Γκριμάτσες…


Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

grimatses

Όποιος αποκτά τις χαρές της ζωής με αφύσικο τρόπο καταλήγει πολλές φορές να φαρμακώσει ολόκληρο τον κόσμο.

Βάζοντας οι άνθρωποι πέτρα στο ερωτικό τους καζανάκι κάνουν οικονομία στο σεξουαλικό ζουμί και βάζουν φρένο στην ορμή και τις παλαβομάρες. Και οι άνθρωποι γίνονται χομπίστες καλοζωίας, συνήθως δίχως κόπο και ζωτικό μόχθο, καταλήγοντας στο αυτί του ψυχολόγου που δεν μπορεί να θεραπεύσει την κουραστική μονοτονία.

Μέσα στη σκυθρωπή του απόγνωση ο μικροαστός της πόλης θα συναντήσει την αναπόφευκτη πλήξη των ενασχολήσεων που προσφέρουν μια μινιατούρα ευτυχίας επί χρήμασι.

Βολεμένος στο αίσθημα του τραγικού που γίνεται τραγέλαφος και γεννοβολά δράματα και δυστυχίες.

Τηλεορασάκιας έως θανάτου και τηλεορασόπληκτος έως τάφου χάνει μυρουδιές και πρωινές πάχνες.

Μα αν δε χάσεις το αίσθημα του τραγικού για να ζήσεις όπως ένα λουλούδι ή ένας βράχος ή ένα δέντρο, ταυτισμένος με τη φύση και ταυτόχρονα ενάντιά της δεν πρόκειται να ευτυχήσεις ποτέ.

________________________________________________________

Aπό:https://dromos.wordpress.com/2017/03/27/%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%B9%CE%BC%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B5%CF%82/

5.000 χρόνια χρέους ως όπλο αποστέρησης περιουσίας…


Να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο του αθέμιτου ιδιωτικού χρέους

Μέρος 1ο

του Eric Toussaint

Από την αρχή της Ιστορίας, εδώ και 5000 χρόνια, το ιδιωτικό χρέος υπήρξε εργαλείο υποδούλωσης, λεηλασίας, κυριαρχίας, αποστέρησης περιουσίας των λαϊκών τάξεων (μέσα στις οποίες, οι γυναίκες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των θυμάτων), των εργατικών τάξεων: μικροί καλλιεργητές, τεχνίτες, ψαράδες, έως τους σύγχρονους μισθωτούς και τα μέλη των οικογενειών τους (οι φοιτητές που συνάπτουν χρέη για να συνεχίσουν τις σπουδές τους). Η διαδικασία είναι απλή: ο δανειστής απαιτεί από τον δανειζόμενο να βάλει ως ενέχυρο αυτό που κατέχει. Πρόκειται, για παράδειγμα, για την γη που κατέχει και καλλιεργεί ο χωρικός, ή για τα εργαλεία δουλειάς, αν πρόκειται για τεχνίτη. Η αποπληρωμή του δανείου γίνεται σε είδος ή σε χρήμα. Καθώς το  επιτόκιο  είναι υψηλό, για να αποπληρώσει το δάνειο, ο δανειζόμενος αναγκάζεται να μεταβιβάσει στον δανειστή ένα μεγάλο τμήμα του προϊόντος της εργασίας του και φτωχαίνει. Αν βρεθεί σε αδυναμία πληρωμής, ο δανειστής του αφαιρεί το περιουσιακό στοιχείο που έβαλε ως ενέχυρο. Σε ορισμένες κοινωνίες, αυτό μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια της ελευθερίας του οφειλέτη και/ή μελών της οικογένειάς του. Είναι η δουλεία λόγω  χρέους. Στις ΗΠΑ και σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, η μη εξυπηρέτηση δανείου μπορούσε να τιμωρηθεί εκ του νόμου με σωματικούς ακρωτηριασμούς, έως την αρχή του 19ου αιώνα. Έως σήμερα, η μη αποπληρωμή χρεών τιμωρείται με ποινές φυλάκισης, είτε στην Ευρώπη είτε αλλού.

Το ιδιωτικό χρέος κατά τις διάφορες ιστορικές εποχές

Εδώ και 5000 χρόνια, το ιδιωτικό χρέος παίζει κεντρικό ρόλο στις κοινωνικές σχέσεις. Η μάχη μεταξύ πλούσιων και φτωχών, εκμεταλλευτών και εκμεταλλευόμενων, συχνά έλαβε την μορφή σύγκρουσης μεταξύ πιστωτών και οφειλετών.  Με αξιοσημείωτη σταθερότητα, λαϊκοί ξεσηκωμοί ξεκίνησαν με τον ίδιο τρόπο: με την τελετουργική καταστροφή των τεκμηρίων που αφορούσαν το  χρέος  (πινακίδες, πάπυροι, περγαμηνές, λογιστικά βιβλία, φορολογικά κατάστιχα,…).

Η νέα διεθνής κρίση που ξεκίνησε το 2007 έριξε άπλετο φως στην απατηλή συμπεριφορά των τραπεζών. Μετά από τις μαζικές εξώσεις από κατοικίες που ακολούθησαν στις ΗΠΑ, στην Ισπανία και αλλού, όλο και περισσότεροι άνθρωποι αμφισβητούν τα χρέη σε χώρες όπου συνήθως η υποχρέωση της αποπληρωμής χρέους δεν αμφισβητούνταν. Η Ada Colau, που εκλέχθηκε δήμαρχος της Βαρκελώνης το 2015, συγκέντρωσε γύρω της, από το 2012, σημαντική λαϊκή υποστήριξη συμμετέχοντας ενεργά στην πλατφόρμα κατά των εξώσεων από κατοικίες που διενεργούσαν οι τράπεζες κατά οικογενειών που δεν ήταν σε θέση να συνεχίσουν να αποπληρώνουν τα ενυπόθηκα δάνειά τους. Μερικά χρόνια νωρίτερα, δεν μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι μια γυναίκα ή ένας άντρας θα εκλέγονταν σε υψηλά αξιώματα αφού είχε οργανώσει παράνομες καταλήψεις τραπεζών για να υπερασπιστεί οικογένειες που είχαν αναστείλει την αποπληρωμή ενός χρέους. Σε ολόκληρο τον πλανήτη, κοινωνικά κινήματα αμφισβητούν την αποπληρωμή των ιδιωτικών αθέμιτων χρεών, είτε είναι ενυπόθηκα είτε φοιτητικά, είτε οι απαιτήσεις προέρχονται από μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες είτε από παρόχους μικροπιστώσεων.

Παραθέτουμε, σε αδρές γραμμές, μερικές ιστορικές φάσεις του «συστήματος ιδιωτικού χρέους» στην Εγγύς Ανατολή, στην Ευρώπη και σε μέρη του κόσμου που κατέλαβαν ευρωπαϊκές δυνάμεις. Θα έπρεπε να συμπληρώσουμε με όσα συνέβησαν σε Ασία, Αφρική, στις προ-αποικιακές Αμερικές, αλλά η εικόνα που αναδύεται εδώ είναι ήδη αρκούντως εύγλωττη.

Συνέχεια

“Πόρτα” μεν, εξόδου δε…


Το να είναι ένας γάλλος (ο Michel Barnier, πρώην υπ.εξ.) επικεφαλής εκ μέρους της ε.ε. των διαπραγματεύσεων για το διαζύγιο με το Λονδίνο, έχει ασφαλώς και κάτι το σαδιστικό. Ο Ντε Γκόλ είχε βάλει βέτο και είχε απορρίψει την πρώτη αίτηση εισόδου του Λονδίνου στην τότε ε.ο.κ., το 1963, μ’ εκείνο το «αυτοκρατορικό» l’ Angglettere ce n’ est plus grand chose – η Αγγλία δεν είναι μεγάλη πια… Το Λονδίνο μπήκε, τελικά, «με την δεύτερη προσπάθεια». Το 1973.

Είναι σίγουρο ότι και τώρα το γαλλικό καθεστώς θα θέλει να κοντύνει, όσο μπορεί, «τους απέναντι». Αλλά ποιος είναι μεγάλος πια;

(φωτογραφία: αυτό το εντυπωσιακό βραχοβούνι είναι το Γιβραλτάρ. Το Γιβραλτάρ είναι έδαφος της αυτού μεγαλειότητας της βασίλισσας, κλπ. Είναι επίσης βάση του πολεμικού ναυτικού της αυτού μεγαλειότητας, κλπ. Αλλά οι κυβερνήσεις της άλλης αυτού εξοχότητας, του βασιλιά της ισπανίας, αμφισβητούν την αγγλική κυριότητα. Απ’ το 1713…

Ε, ήρθε η στιγμή, εν έτει 2017, η αυτού μεγαλειότητα κλπ να το δει κι αυτό: στο 9σέλιδο κείμενο / απάντηση της ε.ε. στην αίτηση του Λονδίνου για διαζύγιο, περιλαμβάνεται και αυτή η επιλογή (για το Λονδίνο): είτε θα τα βρει με τη Μαδρίτη για το θέμα της κυριότητας – πράγμα που αποκλείεται – είτε ο βράχος του Γιβραλτάρ θα εξαιρεθεί από οποιαδήποτε after divorse μελλοντική συμφωνία ε.ε. – united kingdom, εκτός αν συμφωνήσει το kingdom of spain. Με απλά λόγια η ένωση φροντίζει τα συμφέροντα των μελών του, και εν προκειμένω της ισπανίας όπως το ξεκαθάρισε ένας ανώτατος ευρωπαίος αξιωματούχος.

Χμμμμ. Το 96% των γιβραλταριανών ψήφισε υπέρ της παραμονής στην ε.ε. στο περσινό δημοψήφισμα…. αλλά δεν είναι θέμα να αρχίσουν να σπρώνονται οι αρμάδες του ενός και του άλλου kingdom… Ε; )


Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/04/porta-men-exodou-de/

Editorial #1: μέτα-αλήθεια – η πρωταπριλιά του νεοφιλελευθερισμού…


truth

Μέτα-αλήθεια – η πρωταπριλιά του Νεοφιλελευθερισμού

Οι πρόσφατες εξελίξεις στο παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, οδήγησαν μερίδα των μέσων μαζικής ενημέρωση να ανακαλύψουν (ή να εφεύρουν…) την έννοια της μέτα-αλήθειας (post-truth). Η άνοδος της λαϊκιστικής ακροδεξιάς σε όλο τον “δυτικό” κόσμο φαίνεται να επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς των δημοσιογράφων: η post-truth κοινωνία δοκιμάζεται από την ταχύτητα της πληροφορίας, τον άπειρο όγκο της και την αδυνατότητα ανακάλυψης μιας αντικειμενικής Αλήθειας. Οι κατηγορίες του Λόγου φαίνεται πως πνέουν τα λοίσθια μπροστά στην αυξανόμενη σύνδεση του κόσμου με τον …εαυτό του και την παραγωγή Θεάματος. Είναι έτσι; Πράγματι, μια σειρά δημοσιευμάτων, ρεπορτάζ, και άρθρων γνώμης τόσο στα εγχώρια όσο και στα διεθνή μίντια αλλά και σε αναγνωρισμένα λεξικά, όπως το παγκοσμίου φήμης Oxford, ανακηρύσσουν την έννοια της «μέτα-αλήθειας» ως τη λέξη της χρονιάς. Η μέτα-αλήθεια ορίζεται ως «οι συνθήκες υπό τις οποίες τα αντικειμενικά γεγονότα έχουν μικρότερη επιρροή στη διαμόρφωση της κοινής γνώμη από τις επικλήσεις προς το θυμικό και προς τις προσωπικές απόψεις», σύμφωνα με το βρετανικό λεξικό. Η έννοια της μετά-αλήθειας σηματοδοτεί το πέρασμα από τη νεωτερική παραγωγή ειδήσεων μέσω ιδιωτικών μέσων ενημέρωσης και διαπιστευμένων δημοσιογράφων στη μετά-νεωτερική και αποκεντρωμένη ενημέρωση μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Το πέρασμα αυτό συνοδεύτηκε και από μια βαθιά κριτική και καχυποψία προς τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης η οποία οδήγησε και στην απαξίωση τους. Χαρακτηριστικά, σύμφωνα με το αμερικάνικο ερευνητικό κέντρο γα τα μίντια και την δημοσιογραφία PEW, το έτος 2015 ο τομέας της έντυπης δημοσιογραφίας γνώρισε την απόλυτη καταστροφή ενώ και η ηλεκτρονική δημοσιογραφία δεν σημείωσε σημαντική οικονομική πρόοδο, χάνοντας μάλιστα 8% της διαφημιστικής πίτας μόνο στην Αμερική. Ταυτόχρονα, ο διαδικτυακός διαφημιστικός τζίρος διογκώθηκε κατά 20% το 2015, σύμφωνα πάντα με την ίδια έρευνα. Το 65% της διαφημιστικής πίτας το καρπώθηκαν εταιρίες διαδυκτιακής τεχνολογίας, όπως οι Facebook, Google, Yahoo και Twitter, που δεν είναι όμως δημοσιογραφικοί οργανισμοί αλλά συμμετέχουν στη βιομηχανία ενημέρωσης.

Συνέχεια

Καπιταλισμός…


Το γράφημα πάνω δείχνει την εξέλιξη των εισοδημάτων προ φόρων στην αμερικανική κοινωνία (σαν ποσοστό επί του συνόλου). Η πράσινη γραμμή δείχνει την πορεία του (συνολικού) εισοδήματος του «κάτω μισού» της πυραμίδας. Η πορτοκαλί δείχνει την πορεία του (συνολικού) εισοδήματος του κορυφαίου 1%.

Είναι σαφές τι έχει συμβεί απ’ τα μέσα της δεκαετίας του ’70 και μετά, όταν ξεκίνησε και στις ηπα η αντεπίθεση των αφεντικών και, στη συνέχεια, στα‘80s, η καπιταλιστική αναδιάρθρωση…

Είναι; Fight for 15!!!

_____________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/04/kapitalismos/

Σερβία…


Ljubisa Preletacevic


Τα πατριωτικά και πάντα ευθυγραμμισμένα στα “εθνικά συμφέροντα” μήντια και κόμματα (δεν υπάρχουν κι άλλα…) το αντιμετωπίζουν σα νάναι μυστικό: αύριο Κυριακή γίνονται προεδρικές εκλογές στην “φίλη και αδελφή” σερβία.

Ίσως υπάρχει ενοχή σ’ αυτή την πανεθνική ελληνική σιωπή: ο νυν πρωθ. Aleksandar Vucic, που θεωρείται ο πιθανότερος νικητής ακόμα και απ’ τον πρώτο γύρο, κατεβαίνει στην αρένα σαν απόλυτακαθεστωτικός – με τα χειρότερα που θα μπορούσε να σημαίνει κάτι τέτοιο. Αν ήταν τούρκος πολιτικός θα τον αποκαλούσαν, σίγουρα, “σουλτάνο”. Είναι “αδελφός σέρβος” όμως, οπότε δεν λένε τίποτα.

Αν, πάντως, άνοιγαν τέτοιο θέμα, έστω και “δημοσιογραφικά”, θα αναγκάζονταν ίσως να πουν ότι ο πολύ γνωστός στα μέρη μας (και εκτιμητέος) προπονητής του μπάσκετ Duda Ivkovic υποστηρίζει έναν υποψήφιο της αντιπολίτευσης· και έχει ακούσει τα μύρια όσα γι’ αυτήν του την επιλογή απ’ τα ελεγχόμενα απ’ τον Vucic μήντια…

Ένα μεγάλο ποσοστό των σέρβων ψηφοφόρων, γύρω στο 40%, που δεν είναι προσανατολισμένοι στις πολιτικές προσόδους που υπόσχεται ο Vucic, έδειχναν ως τώρα αδιάφοροι για τις εκλογές. Μέχρι που εμφανίστηκε σαν υποψήφιος… ένας νεαρός επαγγελματίας κωμικός! Όχι ο Πέπε Γκρίλο, αλλά ο Ljubisa Preletacevic. Γνωστός με το ψευδώνυμο “Beli” ξεκίνησε για πλάκα μια «αντιπολιτική» εκστρατεία. Με ένα μόνο κεντρικό σύνθημα: οι φτωχοί ανταποδίδουν!

Και έπιασε! Κοροϊδεύοντας τους πολιτικούς «έπιασε» μια αόριστη, ακόμα και «για πλάκα», διάθεση ξεφορτώματος των πολιτικών και των κομμάτων τους – ειδικά ανάμεσα στη σερβική νεολαία.

Κι έτσι οι σφυγμομετρήσεις τον φέρνουν σαν πιθανό δεύτερο στις αυριανές εκλογές. Κι ακόμα περισσότερο μ’ ένα ποσοστό γύρω στο 10%, ικανό ίσως να εμποδίσει την εκλογή του Vucic απ’ την πρώτο γύρο. Αν χρειαστεί δεύτερο γύρο δεν αποκλείεται καθόλου να είναι ο Preletacevic ο αντίπαλός του!!!

Μα είναι τώρα σωστό να μαθαίνονται τέτοια πράγματα για τους «αδελφούς σέρβους»; Νάχουμε κι εδώ τίποτα παρόμοιο; Μπαααα….

(φωτογραφία: Κάνει για πρόεδρας; Περί ορέξεως….)

______________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/03/servia/

Στη Νέα Φιλαδέλφεια χορεύουν καρχαρίες κι ακόμη δεν ξεκίνησε η μουσική…


Τα πρόσφατα γεγονότα στο χώρο τόσο της Νέας Φιλαδέλφειας με το γήπεδο του Μελισσανίδη, όσο και η ανακοίνωση για τη κατασκευή γηπέδου στο χώρο του Γουδή για τις «ανάγκες» του Παναθηναϊκού, δεν είναι τυχαία. Πρέπει να εξεταστούν από πολλές πλευρές (τη πολιτική, τη δράση των ακραίων επιχειρηματικών δυνάμεων, τη δράση των στρατιών «φιλάθλων» και ακόμη άλλες).  Εδώ θα τα εξετάσουμε από τη σκοπιά των εξελίξεων στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Είναι γεγονός πως δεν πρόκειται για μεμονωμένο φαινόμενο. Ίσως είναι το πιο ακραίο. Αποτελούν, όμως, μέρος μίας τάσης που είναι σε εξέλιξη στη Τοπική Αυτοδιοίκηση που φτάνει μέχρι και την εμπλοκή ακραίων επιχειρηματικών συμφερόντων στις τοπικές και δημοτικές υποθέσεις.

Οι μεγάλες ομάδες, βεβαίως χρόνια τώρα κυβερνώνται από επιχειρηματίες, το φαινόμενο, όμως, οι επιχειρηματίες αυτοί να παρεμβαίνουν στη Τοπική Αυτοδιοίκηση καταλαμβάνοντας θέσεις Δημάρχων πήρε διαστάσεις τα τελευταία χρόνια. Αν ρίξουμε μια ματιά στις συνθέσεις των Δημοτικών Συμβουλίων μεγάλων Δήμων θα δούμε πως παράγοντες του ποδοσφαίρου αναδεικνύονται σε Δημάρχους (βλέπε Βόλο) ή να παίζουν ρυθμιστικό ρόλο σε Δημοτικά Συμβούλια.

Συνέχεια

sotosblog

«Ο άνθρωπος που δεν είναι ικανός να αντλεί διαρκώς από μέσα του νέους πόθους, μαζί κι έναν καινούργιο εαυτό, να γυρίζει ως επιβεβαίωση την πλάτη στο παρωχημένο και σαπισμένο, αυτός δεν είναι άνθρωπος: είναι ένας μπουρζουάς, ένας φαρμακοτρίφτης, ένας ουτιδανός.» Αμεντέο Μοντιλιάνι (http://www.modigliani-foundation.org)

XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

ECONOMIC THEORIES

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Ερανιστής

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Τα κουρέλια τραγουδάμε ... ακόμα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Λαϊκή Εξουσία

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

Μέτωπο ενάντια στη διαφθορά, για την ουσιαστική αλλαγή του πολιτικού και πολιτιστικού σκηνικού

toufekiastoskotadi

Δημοκρατία για την Ελλάδα

Delving into History ® _ Periklis Deligiannis

Περικλής Δεληγιάννης - Ιστορικές Αναδιφήσεις®

Ανθολόγιον Sapere aude!

Sapere aude! - Τόλμα να γνωρίζεις

Poetry of gems

Poetry & Mythology

JUNGLE-Report

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Leonidas Vatikiotis

Λεωνίδας Βατικιώτης

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

Δίκτυο Μικρασιάτης | Asia Minor Greeks Network

Νέα και Ειδήσεις του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας, της Κωνσταντινούπολης από την Ελλάδα και την Ομογένεια

VoxEU.org: Recent Articles

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Home

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

In Defence of Marxism

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

LaRouche's Latest

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Monthly Review

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Robert Skidelsky's Website

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

sibilla - σίβυλλα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

eparistera

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΚΙΜΠΙ

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Καρτέσιος

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Old Boy

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

CYNICAL

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ὑπόγεια τάξις

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Cogito ergo sum

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Techie Chan

(λευτεριά στα playmobil)

Αντικλείδι

Επιλεγμένα άρθρα για πολιτική, οικονομία, κοινωνία, οικογένεια, πολιτισμό, ψυχολογία. Ποιοτικές φωτογραφίες και βίντεο .

Αρέσει σε %d bloggers: