Αντίο Κι Ευχαριστώ για τα Ψάρια … Ντάγκλας Άνταμς …


Πέρα μακριά, στις αχαρτογράφητες ερημιές της πιο μπανάλ περιοχής του Δυτικού Σπειροειδούς βραχίονα του Γαλαξία, βρίσκεται ένας εντελώς ασήμαντος, μικρός γαλαζοπράσινος πλανήτης, που οι κάτοικοι του, μια μορφή ζωής που κατάγεται από πιθήκους, είναι τόσο πρωτόγονοι ώστε ακόμη θεωρούν πως τα ψηφιακά ρολόγια είναι πανέξυπνη ιδέα. Πολλοί άνθρωποι ήταν κακοί και οι περισσότεροι ήταν δυστυχείς, ακόμα κι αυτοί με τα ψηφιακά ρολόγια. Όλο και περισσότεροι είχαν τη γνώμη πως ήταν μεγάλο λάθος που κατέβηκαν από τα δέντρα. Μερικοί έφτασαν να λένε πως ακόμα και τα δέντρα ήταν μια άσχημη κίνηση και πως δεν έπρεπε καν να έχουν βγει από τους ωκεανούς.

Και τότε, μια Πέμπτη, κάπου δυο χιλιάδες χρόνια από τότε που είχαν καρφώσει κάποιον σ’ ένα δέντρο επειδή είπε πόσο ωραία θα ήταν αν άρχιζαν να φέρονται με καλοσύνη ο ένας στον άλλον, έτσι για αλλαγή, μια κοπέλα που καθόταν μόνη της σ’ ένα μικρό καφενείο στο Ρικμανσουωρθ ξαφνικά κατάλαβε τι ήταν αυτό που δεν πήγαινε καλά τόσον καιρό, και πώς θα μπορούσε ο κόσμος να γίνει ευχάριστος και ευτυχισμένος. Αυτή τη φορά η λύση ήταν η σωστή, τα πράγματα θα πήγαιναν καλά και κανείς δεν θα χρειαζόταν να καρφωθεί πουθενά. Δυστυχώς, όμως, προτού προλάβει να φτάσει το τηλέφωνο και να το πει σε κάποιον, η Γη κατεδαφίστηκε απρόσμενα για να κατασκευαστεί μια νέα υπερδιαστημική παρακαμπτήριος, κι έτσι η ιδέα της χάθηκε, φαινομενικά για πάντα.

Αυτή είναι η ιστορία της, δια χειρός του ιδιοφυούς -αν και Άγγλου- Ντάγκλας Άνταμς.

Συνέχεια

Η γῆ ποῦ ἔδωσε ο Θεός στόν Κάιν…


Graffiti art Tel-Aviv Banksy Tel-Aviv

Η λύση για το χρέος βρέθηκε!

Και αυτή εἶναι περισσότερο χρέος, περισσότερος δανεισμός, περισσότερες δόσεις.

Το 120% του ΑΕΠ το χρέος δέν ἦταν βιώσιμο, εἶναι ὅμως, βιώσιμο, στό 180%.

Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ καί ἠγαπημένε, πάντοτ’ ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε. (Δ. Σολωμός)

Τούτο δω το μικρό κομμάτι γῆς ἀγαπήθηκε καί μισήθηκε ὅσο κανένα ἄλλο στόν πλανήτη.

Καί μόνο η ἀγάπη των κατοίκων του γιά τα ἰδανικά καί την ἐλευθερία, ἀπέτρεψε τον ἀφανισμό τους, ὅπως τόσων καί τόσων λαῶν, ἀπό την Ἱστορία.

Γιατί ἀκόμα καί ὅταν γιά 15 αἰῶνες το ὄνομα της ἦταν συνώνυμο της βλασφημίας, ὄχι γιά τις πράξεις της ἀλλά γιά το πνεῦμα της, γιατί ἀκόμα καί ὅταν γιά 1700 χρόνια ἄλλαζε τον ἕνα κατακτητή μετά τον ἄλλο, ἀκόμα καί τότε βρῆκε το κουράγιο νά ἀναγεννηθεῖ.

Μία φούχτα ἀμόρφωτοι, αγροίκοι, ἐνάντια στήν θέληση των Μεγάλων Δυνάμεων της ἐποχῆς τους.

«Τι ἔχασα, τι ἔχω, τι μου πρέπει.»

Τούτη δῶ η χώρα, η γῇ ποῦ ἔδωσε ο Θεός στόν Κάιν, δέν ἔπαψε ποτέ νά ζεῖ σε ἐνδιαφέροντες καιρούς, δέν ἔπαψε ποτέ νά ἀγωνίζεται.

Ἐναντία σε ἐχθρούς μέσα ἀλλά καί ἔξω.

Καί ὅταν η πολυπόθητη ἐλευθερία ἦρθε, ἦταν ψεύτικη.

Οἱ ἁλυσίδες ἀλλάξαν ὄνομα, ἔγιναν πιό δύσκολα ἀναγνωρίσιμες.

Καί ὅμως ἦταν ἐκεῖ, υπήρχαν καί συνέχισαν νά στοιχειώνουν μέχρι καί σήμερα την ψυχή ἐτούτου δῶ του λαοῦ.

Καί σήμερα θά πρέπει για μια ακόμα φορά νά παλέψει, να αγωνιστεί, να ματώσει.

Για να ξεχωρίσει την ᾖρα ἀπό το σιτάρι.

Για να μετρήσει φίλους καί ἐχθροὺς. Νά πάψει νά γοητεύεται ἀπό τις Σειρήνες.

Να γίνει αὐτό ποῦ τα ὄνειρά του θά τον ὁδηγήσουν.

© HeadWaiter.

___________________________________________________________

Aπό:https://toufekiastoskotadi.wordpress.com/2017/03/20/%CE%B7-%CE%B3%E1%BF%86-%CF%80%CE%BF%E1%BF%A6-%E1%BC%94%CE%B4%CF%89%CF%83%CE%B5-%CE%BF-%CE%B8%CE%B5%CF%8C%CF%82-%CF%83%CF%84%CF%8C%CE%BD-%CE%BA%CE%AC%CE%B9%CE%BD/

Γαλλικές εκλογές 2017: Οι παραδοσιακές κατηγορίες ανατρέπονται …


Του Martial Foucault*

Προεδρικές εκλογές: Η πρόθεση ψήφου των κοινωνικοοικονομικών κατηγοριών όλο και περισσότερο ανατρέπει την παραδοσιακή διαίρεση αριστερά-δεξιά, σύμφωνα τον Μαρσιάλ Φουκώ, διευθυντή του ινστιτούτου δημοσκοπήσεων Cevipof.
Οι μελέτες της εκλογικής κοινωνιολογίας έχουν καταδείξει εδώ και σχεδόν εβδομήντα χρόνια, ότι η ταξική ψήφος χαρακτηρίζεται από μια έντονη πολιτική διαφοροποίηση, σύμφωνα με την οποία οι λαϊκές τάξεις έστρεφαν την επιλογή τους σε έναν υποψήφιο της αριστεράς και οι προνομιούχες τάξεις σε έναν υποψήφιο της δεξιάς. Το 1944, ο Αμερικανός κοινωνιολόγος Πολ Λαζαρσφέλντ έγραφε πως «τα κοινωνικά χαρακτηριστικά υπερκαθορίζουν τα πολιτικά χαρακτηριστικά». Σήμερα, η ταξική ψήφος δεν έχει εξαφανιστεί εντελώς, αλλά έχει βαθύτατα μετασχηματιστεί. Οι διάφορες κοινωνικο/επαγγελματικές κατηγορίες έχουν λιγότερο συγκρουσιακή σχέση με την οικονομία, ενώ πολλά πολιτικά κόμματα έχουν απομακρυνθεί από το πρόγραμμα που τα συνέδεε με τους φυσικούς ψηφοφόρους τους.

Γαλλικές εκλογές 2017: Οι παραδοσιακές κατηγορίες ανατρέπονται
Γαλλικές εκλογές 2017: Οι παραδοσιακές κατηγορίες ανατρέπονται

Το ενδέκατο κύμα της έρευνας Cevipof επιβεβαιώνει τη διάβρωση της ταξικής ψήφου, η οποία ενισχύεται από την ανασύνθεση του εκλογικού χώρου σε τέσσερις ομάδες πολιτικών οικογενειών (αριστερά, κέντρο, δεξιά και ακροδεξιά). Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση τίθεται το θέμα της ψήφου των διαφόρων κοινωνικο-επαγγελματικών κατηγοριών. Για να απαντήσουμε με ακρίβεια, είναι σημαντικό να διακρίνουμε τη σύνθεση (σε εκατό εργάτες, υπάρχει μια πλειοψηφία που υποστηρίζει το Εθνικό Μέτωπο;) και τη διάρθρωση (μεταξύ εκατό ψηφοφόρων του Μπενουά Αμόν, πόσοι είναι εργάτες;).

Συνέχεια

Albert Camus – H ολότητα είναι και ενότητα; …


Η  Ελευθερία «τούτο το τρομερό όνομα γραμμένο πάνω στο άρμα της θύελλας» βρίσκεται στην αρχή όλων των επαναστάσεων. Χωρίς αυτή οι στασιαστές δεν μπορούν να φανταστούν τη δικαιοσύνη.

Έρχεται όμως ο καιρός που η δικαιοσύνη απαιτεί την αναστολή της ελευθερίας. Η τρομοκρατία, μικρή ή μεγάλη, έρχεται τότε να στεφανώσει την επανάσταση. Κάθε εξέγερση είναι νοσταλγία αθωότητας και κραυγή προς το είναι. Αλλά μια μέρα η νοσταλγία παίρνει τα όπλα και αναλαβαίνει την ολοκληρωτική ενοχή, δηλαδή το φόνο και τη βία.

Οι εξεγέρσεις των δούλων, οι βασιλόκτονες επαναστάσεις και εκείνες πού έγιναν τον 20ό αιώνα αποδιώχτηκαν έτσι συνειδητά μια όλο και  μεγαλύτερη ενοχή στο βαθμό πού σκόπευαν να επιφέρουν μια όλο και πιο ολοκληρωτική Απελευθέρωση. Αυτή  η αντίφαση, πού έγινε εκρηκτική, εμποδίζει τους επαναστάτες μας να έχουν το ύφος ευτυχίας κι ελπίδας που έλαμπε στο πρόσωπο και τούς λόγους των Αντιπροσώπων της Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης.

Είναι Αναπόφευκτη; Χαρακτηρίζει η προδίδει την Αξία της Εξέγερσης ;

Αυτή είναι η ερώτηση πού προβάλλει για την επανάσταση όπως πρόβαλε και για τη μεταφυσική εξέγερση. Στ’ Αλήθεια, η επανάσταση δεν είναι παρά η λογική συνέχεια της μεταφυσικής εξέγερσης και θα συναντήσουμε στην Ανάλυση τού επαναστατικοί κινήματος την ίδια απεγνωσμένη κι αιματηρή προσπάθεια για την επιβεβαίωση του Ανθρώπου απέναντι σ΄ αυτό που τον αρνιέται.

Το επαναστατικό πνεύμα αναλαβαίνει έτσι την υπεράσπιση αυτού του μέρους του ανθρώπου που δε θέλει να υποκύψει. Προσπαθεί απλά να του δώσει την εξουσία στο πέρασμα του χρόνου. Με το ν’ αρνιέται το θεό, διαλέγει την ιστορία ακολουθώντας μια φαινομενικά αναντίρρητη λογική.

Στη θεωρία, η λέξη επανάσταση διατηρεί την έννοια πού έχει στην αστρονομία. Είναι ένα κίνημα που προσθέτει έναν κρίκο, που πέρνα από τη μια κυβέρνηση στην άλλη ύστερα Από μια ολοκληρωτική μετάθεση. Μια αλλαγή του καθεστώτος ιδιοκτησίας χωρίς την αντίστοιχη κυβερνητική μεταβολή δεν είναι επανάσταση αλλά μεταρρύθμιση.

Δεν υπάρχει οικονομική επανάσταση, είτε γίνεται με βίαια, είτε γίνεται με ειρηνικά μέσα, πού να μη φαίνεται ταυτόχρονα και πολιτική. ’Έτσι ή επανάσταση ξεχωρίζει Από την εξέγερση. Ή περίφημη φράση: «Όχι, κύριε, δεν είναι εξέγερση, είναι επανάσταση» εκφράζει αυτή την ουσιαστική διαφορά. Σημαίνει ακριβώς «είναι σίγουρο πώς θα  έχουμε μια νέα κυβέρνηση». Το κίνημα της εξέγερσης στην αρχή τελειώνει γρήγορα. Είναι μόνο μια μαρτυρία χωρίς συνοχή. Η επανάσταση αντίθετα αρχίζει από την ιδέα.

Συνέχεια

«Οικονομολόγοι, οι επιστημονικοί αντιπρόσωποι της αστικής παραγωγής»…


Οι κοκορομαχίες ανάμεσα σε κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση σχετικά με την δεύτερη αξιολόγηση του τρίτου πακέτου …διάσωσης της  ελληνικής οικονομίας καλά κρατούν, παρόλο που όλο και περισσότερο γίνεται εμφανής η άνευ περιεχομένου λεκτική σύγκρουσή τους, αφού  ούτε η κυβέρνηση ούτε η αντιπολίτευση αμφισβητούν την εφαρμογή επιβαλλόμενων από ΕΕ και ΔΝΤ μεταρρυθμίσεων που συνθλίβουν τη ζωή των εργαζομένων. Και  όλες αυτές οι πολιτικές, κι εδώ και σ’ άλλες χώρες,  ενδύονται το μανδύα της επιστημονικότητας, με προβλέψεις που διαψεύδονται κι εκτιμήσεις που αλληλοαναιρούνται. Π.χ. Οι εκτιμήσεις κομισιον για το πρωτογενές πλεόνασμα, ότι θα επιτευχθεί ο στόχος του 1,75% και 3,5% για τα έτη 2017 και 2018, ενώ το ΔΝΤ το αμφισβητεί. Η ακόμα και η διάψευση των οικονομολόγων σχετικά με το βαθμό επιδείνωσης της κατάστασης της βρετανικής οικονομίας λόγω του Brexit.

Για την αξία όλων αυτών των αναλύσεων, εκτιμήσεων, προβλέψεων  κλπ. των οικονομολόγων ο λόγος του Μαρξ συνεχίζει να είναι διαφωτιστικός  για την κατανόησή τους.

«(…)Οι οικονομολόγοι έχουν ένα ξεχωριστό τρόπο ενέργειας. Για τους οικονομολόγους δεν υπάρχουν παρά μονάχα δυο λογιών θεσμοί, οι τεχνητοί κι οι φυσικοί. ΟΙ φεουδαλικοί θεσμοί είναι τεχνητοί, ενώ οι θεσμοί της αστικής τάξης είναι φυσικοί. Οι οικονομολόγοι μοιάζουν σε τούτο με τους θεολόγους, που κι αυτοί αναγνωρίζουν δυο λογιών θρησκείες. Κάθε θρησκεία, έξω από τη δική τους, είναι δημιούργημα των ανθρώπων, ενώ η δική τους είναι αποκάλυψη του Θείου Λόγου (Εκπορεύεται απ’ τον Θείο Λόγο)

Συνέχεια

Ο «κοσμιστής» ανακάλυψε «χάος και αναρχία». Φασιστική πρόκληση στην Θεσ/νικη (Βίντεο)…


Για  «χάος και αναρχία» κάνει λόγο η ιστοσελίδα του «κομιστή» το οποίο το εντοπίζει στο ότι «Η αναρχική ομάδα Ρουβίκωνας έκανε ακόμα μία εισβολή σε δημόσιο κτήριο, αυτή τη φορά στον ΑΔΜΗΕ, την ώρα που ομάδα αντιεξουσιαστών στην Θεσσαλονίκη προκαλούσε επεισόδια στο κέντρο της πόλης». 

Προφανώς για άτομα του φυράματος του Θέμου Αναστασιάδη ακόμα και οι συμβολικές ενέργειες όπως αυτή που έκανε ο «Ρουβίκωνας» στα γραφεία στον ΑΔΜΗΕ σαν ένδειξη διαμαρτυρίας στην δολοφονική πολιτική που ασκεί η ΔΕΗ δημιουργούν «χάος», ενώ η διαμαρτυρία στην προκλητικότητα των φασιστών είναι εκδήλωση «αναρχίας».

Το τι ακριβώς συμβαίνει στην Θεσσαλονίκη δεν γνωρίζουμε. Απ ότι διαβάζουμε στο indymedia κάτω απ’ το μανδύα μιας οργάνωσης με τίτλο «Ιερός Λόχος» συγκεντρώθηκαν 2-3 δεκάδες φασίστες για να επακολουθήσει συγκέντρωση αντιφασιστών και κάποια επεισόδια με τις δυνάμεις καταστολής, όπως αναφέρει το παρακάτω βίντεο:


Δεν έχει νόημα να επεκταθούμε στα εμέσματα του «Πρώτου Ψέματος». Να θυμίσουμε απλώς το ποιόν του εκδότη του μέσα από λίγες γραμμές που έχει γράψει ο Ν. Μπογιόπουλος:

Τύποι λαθρόβιοι που η αθλιότητα και η ποταπότητά τους ισοδυναμούν με «αρετή» και εφαλτήριο «επιτυχίας». Στο βούρκο, άλλωστε, μέσα από τον οποίο παράγονται και μέσα στον οποίο «μεγαλουργούν» οι γλίτσες, αυτά ακριβώς είναι τα κριτήρια της «επιτυχίας»: Η ποταπότητα και η αθλιότητα.
Τέτοια περίπτωση γλίτσας είναι ο Θεμιστοκλής (σ.σ.: στην πορεία το έκανε «Θέμος») Αναστασιάδης.
Ο συγκεκριμένος δεν είναι η πρώτη φορά που στα διαλείμματα των αισθητικά και ιδεολογικά υποκοσμιακών του δραστηριοτήτων συλλαμβάνεται επ’ αυτοφώρω σαν χρυσαυγίτης… με πολιτικά…

___________________________________________________________

Aπό:http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2017/03/blog-post_693.html

Αποκατάσταση του πολιτικού Νίτσε: Σύνοψη του έργου του, εμβάθυνση στην κριτική του στη νεωτερική ανθρωπολογία κι επιστήμη της Ιστορίας – Μέρος B …


Του Χρήστου Χίου

Συνέχεια του Πρώτου μέρους…

Ακολούθησε το Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα, ίσως το γνωστότερό του έργο και απαρχή της ύστερης περιόδου του. Σε αυτό θα κάνει την εμφάνισή της η έννοια του υπερανθρώπου. Ο Νίτσε προόριζε την έννοια ως αναφορά στο επόμενο εξελικτικό στάδιο του ανθρώπου, στον εξελικτικό του απόγονο. Χρησιμοποίησε τη θεωρία της εξέλιξης ώστε με κέντρο την αυτοδημιουργία να παρέχει απάντηση στο ζήτημα της ύπαρξης. Ο υπεράνθρωπος θα είναι αυτό το οποίο υπερβαίνει τον άνθρωπο· στη δημιουργία του συνεισφέρουν όλοι με τη στάση και τις επιλογές τους, με τον Λόγο και το παράδειγμά τους. Η θρησκεία του Νίτσε δεν υπόσχεται κάποια λύτρωση έξω από τον φυσικό Κόσμο, ούτε ένα τελικό στάδιο της ύπαρξης. Υπόσχεται μονάχα ένα ακόμη έμβιο έργο Τέχνης, το τελειότερο απ’ όλα, το είδος το οποίο ακολουθεί. Κάθε φιλοδοξία και ματαιοδοξία σημαίνει μόνο τη συνεισφορά στον ερχομό του υπερανθρώπου. Η βιολογική υπόσταση είναι το ιερό και η μεταφυσική σε κάθε της μορφή είναι άρνηση της ζωής και μηδενισμός. Ως ευγενής ψυχή ο Νίτσε, δε θα γίνει ο ίδιος προφήτης του νέου αυτού δόγματος. Βάζει στη θέση του μια άλλη συμβολική μορφή, αυτήν του Ζωροάστρη. Φορώντας τη μάσκα του Ζωροάστρη δεν αντιτάσσεται σε κάτι, αντίθετα γίνεται δημιουργός αξιών για την ανθρωπότητα σε μια έξαρση του Διονυσιακού του πνεύματος. Η επιθυμία του δεν είναι να εξελίξει μόνο τον εαυτό του, αλλά και να αλλάξει τον κόσμο: Ο προφήτης Ζαρατούστρα αρχικά νιώθει αηδιασμένος με τα εγκόσμια, μα αναστοχάζεται κι εγκαταλείπει την απομονωμένη βουνοκορφή του, επιστρέφοντας στους ανθρώπους για να τους σμιλέψει, όπως ο γλύπτης την πέτρα.

Συνέχεια