Ο γυμνός βασιλιάς δεν παύει να είναι επικίνδυνος…


Αποτέλεσμα εικόνας για Τεχεράνη

Μόλις πριν δύο μέρες (Ό,τι βρυχάται δεν είναι ο βασιλιάς της ζούγκλας) σημειώναμε ότι Ήδη η Τεχεράνη κάνει τις κινήσεις της. Ίσως ακολουθήσουν κι άλλοι… Η κίνηση που υπονοούσαμε (αλλά δεν αναφέραμε συγκεκριμένα) ήταν η δοκιμαστική εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου. Με δηλωμένη πολύ πριν τις εκλογές την πρόθεση του ψόφιου κουναβιού να «χαλάσει» την 5 + 1 συμφωνία για τον έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του ιράν, βρήκε την πρώτη ευκαιρία. Ή μήπως άρπαξε την ευκαιρία που του πετάχτηκε κατάλληλα;
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Τεχεράνη μπαίνει στη «μαύρη λίστα» της Ουάσιγκτον. Το 2003, μαζί με την Δαμασκό, είχε τοποθετηθεί στον «άξονα του κακού» απ’ την διοίκηση Μπους του Β. Αυτό σήμαινε (και σχεδόν είχε ειπωθεί ρητά) ότι μόλις ο αμερικανικός στρατός ξεμπέρδευε, «στα γρήγορα», με το ιράκ, θα άρχιζε να ασχολείται είτε με την συρία, είτε με το ιράν, είτε και με τους δύο. Το motto των καβλωμένων αμερικάνων πεζοναυτών ήταν τότε «όλοι μπορούν να πάνε στη Βαγδάτη, οι αληθινοί άντρες πηγαίνουν στην Τεχεράνη». Εννοώντας ότι η εκστρατεία «σοκ και δέος» στο ιράκ θα ήταν περίπατος· ενώ η επίθεση στο ιράν θα ήταν «αληθινός πόλεμος, για αληθινούς άντρες».
Όχι μόνο η ιρακινή αντίσταση στην κατοχή αλλά και διάφοροι άλλοι (αλλού στον πλανήτη…) φρόντισαν να συμβεί εκείνο που ειρωνικά είχε σχολιάσει ο Πούτιν: να καθηλωθεί ο αμερικανικός στρατός στο ιράκ… Ωστόσο και το 2004 και το 2005 και το 2006 το ιρανικό καθεστώς ήταν στριμωγμένο. Εξαιτίας του τρόπου που η Ουάσιγκτον (και το Τελ Αβίβ…) ανέμιζαν το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα: σαν απειλή κατά της ανθρωπότητας.

Το 2017 δεν μοιάζει καθόλου με εκείνα τα χρόνια. Οι διαφορές είναι σε βάρος της ψοφιοκουναβίστικης Ουάσιγκτον. Όχι μόνο η Τεχεράνη πέτυχε την συμφωνία 5 + 1, που σημαίνει ότι υπάρχουν κι άλλοι που έχουν λόγο για το αν την παραβίασε με την δοκιμή του βαλλιστικού πυραύλου: οι ηπα, η αγγλία, αλλά και η ρωσία, η κίνα, η γαλλία και η γερμανία… Επιπλέον τώρα έχει μια αρκετά στέρεη συμμαχία με την Μόσχα, το Πεκίνο και την Άγκυρα (παρά το ότι, για προφανείς λόγους σκοπιμότητας, Τεχεράνη και Άγκυρα πότε πότε το παίζουν «θυμωμένοι» μεταξύ τους: πρέπει να πείθουν τους proxies τους στη συρία που μέχρι προχτές ήταν αντίπαλοι…).
Όμως και η Ουάσιγκτον κινητοποιεί τα «χαρτιά» της στη μέση ανατολή στον αντι-ρανικό σχεδιασμό.

Κυρώσεις…

Χτες η Ουάσιγκτον επέβαλε νέες “κυρώσεις” κατά της Τεχεράνης. Αυτό είναι το φανερό μέρος της ιστορίας. Το όχι και τόσο φανερό είναι ότι πριν τις ανακοινώσεις ο “σύμβουλος εθνικής ασφάλειας” του ψόφιου κουναβιού Michael Flynn (για να θυμήσουμε: είναι αυτός που υποδέχτηκε τον έλληνα υπ.εξ. στις αρχές Γενάρη – καλό παιδί…) διαβουλεύτηκε με τον υπ.αμ. James Mattis (άλλο καλό παιδί, που έχει διατελέσει διοικητής της αμερικανικής στρατιωτικής διοίκησης στην Doha του κατάρ). Ο οποίος Mattis συνεννοήθηκε τηλεφωνικά με την υπ.αμ. και «αντιβασιλιά» του Ριάντ Mohammad bin Salman, γνωστό για το πόσο μισεί το ιράν. Αυτά μόλις είχε τελειώσει μια τριήμερη ναυτική άσκηση των ηπα στα ανοικτά του ιράν, με προσομοιώσεις επιθέσεων σε ιρανικά αεροπλάνα, πλοία και παράκτια αεροδρόμια. Στις επίσημες ανακοινώσεις του λευκού οίκου και του σαουδαραβικού παλατιού για το τηλεφώνημα υπήρχε ένας πανηγυρικός τόνος: ο Salman ζήτησε (και η Ουάσιγκτον δέχτηκε ντροπαλά) να ηγηθούν οι ηπα της δημιουργίας «ζωνών ασφαλείας» στη συρία και στην υεμένη. «Ζώνες ασφαλείας» στη συρία; Ρώτησαν τη Μόσχα και την Άγκυρα;
Όλα αυτά δείχνουν ότι η διοίκηση του ψόφιου κουναβιού, αφού πρώτα (ανεπίσημα αλλά καθαρά) αποσύρεται απ’ την συμφωνία 5 + 1 (που είναι υπό την αιγίδα του οηε – πφφφφφ!..) συγκεντρώνει δυνάμεις, δίνοντας έναν καθαρό σκοπό ύπαρξης και στόχο στους παρακμιακούς δικτάτορες της αραβικής χερσονήσου. Και φυσικά στο πάντα ετοιμοπόλεμο (ειδικά κατά του ιράν) Τελ Αβίβ.
Το «συγκεντρώνει δυνάμεις» δεν σημαίνει ότι θα επιτεθεί αύριο. Γιατί το 2017 δεν είναι 2003 ή 2004.

Φαγούρα.

Στην ανακοίνωση του ο Flynn δεν περιορίστηκε να κατηγορήσει την Τεχεράνη για την πυραυλική δοκιμή. Φροντίζοντας να δώσει το ευρύτερο περίγραμμα της επικινδυνότητάς της, βγαλμένο απ’ τα high lights της εποχής του Μπους του Β: την κατηγόρησε ότι υπονομεύει την ασφάλεια, την ευημερία και την σταθερότητα σ’ όλη τη μέση Ανατολή και πέρα απ’ αυτήν, βάζοντας σε κίνδυνο ζωές αμερικάνων.
Αλλά η Τεχεράνη δεν είναι πλέον παρίας· και θα είναι δύσκολο για την διοίκηση του ψόφιου κουναβιού να την κάνει, με συμμάχους του είδους σαουδική αραβία και ενωμένα αραβικά εμιράτα· άντε και ισραήλ. Απ’ την μεριά της Τεχεράνης βρίσκεται το Πεκίνο (που ήδη έχει υποδειχθεί σαν νο 1 εχθρός) και η Μόσχα. Η οποία δεν τρώει και δεν πρόκειται να φάει τον υποτιθέμενο (και όψιμο) «φιλορωσισμό» της Ουάσιγκτον. Υπό ορισμένες προϋποθέσεις και το Παρίσι δεν θα γούσταρε (έχει παλιά «συνεννόηση» με το ιρανικό καθεστώς) – ούτε και το Βερολίνο.
Ο τακτικός στόχος της Ουάσιγκτον είναι, ίσως, να απονομιμοποιήσει την παρουσία των ιρανών «φρουρών της επανάστασης» και της λιβανέζικης Χεζμπ’ Αλλάχ στη συρία· είναι κάτι που ενοχλεί σφόδρα και το Τελ Αβίβ και τις πετροδικτατορίες της αραβικής χερσονήσου. Αλλά αυτοί ακριβώς είναι (μαζί με τα ρωσικά όπλα και το ρωσοτουρκικό deal) παράγοντες μιας πιθανής αποκλιμάκωσης της βίας στη συρία. Αν το ψόφιο κουνάβι συνεχίσει να λέει ότι δεν ενδιαφέρεται για την πτώση του Άσαντ αλλά, απ’ την άλλη, ψάχνει ευκαιρία να πυροβολήσει τα στηρίγματά του, θα βάλει σίγουρη υποθήκη σαν διεθνώς αναγνωρισμένος απατεώνας.
Αφού, για παράδειγμα, μέχρι και οι πέτρες της ερήμου ξέρουν πια ότι το Ριάντ είναι βασικός σπόνσορας της «ισλαμικής τρομοκρατίας»…

Φαγούρα 2.

Αξίζει να το κρατήσουμε: ένα ανώτερο στέλεχος του αμερικανικού πενταγώνου (επί Ομπάμα), η Rosa Brooks, με άρθρο της στο foreign policy, παρουσιάζει τους 4 τρόπους με τους οποίους θα πρέπει το ψόφιο κουνάβι να πάει σπίτι του. Ο τέταρτος είναι …. εντελώς αμερικάνικος: ένα στρατιωτικό πραξικόπημα (εναντίον του) ή, τουλάχιστον, η άρνηση του επιτελείου να ακολουθήσει συγκεκριμένες διαταγές του.
Δεν ξέρουμε τι δουλειά ακριβώς έκανε η κυρία. Θα έπρεπε να το ξέρει όμως: η απειλή πραξικοπήματος εναντίον εκλεγμένης πολιτικής βιτρίνας (και το ψόφιο κουνάβι είναι τέτοιο) είναι θαυμάσια αιτία για επιβολή «κατάστασης έκτακτης ανάγκης» ώστε να εμποδιστεί. Σα να λέμε: ένας patriot act 2.0 θα μπορούσε να μην χρειάζεται «εξωτερική απειλή».
Εκτός αν η κυρία Brooks δεν έχει ιδέα για τι πράγμα μιλάει.


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/index.html

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s