑ η σύγκριση αποτέλεσε μια υπενθύμιση (και πιθανότατα έναν ευσεβή πόθο) ότι ακόμη και οι πιο αδίστακτοι Αμερικανοί πρόεδροι μπορεί κάποια στιγμή να δουν την πόρτα της ταπεινωτικής εξόδου από τον Λευκό Οίκο.

Αίφνης δεκάδες δημοσιογράφοι άρχισαν να παρουσιάζουν μακροσκελείς λίστες με ομοιότητες των δύο προέδρων: από την επιθετική στάση τους απέναντι στους δημοσιογράφους μέχρι τα προγράμματα παρακολούθησης πολιτών και τη γιγάντωση των πολεμικών δαπανών σε βάρος του κράτους πρόνοιας.

Οι γηραιότεροι συντάκτες που καλύπτουν θέματα Λευκού Οίκου πρέπει να ένιωσαν και ένα τρομακτικό deja vu όταν είδαν, πριν από μερικές ημέρες, τον υπουργό Εξωτερικών του Νίξον, Χένρι Κίσινγκερ, να μπαίνει στον Λευκό Οίκο και να φωτογραφίζεται με τον Τραμπ. Οπως ανακοινώθηκε στη συνάντηση, η οποία δεν είχε κοινοποιηθεί στον Τύπο, οι δύο άντρες συζήτησαν τις σχέσεις της Ουάσινγκτον με τη Μόσχα.

Είναι γεγονός ότι ο Νίξον θα είχε πολλά να διδάξει στον επίγονό του. Και αυτός αμφισβήτησε ισχυρά κέντρα εξουσίας στο εσωτερικό του πολιτικού και στρατιωτικού κατεστημένου επιδιώκοντας τη σύσφιγξη των σχέσεων με την κομμουνιστική Κίνα.

Η λεγόμενη διπλωματία του πινγκ πονγκ (η αποστολή παικτών της αμερικανικής ομάδας επιτραπέζιας αντισφαίρισης στο Πεκίνο, με την οποία άνοιξε ο δρόμος για την επίσκεψη Νίξον και την επανέναρξη των διπλωματικών σχέσεων) απέδωσε καρπούς αφού περιόρισε αισθητά την επιρροή της πρώην ΕΣΣΔ στην ευρύτερη περιοχή.

Αντίθετα ο Τραμπ, ο οποίος αναζήτησε νέες συμμαχίες ή τουλάχιστον ένα μορατόριουμ στη διπλωματική σύγκρουση με τη Μόσχα του Πούτιν, απέτυχε παταγωδώς να μεταπείσει τα γεράκια του Πενταγώνου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Οι πραγματικές ομοιότητες όμως, για τις οποίες ο αμερικανικός Τύπος δεν θέλει να μιλήσει, δεν σχετίζονται ούτε με την προσωπικότητα των δύο προέδρων ούτε με τα λιγότερο ή περισσότερο επιτυχημένα μακιαβελικά σχέδια που εφαρμόζουν.

Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν εάν ο πρόεδρός τους είναι απατεώνας. Ε, λοιπόν, εγώ δεν είμαι απατεώνας

Ρίτσαρντ Νίξον

Ο Ρίτσαρντ Νίξον, όπως και ο Ντόναλντ Τραμπ ήρθαν στην εξουσία σε περιόδους βαθιάς, δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος αλλά και της αμερικανικής ηγεμονίας. Ηταν η στιγμή που σημαντικά τμήματα της αμερικανικής ελίτ αποφάσιζαν να βγάλουν τα γάντια της διπλωματίας και να παίξουν έναν ανήθικο αγώνα μποξ με ολόκληρο τον πλανήτη.

Το οικονομικό σύστημα της Δύσης είχε καταναλώσει τα καύσιμα που του χάρισαν την τρομακτική μεταπολεμική ανάπτυξη και η οικονομική αρχιτεκτονική που είχαν επιβάλει οι νικητές του πολέμου με τις συμφωνίες του Μπρέτον Γουντς κατέρρεε σαν πύργος από τραπουλόχαρτα.

Παράλληλα, δύο νέα οικονομικά κέντρα, της Ευρώπης και της Ιαπωνίας –οι περιοχές δηλαδή που ενισχύθηκαν από τις ίδιες τις ΗΠΑ στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου για να αποτελέσουν ανάχωμα στην επιρροή της ΕΣΣΔ– επιχειρούσαν να ενισχύσουν τον ρόλο τους στην παγκόσμια οικονομία.

Οι τάσεις αποσάθρωσης της αμερικανικής ισχύος αποτυπώνονταν σε γεωπολιτικό επίπεδο με το αδιέξοδο και την επερχόμενη ήττα στον πόλεμο του Βιετνάμ, σε πολιτικό επίπεδο με το σκάνδαλο του Γουότεργκεϊτ και σε οικονομικό με τη χρηματιστηριακή κρίση του 1971 – τη χρονιά που ο βασιλιάς δολάριο αποδείχθηκε γυμνός.

Οι ΗΠΑ δεν είχαν αρκετό χρυσό για να καλύψουν τις δανειακές υποχρεώσεις τους (όπως προέβλεπε το μοντέλο του Μπρέτον Γουντς) και οι κερδοσκόποι που οσφράνθηκαν την αδυναμία έπεσαν να κατασπαράξουν το αμερικανικό νόμισμα.

Η Ουάσινγκτον όμως δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Ο πρόεδρος Νίξον κλείστηκε στο Καμπ Ντέιβιντ μαζί με τους οικονομικούς «στρατηγούς» του –τον υπουργό Οικονομικών και τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας– και οργάνωσαν τη μεγάλη αντεπίθεση.

Διακόπτοντας τη μετατρεψιμότητα του χρυσού σε δολάρια ο Νίξον τίναξε στον αέρα την αρχιτεκτονική του Μπρέτον Γουντς, ενώ παράλληλα κήρυξε διμέτωπο πόλεμο απέναντι στη Γερμανία και την Ιαπωνία υψώνοντας προστατευτικά τείχη για την αμερικανική οικονομία.

Υπό μια έννοια, εξηγούσε πρόσφατα ο Αμερικανός οικονομολόγος Τζακ Ράσμους, ο Νίξον προκάλεσε συνειδητά υποτίμηση του δολαρίου, ενώ ο Τραμπ καλεί τους ανταγωνιστές, όπως η Κίνα, να ανατιμήσουν το δικό τους νόμισμα. Τα εργαλεία είναι διαφορετικά, ο στόχος όμως ο ίδιος.

Ενώ όμως η οικονομική επέμβαση του Νίξον πέτυχε, ο πολιτικός ασθενής απεβίωσε. Ο Νίξον δεν κατάφερε να επιβιώσει των εσωτερικών συγκρούσεων του αμερικανικού κατεστημένου – αποτέλεσμα και αυτές των οικονομικών συγκρούσεων και αδιεξόδων του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Μένει να αποδειχθεί εάν ο Τραμπ θα ακολουθήσει την ίδια πορεία.

*Ο τίτλος ήταν μια ιδέα του Θάνου Λιάπα.

Δείτε
Ολοι οι άνθρωποι του προέδρου (1976)
Η κινηματογραφική αποτύπωση του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ που οδήγησε στην παραίτηση του Αμερικανού προέδρου.

Άρης Χατζηστεφάνου
Εφημερίδα των Συντακτών


Από:http://info-war.gr/nixon-anomimata-mi-monan-opsin/

Δυτική Σαχάρα…


Η Aziza Brahim γεννήθηκε το 1976 σε προσφυγικό καταυλισμό στην έρημο της νότιας αλγερίας. Είναι Sahrawi, ανήκει δηλαδή στους πληθυσμούς της δυτικής Σαχάρας που στη δεκαετία του ’70 δημιούργησαν το ένοπλο απελευθερωτικό «μέτωπο Polisario”, εναντίον της κατοχής της γης τους πρώτα από την ισπανία και στη συνέχεια απ’ το βασιλείο του μαρόκου. Η μαδρίτη αποχώρησε, αλλά ο μαροκινός στρατός νίκησε στρατιωτικά τους αντάρτες αναγκάζοντας τους “άμαχους” να γίνουν πρόσφυγες, στην αλγερία. Η εκεχειρία που έγινε με την μεσολάβηση του οηε το 1991 προέβλεπε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την αυτοδιάθεση των Sahrawi, αλλά χάρη στην «κάλυψη» που απολαμβάνει το μαροκινό καθεστώς απ’ την «δύση», αυτό το δημοψήφισμα δεν έγινε ποτέ· παρότι το Polisario είναι επίσημα αναγνωρισμένο, όπως και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. (Οι σημαίες που φαίνονται στο video είναι το Polisario, απ’ τους προσφυγικούς καταυλισμούς που εξελίχτηκαν σε ημιμόνιμες εγκαταστάσεις. Η Brahim ζει τον περισσότερο καιρό στη Βαρκελώνη, απ’ όπου και τα πλάνα με την θάλασσα…).

Μια παλαιστίνη στη δυτική αφρική…


Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/05/dytiki-sachara/

Ένας βρόμικος πόλεμος – 12. Ένας κομμουνιστής… μη κομμουνιστής…


Καθώς μπαίνει η άνοιξη του 1975, ο Λον Νολ καταλαβαίνει ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Η κυβέρνηση αποφασίζει να έλθει σε επαφή με τους αντάρτες για να συζητήσουν μια συμφωνία παράδοσης. Ο Πολ Ποτ απορρίπτει κάθε συζήτηση. Ο Νολ ξέρει ότι το όνομά του είναι πρώτο στον κατάλογο εκείνων που θα εκτελέσει ο Πολ Ποτ όταν πάρει την εξουσία, οπότε ανήμερα πρωταπριλιά παίρνει το αεροπλάνο και, μέσω Ινδονησίας, φτάνει στην Χαβάη (*). Στις 17 του μηνός, οι αντάρτες μπαίνουν στην Πνομ-Πενχ και μια καινούργια σελίδα στην ιστορία της Καμπότζης αρχίζει. Για τους Ερυθρούς Χμερ, είναι το έτος μηδέν.

Στο σημείο αυτό πρέπει να αποδομήσουμε μερικούς μύθους και να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους, αποκαθιστώντας την ιστορική αλήθεια.

Πεκίνο, 1970: Ο Μάο Τσεντούγκ (αριστερά) χαιρετά τον Ιένγκ Σαρύ υπό το βλέμμα του Πολ Ποτ.

Πρώτος μύθος είναι ότι αμέσως οι Ερυθροί Χμερ επιδόθηκαν σε σφαγές. Η αλήθεια είναι ότι ναι μεν ο Πολ Ποτ ελέγχει το «Κομμουνιστικό» Κόμμα αλλά σ’ αυτό δεν υπάρχουν μόνο Ερυθροί Χμερ. Το κυριώτερο είναι ότι ο ανταρτικός στρατός δεν αποτελείται μόνο από Ερυθρούς Χμερ. Υπάρχουν πολλές μονάδες από μέλη τού παλιού Κ.Κ.Ινδονησίας, κυρίως στα βόρεια και βορειοανατολικά της χώρας, οι οποίες έχουν ιδεολογικές και ιστορικές συμπάθειες προς τους βορειοβιετναμέζους, δηλαδή προς τους άσπονδους εχθρούς του Πολ Ποτ. Όλοι αυτοί, μπορεί να συνεργάζονται με τους Ερυθρούς Χμερ για την ανατροπή τού Λον Νολ αλλά δεν ταυτίζονται ιδεολογικά με εκείνους. Ως και οι στολές που φορούν είναι διαφορετικές. Ως εκ τούτου, ο Πολ Ποτ θα ξοδέψει σχεδόν δυο χρόνια (μέχρι τις αρχές του 1977) ώσπου να ξεκαθαρίσει με τις εσωτερικές αντιπαλότητες και να παγιώσει την εξουσία του. Συνεπώς, οι σφαγές δεν ξεκίνησαν πριν από την άνοιξη του 1977.

Συνέχεια

Ειδωλολατρεία…


Ορισμένα πτώματα έχουν υπερφυσικές ιδιότητες. Είναι αρχηγοί κράτους και παρακράτους μαζί.

Όμως στ’ αλήθεια πιστεύει κανείς πως όλοι αυτοί οι «απλοί» θαυμαστές / οπαδοί / πιστοί θέλουν να ελευθερωθούν από κάτι;

(Και η σημαία των σερβοφασιστών δεν λείπει από καμιά κρατικο/παρακρατική παρέλαση…)


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/05/idololatria/

Νίκος Τσιφόρος: Ο «Μαύρος θάνατος» …


Κείμενο: Νίκος Τσιφόρος*

Ως τότε τα τόξα ήτανε κοντά και τα βέλη δεν κάνανε και μεγάλες ζημιές σε ιππότες ντυμένους με σίδερο. Ο Εδουάρδος ο Πρώτος, ο παππούς τουτουνού που ‘κανε τώρα τον πόλεμο, εδώ και πολλά χρόνια, τότε που πολεμούσε στην Ουαλία, είδε τους Ουαλούς που σαν βουνίσιοι είχανε μακριά τόξα και κάνανε ζημιές. Το μακρύ τόξο μπορούσε από εκατό μέτρα να περάσει ένα θώρακα από αλυσίδα.

Ο Εδουάρδος, λοιπόν, ο Πρώτος, αποφάσισε να γυμνάσει όλους τους υπηκόους του στο μακρύ τόξο. Αντί να κάνουνε άλλα παιγνίδια κι άλλα σπορ οι Άγγλοι, γυμναζόντουσαν από παιδιά στο μακρύ τόξο και το ξέρανε καλά. Όλοι οι Άγγλοι ήτανε γεροί τοξότες και σκοπευτές.

Τον Οκτώβριο του 1347, γενοβέζικα εμπορικά πλοία από το λιμάνι της Κάφας στην Μαύρη Θάλασσα, που προσέγγισαν το λιμάνι της Μεσσήνης στη Σικελία, γεμάτα ετοιμοθάνατους και νεκρούς, μετέφεραν στην Ευρώπη την ασθένεια της πανώλης.
Τον Οκτώβριο του 1347, γενοβέζικα εμπορικά πλοία από το λιμάνι της Κάφας στην Μαύρη Θάλασσα, που προσέγγισαν το λιμάνι της Μεσσήνης στη Σικελία, γεμάτα ετοιμοθάνατους και νεκρούς, μετέφεραν στην Ευρώπη την ασθένεια της πανώλης.

Οι Γάλλοι πολεμούσανε με τον παλιό τρόπο. Μπροστά οι ιππότες να σπάσουνε τη γραμμή με τα θωρακισμένα τους άλογα και πίσω ο στρατός με σπαθιά και δόρατα και ακόντια. Στο Πουατιέ, τραβήξανε μπροστά οι ιππότες, αλλά τούτοι με τα τόξα τους περιμένανε. Και μόλις ζυγώσανε. τους ταράξανε. Από κει και πέρα μόλις τους παίρνανε τον αέρα τους κάνανε γιούργια και αντίο Γάλλοι.

Έκτος τούτου, στα μέρη που πολεμούσανε, οι χωριάτες τους μισούσανε τους Γάλλους, γιατί φερόντουσαν πάντα δεσποτικά και τους τυραννούσανε, ενώ λέγανε ότι οι Άγγλοι βασιλιάδες δίνουνε ελευθερίες στο λαό.

Το χειρότερο, όμως, για τους Γάλλους ήτανε ότι δεν είχανε παρά. Το αγγλικό σύστημα της φορολογίας του κόσμου δεν ήτανε γνωστό στη Γαλλία. Εκεί τον πόλεμο τον κάνανε πάντα οι ιππότες με έξοδα τους.

Χωρίς λεφτά, λοιπόν, τι στρατά να μαζέψει; Δεν μπορούσε και τα έφερνε βόλτα δύσκολα. Τους ιππότες του τους τσακίζανε τα μακριά τόξα, το άλογο δεν πέρναγε πια, όλα για κλάματα.

Ο Φίλιππος πέθανε μέσα σε ήττες και τώρα βασιλιάς ήτανε ο Ιωάννης ο Καλός. Οι Εγγλέζοι πάλι είχανε, έκτος από το βασιλιά τους, και τον διάδοχο του αγγλικού θρόνου, που τον λέγανε ο Μαύρος Πρίγκιπας, γιατί φορούσε πάντα μια κατάμαυρη πανοπλία και περικεφαλαία και ήτανε πολύ παλικάρι και έκανε θραύση με τους ιππότες του όπου έπεφτε. Και αυτός ο Μαύρος Πρίγκιπας έπιασε αιχμάλωτο τον ίδιο το βασιλιά τηςΓαλλίας, τον Ιωάννη τον Καλό.

Απ’ αυτή τη στιγμή οι Γάλλοι αρχίσανε να συνέρχονται.

Συνέχεια