Είναι όλα δρόμος τελικά; …


Σε προηγούμενο κείμενο (με θεματολογία καθόλου σχετική με το παρόν), είχα κάνει αναφορά στην προσωπική μου θέση για την ευθύνη. Τελικά τα πράγματα έρχονται με τέτοιο τρόπο στην ζωή μας, που χρειάζεται να πάρουμε μια απόφαση. Ή θα «φτύσουμε» τις θέσεις τις οποίες υπερασπιστήκαμε, ή θα αναλάβουμε το βάρος τους.
Και επειδή αρκετά ασχοληθήκαμε με τις εισαγωγές, ας περάσουμε στο προκείμενο….

Περί ευθύνης λοιπόν ο λόγος, και πιο συγκεκριμένα….η ατομική μου ευθύνη.

Θεωρώ τον εαυτό μου σχετικά προσεκτικό οδηγό, όχι συντηρητικό, αλλά προς αυτή την κατεύθυνση. Κυκλοφορώ στους δρόμους αρκετά χρόνια, και θέλω να πιστεύω πως προσέχω.
Όχι πάντα όμως.
Για να παρουσιάσω μια πρόχειρη εικόνα, θα ήθελα να γνωρίζεις, εσύ που μπήκες στον κόπο να διαβάσεις, πως είμαι οδηγός δικύκλου, και πως «έχω στην πλάτη μου» 4-5 τροχαία ατυχήματα. Από αυτά, ηθική και αστική ευθύνη φέρω για το πρώτο, και για το πιο πρόσφατο. Και αυτό το κείμενο, είναι η γνωστοποίηση του περιστατικού, αλλά και μια δημόσια δήλωση ανάληψης ευθύνης.
Η ευθύνη μου λοιπόν, περιγράφεται εν συντομία στο ότι οδήγησα το όχημα μου, με συνεπιβάτη μια φίλη και «συμμαθήτριά» μου, έχοντας καταναλώσει μια σεβαστή ποσότητα αλκοόλ. Χωρίς να θέλω να δικαιολογήσω την στάση μου, θέλω να διευκρινίσω πως δεν ήταν κάποια ποσότητα που θα μπορούσε να με βγάλει off, ήταν όμως αρκετή ώστε να «γράψει», και φυσικά αρκετή ώστε να επηρεάσει την απόκριση ως οδηγός.
Δυστυχώς προκάλεσα ατύχημα….Ευτυχώς, είμαστε όλοι μας ζωντανοί, ταρακουνημένοι και στιγματισμένοι, αλλά καλά.
Από την σύγκρουση όμως, έμειναν δύο σημάδια. Ένα κενό μνήμης του συμβάντος, και ένα ταρακούνημα, πως «θα μπορούσα να είχα χρεώσει έναν άνθρωπο στον δρόμο», εξαιτίας της απερισκεψίας μου. Κανένα από τα προηγούμενα τροχαία ατυχήματα στα οποία ενεπλάκη δεν με ταρακούνησαν, κι ας άφησαν σημάδια πάνω μου από τραυματισμούς. Τώρα όμως, ταρακουνήθηκα τόσο μέσα μου, (από την ευθύνη, αλλά και την κατά μια έννοια τύχη που ζήσαμε) που ξέρω πως στο μέλλον, δεν θα συνδυάσω ξανά αλκοόλ και τιμόνι. Και φυσικά αναλαμβάνω τις όποιες ευθύνες ΚΑΙ έμπρακτα. Αλλά αυτό αφορά στους εμπλεκόμενους. Έμαθα πως είμαι ευάλωτος και εκτεθειμένος πάνω στο δίκυκλο, και πως η ζωή είναι μια εύθραυστη κλωστή.

Πέραν της ευθύνης όμως, θέλω να αξιοποιήσω αυτό το βήμα, και σε συνδυασμό με το περιστατικό στο οποίο υπήρξα υπαίτιος, να πω δύο πράγματα για τον δρόμο…
Με αφορμή το περιστατικό στο οποίο ένας νεαρός οδηγός, γόνος πλούσιας οικογένειας, έσπειρε τον θάνατο, ακούστηκαν πολλά.
Έμειναν όμως και αρκετά απ’ έξω. Και στην ουσία, τίποτα δεν άλλαξε.
Ναι. Οι δρόμοι στην Ελλάδα είναι παγίδες θανάτου. Και μάθαμε να κυκλοφορούμε σε αυτούς, πληρώνοντας τον «δάσκαλο δρόμο» με αίμα.
Ναι, οι κοινωνικές συνθήκες έφεραν τον κόσμο σε «ζόρικη θέση», και πολλάκις αυτό ξέσπασε στο οδόστρωμα.
Ναι, κάποιοι οδηγούν ως να τους ανήκει ο δρόμος.
Ναι, πολλοί απέκτησαν τα απαραίτητα έγγραφα με λίγα ευρώ κάτω από το τιμόνι.
Ναι, υπάρχει ταξικότητα στον δρόμο.
Ναι, στα σχολεία δεν διδάσκεται οδηγική παιδεία.
Ναι σε όλα αυτά, και σε καθένα ξεχωριστά.

Όμως θέλω να μείνω σε δύο σημεία. Το ένα πιάνει λίγο και το ταξικό.
Εάν εμπλακείς σε μια παράβαση του ΚΟΚ, μέσα σε όλα τα επακόλουθα, υπάρχει το «μπιγιέτο». Το πρόστιμο της αστυνομίας.
Έρχεται, σου βεβαιώνει την παράβαση, σου κόβει το ροζ χαρτάκι (έχω δύο στην πλάτη μου. Ένα από το τροχαίο το οποίο στάθηκε αφορμή για το κείμενο αυτό, και ένα για παράνομη στάθμευση «τα Χριστούγεννα» (wink wink)… Εσύ με την σειρά σου, ως παραβάτης, πληρώνεις (αν πας στις πρώτες δέκα μέρες, είναι το μισό της χρέωσης), και επανέρχεσαι μετά στον δρόμο.
Πως όμως? Τι έμαθες? Και πως θα βεβαιώσεις (στον εαυτό σου πρώτα και κύρια) πως έμαθες κάτι. Εμένα μου πήρε 3-4 επαναλήψεις, και πολλά σημάδια στο κορμί μου (και πλέον και σε φιλικό μου πρόσωπο) ώστε να μάθω κάτι.
Τι ακριβώς εξυπηρετεί αυτή η διαδικασία, πέρα από το να μαζέψει λεφτά (να και η ταξικότητα, μιας και εσένα τα 100 του προστίμου για αλκοόλ μπορεί να σου λείψουν πολύ, στον άλλον, ή σε εμένα, μπορεί να είναι το «τόσα χαλάω αν βγω από την πόρτα μου»). Ειδικά σε περιόδους μαζικής κίνησης (wink wink)… Γιατί είναι κοινό μυστικό πως το σύστημα με τις κλήσεις (όταν μένει μόνο εκεί) είναι καθαρά για συλλογή χρημάτων? Πού είναι τα μαθήματα, το «έχω βγει πιο σοφός από αυτό».
Πουθενά δυστυχώς….

Το δεύτερο σημείο, είναι ο εαυτός μου (μας). Οφείλουμε να είμαστε υπεύθυνοι, δυστυχώς, από την ώρα που σηκωνόμαστε από το κρεβάτι, μέχρι να μας πάρει πάλι ο ύπνος. Ναι, ακούγομαι ίσως ως μετά Χριστόν προφήτης, η ως δεικτικός γκρινιάρης. Όμως, αν καθίσουμε λίγο με ηρεμία, ίσως δούμε πως, στην διάρκεια της μέρας μας, από τύχη γλιτώσαμε από μια σειρά περιστατικών, ή, από τύχη γλίτωσαν κάποιοι άλλοι από «εμάς». Και τότε ίσως κάνουμε μικρές αναθεωρήσεις για εμάς, και το περιβάλλον μας…
Θα ήθελα να ήταν απλά ένα λυρικό κείμενο. Είναι όμως κάτι παραπάνω. Είναι αφορμή από την πραγματικότητα.

Νομίζω πως αυτά που είχα να σημειώσω, τα σημείωσα, και η κούραση της ανάρρωσης δεν θα επιτρέψει πολλές ακόμα αναλύσεις.
Όμως, οφείλω ακόμα μια αναφορά…

Πριν από αρκετό καιρό, ένας αγαπημένος φίλος και συνοδοιπόρος στο εγχείρημα του Παραλληλογράφου, άφησε την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο. Από τότε κύλησε ο χρόνος, και η προσωπική μου ανάγκη να πω δυο λόγια (μιας και ο ίδιος έγινε βορά σε διάφορους «καλοθελητές», οι οποίοι δεν δίστασαν να σκυλέυσουν για μερικά κλικ, για λίγη δόξα, ή για μικροπολιτικά παιχνίδια), δεν κατάφερε να εκπληρωθεί. Όμως, όπως είπαμε πριν, τα πράγματα στην ζωή έρχονται, καμιά φορά, με πολύ παράξενο τρόπο.

Πλήρης λοιπόν ευθυνών, κλείνω αυτό το προσωπικό μου σχόλιο…

DrAluca
Χαμογελάτε…

Link ανάληψης ευθύνης: http://wp.me/p1pa1c-jQZ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s