Κατευθείαν απ’ τους «άγιους τόπους» …


Το «άγιο φως»; Όχι δα! Αυτό είναι για κρατικούς λακέδες και μόνιμα “αθώους” πιστούς… Απ’ τους «άγιους τόπους» μια φευγαλέα ματιά μέσα απ’ το βλέμμα ενός άραβα ράπερ. Ο Tamer Nafar δεν είναι, ίσως, ριζοσπαστικά πολιτικοποιημένος (θα ήταν σε κάποια ένοπλη οργάνωση σε τέτοια περίπτωση). Είναι ένας απ’ τους ελεύθερους πολιορκούμενους της Παλαιστίνης.

Η μουσική είναι λιγότερη απ’ τα λόγια… Δεν υπάρχουν ελληνικοί υπότιτλοι, άρα θα χρειαστούν τα αγγλικά σας. Το επίπεδο lower φτάνει. Κι αυτό το άρωμα μιας άνοιξης, της αραβικής, που μένει συνέχεια, εδώ και 60 χρόνια, κάτω από στρατιωτικά άρβυλα· κι ωστόσο δεν λέει να συνθηκολογήσει…


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/04/katefthian-ap-tous-agious-topous/

Advertisements

Η διαλεκτική της Δημοκρατίας και η βία του Κράτους: σχόλια επάνω στη Χρυσή Αυγή…


Χρυσή Αυγή

Η διαλεκτική της Δημοκρατίας και η βία του Κράτους

σχόλια επάνω στη χρυσή αυγή

Παρακολουθήσαμε το τελευταίο διάστημα τα, παράλληλα με τη δίκη της χρυσής αυγής, γεγονότα σχετικά με τον ξυλοδαρμό ενός τυχαίου περαστικού, φοιτητή, του Α. Λάζαρη. Η αφορμή για τον ξυλοδαρμό του ήταν η επίθεση στα κεντρικά γραφεία των ναζί όπου σπάστηκαν εξωτερικές τζαμαρίες κλπ. Ο Λάζαρης ξυλοκοπήθηκε αναίτια και εντελώς τυχαία μιας και οι μπράβοι ναζί ύστερα από την επίθεση στα γραφεία τους ‘’χτένισαν’’ με περιπολίες τη γύρω περιοχή ψάχνοτας κυριολεκτικά για το θύμα το οποίο θα πλήρωνε, χωρίς να έχει απολύτως καμία ευθύνη, για ό,τι έγινε.

Οι μπράβοι της χ.α εφόρμησαν από πασίγνωστο και παλαιό στέκι ναζί στους Αμπελόκηπους ενώ ο ιδιοκτήτης του, ο οποίος ήταν και υπάλληλος στη Βουλή, συνελήφθη και οδηγήθηκε στη φυλακή.

Ο Χ.Ζ. δεν είναι τυχαίο πρόσωπο όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, καθώς πέρα από διαχειριστής του συγκεκριμένου καταστήματος (σ.σ.: ως ιδιοκτήτρια φαίνεται η μητέρα του) είναι υπεύθυνος ασφαλείας στα γραφεία της Χρυσής Αυγής και διορισμένος από την Χρυσή Αυγή υπάλληλος στην Βουλή και συγκεκριμένα στο γραφείο του ίδιου του επικεφαλής της, Ν. Μιχαλολιάκου.

Πρόσθετα, στις τελευταίες δημοτικές εκλογές ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στην Αθήνα με τον συνδυασμό του Ηλία Κασιδιάρη

Ύστερα από τις πιέσεις της δημόσιας σφαίρας -και αυτό έχει σημασία- το ελλ. Κράτος συνέλαβε τον ιδιοκτήτη και υπάλληλο της Βουλής ο οποίος και οδηγήθηκε στη φυλακή. Ταυτόχρονα, σήμερα 8/4 πραγματοποιήθηκε αντιφασιστική πορεία/συγκέντρωση κοντά στα κεντρικά γραφεία των ναζί, τα οποία, ωστόσο, φυλάγονται από ισχυρές -κρατικές- αστυνομικές δυνάμεις, με παρατεταγμένα λεωφορεία και ματ.

Από τη μιά το κράτος δικάζει τη χρυσή αυγή, τα στελέχη της κ.λπ

Από την άλλη ο μαφιόζικος μηχανισμός της, ναι μεν έχει μειώσει την δραστηριότητά του ωστόσο δεν έχει εξαφανιστεί, δεν έχει σταματήσει τελείως· κάθε αλλο.

Από μια τρίτη το κράτος σπεύδει να συλλάβει τον φερόμενο ως βασικό υπαίτιο στον ξυλοδαρμό του φοιτητή, από μια τέταρτη οι μπράβοι αλώνιζαν στους αμπελόκηπους, ελεύθερα κινούμενοι ως τάγμα εφόδου. Και εν τέλει το κράτος, προστατεύει την πολιτική αναπαραγωγή της ναζιστικής οργάνωσης μέσω της προστασίας των κεντρικών γραφείων της.

Τι συμβαίνει; Από τη μια το κράτος διώκει την ναζιστική οργάνωση, από την άλλη προστατεύει την αναπαραγωγή της. Ενώ αυτό φαίνεται πως συμβαίνειν όλα τα τελευταία χρόνια.

Συνέχεια

Δεν έχει πάρκινγκ στην Κόλαση και το σέρβις είναι άθλιο…


Γιώργος Κτενάς

«Τι είναι ο Διαφωτισμός», αναρωτιόταν ο Καντ ήδη από τα τέλη τού 18ου αιώνα. Μια πρώτη απάντηση προσπάθησε να δώσει ο ίδιος, σε φράση με συμπικνωμένα νοήματα: «Διαφωτισμός είναι η έξοδος του ανθρώπου από την ανωριμότητά του. Για την οποία όμως ευθύνεται ο ίδιος». Δηλαδή η αποτίναξη της μεσαιωνικής κοσμοθέωρησης, του θεοκεντρικού κοσμοειδώλου, που έφερε στο προσκήνιο την κριτική σκέψη. Εγκαταλείφθηκε το παραγωγικό μοντέλο (στο οποίο πηγάζουν όλα από τη γενική αρχή: Θεός, άρχοντας, Κράτος) και στο προσκήνιο βρέθηκε το επαγωγικό.

Με τον φόβο ότι αυτά τα νέα δεν έχουν φτάσει ακόμα στην Ελλάδα, να συμπληρώσουμε ότι χρειάστηκαν αρκετοί αιώνες μέχρι να ανατραπεί το γεωκεντρικό μοντέλο του σύμπαντος: Από τον Αριστοτέλη μέχρι τον Γαλιλαίο (με τον Πτολεμαίο να σώζει επιμελώς τα φαινόμενα), το κοσμοείδωλο ανατράπηκε μόνο όταν για τη θέση του υπήρξε ένα άλλο, έτοιμο, προκειμένου να το αντικαταστήσει. Και μπαίνει το ερώτημα: Μήπως το ίδιο ισχύει στο πολιτικό πεδίο (χαρακτηριστικό είναι το ψεύτικο δίπολο που καλλιέργησε ο ΣΥΡΙΖΑ ως μνημόνιο – αντιμνημόνιο, ενσωματώνοντας τελικά μεγάλο μέρος του ακροατηρίου του στη μνημονιακή κουλτούρα) αλλά και στις καθημερινές, προσωπικές σχέσεις;

Ακόμα και στις ερωτικές, όταν πολλές φορές τα ζευγάρια παραμένουν για καιρό μαζί, χωρίς να προκύπτει από πουθενά ότι θέλουν ή μπορούν να το κάνουν. Όσο δεν υπάρχει όμως έτοιμος ένας άλλος κόσμος, μία άλλη προοπτική συντροφικότητάς δηλαδή, δυσκολεύονται να δώσουν τέλος στην κατάσταση που βιώνουν. Ο στίχος «Δεν έχει πάρκινγκ στην Κόλαση και το σέρβις είναι άθλιο»*, εκφράζει με ακρίβεια αυτή την κοινωνική πραγματικότητα και είναι παρφουμαρισμένος με το εκλεπτυσμένο άρωμα της ποίησης των Beat δημιουργών. Ειδικά στη γυναικεία φύση, που η διαδικασία τού άλλοθι, ως χειρονομία απενεχοποίησης ή ακόμα και ερωτικής ενσωμάτωσης, λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο. Με ύψιστο αφαιρετικό άλλοθι για μία γυναίκα, προκειμένου να χαρίσει τον εαυτό της σε έναν άντρα, το χιούμορ που ανακαλύπτει σε εκείνον.

Και παρουσιάζει ενδιαφέρον το γεγονός ότι στον Σίσυφο και τον μύθο του απεικονίζεται, σε μεγάλο βαθμό, η δυναμική που αναπτύσσεται στις σχέσεις των ανθρώπων, στον δρόμο της αυτοπραγμάτωσής τους. Αν θυμηθούμε τι μας λέει ο Φιλήμονας Πατσάκης στο έργο του Ο ευτυχισμένος Σίσυφος, για τα μακραίωνα μηνύματα του μύθου, θα αναλογιστούμε ότι κορυφαία στιγμή για τον Σίσυφο δεν αποτελεί το ανέβασμα του βράχου ή όταν τον βλέπει να κυλάει ξανά προς τα κάτω. Αλλά όταν αρχίζει η δική του κατάβαση: «Τι προσδοκά, τι σκέφτεται, υπάρχει χώρος για την ελπίδα; Η ανθρώπινη καρδιά μπορεί να γεμίσει με τον αγώνα για την κορυφή;». Ένας ατομικός, προσωπικός Διαφωτισμός, που θα βοηθήσει τους ανθρώπους να ωριμάσουν κατά τον Καντ και, παράλληλα, να ωριμάσουν οι σχέσεις τους, είναι το ζητούμενο της εποχής. Κάθε εποχής. Αρκεί να μην ξεχνάμε πως ο Διαφωτισμός ήταν εκείνος που οδήγησε, τελικά, στη Βιομηχανική Επανάσταση και εκείνη με τη σειρά της στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν χρειαζόμαστε δηλαδή φωτοδότες τύπου Ρουσσώ, Μοντεσκιέ και Άνταμ Σμίθ, αλλά την ανάδυση του αυτεξούσιου συλλογικού ατόμου για την πραγμάτωση της αλλαγής που εδράζεται στο μέρος και διαχέεται στο όλον.

  • Στίχος δανεισμένος από την ποιητική συλλογή Οι αόρατοι άνθρωποι, του Χρήστου Ξανθάκη (εκδ. Οδός Πανός)
    ** Ο ευτυχισμένος Σίσυφος, Φιλήμονας Πατσάκης, εκδ. Εξάρχεια.
image_print
______________________________________________________

Από: http://www.babylonia.gr/2017/04/09/den-echei-parkingk-stin-kolasi-kai-servis-einai-athlio/#sthash.b8J4h4bo.dpuf

 

 

Όσο αυτοί γελούσαν μαζί μας…


Από την Μάιρα Ζαρέντη

Πρόκειται να σας διηγηθώ μία ιστορία με ταξικό ανάστημα. Εξάλλου τις θεωρητικές αναλύσεις  του αναστήματος αυτού τις έχουν διηγηθεί άλλοι πριν από μένα. Πρόκειται για μία ιστορία σχετική με αγώνα και απώλειες. Στο κάτω κάτω, για μία απλή ιστορία ανθρώπων.

Πριν από μερικές ημέρες, έτυχε να βρεθώ στις μακρινές Άλπεις, σε ένα μέρος όπου εάν κάποιος αφαιρούσε το κεφάλαιο που έχει δοθεί προκειμένου να υπηρετεί τις ανάγκες των πλουσίων, θα έμεναν ξεκάρφωτα μερικά πανέμορφα ψηλά βουνά με χιόνι. Ωστόσο, στο παράθυρο ενός εκ των ξενοδοχείων εκείνων, καθόταν ένας κύριος γύρω στα 70 παρά, με solarium, λεύκανση και εμφανή την κατάχρηση των Viagra κάτω από την καουμπόικη ζώνη που φρόντιζε να κρατάει επιδεικτικά μπαίνοντας στο χώρο. Δίπλα του, μία κυρία γύρω στα 50, με εμφανή την κατάχρηση πλαστικών εγχειρήσεων και τις βασιλικές  της καταβολές  ακόμη και στον τρόπο που άρθρωνε τις λέξεις και τις έβαζε σε σειρά, μία σε ελληνική, μία σε αγγλική. Εκείνος, εργολάβος δημοσιών έργων και μεγαλοστέλεχος της ΝΔ, εκείνη βουλευτής της ίδιας πολιτικής παράταξης. Τρόπον τινά, έτυχε να ανήκουν στο φάσμα των εργοδοτών μου. Τρόπον τινά,  έτυχε να αποτελέσουν μία βαρβάτη προσωποποίηση της ταξικής ανισότητας που όχι απλά διαβάζεται σε μπροσούρες,  αλλά συντελεί καθημερινό βίωμα ολάκερης της σύγχρονης εργατικής τάξης.

Συνέχεια

Πέρα απ’ τις αποδείξεις: psy ops…


Μονάδα C102 PSYOPS από τον Alan Svejk έμπλαστρο ώμο

Τα αφεντικά του αμερικανικού ιμπεριαλισμού βιάστηκαν τόσο πολύ να ρίξουν τους πυραύλους τους κατά του Άσαντ ώστε δεν πρόλαβαν (ή αδιαφόρησαν) να οργανώσουν έγκαιρα το ιδεολογικό σκέλος της επίθεσης. Αλλά ζει πολύς κόσμος απ’ αυτό. Θα κλείσουν όλοι αυτοί τα μαγαζιά τους και θα στήσουν φουφούδες με κάστανα στο central park εξαιτίας του “εκρηκτικού ταμπεραμέντου” του ψόφιου κουναβιού; Κλέφτες θα γίνουν; Όχι δα!!!

Η επίθεση έγινε ακριβώς τη στιγμή που διεθνώς είχε απλωθεί μια εύλογη αμφιβολία (Μα καλά, γιατί να ρίξει χημικά ο Άσαντ; Δεν είχε κανένα μα κανένα λόγο να το κάνει…) και χωρίς να έχει υπάρξει πριν πειστική απάντηση. Τώρα τρέχουν να βρουν μία, εκ των υστέρων, όπως όπως, για να μπαλώσουν το θέμα για λίγες ώρες ή μέρες· πιο μετά θα έχει ξεχαστεί. Και επιστρατεύουν όλους τους (διεθνείς) φίλους τους – και στα μέρη μας…

Λένε βλακείες ολκής! Αλλά αυτό έχει μια χρησιμότητα (για εμάς). Αποκαλύπτει όχι μόνο τον τρόπο που δουλεύουν αλλά και την έκταση των «ψυχολογικών επιχειρήσεων» («μασάζ» στα ελληνικά…), σε πραγματικό χρόνο.

Θα ευχόμασταν αυτές οι ξετσίπωτες βλακείες να ανοίξουν κανά μυαλό. Όμως, απ’ την άλλη, η βλακεία έχει χίλιες πηγές και εκατομμύρια κοίτες…


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/04/pera-ap-tis-apodixis-psy-ops/

Αθέμιτο ανταγωνιστή απέκτησε το παπαδαριό! …


Της  Ε.Χ.

Πάει κάποια να αγοράσει το χαζοπεριοδικό με αναλύσεις για το σαρβαΐβορ και το μπρούσκο και την περιμένει η έκπληξη. Αμέσως γίνεται κάτοχος με «μύρο» απ’ το «Αγ». Ορος, με προέλευση απ’ τη Μονή Βατοπεδίου μάλλον, γιατί τώρα με το θαύμα της αθώωσης άνοιξαν και οι μπίζνες.

Επίσης λαμβάνει και εικονούλα που σε γυρνά απ’ τον θάνατο.

Κρίμα όμως που δεν έχει και σι ντι του Γαϊτάνου η προσφορά μέρες που ναι και συμπληρωθούν τα χρειαζούμενα της μεγαλοβδομάδας.

(Συνήθως αποφεύγω να τρολάρω το θρησκευτικό λαϊκό συναίσθημα, εδώ όμως το τερμάτισαν).

Β.Κ: Τώρα σοβαρά. Υπάρχουν άτομα από το θρησκόληπτο «ποίμνιο» που είναι τόσο «πυροβολημένα» και πιστεύουν τέτοιες εξωφρενικές παπαριές; Εδώ ακόμα και ο «άγιος» Εφραίμ με την «αγία» ζώνη του έκανε ποιο νορμάλ «θαύματα»: Γιάτρευε οριστικά καρκινοπαθείς, στείρες γυναίκες έμειναν έγκυες αρκεί ο «άγιος» ηγούμενος να τους έδινε την ευχή του και να φορούσαν το πιο πολύτιμο εμπόρευμα που έχει το μοναστήρι του, την «Αγία Ζώνη» κ.α.
Δηλαδή ακόμα και αυτός ο καραμπινάτος χριστέμπορας ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι ανασταίνει νεκρούς!

Και φυσικά η ανάρτηση δεν τρολάρει κανένα θρησκευτικό συναίσθημα. Κανονικά η επικρατούσα θρησκεία πρέπει να αντιδράσει άμεσα γι’ αυτή την βάρβαρη προσβολή που δέχεται. Ο λόγος είναι ότι απέκτησε αθέμιτο ανταγωνιστή. Το να πουλάνε ελπίδες και παραμύθια είναι αποκλειστικά έργο του παπαδαριού.
Τα ΜΜΕ μόνο βιογραφίες και «προφητείες», «αγίων» δικαιούνται να σερβίρουν στο αναγνωστικό τους κοινό.
Οχι και θαύματα! Μην τα κάνουμε όλα ίσα κι όμοια!


Από:http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2017/04/blog-post_43.html

Κορνήλιος Καστοριάδης – Αποκαλύπτοντας τον Πόλεμο του Κόλπου (1991)…


από

Το κείμενο γράφτηκε το 1991 προς δημοσίευση σε κάποιο αμερικάνικο μέσο, όλα εκ των οποίων το απέρριψαν. Περιλήφθηκε στο βιβλίο Άνοδος της ασημαντότητας (στην αγγλική έκδοση – The risingtide of insignificancy).

Αποκαλύπτοντας τον Πόλεμο του Κόλπου (1991)

του Κορνήλιου Καστοριάδη

Όσο δεν είμαστε ειλικρινείς σε σχέση με τη φύση της σύγκρουσης, τα αληθινά κίνητρα και των δύο πλευρών καθώς και τις πιο πιθανές επιδράσεις των προβλεπόμενων αποτελεσμάτων, πρέπει να απορρίψουμε το ερώτημα του αν ήταν απαραίτητο ή όχι να γίνει ο πόλεμος. Ο Σαντάμ Χουσεΐν δε θα μπορούσε να νοιάζεται λιγότερο για τους Παλαιστίνιους. Και το ίδιο συμβαίνει και με το Κοράνι. Το ζήτημα (των Παλαιστινίων) του ήρθε στο μυαλό όταν, αντιμέτωπος με τις βίαιες αντιδράσεις λόγω της προσάρτησης του Κουβέιτ, έπρεπε πια να βρει κάποιους συμμάχους στα βιαστικά. Η κατάκτηση του Κουβέιτ, από την άλλη, είναι αυστηρά συνδεδεμένη με εδαφικούς, οικονομικούς σκοπούς καθώς και ζητήματα σχέσεων εξουσίας. Αν τα σύνορα του Κουβέιτ είναι τεχνητά, το ίδιο συμβαίνει και με το Ιράκ και με όλα τα υπόλοιπα κράτη στην περιοχή (και πολλά άλλα).

Το 1980, ο Σαντάμ δεν επιτέθηκε στο Ιράν για να απελευθερώσει τους Παλαιστίνιους άλλα, μάλλον, για να αυξήσει τα εδάφη του και τις (πλουτοπαραγωγικές) πηγές του και, βέβαια, για να πείσει τους Δυτικούς και τους Σοβιετικούς να τον εξοπλίσουν σαν αστακό. Δεν εκπροσωπεί τους φτωχούς έναντι των πλουσίων, ή το Νότο έναντι του Βορρά. Καταδυναστεύει μια πλούσια, από φυσική άποψη, χώρα την οποία έχει καταστρέψει για να εξοπλίσει τον εαυτό του και να διατηρήσει το δικό του καθεστώς τρόμου. Κόβει τους αντιπάλους του κομματάκια και έχει ήδη πνίξει με χημικά αέρια την Κουρδική μειονότητα. Μόνο οι «προοδευτικοί» είναι έτοιμοι να τα ξεχάσουν όλα αυτά, την ώρα που ο Σαντάμ πλαισιώνει με ευχαρίστηση το μπλοκ των εκτελεστών (Στάλιν, Μάο, Κάστρο, Πολ Ποτ) τους οποίους πάντοτε πρόθυμα υπερασπίζονταν. Οι Δυτικοί μιλάνε για «νόμο». Να μια αστεία ιδέα, να υπερασπίζεσαι το νόμο και τα ανθρώπινα δικαιώματα υπερασπιζόμενος τον Hafez El-Assad και τον βασιλιά Fahd. Μιλάνε επίσης για «διεθνή νόμο». Αυτός ο αναμφισβήτητα ελαστικός νόμος ήταν και παραμένει σε χειμέρια νάρκη όποτε πρόκειται για τη Δυτική Όχθη, το Λίβανο, την Κύπρο, τη Γρενάδα, τον Παναμά. Κανείς δεν είναι εναντίον του αυτό-καθορισμού για τους Κουβεϊτιανούς. Επίσης, θα έπρεπε να ζητήσουμε τον αυτό-καθορισμό των Παλαιστινίων, των Κούρδων (που σφάχτηκαν με πλήρη συνεργασία του Σαντάμ, των Ιρανών και των συμμάχων μας, των Τούρκων), του λαού του Τιμόρ και διάφορων άλλων ανάμεσα σε λαούς της Βαλτικής, της Αρμενίας, της Γεωργίας και πάει λέγοντας.

Συνέχεια