#FuckModesty: η ελεύθερη και ανήθικη γυναίκα είναι η πιο ισχυρή μορφή αντίστασης…


modesty

μετάφραση-σχόλιο BlackCat

της Ιρανής ακτιβίστριας Maryam Namazie, 

πηγή: The Freeethinker

Οπουδήποτε αποκτά εξουσία και επιρροή ο ισλαμισμός, πρώτα έρχεται πάντα για τις γυναίκες. Και αυτό είναι πάντοτε ένα σημάδι πως έπονται χειρότερα αφού όπως λέει και ένα απόφθεγμα: ”η ελευθερία μίας κοινωνίας κρίνεται από την ελευθερία των γυναικών”.

Ο ισλαμισμός, η χριστιανική δεξιά, η βουδιστική δεξιά, η εβραϊκή δεξιά, η ινδουιστική δεξιά, η Sikh δεξιά, κ.ο.κ., έχουν εξειδικευτεί στο μισογυνισμό, εποπτεύοντας τη συμπεριφορά και τη σεξουαλικότητα των γυναικών για να σιγουρευτούν πως αυτή δεν θα αμφισβητήσει την ανδρική ”τιμή”.

Για να επισφραγίσουν τη συμμόρφωση των γυναικών, επιβάλλουν κανόνες σεμνότητας με οποιοδήποτε μέσο, είτε με απειλές και εξευτελισμό μίας μουσουλμάνας που έκανε twerking σε δημόσιο χώρο στο Birmingham, είτε με το να φτύνουν σε ένα ”άσεμνο” οκτάχρονο κορίτσι στο Ισραήλ, είτε με τα εξαφανισμένα μωρά των ανύπαντρων μητέρων στην Ιρλανδία, είτε με την απαγόρευση κυκλοφορίας των γυναικών με μοτοσυκλέτες και το χορό σε δημόσιους χώρους στην περιφέρεια Aceh της Ινδονησσίας, είτε με τον λιθοβολισμό μέχρι θανάτου στο Ιράν του 21ου αιώνα.

Η ”ξεδιαντροπιά”,  που μπορεί να είναι ο,τιδήποτε, από τα τραγούδια σε δημόσιο χώρο, τα δυνατά γέλια, την ανάμειξη των φύλων, την μη-κάλυψη του πρσώπου μέχρι και τη μη-συμμόρφωση, θεωρείται επικίνδυνη για την οικογένεια, την κοινότητα, το έθνος και την κοινωνία που θεωρεί αναγκαίο τον έλεχγο και την καταστολή της.

Σε αυτές ”τις πολιτικές των κοινοτήτων… οι γυναίκες δεν γίνονται αντιληπτές ως άτομα με δικαιώματα αλλά ως φορείς της τιμής της κοινότητας και τυγχάνουν προστασίας ή βιασμού ανάλογα με το ποιές είναι.” Οι Γιαζίντι γυναίκες που χρησιμοποιούνται ως σκλάβοι του σεξ από τον ISIS είναι το πιο ειδεχθές παράδειγμα μίας τέτοιας πρακτικής.

Η σεμνότητα είναι μεγάλη μπίζνα, με κέρδη εις βάρος αναρίθμητων ανυπότακτων ανθρώπων. Με την εισαγωγή της θρησκευτικής δεξιάς στην κοινωνική αφήγηση, το Bloomberg θέτει τον όρο ”επανάσταση σεμνότητας” για να περιγράψει το φαινόμενο, παρά το γεγονός πως δεν υπάρχει τίποτα επαναστατικό στην σεμνότητα ή την εξουσία των θρησκειών πάνω στις γυναίκες και το σώμα τους.

Από τον πυρπολισμό μαγισσών, τις ζώνες αγνότητας, τις ιατρικές γνωματεύσεις για την υστερία όταν γυναίκες ”είχαν την τάση να προκαλούν προβλήματα”, μέχρι την αστυνομία ηθικής στο Ιράν και τη χρήση μεταλλικής ψαλίδας από την ISIS για την αφαίρεση της επιδερμίδας των γυναικών που μπορεί να ξέχασαν να φορέσουν τα γάντια τους, η θρησκεία και η θρησκευτική δεξιά έπαιζαν πάντοτε ένα ρόλο κατά της επανάστασης, υπηρετώντας την πατριαρχία και το κέρδος ως υποστηρικτές του status quo και της κοινωνικής κατωτερότητας της γυναίκας.

Κι ενώ συχνά διενεργείται μία προσαρμογή και ένας φετιχισμός της μαντίλας εδώ στη δύση, το ένδυμα αυτό έχει πολύ περισσότερο επιβληθεί δια μέσω της βίας-από επιθέσεις με οξύ μέχρι δολοφονίες-  και με τις  γυναίκες που αρνούνται να καλύψουν τα  πρόσωπά τους να κατηγορούνται πως φέρνουν τη συμφορά. Οι γυναίκες χωρίς μαντίλα είναι η πηγή του χάους στην κοινωνία.

Και πάνω σε αυτό υπάρχει ένας πολυπολιτισμός (σημ: εννοεί σε ένα καπιταλιστικό πλαίσιο) και μία πολιτική της ταυτότητας που νομιμοποιεί  και κανονικοποιεί την θρησκευτική ”ηθική”, που θεωρεί πως η γυναίκα ανήκει στο σπίτι, πίσω από κλειστές πόρτες, σβησμένη και αόρατη από τη δημόσια σφαίρα. Παράλληλα, υπάρχει μία ακροδεξιά που θέτει το χριστιανισμό απέναντι σε ένα ”ξενόφερτο” ισλαμ, ξοδεύοντας πολύ χρόνο στην υπεράσπιση των ”δικών του λευκών γυναικών”  από το ”διαφορετικό”, εμποδίζοντας την ανάμειξη των ανθρώπων και ενθαρύνοντας τις γυναίκες να προσβλέπουν στο φυσικό χώρο του σπιτιού και την δημιουργία οικογένειας ως το ανώτατο καθήκον του φύλου τους.

Σε όλες τις θρησκείες και τα ακροδεξιά θρησκευτικά κινήματα, η τέλεια ”ηθική” γυναίκα είναι αυτή που δεν ακούγεται και δεν φαίνεται. Η άρνηση των γυναικών να υποταχθούν δεν οφείλεται στην ελευθερία που παρέχει η θρησκεία ή η θρησκευτική δεξιά, παρά τις τρομοκρατικές απόπειρες των τελευταίων για συμμόρφωση. Γι’ αυτό το να είσαι μία ελεύθερη και ανήθικη γυναίκα είναι το μεγαλύτερο έγκλημα και η πιο ισχυρή μορφή αντίστασης.

Στις 8 Μαρτίου, Διεθνή Μέρα της γυναίκας, καλό θα ήταν να τιμήσουμε και τις γυναίκες που αρνούνται την καταπίεση και αντιστέκονται: τις γυναίκες της οργάνωσης Μothers of Khavaran, τις Κούρδισσες που φέρνουν την ισότητα των φύλων στη Ροζάβα, το κίνημα κατά της μαντίλας στο Ιράν, τον αγώνα κατά της κηδεμονίας των γυναικών από τους άντρες στη Σαουδική Αραβία, τις αγωνίστριες στα θρησκευτικά δικαστήρια της Σαρίας στην Αλγερία και τη Βρετανία, τις γυναίκες που αμφισβητούν τον Μόντι και την ινδουιστική δεξιά στην Ινδία, αυτές που παλεύουν για ορθολογισμό στο Πακιστάν και κατά των φυλετικών διαχωρισμών στο Ισραήλ…

Αντί να ”φορέσετε μαντίλα για αλληλεγγύη” ή να επιλέξετε να στηρίξετε μία ομάδα φασιστών* απέναντι σε μία άλλη, ας γιορτάσουμε και ας τιμήσουμε τις κακές και άσεμνες γυναίκες, αυτές που αρνήθηκαν να υποταχθούν. Όχι μόνο σήμερα, αλλά κάθε μέρα, επαναλάμβάνοντας τα σοφά λόγια των εξεγερμένων γυναικών:

”Fuck Your Morals”

”Struggle Not Submission”

”Fuck Modesty”

* Σχόλιο πάνω στο σημείο ” ή να επιλέξετε να στηρίξετε μία ομάδα φασιστών απέναντι σε μία άλλη”: Xωρίς να διαφωνώ με το περιεχόμενο του άρθρου διαχωρίζω τη θέση μου στο ότι δεν μπορεί να θεωρείται ακροδεξιά όποια γυναίκα φορά μαντίλα και πως αναγνωρίζω τη συχνή χρήση της ως ένα ”οπτικό μέσο” αντίστασης απέναντι στο ρατσισμό που δέχονται οι μουσουλμάνοι στη δύση, παρ’ όλα αυτά η χρήση αυτή ίσως υποδηλώνει προνόμιο, δηλαδή μία ελευθερία επιλογής που έχει η γυναικα στο περιβάλλον που ζει, ενώ το άρθρο αφορά τις γυναίκες που στερούνται αυτή την ελευθερία αντιμετωπίζοντας σοβαρές συνέπειες όταν επιλέξουν να μη φορέσουν αυτό το ένδυμα. Παράλληλα αναγνωρίζεται πως η συχνή έλλειψη πολιτικοποίησης/συνδικαλισμού/ταξικής ταυτότητας αλλά και άλλοι πιο local παράγοντες μπορουν να σπρώξουν τα άτομα που γίνονται δέκτες ρατσισμού (ή άλλη μορφή καταπίεσης) προς την έκφραση ακροδεξιών τάσεων, ασχέτως με την ύπαρξη μαντίλας. Και φυσικά ας μην ξεχνάμε την ταξική διάσταση του θέματος και τις ιεραρχίες που επικρατούν μεσα στις μεταναστευτικές κοινότητες π.χ. όταν μία μορφωμένη cosmopolitan μουσουλμάνα που δεν φορά μαντίλα αλλά είναι αφεντικό μικροεπιχείρησης που εκμεταλλεύεται μουσουλμάνες που φοράνε μαντίλα, αυτο δεν αποτελεί επαναστατική πράξη αλλά διαιώνιση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s