Η εφεύρεση του Μορέλ …


Η Εφεύρεση των Morel 1940 σκόνης Jacket.jpg

αόρατες πόλεις

Σήμερα, σ’ αυτό το νησί, συνέβη ένα θαύμα. Το καλοκαίρι ήρθε πρόωρα. Έβαλα το κρεβάτι κοντά στην πισίνα και βουτούσα μέχρι πολύ αργά. Ήταν αδύνατο να κοιμηθώ. Δύο ή τρία λεπτά απ’ έξω ήταν αρκετά να μετατρέψουν σε ιδρώτα το νερό που θα έπρεπε να με προστατέψει απ’ την τρομερή άπνοια. Τα χαράματα με ξύπνησε ένας φωνογράφος. Δεν μπόρεσα να γυρίσω στο μουσείο να πάρω τα πράγματα. Έφυγα προς τα φαράγγια. Βρίσκομαι στις νότιες παρυφές, ανάμεσα σε υδρόβια φυτά, αγανακτισμένος απ’ τα κουνούπια, βουτηγμένος μέχρι τη μέση στη θάλασσα ή σε βρώμικα ρεύματα, βλέποντας πώς βίασα παράλογα τη φυγή μου. Νομίζω πως αυτοί οι άνθρωποι δεν ήρθαν σε αναζήτησή μου· ίσως να μην μ’ έχουν καν δει. Αλλά ακολουθώ το πεπρωμένο· στερημένος απ’ όλα, περιορισμένος στον πιο άξενο, λιγότερο κατοικήσιμο τόπο του νησιού, σε βάλτους που η θάλασσα σκεπάζει μια φορά τη βδομάδα.

Αυτά τα γράφω για ν’ αφήσω μια μαρτυρία του αντίξοου θαύματος. Αν σε λίγες μέρες δεν πεθάνω από πνιγμό ή αγωνιζόμενος για την ελευθερία μου, ελπίζω να γράψω την Υπεράσπιση ενώπιον επιζώντων και ένα Εγκώμιο του Μάλθους. Θα επιτεθώ, μέσα απ’ αυτές τις σελίδες, στους εξολοθρευτές των δασών και των ερήμων. Θα δείξω ότι ο κόσμος, με την τελειοποίηση των αστυνομιών, των εγγράφων, της δημοσιογραφίας, της ραδιοτηλεφωνίας, των τελωνείων, κάνει ανεπανόρθωτο οποιοδήποτε λάθος της δικαιοσύνης και είναι μια οργανωμένη κόλαση για τους καταδιωγμένους. Δεν μπόρεσα μέχρι τώρα να γράψω παρά μόνο αυτή τη σελίδα, που χθες ακόμα δεν πρόβλεπα. Πόσες απασχολήσεις υπάρχουν στο έρημο νησί! Τι αξεπέραστη είναι η σκληρότητα του ξύλου! Πόσο πιο μεγάλο είναι το διάστημα, απ’ το αεικίνητο πουλί!

Ένας Ιταλός που πουλούσε χαλιά στην Καλκούτα μου ‘δωσε την ιδέα να ‘ρθω· είπε (στη γλώσσα του):

– Για ένα φυγά, για σας, μόνο ένα μέρος υπάρχει στον κόσμο, αλλά αυτό το μέρος δεν κατοικείται. Είναι ένα νησί. Το 1924, πάνω κάτω, κάποιοι λευκοί κατασκευάσαν ένα μουσείο, ένα παρεκλήσι, μια πισίνα. Τα έργα αποπερατώθηκαν και εγκαταλείφθηκαν.

Τον διέκοψα· ήθελα τη βοήθειά του για το ταξίδι· ο έμπορας συνέχισε:

– Δεν το πλησιάζουν ούτε οι κινέζοι πειρατές, ούτε το κατάλευκο πλοίο του Ινστιτούτου Ροκφέλλερ. Είναι η εστία μιας αρρώστιας, ακόμα μυστηριώδους, που σκοτώνει απ’ έξω προς τα μέσα. Πέφτουν τα νύχια, τα μαλλιά, πεθαίνουν το δέρμα και ο κερατοειδής των ματιών, και το σώμα ζει οχτώ με δεκαπέντε μέρες. Οι άντρες του πληρώματος ενός ατμοπλοίου που είχε αγκυροβολήσει στο νησί ήταν γδαρμένοι, φαλακροί, χωρίς νύχια – όλοι νεκροί – όταν τους βρήκε το γιαπωνέζικο καταδρομικό Ναμούρα. Το ατμόπλοιο βυθίστηκε με κανονιοβολισμούς.

Αλλά τόσο φριχτή ήταν η ζωή μου, που αποφάσισα να φύγω… Ο Ιταλός θέλησε να με μεταπείσει· τον κατάφερα να με βοηθήσει.

Η εφεύρεση του Μορέλ – Adolfo Bioy Casares – 1940 – Buenos Aires

_________________________________________________________

Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/05/i-efevresi-tou-morel/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s