Oι πλούσιοι αγνοούν τους ανθρώπους γύρω τους…


Πρόσφατη μελέτη αναφέρει ότι οι πλούσιοι άνθρωποι κοιτάνε λιγότερο τους άλλους ανθρώπους με τους οποίους διασταυρώνουν μονοπάτια, γεγονός το οποίο πιθανά να υποδεικνύει ότι είναι πιο πιθανό να αντιλαμβάνονται τα άτομα γύρω τους ως “ανάξια της προσοχής τους”.

Ανάμεσα στα άτομα μέσης κοινωνικοοικονομικής κατάστασης η αντίληψη ότι οι πλούσιοι δεν δίνουν σημασία στους πιο φτωχούς, είναι σχετικά κοινή. Πρόσφατη μελέτη δικαιώνει την πεποίθηση, παρέχοντας εμπειρικά στοιχεία σχετικά με τον τρόπο που η αυθόρμητη αντίληψη ενός ατόμου για τους άλλους διαφέρει αναλόγως της κοινωνικής του τάξης.

Η σχετική έρευνα πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης καιδημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Psychological Science. Στα πλαίσιά της, παρατηρήθηκε ότι οι πλούσιοι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να δίνουν λιγότερη σημασία τόσο στους περαστικούς στον δρόμο όσο και στα πρόσωπα σε εικόνες, σε σχέση με τους λιγότερο προνομιούχους.

Όπως αναφέρεται στη δημοσιευμένη μελέτη, τα ευρήματα υποστηρίζουν τη θεωρία ότι η τάξη από την οποία προέρχεται ένα άτομο επηρεάζει τις εκτιμήσεις του για τους άλλους, σχετικά με το κατά πόσο αυτοί έχουν κάτι να του προσφέρουν, αν είναι απειλητικοί και αν αξίζει να ασχοληθεί μαζί τους.

Οι πλούσιοι, ειδικότερα, φαίνεται ότι είναι πιο πιθανό να παραβλέπουν τους γύρω τους. Με βάση την παραπάνω θεωρία, αυτό συμβαίνει επειδή πιθανά τους θεωρούν ανάξιους της προσοχής τους.

Ενδεχομένως ένα άτομο από υψηλότερη κοινωνική τάξη να μην προσέχει καν την παρουσία ενός επαίτη στον δρόμο.

Για να καταλήξει στα παραπάνω συμπεράσματα, η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής την κοινωνική ψυχολόγο Pia Dietze, πραγματοποίησε μία σειρά πειραμάτων, εξετάζοντας τον τρόπο που οι άνθρωποι κατευθύνουν την προσοχή τους προς συνανθρώπους τους.

“Ένας άνθρωπος είναι περισσότερο πιθανό να κεντρίσει την προσοχή ενός ατόμου χαμηλότερης τάξης παρά ενός ατόμου υψηλότερης”, δήλωσε η Dietze, σχετικά με το συμπέρασμα της μελέτης.

Σε ένα από τα πειράματα, 61 πεζοί στη Νέα Υόρκη κλήθηκαν να φορέσουν ένα ζευγάρι Google Glass καθώς περπατούσαν σε ένα τετράγωνο της μητρόπολης. Προηγουμένως, οι συμμετέχοντες στο πείραμα είχαν απαντήσει σε ερωτήσεις ώστε να προσδιοριστεί η κοινωνική τάξη στην οποία ανήκαν.

Μέσω του Google Glass καταγράφηκαν οι κινήσεις των ματιών των συμμετεχόντων και ειδικά, η κατεύθυνση προς την οποία κοίταζαν ανά πάσα στιγμή.

Η ανάλυση των στοιχείων έδειξε ότι αν και η κοινωνική τάξη των συμμετεχόντων δεν επηρέαζε τη συχνότητα που κοίταζαν περαστικούς, επηρέαζε τον χρόνο που το βλέμμα τους έμενε στον καθένα. Ειδικότερα, οι προερχόμενοι από υψηλότερες κοινωνικές τάξεις περνούσαν λιγότερο χρόνο κοιτάζοντας τους περαστικούς, σε σχέση με τους υπόλοιπους.

Σε άλλα δύο πειράματα, δύο διαφορετικές ομάδες συμμετεχόντων κλήθηκαν να κοιτάξουν σκηνές από δρόμους, με τις κινήσεις των ματιών τους να καταγράφονται από ακριβέστερα μηχανήματα. Τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια, με τα άτομα υψηλής κοινωνικής τάξης να δίνουν μειωμένη προσοχή στα πρόσωπα που εμφανίζονταν στις σκηνές.

Στο τελευταίο πείραμα, οι ερευνητές κάλεσαν 393 άτομα να συμμετάσχουν διαδικτυακά σε ένα τεστ, στα πλαίσια του οποίου έβλεπαν ένα ζευγάρι εικόνων, κάθε μία εκ των οποίων απεικόνιζε ένα πρόσωπο και πέντε αντικείμενα.

Όταν οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να απαντήσουν αν οι δύο εικόνες είναι ίδιες ή διαφορετικές, τα άτομα υψηλότερης κοινωνικής τάξης αργούσαν να εντοπίσουν τη διαφορά, αν αυτή αφορούσε το πρόσωπο, σε σχέση με τα άτομα χαμηλότερης κοινωνικής τάξης. Αν η διαφορά αφορούσε αντικείμενο, όλοι οι συμμετέχοντες απαντούσαν σε παρόμοιους χρόνους.

Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα των πειραμάτων, στον δρόμο, στο εργαστήριο και διαδικτυακά, έδειξαν ότι τα άτομα χαμηλότερων κοινωνικών τάξεων προσέχουν περισσότερο τα άτομα στο περιβάλλον τους, σε σχέση με τους πλουσιότερους ανθρώπους.

“Το έργο μας προσθέτει στη γνώση γύρω από την επίδραση της κοινωνικής τάξης στη φυσιολογική λειτουργία. Η κοινωνική τάξη επηρεάζει εκτενώς την επεξεργασία των πληροφοριών με έναν αυθόρμητο τρόπο”, είπε η Dietze.

“Όσα περισσότερα γνωρίζουμε για την επίδραση των κοινωνικών τάξεων, τόσο καλύτερα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα διαδεδομένα κοινωνικά προβλήματα. Αυτή η μελέτη είναι μόνο ένα κομμάτι του παζλ”, πρόσθεσε.

*****

pathfinder


Από: http://antikleidi.com

Κάγκελα; …


Γιώργος Προβόπουλος - Μιχάλης Σάλλας

Το κατηγορητήριο κατά των golden middle-aged (“boys” δεν τους λες…) Σάλλα και Προβόπουλου, της Πειραιώς ο πρώτος, κεντρικός τραπεζίτης ο δεύτερος, έχουν από μόνα τους μια χρησιμότητα. Ρίχνουν λίγο φως σ’ αυτό που οι έλληνες πατριώτες δεν θέλουν να δουν: ότιτο ωραίο πλιάτσικο έγινε από ντόπια αφεντικά και όχι γάλλους, πορτογάλους, φινλανδούς και γερμανούς καταραμένους.

Τα κόλπα του τραπεζίτη Πειραιώς είναι γνωστά από χρόνια: έπαιρνε δάνεια απ’ την τράπεζά «του», αγόραζε ακίνητα, και ύστερα τα πούλαγε στην τράπεζά «του» σε διπλάσια ή και παραπάνω τιμή. Ξεχρέωνε τα δανεικά και τσέπωνε την (μεγάλη) διαφορά. Άμα έχεις τέτοια «άνεση» κάνεις κι άλλα· αλλά το κατηγορητήριο αφορά μόνο το πιο πάνω κόλπο.

Όσο για τον άλλοτε κεντρικό τραπεζίτη; Και μόνο απ’ την θέση του «επικεφαλής ελέγχου» των ιδιωτικών τραπεζών θα έπρεπε να βρίσκεται ήδη μπουντρουμιασμένος για τα κόλπα της proton, της marfin, της attica, της αγροτικής – και άλλων.

Εδώ είναι το ζουμί. Το ότι και αυτοί (όπως και άλλοι) έχουν «καθαρίσει» ως τώρα είναι μια επίδειξη / απόδειξη των κυκλωμάτων στα οποία συμμετείχαν και συμμετέχουν, που ασφαλώς και θα φροντίσουν τα τωρινά κατηγορητήρια κάπου να χαθούν, κάπου να σέρνονται, κλπ κλπ. Το έχουν ξεκινήσει ήδη: όπως και άλλοι «χρυσοχέρηδες» (όπως, π.χ., το καρτέλ των εργολάβων δημόσιων έργων…) έτσι και οι συγκεκριμένοι και οι φίλοι τους έχουν «δημαγωγική ασυλία»: δεν έχουν στηθεί λεκτικές κρεμάλες για τους σβέρκους τους. Αυτό σημαίνει ότι είναι πανεύκολο να ξεχαστεί η υπόθεσή τους.

Από πολιτική άποψη όμως δεν θα έπρεπε οι διάφοροι «απελευθερωτές» της υποτιθέμενης αριστέρας και άκρας αριστέρας να αλλάξουν τα τροπάριά τους τώρα που δεν μπορούν να παριστάνουν ότι «δεν ξέρουν»;


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/04/kagkela/

Οι διαδηλώσεις στη Ρωσία και ο μύθος της «πουτινικής πλειοψηφίας»…


Οι διαδηλώσεις στη Ρωσία και ο μύθος της «πουτινικής πλειοψηφίας»

Ilya Boudraitskis

Στις 26 Μαρτίου, οργανώθηκαν διαδηλώσεις σχεδόν σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ρωσίας και, σε πολλές περιπτώσεις, υπήρξε βίαιη καταστολή από την αστυνομία. Οι διαδηλώσεις αυτές ήταν οι πιο σημαντικές που οργάνωσε η αντιπολίτευση από το 2011-2012 (μετά τη νοθεία που χαρακτήρισε τις βουλευτικές εκλογές). Ωστόσο, η σημερινή διαδικασία διαφέρει πολύ από τα γεγονότα πριν από πέντε χρόνια, τόσο από την άποψη των πολιτικών διεκδικήσεων όσο και από τη σύνθεση των συμμετεχόντων. Αυτή τη φορά, τα κύρια διακυβεύματα δεν είναι πλέον οι δημοκρατικές ελευθερίες ή οι ελεύθερες εκλογές, αλλά ο θυμός απέναντι στη διαφθορά μέσα στην κυβέρνηση και απέναντι στις κραυγαλέες κοινωνικές ανισότητες. Η αφορμή τους ήταν η ταινία που έφτιαξε η ομάδα του φιλελεύθερου λαϊκιστή Αλεξέϊ Ναβάλνυ. Το βίντεο αυτό, που ασχολείται με την τεράστια περιουσία που έφτιαξε παράνομα ο πρωθυπουργός, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, το επισκέφτηκαν πάνω από 13 εκατομμύρια άνθρωποι στο youtube μέσα σε λίγες μέρες, χωρίς οι αρχές να θεωρήσουν ότι αξίζει να σχολιαστεί. Ο Ναβάλνυ κάλεσε, τότε, όλους όσους ζητούν εξηγήσεις να κατέβουν στους δρόμους.

Στις περισσότερες πόλεις, οι αρχές αρνήθηκαν να επιτρέψουν τις συγκεντρώσεις και προειδοποίησαν ότι ήταν έτοιμες να τις διαλύσουν με τη βία. Έτσι, οι δραστηριότητες αυτές κατέληξαν σε σκληρό ξύλο και σε συλλήψεις (για παράδειγμα, μόνο στη Μόσχα, πάνω από 1.000 άνθρωποι συνελήφθησαν στις 26 Μαρτίου). Ο ίδιος ο Ναβάλνυ θα κρατηθεί στη φυλακή για δύο εβδομάδες και το ίδιο και μερικοί από τους συνεργάτες του.

Ο μεγάλος αριθμός νέων, σχολικής ηλικίας, που συμμετείχαν είναι η πρώτη ιδιαιτερότητα των γεγονότων. Το θέμα αυτό έγινε αντικείμενο θεωρητικοποιήσεων στα φιλοκυβερνητικά μίντια, για μια υποτιθέμενη «εξέγερση των νέων» και για «εγκληματική ανάμειξη των παιδιών στην πολιτική». Ωστόσο, θα ήταν λάθος να περιγραφούν τα γεγονότα ως διαδηλώσεις νέων: όλες οι γενιές συμμετείχαν.

Ο δεύτερος καινούργιος παράγοντας είναι η πολιτικοποίηση περιοχών του εσωτερικού της χώρας, που προηγουμένως θεωρούνταν ως χώρος συντηρητικών και φιλοκυβερνητικών προσανατολισμών. Χιλιάδες άνθρωποι οργανώθηκαν για να κατέβουν στους δρόμους σε πόλεις όπου ποτέ άλλοτε δεν είχε υπάρξει διαδήλωση. Εάν, στο παρελθόν, η Μόσχα και η Αγία Πετρούπολη αντιπαραβάλλονταν με την υπόλοιπη χώρα για την πολιτική τους δραστηριότητα, σήμερα αυτό δεν ισχύει πλέον.

Συνέχεια

Ντοστογιέφσκι: «Η ψυχή γιατρεύεται όταν είσαι κοντά σε παιδιά»…


Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1821 στη Μόσχα. Πως να αρχίσει να μιλάει κάποιος για τον Φιοντόρ Ντοσογιέφσκι όταν ο Άλμπερ Καμύ τον έχει αναγνωρίσει ως τον Σπουδαιότερο προφήτη του 20ού αιώνα ενώ τόσο ο Νίτσε όσο και ο Φρόιντ έχουν αντλήσει από το έργο του. Μάλιστα ο  Φρόιντ έγραψε το άρθρο «Ο Dostoyevsky και η Πατροκτονία» και αν και είναι κριτικός απέναντι στο έργο του συγγραφέα, κατατάσσει τους αδερφούς Καραμαζόφ μεταξύ των τριών σπουδαίοτερων έργων λογοτεχνίας.

Ο Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι (ρωσ.: Фёдор Михайлович Достоевский, ΔΦΑ [ˈfʲɵdər mʲɪˈxajləvʲɪt͡ɕ dəstɐˈjefskʲɪj] 11 Νοεμβρίου 1821 - 9 Φεβρουαρίου 1881) ήταν Ρώσος συγγραφέας, κορυφαία μορφή της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Ο Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι (ρωσ.: Фёдор Михайлович Достоевский, ΔΦΑ [ˈfʲɵdər mʲɪˈxajləvʲɪt͡ɕ dəstɐˈjefskʲɪj] 11 Νοεμβρίου 1821 – 9 Φεβρουαρίου 1881) ήταν Ρώσος συγγραφέας, κορυφαία μορφή της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Διαβάστε παρακάτω 23 από τα αποφθέγματα του :

  1.   Πρέπει να αγαπάς την ζωή περισσότερο από το ίδιο το νόημα της ζωής.
  2.   Ένα καινούργιο βήμα, μια καινούργια λέξη είναι ότι οι άνθρωποι φοβούνται.

  3.   Υπάρχουν όρια στο μυαλό του κάθε ενός, που πέρα από αυτά είναι επικίνδυνο να περάσεις. Μόλις περάσεις την γραμμή, είναι αδύνατο να γυρίσεις πίσω.

  4.   Η ευτυχία δεν βρίσκεται στην ευτυχία αλλά στην προσπάθεια για αυτήν.

  5.   ‘Όταν σταματάς να διαβάζεις βιβλία, παύεις να σκέφτεσαι.

  6.   Η ευτυχία δεν βρίσκεται στο να περιορισμό αλλά στον έλεγχο το εαυτού σου.

  7.   Η ευτυχία δεν αποκτάται με τα εύκολα πλούτη αλλά όταν μοχθήσεις για να τα αποκτήσεις.

  8.  Σε μια καρδιά που αγαπά πραγματικά ή η ζήλια θα σκοτώσει την αγάπη ή η αγάπη θα σκοτώσει την ζήλια.

  9.   Δεν χρειάζεται πολύ για να καταστρέψεις έναν άνθρωπο. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τον πείσεις ότι η δουλειά που κάνει στερείται εντελώς και αναμφισβήτητα  κάθε χρησιμότητα και νόημα.

  10.  Η σιωπή είναι πάντα όμορφη και το σιωπηλό πρόσωπο είναι πάντα όμορφο από αυτό που μιλάει.

  11.  ‘Ένα πρόσωπο μπορεί να είναι σοφό αλλά για να ενεργήσει σοφά, μόνο η εξυπνάδα δεν φτάνει.

  12.  Δεν θα φτάσεις ποτέ στον προορισμό σου αν σταματάς και ρίχνεις πέτρες σε κάθε σκυλί που γαβγίζει.

  13.  Θέλω να μιλήσω για όλα με ένα τουλάχιστον πρόσωπο όπως μιλάω για τα πράγματα με τον εαυτό μου.

  14.  Είναι απίστευτο τι μπορεί να κάνει μια αχτίδα του ήλιου στην ψυχή σου.

  15.  Κανείς πρέπει να μιλά ανοιχτά με τους άλλους ώστε να αποκαλύπτει τις σκέψεις του μέσα από το πρόσωπό του, που δείχνει την ανησυχία που κρύβει η καρδιά του. Μια λέξη που λέγεται με πειθώ, με απόλυτη ειλικρίνεια και χωρίς κανένα δισταγμό, ενώ κοιτάς τον άλλον μέσα στα μάτια σημαίνει πολλά περισσότερα από ότι πολλές σελίδες από ένα βιβλίο.

  16.  Κανείς αισθάνεται να πνίγεται χωρίς ένα σκοπό στην ζωή.

  17.  Η ψυχή γιατρεύεται όταν είσαι κοντά σε παιδιά.

  18.  Ακόμη και με τα χέρια δεμένα μπορεί κανείς να κάνει το καλό, αν το θέλει.

  19.  Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο.

  20.  Οι άνθρωποι μερικές φορές μιλάνε για  θηριώδη κακία αλλά αυτό είναι μεγάλη αδικία για τα θηρία. Ένα θηρίο δεν μπορεί ποτέ να είναι τόσο κακό όσο ο άνθρωπος, τόσο επιδέξια κακό.

  21.  Οι μεγάλοι δεν ξέρουν ότι ένα παιδί μπορεί να δώσει μια πολύ καλή συμβουλή ακόμη και για την πιο σοβαρή περίπτωση.

  22.  Μην γεμίζεις την μνήμη σου με όλες εκείνες τις φορές που αισθάνθηκες να σε προσβάλλουν. Ίσως καταλήξεις να μην έχεις χώρο για τις υπέροχες στιγμές που πέρασες.

  23.  ‘Ένας άνθρωπος που ξέρει πως να αγκαλιάσει έναν άλλον,  είναι καλός άνθρωπος.


http://www.alfavita.gr/arthron/koinonia/ntostogiefski-i-psyhi-giatreyetai-otan-eisai-konta-se-paidia


Aπό:http://eranistis.net/wordpress/2016/12/22/%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%AD%CF%86%CF%83%CE%BA%CE%B9-%CE%B7-%CF%88%CF%85%CF%87%CE%AE-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B5%CF%8D%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%8C%CF%84/

Τριγμοί στην Τουρκία – 2. Η κρίση του 2001…


Η τακτική μηνιαία συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας είχε προγραμματιστεί για την Δευτέρα 19 Φεβρουαρίου 2001. Η συγκεκριμένη συνεδρίαση αναμενόταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μιας και σ’ αυτή θα έμπαινε προς συζήτηση το πρόγραμμα για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η στρατιωτική ηγεσία τής χώρας δεν έκρυβε πως θα επιχειρούσε να μπλοκάρει την διαδικασία, προτάσσοντας το ζήτημα της διαφθοράς των πολιτικών και χρησιμοποιώντας ως βασικό όπλο τον φάκελλο «Λευκή Ενέργεια» με τα ευρήματα για τον Γιλμάζ.

Ο Ετζεβίτ πήγε στην συνεδρίαση με την κρυφή ελπίδα ότι, στην κόντρα του με τους στρατιωτικούς, θα είχε ως συμπαραστάτη τον πρόεδρο της χώρας, τον μετριοπαθή συντηρητικό νομικό Αχμέτ Νετζντέτ Σεζέρ. Όμως, εκεί τον περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Μόλις άρχισε η συνεδρίαση, ο Σεζέρ αποφάσισε να πάρει την μπουκιά από το στόμα των στρατιωτικών και έστησε ο ίδιος στον τοίχο τον Ετζεβίτ, βάζοντας το θέμα τής διαφθοράς των συνεργατών του. Ο Ετζεβίτ αιφνιδιάστηκε και εκνευρίστηκε, η συζήτησε οξύνθηκε και ξέφυγε, ώσπου ο πρωθυπουργός αποχώρησε από την συνεδρίαση.

Χουρριγιέτ, 19/2/2001

Ίσως η φουρτούνα να είχε καταλαγιάσει αν δεν αναλάμβαναν τα μέσα ενημέρωσης να ρίξουν λάδι στην φωτιά μεγαλοποιώντας την κατάσταση. Ο μεν συμπολιτευόμενος τύπος κατήγγειλε την σύμπνοια προέδρου – στρατιωτικών, επισείοντας τον κίνδυνο ανάμειξης των ενόπλων δυνάμεων στην δικαυβέρνηση της χώρας, ο δε αντιπολιτευόμενος στιγμάτιζε την διαφθορά της κυβέρνησης και την ανικανότητά της. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την ανοιχτή επίθεση Μπαχτσελί κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την καταρράκωση του κύρους τού Γιλμάζ, απετέλεσαν ένα εκρηκτικό μείγμα, το οποίο τίναξε στον αέρα την ήδη πληγωμένη οικονομία τής χώρας. Η σύγκρουση στην κορυφή της ηγεσίας έπεισε τις αγορές ότι η κυβέρνηση δεν ήθελε ή δεν μπορούσε να πάρει τα μέτρα που απαιτούσε η οικονομία.

Συνέχεια

Το κορίτσι με το γύπα…


170417143232-05-syria-photojournalist-rescue-super-169

Την Πέμπτη το πρωί ακόμα μία θηριωδία έλαβε μέρος στη Συρία. Βομβιστής αυτοκτονίας επιτέθηκε σε αυτοκινητοπομπή αμάχων που εγκατέλειπαν το ανατολικό Χαλέπι. Άμεσο αποτέλεσμα ήταν να σκοτωθούν τουλάχιστον 128 άτομα, μεταξύ τους και 68 παιδιά. Ακόμα ένα στιγμιότυπο ενός πολέμου που συνεχίζει να διεξάγεται τα τελευταία 6 χρόνια. Ένα πεδίο πολέμου στο οποίο βρίσκονται να συγκρούονται οι παγκόσμιοι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί.

Η είδηση όμως δεν ήταν η ίδια η επίθεση. Άλλωστε δεν είναι ούτε η πρώτη, και προφανώς δεν πρόκειται να είναι και η τελευταία. Θα υπάρξουν αρκετοί χιλιάδες νεκροί στο μέλλον, στη Συρία, το Αφγανιστάν, στην Ευρώπη και παντού, για να γεμίσουν τις ειδήσεις, τις εφημερίδες και τις τηλεοπτικές εκπομπές. Είδηση ήταν ότι ένας Σύρος φωτορεπόρτερ αντί να συνεχίσει να τραβάει φωτογραφίες, σταμάτησε για μια στιγμή, προσπαθώντας να απομακρύνει ένα τραυματισμένο παιδί και στη συνέχεια κατέρρευσε. Οι φωτογραφίες και τα βίντεο από το στιγμιότυπο ήταν ότι πρέπει, για να εξυμνηθεί ο άνθρωπος πίσω από το τόσο ριψοκίνδυνο αυτό επάγγελμα. Άλλωστε όπως συνεχίζουν να μας υπενθυμίζουν σε κάθε απώλεια ή τραυματισμό ενός πολεμικού ανταποκριτή, ο κόσμος των media έχει πληρώσει μεγάλο φόρο αίματος στην άγιο αυτό σκοπό της ενημέρωσης του υπόλοιπου κόσμου. Αυτού του κόσμου που δεν του φτάνουν οι απλές αναφορές για τις πολεμικές συρράξεις για να αντιληφθεί τη θηριωδία και τον πόνο που δημιουργείται γύρω από αυτές. Είναι αυτές οι εικόνες που χρειάζεται να δει, με λίγο από καμένη σάρκα, κανά κομμένο πόδι, και αν συνοδεύεται από το κατάλληλο τηλεοπτικό σηματάκι για την σκληρότητα της εικόνας άντε και κανά σκοτωμένο παιδάκι. Άλλωστε στην σύγχρονη κοινωνία του θεάματος, αν δεν έχει αποτυπωθεί κάτι σε εικόνα, τότε μάλλον δεν συνέβη ποτέ. Εκπαιδευμένος μάλιστα τώρα στις εικόνες αυτές, θα μπορέσει να συνεχίζει να ζει τη δικιά του μίζερη κανονικότητά και να τις προσπεράσει χωρίς καμία μεγάλη ταραχή. Ίσως δεν χρειαστεί καν να τις σχολιάσει όταν θα αράξει στη καφετέρια με την υπόλοιπη παρέα. Αυτό όμως που σίγουρα θα σχολιάσει είναι η αντίδραση του φωτορεπόρτερ. Θα κάνει και μερικά likes και retweets στην είδηση, παραχωρώντας στον εαυτό του ένα κομμάτι από την ενημέρωση του κόσμου. Είναι αυτή η «αυτοθυσία» του ρεπόρτερ αυτού, που αντί να συνεχίσει να κάνει κλικ με τη φωτογραφική του, ένοιωσε για μια στιγμή άνθρωπος και κατάλαβε ότι δεν είναι απλώς παρατηρητής και φωτογράφος του κόσμου αυτού. Ότι αν δεν κάνεις το αυτονόητο αυτό πράγμα τότε είσαι ένα ακόμα κάθαρμα, και όχι ήρωας για το αντίθετο.

Οι εικόνες από τέτοια καθάρματα άλλωστε μας είναι ζωντανές και κοντινές. Όταν δεκάδες τέτοια φωτο-κοράκια συνωστίζονταν στις παραλίες των νησιών του αιγαίου περιμένοντας τις βάρκες να βγουν και να τραβήξουν τις φωτογραφίες για τα πρακτορεία τους. Με τον κόσμο βρεγμένο, σοκαρισμένο και εξαντλημένο, να προσπαθεί να βγει από τις βάρκες, και αυτοί να συνωστίζονται για τη σωστή γωνία λήψης. Τα βραβεία φωτογραφίας είναι δεκάδες άλλωστε πια. Με μία συνταρακτική φωτογραφία θα μπορούσαν να βρεθούν με μία τιμητική πλακέτα στο χέρι και μία επιταγή στην τσέπη, ενώ θα συνέχιζαν να βγάζουν λογύδρια για το πώς ταραγμένοι από αυτό που έβλεπαν έπρεπε, για όλους εμάς πάντα, να συνεχίζουν να τραβάνε φωτογραφίες αντί να βοηθήσουν.

f089869e-2c47-481b-be03-db976b2ec9e1-1024x768

Είναι γνωστή η ιστορία του Kevin Carter, του νοτιο-αφρικανού φωτογράφου που αποθανάτισε τη φωτογραφία με το γύπα και το σκελετωμένο κορίτσι το 1993 στο Σουδάν. Μία φωτογραφία που μπορεί να του χάρισε ένα πούλιτζερ ένα χρόνο μετά, αλλά μάλλον απόκτησε μεγαλύτερη σημασία για την κριτική που του επέφερε για την επιλογή του να ασχοληθεί με τη λήψη της φωτογραφίας αντί να βοηθήσει το κορίτσι. Η ιστορία για αυτόν έγραψε ότι οι εικόνες που του προσέφεραν την δόξα και τα λεφτά που επιζητούσε, ήρθαν να τον στοιχειώσουν, συμβάλλοντας και αυτές στην απόφαση της αυτοκτονίας του.

Και τέλος ας μην κοροϊδευόμαστε. Για να μάθουμε για τον Σύρο φωτορεπόρτερ που σταμάτησε να βγάζει φωτογραφίες για να βοηθήσει, πάει να πει ότι κάποια άλλα καθάρματα τριγύρω του δεν το έκαναν

__________________________________________________________

Σκυλοπαρέα, τρελή ή όχι …


Η επίσκεψη του αμερικάνου υπ.αμ. «τρελού σκύλου» James Mattis στο Ριάντ και οι «θερμές», στα όρια της ωμής κολακείας, δηλώσεις του για το ολοκληρωτικό καθεστώς της σαουδικής αραβίας, επιβεβαιώνουν τις βασικές γραμμές εκείνου που έχουμε προσδιορίσει σαν την ακόμα μεγαλύτερη εντατικοποίηση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού μέσω της ικανοποίησης των τοπικών ιμπεριαλισμών επιλεγμένων συμμάχων της Ουάσιγκτον.

Το Ριάντ και τα υπόλοιπα σεϊχάτα της αραβικής χερσονήσου, μαζί με το Τελ Αβίβ, έχουν τώρα πια μια ξεκάθαρη αποστολή και ρόλο. Ο «τρελός σκύλος» μίλησε έξω απ’ τα δόντια, απ’ το σαουδαραβικό παλάτι: …Φροντίζουμε για την ενίσχυση της αντίστασης της σαουδικής αραβίας απέναντι στις προκλήσεις του ιράν, για να την κάνουμε πιο αποτελεσματική στρατιωτικά, καθώς δουλεύουμε μαζί σαν εταίροι. Δεν πρόκειται να φύγουμε απ’ την περιοχή… Και ο όχι «τρελός» αμερικάνος υπ.εξ. Tillerson έσπευσε να συμπληρώσει απ’ την Ουάσιγκτον: … Έχουμε μια ισχυρή σχέση με την σαουδική αραβία για πάνω από 80 χρόνια και η στήριξή μας στην ισχυρή οικονομική συνεργασία παραμένει το ίδιο ισχυρή όπως πάντα…

Συνεπώς οι υποστηρικτές, χρηματοδότες κλπ της «ισλαμικής τρομοκρατίας» και, κυρίως, αυτή καθ’ εαυτή η «τρομοκρατία», θα συνεχίσουν να είναι ακόμα εντονότερα εργαλεία του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Και όχι μόνο στη μέση Ανατολή.

(φωτογραφία: Ποιος δαγκώνει ποιον; Οποιος είναι ο πιο λυσσασμένος;)


Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/04/skyloparea-treli-i-ochi/