Τέρμα τα αστεία: Ο Τραμπ γίνεται πρόεδρος | Συνέντευξη με τον Stimulator από τη subMedia.tv …


Τέρμα τα αστεία: Ο Τραμπ γίνεται πρόεδρος

Συνέντευξη – Μετάφραση: John Malamatinas και  Hamid Mohseni

Μία φρέσκια συνέντευξη με αφορμή την αναμενόμενη ορκωμοσία του Τραμπ στις 20 Ιανουαρίου. Τις επόμενες ώρες με το σύνθημα “Distrupt #J20” άνθρωποι στην Ουάσινγκτον και σε άλλες περιοχές των Η.Π.Α. θα διαδηλώσουν, προσπαθώντας να ακυρώσουν την τελετή. Το παρόν κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στον γερμανικό ιστότοπο Lower Class Magazine.  Από κοινού και ταυτόχρονα με το Beyond Europe δημοσιεύουμε σήμερα την αγγλική και ελληνική εκδοχή του. Τέρμα τα αστεία: Ο Τραμπ γίνεται πρόεδρος. Τι κάνουμε;

Παρατηρήσεις των μεταφραστών:

Η subMedia.tv είναι όμιλος παραγωγής ταινιών στη βόρεια Αμερική. Προάγει αναρχικές και αντικαπιταλιστικές ιδέες και υποστηρίζει κοινωνικούς αγώνες μέσω της διάδοσης ριζοσπαστικών ταινιών και βίντεο. Ιδρύθηκε το 1994 στον Καναδά και έχει παράγει εκαντοντάδες βίντεο για πολλά θέματα, από διαμαρτυρίες εναντίον της παγκοσμιοποίησης μέχρι διαδηλώσεις εναντίον της συνάντησης κορυφής του G20 στο Τορόντο και ταινίες για τους Μαύρους Πάνθηρες ή ακόμη και απλά ταινίες για κλοπές σε μαγαζιά. Αυτές οι ταινίες έχουν προβληθεί σε όλο τον κόσμο σε κοινωνικά κέντρα και αίθουσες προβολής και τις έχουν επίσης δει εκατομμύρια στο διαδίκτυο. Στην Ευρώπη επίσης, αναρχικοί και συμπαθούντες έχουν παρακολουθήσει τις πολύ διασκεδαστικές ιστορίες νέων που έχουν παρουσιαστεί για δέκα χρόνια από τον μυθικό “Stimulator“. Στο τελευταίο επεισόδιο του 2016 ο Stimulator ανακοίνωσε την παραίτησή του – για να αφήσει χώρο για νέα σχέδια. Τον Φεβρουάριο θα εμφανιστεί η νέα ιστοσελίδα sub.media που θα εστιάζει σε εκπαιδευτικές παραγωγές.

Συνέχεια

Ποιοί είσαστε εσείς;…Παύλος Σιδηρόπουλος…


Στίχοι:  

Παύλος Σιδηρόπουλος

Μουσική:  

Παύλος Σιδηρόπουλος

Ποιοι είσαστε εσείς
που τα λόγια μας
τα κάνετε μπροσούρες
οτοβλεψίες, κρυπτομούρες
μ`ένα καλάμι στα μπαλκόνια
για άνοιξης λέτε χελιδόνια.
Ποιοι είσαστε εσείς.

Ποιοι είσαστε εσείς
που τα λόγια μας
συνεντεύξεις σε φυλλάδες
και άρες μάρες κουκουνάρες
να σας πω κωλοαγάδες
απόκληροι παραμυθάδες.
Ποιοι είσαστε εσείς.

Ποιοι είσαστε εσείς
που τα λόγια μας
κάνατε σύνθημα για βία
τρελή μυθολογία
κράτος εν κράτη αστυνομία
πρόσεχε φίλε τη γωνία
μη συγκρουστείς.
Ποιοι είσαστε εσείς.

Βία στη βία
βία μη βία
η αμοιβή, χα.
Βία στη βία
η αμοιβή, χα
βία μη βία.
Μη μπερδευτείς
η αμοιβή, χα
βία στη βία.
Ποιοι είσαστε εσείς.

_________________________________________________________

Από:http://praxisreview.gr/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CE%AF-%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B5-%CE%B5%CF%83%CE%B5%CE%AF%CF%82/

Η παγκοσμιοποίηση πέθανε και θα περάσει στην Ιστορία, του Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα …


Οι απόψεις και οι αναλύσεις του Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα(*), ενός σημαντικού αριστερού πολιτικού και διανοητή στη  Λατινική Αμερική, είναι πάντα ενδιαφέρουσες.

.Η άρνηση της Μεγάλης Βρετανίας να παραμείνει στην Ε.Ε. και η εκλογική νίκη του Τραμπ δείχνουν έναν κόσμο που αναποδογύρισε, καθώς φαίνεται να εξάντλησε τις ψευδαισθήσεις που τον έτρεφαν για έναν αιώνα Είναι μια εποχή απόλυτης αβεβαιότητας και ακριβώς γι αυτό δυνητικά και πολύ γόνιμη.

Η φρενίτιδα για την άμεση υλοποίηση ενός κόσμου χωρίς σύνορα, o θόρυβος που γίνεται για τη συνεχή υποτίμηση της σημασίας των εθνικών κρατών στο όνομα του ελεύθερου επιχειρείν και η σχεδόν θρησκευτική βεβαιότητα πως η κοινωνία όλου του πλανήτη στο τέλος θα συναποτελέσει ένα ενιαίο και ολοκληρωμένο οικονομικό, χρηματιστικό και πολιτισμικό πεδίο, κατέρρευσαν προκαλώντας το βουβό δέος των φιλο- παγκοσμιοποιητικών ελίτ του κόσμου.

Η άρνηση της Μεγάλης Βρετανίας να παραμείνει στην Ε.Ε. – το σημαντικότερο σχέδιο ενοποίησης κρατών της τελευταίας εκατονταετίας – και η εκλογική νίκη του Τραμπ – που διακήρυξε την επιστροφή στον οικονομικό προστατευτισμό, ανήγγειλε την απόρριψη των συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου και υποσχέθηκε την οικοδόμηση γιγάντιων συνοριακών τειχών –, διέλυσαν τις μεγαλύτερες και πιο επιτυχημένες φιλελεύθερες ψευδαισθήσεις της εποχής μας.

Το ότι όλα αυτά προέρχονται από δύο κράτη που, εδώ και 35 χρόνια, φορώντας τις πολεμικές τους πανοπλίες, διακηρύσσανε την έλευση του ελεύθερου εμπορίου και της παγκοσμιοποίησης σαν την αναπόφευκτη μοίρα της ανθρωπότητας, μας δείχνει έναν κόσμο που αναποδογύρισε, ή, ακόμη χειρότερα, που εξάντλησε τις ψευδαισθήσεις που τον έτρεφαν για έναν αιώνα. Είναι γεγονός πως η παγκοσμιοποίηση – σαν στόχος και αφήγηση, γιατί τέτοια είναι –, σαν ιδεολογικός ορίζοντας ικανός να καναλιζάρει τις συλλογικές ελπίδες προς μια ενιαία προοπτική που θα μπορούσε να υλοποιήσει κάθε προσδοκία ευζωίας, διαλύθηκε σε χίλια κομμάτια. Και σήμερα δεν έχει πάρει τη θέση της κανένα παγκόσμιο όραμα που να συναρθρώνει τις κοινές ελπίδες.

Αυτό που έχουμε είναι μόνο μια φοβισμένη αναδίπλωση εντός των συνόρων του καθένα, και μια επιστροφή σε ένα είδος πρωτόγονης πολιτικής, που τρέφεται από ξενοφοβία, μπροστά σε έναν κόσμο που δεν ανήκει πλέον σε κανέναν. Η γεωπολιτική διάσταση του καπιταλισμού Ο Μαρξ ήταν αυτός που ξεκίνησε τη μελέτη της γεωγραφικής διάστασης του καπιταλισμού. Η διαφωνία του με τον οικονομολόγο Φρίντριχ Λιστ για τον «εθνικό καπιταλισμό» του 1847 και οι σκέψεις του πάνω στις επιπτώσεις της ανακάλυψης των ορυχείων της Καλιφόρνιας σχετικά με το διατλαντικό εμπόριο με την Ασία, τον αναδεικνύουν σαν τον πρώτο και πιο σοβαρό μελετητή των διαδικασιών οικονομικής παγκοσμιοποίησης του καπιταλισμού.

Συνέχεια

Χάσαμε «τα οφέλη της προσευχής» …


pipa

Ημερίδα στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου με θέμα την προσευχή και τα οφέλη της σε επιχειρήσεις και οργανισμούς

Όπως πληροφορηθήκαμε, αλλά κατόπιν εορτής, από τη σελίδα του Κώστα Ρεσβάνη στο facebook, το Εργαστήριο Οργάνωσης και Διοίκησης Υπηρεσιών & Ποιότητας Ζωής του Πανεπιστήμιου Πελοποννήσου, σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Μονεμβασίας και Σπάρτης, διοργάνωσε χθες Επιστημονική Ημερίδα, με θέμα «Η Νοερά Προσευχή ως οδηγός ανάπτυξης και ενδυνάμωσης στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς», τη Δευτέρα στις 16 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 17:00, στο αμφιθέατρο της Σχολής Ανθρώπινης Κίνησης και Ποιότητας Ζωής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, στη Σπάρτη.

Σκοπό της ημερίδας αποτελούσε η προσέγγιση της έννοιας και της μεθόδου-τεχνικής της Νοεράς Προσευχής, με ιδιαίτερη έμφαση στην επίδρασή της και στα οφέλη της στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς (στελέχη του ιδιωτικού, δημόσιου, μη κερδοσκοπικού τομέα). Επίσης η συσχέτιση της Νοεράς Προσευχής με την αποτελεσματικότητα, παραγωγικότητα και κερδοφορία των επιχειρήσεων (κοίτα τι χάσαμε).

Η είσοδος ήταν ελεύθερη (και τζάμπα θα μας έβγαιναν τόσα οφέλη). Θα λαμβάναμε και βεβαιώσεις παρακολούθησης της ημερίδας ( 😥 ), ενώ θα μαθαίναμε από κοτζαμάν Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου πώς με τη Νοερά Προσευχή (sic, με κεφαλαία) γίνεται αποδοτικότερη μια επιχείρηση.

Όλο η κρίση και η ανάπτυξη που δεν έρχεται και τα οικονομικά δεδομένα και τα μνημόνια, μας πήρατε τα αυτιά. Η Νοερά Προσευχή θα μας σώσει — το λένε τα πανεπιστήμιά μας (μέσα).

Το dim/art και η στήλη Αυτό δεν είναι πίπα στηρίζουν τον εκσυγχρονισμό της παιδείας και τη διασύνδεσή της με τη σύγχρονη επιστήμη και με την αγορά. Ξεκινάμε άμεσα καμπάνια για εισαγωγή εκπαιδευτικών προγραμμάτων Νοεράς Προσευχής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και καλούμε τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος να ζητήσει από τον Πάνο Καμμένο να ρίξει την κυβέρνηση, αν ο Υπουργός Παιδείας δεν προχωρήσει άμεσα στην υλοποίηση της πρότασής μας.

Το πρόγραμμα της ημερίδας είχε ως εξής:

17:00 – 17:15 ΚΡΙΕΜΑΔΗΣ ΘΑΝΟΣ, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Διευθυντής του Εργαστηρίου «Οργάνωσης και Διοίκησης Υπηρεσιών και Ποιότητας Ζωής»: «Εισαγωγική ομιλία σχετικά με τους στόχους του Εργαστηρίου και της Ημερίδας»

17:15 – 17:40 ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΠΑΜΦΙΛΟΣ ΓΙΑΠΙΤΖΑΚΗΣ: «Η μέθοδος της Νοεράς Προσευχής»

17:40 – 18:05 ΘΕΑΚΟΥ ΕΛΕΝΑ, Υπεύθυνη εκπαίδευσης της Εταιρείας SAP Hellas: «Τα οφέλη της πνευματικής αναζήτησης στη διαχείριση ενός στρεσογόνου εργασιακού περιβάλλοντος»

18:05 – 18:30 ΚΡΙΕΜΑΔΗΣ ΘΑΝΟΣ, Καθηγητής Παν/μίου Πελοποννήσου: «Αποδοτικότερη επιχείρηση με Νοερά Προσευχή»

18:30 – 18:55 ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ, Καθηγητής Τμήματος Πληροφορικής Πανεπιστημίου Πειραιά: «Ο Πιστοποιημένος Επαγγελματίας και οι Σύγχρονες Μορφές Τεχνολογίας για Επιτυχή Έργα μέσα από τη χρήση της Κλίμακας του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου»

18:55 – 19:20 ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, Βαρύτονος συνεργάτης Εθνικής Λυρικής Σκηνής: «Η επίδραση της Νοεράς Προσευχής στη σύγχρονη τέχνη»

19:20 – 19:45 ΜΠΑΛΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, π. Διευθυντής Εντατικολογίας ΕΚΠΑ, Πανεπιστημιακής ΜΕΘ στο Νοσοκομείο Άγιοι Ανάργυροι: Σχολιασμός

19:45 – 19:50 ΚΡΙΕΜΑΔΗΣ ΘΑΝΟΣ, Καθηγητής Παν/μίου Πελοποννήσου: Συμπεράσματα Ημερίδας

19:50 – 20:00 Κλείσιμο της εκδήλωσης από τον ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ & ΣΠΑΡΤΗΣ κ. κ. ΕΥΣΤΑΘΙΟ.


ΥΓ: Η Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης είχε αναρτήσει το πρόγραμμα της Ημερίδας, το οποίο βλέπετε παραπάνω, πλην, όμως, πλέον «Η σελίδα δεν υπάρχει!», η ανάρτηση διεγράφη.

panepistimiospartis



Aπό:https://dimartblog.com/2017/01/17/prayer-2/

Είκοσι ένα χρόνια! …


Χτες το απόγευμα στην Ουάσιγκτον, το «Ατλαντικό Συμβούλιο» οργάνωσε μια εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου «Ευκαιρία της Ευρώπης για ανάπτυξη», το οποίο έγραψαν από κοινού ο σουηδός οικονομολόγος Άντερς Άσλουντ με τον υπουργό οικονομικών της Βουλγαρίας Σίμεον Τζάνκοβ. Στην εκδήλωση μίλησαν ο Άσλουντ και ο διευθυντής τού ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ Πωλ Τόμσεν (γνωστός μας ως μέλος τής παλιάς τρόικας). Μιας και η εκδήλωση μεταδόθηκε απ’ ευθείας μέσω διαδικτύου, είχα την ευκαιρία να την παρακολουθήσω και να σημειώσω δυο-τρία ενδιαφέροντα στοιχεία που αφορούν την Ελλάδα.

Καρολίνα Βιτσίνι (συντονίστρια του Atlantic Council), Πωλ Τόμσεν, Άντερς Άσλουντ

Κατ’ αρχάς, γενική διαπίστωση των δυο κύριων ομιλητών ήταν η ανισότητα που επικρατεί στην -κατά τα άλλα- ενωμένη Ευρώπη. Και οι δυο εντόπισαν ως αιτία τού προβλήματος το γεγονός ότι η Ευρώπη επιχείρησε την οικονομική και νομισματική της ένωση χωρίς να έχει προηγηθεί η πολιτική της ένωση. Σύμφωνα με τον Άσλουντ, αυτό έχει ως συνέπεια όλοι να κατηγορούν τις Βρυξέλλες όταν κάτι πάει στραβά, ακόμη κι όταν η ευθύνη (ή, έστω, το μεγαλύτερο μέρος της) βαραίνει τις εγχώριες κυβερνήσεις.

Ένα από τα χαρακτηριστικά δείγματα ανισότητας που παρουσίασε ο Άσλουντ, είναι οι χαώδεις διαφορές στην απασχόληση. Με λίγο πάνω από τον μισό ενεργό της πληθυσμό να έχει δουλειά, η Ελλάδα καταλαμβάνει τον πάτο τού σχετικού πίνακα ενώ στην κορυφή βρίσκεται η Σουηδία, όπου εργάζεται το 75% όσων μπορούν να δουλέψουν. Για να υπογραμμίσει την ανισότητα, ο Άσλουντ παρουσίασε αμέσως μετά στοιχεία για το πόσες ώρες εργάζονται ετησίως οι ευρωπαίοι. «Ποιοί εργάζονται περισσότερο;», ρώτησε ρητορικά ο ομιλητής, τονίζοντας ιδιαίτερα την απάντηση «οι έλληνες!» και προσθέτοντας ότι «αυτό είναι λογικό γιατί η αγορά στην Ελλάδα έχει απορρυθμιστεί τόσο πολύ ώστε οι έλληνες είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται σκληρά για να τα βγάλουν πέρα».

Συνέχεια

Τρέμετε! …


Αποτέλεσμα εικόνας για ο ναύαρχος (λόρδος) Nelson,

Έρχεται ο ναύαρχος (λόρδος) Nelson, ή κάποια αναβίωσή του! Τρέμετε!!! Η ναυμαχία του Trafalgar (ή κάποια virtual εκδοχή της) είναι και πάλι προ των πυλών: σύμφωνα με την πρωθυπουργό May με το δημοψήφισμα του περασμένου καλοκαιριού η βρετανία έβαλε πλώρη για να γίνει (ξανά) παγκόσμια!
Προς το παρόν βέβαια το πιο χειροπιαστό που διαθέτει το Λονδίνο (κι αυτό σαν απειλή προς τους πρώην εταίρους του στην ε.ε. αν δεν του κάνουν τα χατήρια) είναι να γίνει … φορολογικός παράδεισος. Νησιά Cayman δηλαδή. Really «παγκόσμιο», αλλά όχι και πολύ σπουδαίο, my dear, indeed…
Για δυο λεπτά όμως. Ποιος στέρησε απ’ την «κυβέρνα βρετανία» τα παλιά αυτοκρατορικά μεγαλεία της; Η γερμανία; Όχι. Η γαλλία; Όχι. Η ολλανδία; Όχι. Η πορτογαλία, η ισπανία; Όχι, όχι, όχι. Μήπως η ρωσία; Όχι…
Οι ηπα της τα στέρησαν! Η παλιά αποικία της! Οπότε; Θα ξαναπάρει πίσω το Λονδίνο απ’ την Ουάσιγκτον τα σκήπτρα; Να περιμένουμε αγγλική απόβαση στην ανατολική ακτή;
(Και κάτι ακόμα, για να τρέμουμε ακόμα περισσότερο: πότε ήταν η τελευταία φορά που ο αγγλικός στρατός κέρδισε κάποια στρατιωτική μάχη; Γιατί αν έχουμε διαβάσει σωστά την ιστορία του β παγκόσμιου, διακρίθηκε σε έναν μόνο τομέα: τα μαζεύουμε και τον πούλο…)


Από:http://www.sarajevomag.gr/index.html

Διανοούμενοι και Εξουσία: Συνομιλία του Μισέλ Φουκώ και του Ζιλ Ντελέζ …


Διανοούμενοι και Εξουσία: Συνομιλία του Μισέλ Φουκώ και του Ζιλ Ντελέζ

Μετάφραση: Ελιάνα Καναβέλη

Το παρόν κείμενο αποτελεί απομαγνητοφώνηση μιας συνομιλίας που έγινε το 1972 μεταξύ των δύο μεταδομιστών φιλοσόφων, του Μισέλ Φουκώ και του Ζιλ Ντελέζ, η οποία διερευνά τις συνδέσεις ανάμεσα στους αγώνες των γυναικών, των ομοφυλόφιλων, των φυλακισμένων κ.ά. με την ταξική πάλη και, επίσης, τη σχέση μεταξύ θεωρίας, πράξης και εξουσίας.

Αυτή η απομαγνητοφώνηση εμφανίστηκε πρώτη φορά στα αγγλικά στο βιβλίο Language, Counter-Memory, Practice: selected essays and interviews by Michel Foucault, επιμελημένο από τον Donald F. Bouchard.

Μισέλ Φουκώ: Ένας μαοϊκός κάποτε μου είπε: «Μπορώ εύκολα να καταλάβω τον σκοπό του Σαρτρ να συνταχθεί μαζί μας, μπορώ να καταλάβω τους στόχους του και την ανάμειξή του στην πολιτική, μπορώ εν μέρει να καταλάβω τη θέση σας, καθώς πάντα ασχολούσασταν με το ζήτημα του εγκλεισμού. Αλλά ο Ντελέζ είναι αίνιγμα». Συγκλονίστηκα από αυτή τη δήλωση επειδή η θέση σας συγκεκριμένα μου φαινόταν πάντα ξεκάθαρη.

Ζιλ Ντελέζ: Πιθανόν βρισκόμαστε στη διαδικασία της βίωσης μιας νέας σχέσης μεταξύ θεωρίας και πράξης. Κάποτε η πράξη θεωρούνταν μια εφαρμογή της θεωρίας, μια συνέπεια. Άλλες φορές εξέφραζε μια αντίθετη έννοια και θεωρούνταν ότι ενέπνεε τη θεωρία, ότι ήταν απαραίτητη για τη δημιουργία των μελλοντικών θεωρητικών τύπων. Σε κάθε συμβάν η σχέση τους γινόταν κατανοητή με τους όρους μιας διαδικασίας άθροισης. Για εμάς, ωστόσο, το ερώτημα γίνεται ορατό από μια διαφορετική σκοπιά. Οι σχέσεις μεταξύ θεωρίας και πράξης είναι πολύ πιο μερικές και αποσπασματικές. Από τη μια, μια θεωρία είναι πάντα τοπική, σχετίζεται με ένα περιορισμένο πεδίο και εφαρμόζεται σε μια άλλη σφαίρα, λίγο πολύ απομακρυσμένη απ’ αυτή. Η σχέση που διατηρεί στην εφαρμογή μιας θεωρίας δεν έχει ποτέ κάποια ομοιότητα. Επιπλέον, από τη στιγμή που μια θεωρία κινείται στο κατάλληλο πεδίο της, ξεκινά να μετράει εμπόδια, τοίχους και αποκλεισμούς, οι οποίοι απαιτούν την αναμετάδοσή της από έναν άλλον τύπο λόγου (είναι μέσα απ’ αυτό τον άλλο λόγο που τελικά περνάει σε ένα διαφορετικό πεδίο). Η πράξη είναι ένα σύνολο αναμεταδόσεων από ένα θεωρητικό σημείο σε ένα άλλο, και η θεωρία είναι μια αναμετάδοση από μια πράξη σε μια άλλη. Καμιά θεωρία δεν μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς, τελικά, να μην αντιμετωπίζει έναν τοίχο και η πράξη είναι απαραίτητη για να διαπεράσει αυτό τον τοίχο.

Συνέχεια