Κρατικά μυστικά…Κρατικά φανερά…


Σχετική εικόνα

Κρατικά μυστικά

Το τι ακριβώς είναι αυτές οι “διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις” οι τόσο μισητές (και τώρα ξανά πάνω στο πάγκο) είναι κάτι που, με μεγάλη προσοχή και ευσέβεια, πότε δεν ανακοινώνεται και ποτέ δεν κουβεντιάζεται (όπως άλλα, πιασάρικα και εθνικοαπελευθερωτικά) στο “δημόσιο βήμα”. Είναι κρατικό μυστικό; Έτσι φαίνεται· αλλά όχι απόλυτα. Οι κάθε φορά ενδιαφερόμενοι (και οπωσδήποτε: οι όποιοι εκπρόσωποί τους) ξέρουν. Και ως εκεί.
Γιατί τέτοια μυστικοπάθεια; Μήπως επειδή, αν αντί για τις ψευτιές και τις κατάρες, γίνονταν γνωστές και θέμα αυτές οι περίβοητες “διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις”, μερικές θα κέρδιζαν την “λαϊκή υποστήριξη”; Μήπως γι’ αυτό;
Μήπως, για παράδειγμα, είναι “διαρθρωτική μεταρρύθμιση” η κατάργηση των μισθολογικών προνομίων των “ενστόλων”, ειδικά των καραβανάδων; Μήπως είναι “διαρθρωτική μεταρρύθμιση” η λειτουργική αναδιάρθρωση της καραβανοϊεραρχίας μέσω περικοπών στις καρέκλες; Μήπως είναι “διαρθρωτική μεταρρύθμιση” η ριζική αναδιάρθρωση της περιβόητης “δικαιοσύνης” (και της απονομής της) ώστε να γίνει στοιχειωδώς λειτουργική, σβέλτη, φτηνότερη· και, επιπλέον, αισθητά λιγότερο “εκτός νόμου”;
Μήπως είναι “διαθρωτική μεταρρύθμιση” το άνοιγμα διάφορων κλειστών (και hard core περιφρουρημένων) επαγγελμάτων; Μήπως είναι «διαρθρωτική μεταρρύθμιση» το αποτελεσματικό κτύπημα διάφορων καρτέλ ώστε να μειωθούν οι τιμές σε βασικά εμπορεύματα / υπηρεσίες;
Μήπως είναι «διαρθρωτική μεταρρύθμιση» η περιβόητη «αξιολόγηση» των δημόσιων υπαλλήλων με αντικειμενικό, δίκαιο αλλά και αποτελεσματικό τρόπο; Μήπως είναι «διαρθρωτική μεταρρύθμιση» η αλλαγή στη χρηματοδότηση των κομμάτων; Μήπως είναι «διαρθρωτική μεταρρύθμιση» η σοβαρή φορολόγηση της περιουσίας των παπάδων; Μήπως είναι η ολοκλήρωση του κτηματολόγιου; Μήπως είναι η αποτελεσματική αντιμετώπιση της εισφοροκλοπής απ’ τα αφεντικά;
Ποιος ξέρει; Ε;

Κρατικά φανερά.

Η αλήθεια είναι πως όλα αυτά είναι “διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις” – και άλλα, που τα αγνοούμε. Γιατί είναι μυστικά. Κι έτσι, ενώ τόσοι φλέγονται απ’ την φωτιά της δημοκρατίας (και μάλιστα της “άμεσης”) κανείς δεν διανοείται να ζητήσει “δημοψήφισμα” για το αν, για παράδειγμα, θα πρέπει τα ταξί να μείνουν ένα “κλειστό” κλαμπ συγκεκριμένων ιδιοκτητών· ή για το τι ύψους πρόστιμα θα πρέπει να πληρώσουν οι διάφοροι “εθνικοί εργολάβοι” που έχουν στεγνώσει εδώ και δεκαετίες τα δημόσια ταμεία με τις υπερκοστολογήσεις.
Παρότι σαν αυτόνομοι εργάτες είμαστε πολιτικά αυτοπεριορισμένοι στα ελάχιστα ελλείψει δυνάμεων (δείχνοντας μόνο τα καίρια ζητήματα του βασικού μισθού και του βασικού χρόνου εργασίας) δεν είμαστε λωβοτομημένοι ώστε να μην καταλαβαίνουμε τον χαρακτήρα της αντίθεσης ανάμεσα στο ελληνικό προσοδικό κρατικό / καπιταλιστικό μοντέλο και στις “υποχρεώσεις” που ανέλαβε απέναντι στους πολιτικούς (δηλαδή: κρατικούς) δανειστές του. Εδώ και 7 χρόνια…
Φυσικά δεν είναι ηλίθιοι ούτε αυτοί οι δανειστές. Στο κάτω κάτω, πολιτικές βιτρίνες άλλων κρατών / κεφάλαιων είναι. Επαναφέροντας την περιβόητη “διαπραγμάτευση” εκεί που οι φαιορόζ (όπως οι προηγούμενοι, όπως και οι επόμενοι) δεν θέλουν (αλλά δεν τολμάνε να το πουν ανοικτά) επιτρέπουν στην Αθήνα να “χαίρεται” την ώρα που πέφτει στον λάκο τον οποίο ήθελε να πιστεύει ότι σκάβει για τους τρισκατάρατους.
Ποιο blame game; Ο κυρ Σόιμπλε έκλεισε το μάτι λέγοντας «Είπα εγώ για grexit; Σιγά!!! Εγώ είπα ότι αν κάνουν τις μεταρρυθμίσεις τους μια χαρά θα είναι!»
Ενώ αν δεν τις κάνουν;


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/index.html

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s