Gasolinazo…


Μεξικό ακριβά καύσιμα

Μεξικό ακριβά καύσιμα

Έτσι λένε στο μεξικό την αύξηση των τιμών βενζίνης και πετρελαίου κατά 20% απ’ τις αρχές του χρόνου. Η αρχική αντίδραση ήταν ήπια: μπιτόνια και ουρές στα βενζινάδικα τις τελευταίες ημέρες του χρόνου (πάνω φωτογραφία). Αλλά πόσο να βγει κανείς έτσι;
Οπότε οι επόμενες αντιδράσεις ήταν «η αξιοποίηση των καυσίμων με άλλο τρόπο» (κάτω φωτογραφία). Ιδιοκτήτες φορτηγών και ταξί, μαζί με απλούς ιδιώτες γιωταχήδες (και κάθε άλλον διατεθειμένο), στήνουν οδοφράγματα σε εθνικές οδούς αλλά και κεντρικούς δρόμους της πρωτεύουσας και άλλων μεγάλων πόλεων. Ε, επί τη ευκαιρία γίνονται και λεηλασίες πολυκαταστημάτων.
Οι μεγάλες εμπορικές αλυσίδες (πρατηρίων) καυσίμων λένε ότι θα κλείσουν τα μαγαζιά τους λόγω της «έκρυθμης κατάστασης». Άραγε μια κοινωνία χωρίς βενζίνη είναι όπως μια κοινωνία χωρίς χρήμα, δηλαδή στα πρόθυρα του κομμουνισμού;
Ή στα πρόθυρα του mad Max;


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/index.html

Σαουδική Αραβία: Βουρδουλιές στους εργάτες που διαμαρτύρονται…


Πώς η «σαρία» «λύνει» ζητήματα εργασιακών σχέσεων…

%cf%83%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%b1

Με φυλακή και μαστίγωμα τιμωρούνται οι εργάτες που τολμούν να διεκδικήσουν τα στοιχειώδη στην Σαουδική Αραβία, την στενότατη σύμμαχο των ΗΠΑ στην περιοχή, του ηγέτη του διεθνούς «συνασπισμού» που ματοκυλά τον λαό της Υεμένης, αλλά και τηςε χώρας επικεφαλής… της επιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Πρόκειται για την θεοκρατική μοναρχία όπου το δικαστικό σύστημα και η νομοθεσία δεν βασίζεται σε κανένα νομικό μοντέλο, αλλά στο Κοράνι (σαρία), γεγονός το οποίο προφανώς δεν εμποδίζει την Δύση να την περιβάλλει με την εμπιστοσύνη της.

Σύμφωνα με τα ΜΜΕ, δεκάδες ξένοι εργάτες φέρεται να καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης και σε μαστίγωμα στην χώρα, επειδή προκάλεσαν επεισόδια διαμαρτυρόμενοι για μη πληρωμή των μισθών τους.

Το skai.gr αναμεταδίδει, ότι «σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτα δημοσιεύματα των σαουδαραβικών εφημερίδων al-Watan και Arab News, δικαστήριο στη Μέκκα καταδίκασε ορισμένους από τους 49 εμπλεκόμενους εργάτες σε τέσσερις μήνες φυλάκισης συν 300 βουρδουλιές, για καταστροφή δημόσιας περιουσίας και υποκίνηση ταραχών. Άλλοι φέρεται να καταδικάστηκαν σε 45 ημέρες στη φυλακή.».

Οι ταραχές έγιναν τον περσινό Απρίλιο, με τους εργαζόμενους να πυρπολούν λεωφορεία καταγγέλλοντας ότι ο εργοδότης τους, ο όμιλος Binladin δεν κατέβαλλε τα δεδουλευμένα τους επί έξι μήνες.

Το σαουδαραβικό Δημόσιο «πάγωσε» προσωρινά ορισμένες πληρωμές σε ιδιώτες εργολάβους το 2016 καθώς η πτώση στην τιμή του πετρελαίου είχε προκαλέσει μείωση στα δημόσια έσοδα. Ως συνήθως, τις «χασούρες» αυτές τις πληρώνουν εκείνοι που είναι θύματά τους: Οι εργάτες…

 ________________________________________________________
Από:

Ποια θα είναι η νέα στρατηγική των ΗΠΑ; …


Αποτέλεσμα εικόνας για Ποια θα είναι η νέα στρατηγική των ΗΠΑ;

Γράφει ο Ζαχαρίας Σκευάκης

Ποια θα είναι η νέα στρατηγική των ΗΠΑ; Είναι αρκετά προφανές το πόσο βαθιά και χαμηλά έχουν πέσει οι ΗΠΑ, η δύναμη που οποία και να είναι η ανεξαρτησία, του ποιος ανά πάσα στιγμή θα εκλεγεί πρόεδρος, ήταν και είναι σε πόλεμο με τον εαυτό της. Οι επίμονες προσπάθειες της CIA και άλλων υπηρεσιών πληροφοριών για να θέσουν υπό αμφισβήτηση την εγκυρότητα της εντολής του Donald Trump μας έχει δείξει ότι είναι μουφα. Το ίδιο ισχύει για την ανεπιτυχή προσπάθεια της εκστρατείας Κλίντον για να πάρει την επιλογή των Αμερικάνων και να απορρίψουν Trump. Η σύγκρουση πηγαίνει πολύ βαθιά και είναι πιθανό ότι θα είναι ακόμα πιο έντονη στο μέλλον Αλλά υπάρχουν όμως κάποιοι στο βαθύ κράτος που σκέφτονται διαφορετικά. Εν μέρει, το έχουμε δει από την πλευρά του Πενταγώνου, όπου ήδη έχει εδώ και καιρό μια συζήτηση σχετικά με μια αλλαγή της στρατηγικής.

Συνέχεια

Η Φινλανδία αποβιβάζεται (;)…


Στην αρχή φοβηθήκαμε ότι με το Grexit θα γινόμασταν οι πρώτοι που θα εγκατέλειπαν το όχημα τής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ύστερα ήρθε το Brexit και είπαμε ότι έκαναν οι βρεττανοί την αρχή αλλά, απ’ όσο φαίνεται, η έξοδός τους μπορεί να χρειαστεί και μια δεκαετία για να ολοκληρωθεί. Πριν λίγο καιρό ήρθε το ιταλικό δημοψήφισμα, το οποίο, σε συνδυασμό με τα χάλια της Monte dei Paschi και άλλων ιταλικών τραπεζών, άνοιξε την κουβέντα για το αν θα είναι οι γείτονές μας οι πρώτοι που θα φύγουν ολοκληρωτικά. Ίσως Ελλάδα, Βρεττανία και Ιταλία παραμένουν φαβορί στην κούρσα αλλά προσωπικά θα προτιμούσα να ποντάρω σε ένα αουτσάιντερ, το οποίο νομίζω ότι θα κάνει την μεγάλη έκπληξη: την Φινλανδία!

Ακούγεται περίεργο αλλά είναι γεγονός ότι, κάτω από την καλογυαλισμένη της επιφάνεια, η χώρα των χιλίων λιμνών αντιμετωπίζει σοβαρώτατα προβλήματα. Για παράδειγμα, μπορεί το δημόσιο χρέος της να βρίσκεται μέσα στο όριο του 60% επί του ΑΕΠ που προβλέπουν οι ευρωενωσιακές συνθήκες αλλά έχει εκτιναχθεί στο 59,3% από 33,9% που ήταν το 2008. Ομοίως, η ανεργία της δείχνει να είναι ελεγχόμενη αλλά στα τέλη του 2016 δείχνει να ξεπερνάει το 12% από 9,2% το 2014. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι το μέλλον προμηνύεται ακόμη πιο σκοτεινό διότι η βιομηχανική παραγωγή όχι απλώς καταγράφει συνολική μείωση 20% κατά την τελευταία δεκαετία αλλ’ επί πλέον ο ρυθμός αυτής της μείωσης είναι αυξανόμενος. Για να γίνει καλύτερα αντιληπτό το τι σημαίνει μείωση βιομηχανικής παραγωγής κατά 20%, να σημειώσουμε ότι, κατά την ίδια περίοδο, η μείωση αυτή στην Ελλάδα των χιλίων προβλημάτων είναι 24% και στην πολύπαθη Ισπανία 25%.

[Επεξεργασία διαγράμματος: Cogito ergo sum]

Συνέχεια

«Πλαστικοποιημένο Αφορολόγητο»


Γράφει η Ειρήνη Βαρβάρα Λαγουβάρδου

Φωτογραφία της Ειρήνη Βαρβάρα Λαγουβάρδου.

Art: “Eggs” by Pawel Kuczynski

Τρέξε Ελληνάκο
το πλαστικό αφορολόγητο να χτίσεις
Τρέξε,
την τελευταία ευκαιρία σου
σε κάτι να αντισταθείς
να την πετάξεις
Τρέξε,
κάρτα να βγάλεις
στη σύζυγό σου τη νοικοκυρά
που για να αναθρέφει παιδιά,
το σπίτι καθαρό, για να κρατά,
θα καλοπληρωθεί…
στον τάφο της
Τρέξε,
και για το άνεργο παιδί
Δωσ’ τα πτυχία του αντιπαροχή,
κάρτες ισάριθμες να πάρεις·
κι εκείνο να μπορεί
τον χρυσοπληρωμένο πια καφέ να πίνει
πικρό… εξτρά η ζάχαρη συν ΦΠΑ
Τρέξε,
για τον παππού και τη γιαγιά,
στη λαϊκή με κάρτα να πηγαίνουν,
αργά το μεσημέρι·
ό,τι περισσευούμενο και σάπιο να ψωνίζουν
Τρέξε,
με κάρτα στο κινητό ιντερνετ να βάλεις
Δεν πειράζει,
στο αφορολόγητο ας μην πιάνει
Εσύ, όμως, τρέξε
για να μας λες πως η ζωή είναι ωραία
πως να χαμογελάμε πρέπει,
τα βάσανα για να ξορκίζουμε
Παρεμπιπτόντως,
στην πιστωτική κι ένα λυχνάρι χρέωσε,
όταν η κάρτα υπόλοιπο για τη ΔΕΗ δε θα ‘χει,
ρομαντικά της ζωής σου τα σκοτάδια να φωτίζεις
Τρέξε Ελληνάκο, τρέξε…
τρέχω κι εγώ, μακριά, όσο μπορώ,
να σκέφτομαι άλλο δεν μπορώ
αν φοβισμένος ή βολεμένος είσαι,
αν θετικός ή χαζοχαρούμενος,
αν σιωπηλός μένεις,
πριν την μεγάλη έξοδο τολμήσεις,
ή λοβοτομημένος πια αιώνια θα κοιμάσαι ( ; )

«Ειρήνη Λαγουβάρδου»
*
*

«Τρομοκράτης» 6 χρόνων! …


Κρατείται και ο μικρός γιος της Ρούπα. Να δοθεί τώρα το παιδί…

1644811

Λένε πως το πιο ασφαλές κριτήριο για επίπεδο πολιτισμού μιας χώρας είναι τοπώς αντιμετωπίζει τα παιδιά και τους γερόντους της. Σήμερα Πέμπτη 5 Ιανουαρίου τα ξημερώματα συνελήφθη από την «αντιτρομοκρατική» η καταζητούμενη και επικηρυγμένη Πόλα Ρούπα διωκόμενη ως μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, ύστερα από «χολλυγουντιανή» επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε με τη συνδρομή της ΕΚΑΜ και παρουσία εισαγγελικών αρχών. Η Ρούπα, που βρισκόταν υπό παρακολούθηση, συνελήφθη σε διαμέρισμα στο οποίο βρισκόταν μαζί με το ανήλικο παιδί της, το οποίο παραμένει υπό την εποπτεία εισαγγελέως ανηλίκων και δεν δίνεται στην γιαγιά του και στην θεία του όπως είναι το ανθρώπινο και όπως ζητά η μητέρα του.

Συγκεκριμένα, τη φροντίδα του παιδιού της από την μητέρα και την αδελφή της ζήτησε από την Εισαγγελέα Εκτέλεσης Ποινών η Ρούπα η οποία οδηγήθηκε στο Εφετείο προκειμένου να εκτελεστούν οι καταδικαστικές αποφάσεις που εκκρεμούν σε βάρος της. Η 48χρονη σύντροφος του Νίκου Μαζιώτη με εντολή της Εισαγγελίας Εφετών θα κρατηθεί στις φυλακές Κορυδαλλού, ενώ το παιδί μεταφέρθηκε στο τμήμα προστασίας ανηλίκων, όπου και παραμένει υπό την εποπτεία εισαγγελέως ανηλίκων.

Αραγε, πώς χαρακτηρίζεται ο πολιτισμός αυτής της χώρας;

«Ακόμα και στα χρόνια του εμφυλίου και αργότερα, στο μετεμφυλιακό αυταρχικό κράτος που με ευκολία έστηνε στρατοδικεία και καταδίκαζε σε θάνατο τους αντιπάλους του, υπήρχε σεβασμός στη μητρότητα και στα ανήλικα παιδιά», όπως δήλωσε πριν λίγο ο Μανώλης Γλέζος.  Αλλά και στην πρόσφατη ιστορία, το 2002,  επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ όταν για την υπόθεση της 17 Νοέμβρη είχε συλληφθεί και η Αγγελική Σωτηροπούλου με το παιδί της. Ο μικρός γιος της παραδόθηκε χωρίς καθυστέρηση στη γιαγιά του. Αλλά μήπως, χρειάζονται συγκρίσεις, ιστορικές αναφορές και παραδείγματα, νόμοι και τέλος τέλος επιχειρήματα για να δοθεί ένα παιδί – ο γονέας του οποίου συλλαμβάνεται για οποιοδήποτε λόγο – στο άμεσο συγγενικό περιβάλλον του;

Ποιοι είναι οι λόγοι που εδώ και πολλές ώρες κρατείται ένα παιδί στην εισαγγελία ανηλίκων; Ποιος αρμόδιος δικαστικός λειτουργός, είναι αυτός που καθυστερεί, για ποιο λόγο και γιατί χρειάζεται χρόνο; Κι αν χρειάζεται χρόνο για λόγους γραφειοκρατίας γιατί μέχρι τότε το παιδί δεν βρίσκεται στη γιαγιά του; Και η εισαγγελία ανηλίκων; Ο υπουργός Δικαιοσύνης; Η τέως αριστερή κυβέρνηση; Οι νυν άνθρωποι έστω;

Το παιδί πρέπει να δοθεί τώρα στους συγγενείς του, όσο κρατείται ντροπή και αίσχος σε όλους…

Η ίδια η Πόλα Ρούπα δήλωσε:

«Εγώ η Πόλα Ρούπα δηλώνω ότι ήμουν και θα είμαι μέχρι να πεθάνω αμετανόητη εχθρός του συστήματος. Το παιδί το βάζουν τώρα μέσα σε αυτό τον πόλεμο και το εκδικούνται προκειμένου να εκδικηθούν περισσότερο εμένα. Έχουν απαγάγει το παιδί μου και δεν ξέρω που βρίσκεται από τα ξημερώματα που μας έχουν συλλάβει. Βρισκόμαστε σε πόλεμο. Είναι γεγονός. Όμως το να πολεμούν το παιδί μου με το να αρνούνται να μου το φέρουν, να το δω και με το να αρνούνται να το δώσουν άμεσα σε συγγενείς πρώτου βαθμού και με το να απειλούν ότι θα πάει σε ίδρυμα είναι η πιο ποταπή πράξη σε αυτό τον πόλεμο. Αυτοί που βρίσκονται στον κρατικό μηχανισμό είναι σκουλήκια γιατί πολεμάνε ένα παιδί 6 χρονών. Και θέλω να πω ότι ξεκινάω τώρα απεργία πείνας και δίψας προκειμένου να δοθεί το παιδί τώρα στη μάνα μου και στην αδελφή μου. Όσον αφορά εμένα θα παραμείνω εχθρός τους μέχρι να πεθάνω και δεν με λυγίσουν ποτέ. Ζήτω η επανάσταση»

Σε δήλωση προέβη και ο Μανώλης Γλέζος:

«Τρομοκράτης» έξη ετών

Ακόμα και στα χρόνια του εμφυλίου και αργότερα, στο μετεμφυλιακό αυταρχικό κράτος που με ευκολία έστηνε στρατοδικεία και καταδίκαζε σε θάνατο τους αντιπάλους του, υπήρχε σεβασμός στη μητρότητα και στα ανήλικα παιδιά των αγωνιστών που σερνόντουσαν στις φυλακές και τα εκτελεστικά αποσπάσματα. Ποια λογική και ποια ηθική οδήγησαν, στο σημερινό εξευτελισμό του σύγχρονου Ελληνικού κράτους; Ζηλέψαμε τον Ερντογάν; Πήραμε τη θέση του Κρέοντα;
Από την σημερινή αχαρακτήριστη συμπεριφορά των κρατικών λειτουργών εκείνων που φέρονται με αυτό τον τρόπο και αυτές τις αποφάσεις σε ένα εξάχρονο παιδί, το παιδί της Πόλας Ρούπα, ευθέως πλήττεται η αξιοπιστία και η ηθική υπόσταση των μηχανισμών εκείνων που ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν τη νομιμότητα το κράτος, την κοινωνία, όλους μας. Οι πρακτικές αυτές δεν συνάδουν με τις παραδόσεις μας, την Συνταγματική νομιμότητα, την Ηθική, την Ανθρώπινη Κοινωνία όλη.
Να παραδοθεί άμεσα το εξάχρονο παιδί στη γιαγιά του και τη θεία του. Ήδη η πολύωρη κράτησή του αποτελεί ντροπή για όλους μας.

Απεργία πείνας ξεκινούν η Πόλα Ρούπα και ο Νίκος Μαζιώτης.

__________________________________________________________

 Από:

Μεταλήθεια μιας ανατομίας…


Του Ιάσονα Κουτούφαρη-Μαλανδρίνου

Στα μέσα Νοεμβρίου, τα λεξικά της Οξφόρδης ανακήρυξαν «λέξη του 2016» την λέξη post-truth ή, όπως αποδόθηκε ελληνιστί, μετα-αλήθεια και, κομψότερα, μεταλήθεια.1 Η λέξη επισημαίνει «συνθήκες υπό τις οποίες τα αντικειμενικά δεδομένα επηρεάζουν λιγότερο την διαμόρφωση της κοινής γνώμης από τις επικλήσεις στο συναίσθημα και τις προσωπικές πεποιθήσεις».2 Πριν κλείσει ο μήνας, μόλις τρεις ημέρες μετά τον θάνατο του Φιντέλ Κάστρο, δημοσιεύτηκε στην AthensVoice ένα άρθρο του κ. Βασίλη Σταματίου με τίτλο «Ανατομία μιας δικτατορίας: Θεσμοί και νόμοι στην Κούβα του Φιντέλ».3

Ο τηλεοπτικός έπαινος του κ. Πορτοσάλτε με έπεισε να το διαβάσω.4 Αργότερα πρόσεξα ότι το άρθρο είχε αξιοποιηθεί σε κείμενα και άλλων αξιόλογων δημοσιογράφων, όπως του κ. Μανδραβέλη,5 του κ. Μαρίνου6 και του κ. Παπαντωνίου,7 αλλά είχα ήδη αντιληφθεί πόση μεταλήθεια έκρυβαν τα λόγια του κ. Σταματίου.
Δυστυχώς –το ομολογώ με συντριβή– είμαι ένας άνθρωπος που δεν συμβαδίζει με το πνεύμα της εποχής: αντί να σεβαστώ το μεταληθειακό ιδεώδες του συντάκτη, έχω το θράσος να αντιμετωπίζω τα γραφόμενά του υπό το πρίσμα της αλήθειας. Θα ήθελα, λοιπόν, να εκλιπαρήσω προκαταβολικά την συμπάθειά του για την άδικη κριτική που θα ασκήσω.

Ιστορία

Τα αληθινά προβλήματα ξεκινούν ήδη από τον τίτλο. Ανοίγοντας το Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών στο λήμμα «δικτατορία», διαβάζω ότι πρόκειται για «καθεστώς διακυβέρνησης κατά το οποίο ένα άτομο ή μία ομάδα προσώπων, ιδ. στρατιωτικοί, καταλαμβάνουν πραξικοπηματικά την εξουσία, εκμεταλλευόμενοι την κρίσιμη κατάσταση του κράτους, και κυβερνούν τυραννικά». Η δε «τυραννία», βρίσκω στις σελίδες του ίδιου Λεξικού, σχετίζεται με την «καταπίεση» και την «αυθαίρετη άσκηση εξουσίας». Συνεπώς, καταλαβαίνω ότι δικτατορία υπάρχει όταν η εξουσία όχι μόνο αποκτάται, αλλά και ασκείται παράνομα. Άλλως, ότι η δικτατορία είναι το αντίθετο του νόμου. Πώς μπορεί, λοιπόν, να συνυπάρξει η δικτατορία με θεσμούς και νόμους; Δεν αγνοώ, βέβαια, ότι ο όρος «δικτατορία» είναι συνήθως αξιολογικός και όχι περιγραφικός, εντάσσεται δηλαδή στο πλαίσιο της ιδεολογικής διαμάχης. Άλλωστε, άν θέλαμε να παραμείνουμε αυστηρά περιγραφικοί, δεν θα βρίσκαμε τίποτε άλλο παρά δικτατορίες για να περιγράψουμε.

Συνέχεια