ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΤΡΙΛΕΠΤΟ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ; – Ο ΤΟΜ ΜΟΡΕΛΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ CLASH…


The-Clash-the-clash-12151473-564-380.jpg

The future is unwritten”

Είχα την τύχη να δω τους Clash στο Σικάγο όταν ήμουν έφηβος. Ήταν μια εμπειρία που άλλαξε τη ζωή μου. Πριν καν ακόμη παιχτεί η πρώτη νότα, η διαδικασία του μετασχηματισμού είχε ξεκινήσει. Αγόρασα ένα μπλουζάκι. Ήμουν συνηθισμένος να αγοράζω χέβι μέταλ μπλούζες με πολλές εικόνες από φανταχτερούς μάγους και δράκους. Αλλά αυτό το μπλουζάκι των Clash ήταν πολύ διαφορετικό. Είχε μόνο μερικές μικρές λέξεις γραμμένες λίγο πιο πάνω απ’ το ύψος της καρδιάς. Έγραφε: «the future is unwritten». Και όταν είδα τους Clash να παίζουν, ήξερα ακριβώς τι σήμαινε αυτή η φράση. Οι Clash παίζουν με πάθος, με αφοσίωση, σκοπό, αίσθημα του δικαίου και με μια άσβεστη πολιτική φλόγα. Μια τέτοια αίσθηση κοινότητας υπήρχε εκεί που έπαιζαν, ήταν σαν είναι όλα μα όλα εφικτά. Ενεργοποιήθηκα, πολιτικοποιήθηκα και άλλαξα από τους Clash εκείνο το βράδυ. Και ήξερα ότι το μέλλον δεν έχει ακόμη γραφτεί και ίσως εμείς οι φαν και αυτή η μπάντα μπορεί να γράφαμε το μέλλον από κοινού.

Σκέψου ότι ο Τζο Στράμερ έπαιζε με τον ίδιο μικρό ενισχυτή που χρησιμοποιούσα όταν ήμουν λυκειόπαιδο. Μου απέδειξαν ότι δε χρειάζεσαι έναν τοίχο από ενισχυτές (Marshall stack) κι ένα κάστρο σε μια σκωτσέζικη λίμνη για να παίξεις σπουδαία ροκ εν ρολ μουσική. Το μόνο που είχες να κάνεις είναι να πεις την αλήθεια, και στ’ αλήθεια, αλήθεια, αλήθεια να την εννοείς. Δεν είχα δει καλύτερη μπάντα μέχρι εκείνο το βράδυ και δεν είδα καλύτερη μπάντα από τότε. Χωρίς υπερβολή.

Οι Clash ήταν από εκείνες τις σπάνιες μπάντες που ήταν μεγαλύτερες από το άθροισμα των επιμέρους μελών, και παρόλα αυτά τα μέρη ήταν από μόνα τους φοβερά. Ο Μικ ήταν λαμπρός ενορχηστρωτής και συνθέτης ανυπομονώντας πάντοτε μουσικά και ξεπερνώντας τα όρια του τι μπορεί να καταφέρει μια πανκ μπάντα, τι μπορεί να καταφέρει γενικά μια μπάντα. Ο Πωλ ήταν τόσο μα τόσο κουλ. Και όπως βλέπετε, παραμένει τόσο μα τόσο κουλ και απόψε. Και η εικόνα του να σπάει το μπάσο στο εξώφυλλο του London Calling συνοψίζει την οργή και την όμορφη δύναμη αυτής της μπάντας. Επίσης είναι αυτός που έφερε τις ρέγκε επιρροές που ολοκλήρωσαν τη χημεία των Clash – τρεις χορδές, φάνκι γκρουβ και η αλήθεια. Ο Τέρι Τσιμς πρόσφερε εκείνoυς τους καλπάζοντες ρυθμούς που έβαλαν μπρος σε κάποιους από τους πρώτους ύμνους, αλλά ήταν ο Τόπερ που τα έκανε όλα δυνατά με τα ντραμς του. Χωρίς κόπο αλλά με μεγάλη πρωτοτυπία και ταλέντο, οδήγησε το συγκρότημα σε μουσικά πεδία που δε μπορούσαν καν να φανταστούν οι μπάντες της περιόδου.

Και πράγματι, πως να βρεθεί κάτι αντίστοιχό τους στην περίοδο, όταν στο κέντρο του τυφώνα των Clash βρισκόταν μια από τις μεγαλύτερες καρδιές και τις βαθύτερες ψυχές της μουσικής του 20ου αιώνα. Στο κέντρο των Clash ήταν ο Τζο Στράμερ.

Ο Τζο Στράμερ πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου 2002. Αλλά όταν ο Τζο Στράμερ έπαιζε, έπαιζε σαν να μπορούσε ένα τρίλεπτο τραγούδι να αλλάξει τον κόσμο. Και είχε δίκιο. Αυτά τα τραγούδια άλλαξαν για πάντα τον κόσμο πολλών ανθρώπων, και πρώτα απ’ όλα το δικό μου κόσμο. Ήταν ένας λαμπρός στιχουργός με θυμό και εξυπνάδα που πάντοτε υπερασπιζόταν τον πιο αδύναμο. Ο ιδεαλισμός και η αυτοπεποίθησή του ενστάλαξε μέσα μου το θάρρος να πάρω μια κιθάρα και το θάρρος να προσπαθήσω να κάνω τη διαφορά με αυτή την κιθάρα. Στο μεγάλο ύμνο των Clash «White Riot», ο Τζο τραγουδούσε:

«are you taking over? / or are you taking orders? / are you going backwards? / or are you going forwards?”

Και όταν το άκουσα αυτό, έγραψα αυτές τις τέσσερις γραμμές κάτω, κόλλησα το χαρτί στο ψυγείο, και από τότε κάθε μέρα απαντάω στον εαυτό μου αυτά τα τέσσερα ερωτήματα. Και εξακολουθώ να το κάνω μέχρι σήμερα.

Ο Τζο Στράμερ ήταν η μεγαλύτερη μου έμπνευση και ο αγαπημένος μου τραγουδιστής όλων των εποχών και ο ήρωας μου. Μου λείπει τόσο πολύ και θα ήθελα τόσο πολύ να τον έβλεπα να στέκεται σε αυτή τη σκηνή και να ροκάρει απόψε με τους φίλους του. Και το ξέρω ότι και αυτός θα το ήθελε. Νιώθω όμως ευγνωμοσύνη που έχουμε αυτή την τεράστια μουσική κληρονομιά που μας έχουν αφήσει οι Clash, γιατί μέσω αυτής, ο Τζό Στράμερ και οι Clash θα συνεχίσουν να μας εμπνέουν και να μας ταρακουνάνε στο μέλλον. Στην πραγματικότητα, οι Clash δεν έχουν καθόλου φύγει από πουθενά. Γιατί όποτε μια μπάντα νοιάζεται πιο πολύ για τους φαν της απ’ ότι για τον τραπεζικό λογαριασμό της, οι Clash είναι εκεί. Όποτε μια μπάντα παίζει με τρόπο που κάθε ξεχωριστή ανθρώπινη ψυχή στο χώρο έχει σημασία, το πνεύμα των Clash είναι εκεί. Και όποτε μια μεγάλη μπάντα που παίζει σε στάδια ή μια μικρή μπάντα που παίζει σε γκαράζ έχει τα κότσια να πει τα πιστεύω της στα ίσια και να κάνει τη διαφορά, το πνεύμα των Clash είναι εκεί. Και όποτε οι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους για να σταματήσουν έναν άδικο πόλεμο, το πνεύμα των Clash είναι σίγουρα εκεί.

Σήμερα θα τιμήσουμε τους Clash και το Τζο Στράμερ με προπόσεις και χειροκροτήματα, αλλά ο καλύτερος τρόπος να τους τιμήσουμε είναι να κάνουμε πράξη τη φιλοσοφία των Clash. Με το να ξυπνάμε κάθε πρωί γνωρίζοντας ότι το μέλλον δεν έχει γραφτεί, και ότι μπορεί να είναι ένα μέλλον όπου θα καθορίζεται από τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ειρήνη και τη δικαιοσύνη. Και ότι αυτό είναι απόλυτα στο χέρι μας. Για μένα, αυτή είναι όλη η ιστορία των Clash.

Συνδύασαν τους επαναστατικούς ήχους με τις επαναστατικές ιδέες. Η μουσική τους ξεσήκωσε χιλιάδες μπάντες και εκατομμύρια φαν. Και δε μπορώ να φανταστώ πως θα ήταν η ζωή μου χωρίς αυτούς.

Στο απόγειό τους, ήταν γνωστοί ως η μόνη μπάντα που μετράει. 25 χρόνια μετά, μου φαίνεται ότι ισχύει ακριβώς το ίδιο.

Ομιλία του Τομ Μορέλο στο Rock and Roll Hall of Fame το 2003,  Μετάφραση: Κώστας Γούσης

Πηγή: 

_________________________________________________________

Από:http://k-lab.zone/bori-ena-trilepto-na-allaxi-ton-kosmo-o-tom-morelo-gia-tous-clash/

Ο ταξικός χαρακτήρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η έξοδος ως η μόνη ελπίδα για τον κόσμο της εργασίας…


1. Οι διεθνείς μηχανισμοί του κεφαλαίου και η ευρωπαϊκή ένωση

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να προχωρήσει κανείς σε μια συζήτηση για την ίδια την ΕΕ χωρίς μια σαφή τοποθέτηση για την ίδια την έννοια και τον χαρακτήρα της. Τις περισσότερες φορές αυτό δεν δηλώνεται ρητά αλλά προκύπτει μέσα από τις απαντήσεις που δίνονται στο θέμα του ευρώ και του ρόλου των κυρίαρχων καπιταλιστικών χωρών στην ΕΕ ,ιδιαίτερα της Γερμανίας, της ΕΚΤ και μιας σειράς άλλων θεσμών και πολιτικών. Στα ελεγχόμενα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης της καπιταλιστικής κοινωνίας το ερώτημα-για προφανείς λόγους- έτσι κι αλλιώς δεν τίθεται. Ωστόσο, σε πολλούς χώρους της αριστεράς τίθεται κυρίως από την πλευρά των οποιοδήποτε συνεπειών έχουν οι πολιτικές που απορρέουν από την ΕΕ.

Το ζήτημα δεν είναι θέμα ακαδημαϊκού σχολαστικισμού. Για παράδειγμα, αν κάποιος αντιμετωπίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση ως την «ένωση των ευρωπαϊκών λαών» είναι αναμενόμενο οι λύσεις που προτείνει να αναζητούνται κυρίως προς μια σειρά παραγόντων –σύμφωνα με αυτές τις προσεγγίσεις- που αλλοιώνουν το κοινωνικό περιεχόμενο που θα μπορούσε αυτή η «Ευρώπη» να αποκτήσει. Εδώ λοιπόν ξεκινάει ένα μεγάλος κατάλογος ανάλογα με το κάθε πολιτικό και ιδεολογικό ρεύμα και τις εσωτερικές του αποχρώσεις: Οι Χριστιανοδημοκράτες (ιδιαίτερα η Μέρκελ), οι κεντροαριστεροί, οι «μεγάλοι» της Ευρώπης, οι τράπεζες, το ευρώ, η νομισματική ένωση κ.ά. Η έννοια δηλαδή που δίνεται (ή υπονοείται μέσα από τις θέσεις και τις προτάσεις που κατατίθενται) στην ΕΕ προσδιορίζει και το πλαίσιο μέσα στο οποίο δίνονται οι όποιες απαντήσεις.

Για τα αστικά ιδεολογικά ρεύματα η Ευρωπαϊκή καπιταλιστική ολοκλήρωση είναι γενικά η «Ευρώπη». Οι διατυπώσεις αυτές ανάγονται προφανώς στην ιδεολογία της κυρίαρχης τάξης, την αστική ιδεολογία, που παρουσιάζει τα δικά της ιδιαίτερα συμφέροντα και επιδιώξεις σαν συμφέροντα όλης της κοινωνίας και ιδιαίτερα σαν συμφέροντα και των εκμεταλλευομένων τάξεων. Αυτή η ιδεολογική κυριαρχία βέβαια συνδέεται με την ίδια την ταξική κυριαρχία των καπιταλιστών που διαθέτοντας την πολιτική εξουσία και τα μέσα παραγωγής έχουν τη δυνατότητα να αναπαράγουν διαρκώς, μέσα από τους οικονομικούς, πολιτικούς και ιδεολογικούς μηχανισμούς τις δικές τους ταξικές επιδιώξεις ως «εθνικές» στρατηγικές.

Έτσι η περιγραφή της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής ολοκλήρωσης ως η «Ευρώπη» άρα και των πολιτικοοικονομικών πολιτικών που απορρέουν από αυτήν, σκόπιμα καταργεί και αποκρύπτει τις κοινωνικές-ταξικές αντιθέσεις. Ουσιαστικά ενσωματώνει στην κατηγορία της «Ευρώπης» κοινωνικές τάξεις που έχουν αντίθετα συμφέροντα και τελείως διαφορετικούς όρους επιβίωσης και πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες.

Συνέχεια

Χρήσιμες βυζαντινολογίες…


OLYMPUS DIGITAL CAMERA

«Ποιος έχτισε τη Θήβα την εφτάπυλη;

Στα βιβλία δεν βρίσκεις παρά των βασιλιάδων τα ονόματα.

Οι βασιλιάδες κουβάλησαν τ’ αγκωνάρια;

Και τη χιλιοκαταστραμμένη Βαβυλώνα,

ποιος την ξανάχτισε τόσες φορές; Σε τι χαμόσπιτα

της Λίμας της χρυσόλαμπρης ζούσαν οι οικοδόμοι;

 

Τη νύχτα που το Σινικό τείχος αποτέλειωσαν

που πήγανε οι χτίστες; Η μεγάλη Ρώμη

είναι γεμάτη αψίδες θριάμβου. Ποιος τις έστησε; Πάνω σε ποιους

θριαμβεύσανε οι Καίσαρες; Το Βυζάντιο το χιλιοτραγουδισμένο

μόνο παλάτια είχε για τους κατοίκους του;

Ακόμη και στη μυθική Ατλαντίδα,

τη νύχτα που την ρούφηξε η θάλασσα,

τ’ αφεντικά βουλιάζοντας, με ουρλιαχτά τους σκλάβους τους καλούσαν».

Μπ. Μπρεχτ, Ερωτήσεις ενός εργάτη που διαβάζει

Ι

Έχει νόημα να ξεκινήσουμε μια συζήτηση γύρω από έναν σύγχρονο ορισμό του απελευθερωτικού υποκειμένου; Θα μπορούσε κανείς εύλογα να αποφανθεί ότι τέτοιου είδους θεωρητικές αναζητήσεις συνιστούν στις μέρες μας περιττές και αχρείαστες βυζαντινολογίες. Εκείνο που προέχει είναι η ανάληψη ανατρεπτικής δράσης, μιας και η πραγματικότητα μας παρέχει επαρκείς ενδείξεις προς ποια κατεύθυνση θα πρέπει να στραφούμε.

Συνέχεια

Το δικτατορικό καθεστώς του Σουλτάνου χρειάζεται τα τυφλά τρομοκρατικά χτυπήματα…


Γράφει ο mitsos175.

Ο λόγος που οι Τούρκοι δεν έχουν καταλάβει ακόμα την στρατηγικής σημασίας πόλη Al Bab είναι η συμπεριφορά του τουρκικού στρατού και των συμμάχων του από τότε που μπήκαν στη Συρία.
Στην αρχή ο ISIS απλά αποχωρούσε κι έδινε τον έλεγχο στα γκρίζα λυκόσκυλα του Σουλτάνου. Πολύ σύντομα οι κάτοικοι των περιοχών κατάλαβαν ότι απλά άλλαξαν φασίστα μάλιστα ακόμα χειρότερο!

Η τακτική εθνοκάθαρσης, η βία, αυξήθηκε, ειδικά εναντίον των Κούρδων. Αλλά κι οι Άραβες αντιμετωπίζονται ως εχθροί από τα τουρκικά στρατεύματα Κατοχής. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα συγκρούσεις μεταξύ Τούρκων και Αράβων πρώην συμμάχων.
Ο ISIS λοιπόν έκανε κάτι πολύ απλό: Εκμεταλλεύτηκε αυτή ακριβώς τη συμπεριφορά λέγοντας στους κατοίκους ότι «αν ο τουρκικός στρατός καταλάβει την πόλη θα αρχίσει αμέσως γενοκτονία». Έτσι σε αντίθεση με το Χαλέπι, όπου οι ίδιοι οι κάτοικοι ήθελαν να απαλλαγούν από τους μισθοφόρους, αναγκάζοντας τους να διαθέτουν δυνάμεις και για την καταστολή του πλήθους, στην Al Bab προκειμένου να μην πέσουν στα νύχια του Ερτογκάν, όχι μόνο δεν χτυπάνε τον ISIS, όπως πριν, αλλά ισχύει το «ο εχθρός του εχθρού μου».

Επίσης πολλά λάθη τακτικής και η ανικανότητα των αξιωματικών οπαδών του Ερτογκάν, οι οποίοι μετά τις πρόσφατες εκκαθαρίσεις πήραν θέσεις που δεν άξιζαν, έφεραν απανωτές ήττες. Παρόλα αυτά οι Τούρκοι στρατιωτικά έχουν ανεξάντλητες εφεδρείες και θα πάρουν την πόλη. Σ’ αυτό βοηθά ότι οι δυνάμεις των μισθοφόρων πιέζονται τόσο από τους Κούρδους στη Ράκκα, όπου υπήρξε η μεγαλύτερη προέλαση κι απελευθέρωση εδαφών τον τελευταίο μήνα, όσο και στην περιοχή της Παλμύρας, όπου η αρχική τους επιτυχία μετατράπηκε σε ακατάσχετη αιμορραγία έμψυχου και άψυχου υλικού, όπως ακριβώς αναμένονταν.

Ο «Βάλτος» της Συρίας έχει άμεση σχέση με τα χτυπήματα στην Κωνσταντινούπολη. Με τα τυφλά χτυπήματα ο κόσμος φοβάται και αποπροσανατολίζεται από τα σοβαρά προβλήματα που έχει δημιουργήσει η αλλοπρόσαλλη στάση του ίδιου του Σουλτάνου, ο οποίος είναι εξαιρετικά επικίνδυνος, αλαζόνας, αναξιόπιστος και αδίστακτος.
Χάνοντας κάθε αίσθηση του μέτρου οδηγεί την χώρα του σε εμφύλιο και διάσπαση.

Συνέχεια

Τα ξημερώματα της 1ης Γενάρη 1959 ο Μπατίστα εγκαταλείπει την Κούβα: το χρονικό της απελευθέρωσης…


Tης Αργυρώς Κραββαρίτη

Το πρωί της 1ης Γενάρη 1959 στείλαμε το λοχαγό Νούνες Χιμέντς με τον Ροντρίγκες ντε Λα Βέγα να διαπραγματευτούν την παράδοση του στρατώνα. Τα νέα ήταν ασυνήθιστα κι αντιφατικά: ο Μπατίστα μόλις το ΄χε σκάσει προκαλώντας την κατάρρευση της Διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι δυο απεσταλμένοι μας ήρθαν σε επαφή με τον Καντίγιο και του ανακοίνωσαν την πρόταση παράδοσης, όμως εκείνος έκρινε ότι  δεν ήταν δυνατόν να τη δεχτεί γιατί αποτελούσε τελεσίγραφο και πως αυτός είχε αναλάβει τη διοίκηση του στρατού, ακολουθώντας κατά γράμμα τις οδηγίες του Φιντέλ Καστρο. Ήρθαμε σ΄επαφή με το Φιντελ, και τον ενημερώσαμε δίνοντας του τη γνώμη μας για τη ύποπτη στάση του Καντίγιο. Η πεποίθησή του ήταν ατράνταχτη· είχε κι αυτός την βεβαιότητα ότι ο Καντίγιο ήταν προδότης. (Ο Καντίγιο σ΄αυτές τις αποφασιστικές στιγμές, επέτρεψε σ΄όλους τους μεγάλους υπεύθυνους της Κυβέρνησης του Μπατίστα να διαφύγουν. Η στάση του γίνεται ακόμα πιο αξιοκατάκριτη αν σκεφτούμε πως είχαμε έρθει σ επαφή μ΄έναν αξιωματικό και πως του ΄χαμε δείξει εμπιστοσύνη με την αφελή σκέψη ότι ένας στρατιωτικός κρατάει το λόγο του…) H επανάσταση στην Κούβα, Τσε Γκεβάρα , εκδόσεις Καρανάση σελ.225

Μεταξύ 31ης Δεκέμβρη 1958 και 1ης Γενάρη 1959, τα ξημερώματα για την ακρίβεια στις 3.15, ο Μπατίστα εγκαταλείπει την Αβάνα, αφήνοντας στον στρατηγό Καντίγιο τη διοίκηση και απογειώθηκε αρχικά για Μαϊάμι κι αργότερα για Αγιο Δομίνικο.

[ Ο Φιντέλ μυρίζεται πραξικόπημα. Η είδηση επιβεβαιώνεται. Ο Καδρος Πιέδρα, δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου είναι ο νέος πρόεδρος. Ο Καντίγιο που συνομωτούσε με τη στήριξη της πρεσβείας των Ηνωμένων Πολιτειών αναζητώντας μια ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ


Aπό:http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2016/12/1-1959.html

sotosblog

«Ο άνθρωπος που δεν είναι ικανός να αντλεί διαρκώς από μέσα του νέους πόθους, μαζί κι έναν καινούργιο εαυτό, να γυρίζει ως επιβεβαίωση την πλάτη στο παρωχημένο και σαπισμένο, αυτός δεν είναι άνθρωπος: είναι ένας μπουρζουάς, ένας φαρμακοτρίφτης, ένας ουτιδανός.» Αμεντέο Μοντιλιάνι (http://www.modigliani-foundation.org)

XYZ Contagion

Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα

ECONOMIC THEORIES

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Ερανιστής

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Τα κουρέλια τραγουδάμε ... ακόμα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Λαϊκή Εξουσία

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

Μέτωπο ενάντια στη διαφθορά, για την ουσιαστική αλλαγή του πολιτικού και πολιτιστικού σκηνικού

toufekiastoskotadi

Δημοκρατία για την Ελλάδα

Delving into History _ Periklis Deligiannis

Περικλής Δεληγιάννης - Ιστορικές Αναδιφήσεις®

Ψυχολογία, Φιλοσοφία, Επιστήμες, Παιδεία

Sapere aude! - Τόλμα να γνωρίζεις

Poetry of gems

Poetry & Mythology

JUNGLE-Report

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Leonidas Vatikiotis

Λεωνίδας Βατικιώτης

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

Δίκτυο Μικρασιάτης | Asia Minor Greeks Network

Νέα και Ειδήσεις του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας, της Κωνσταντινούπολης από την Ελλάδα και την Ομογένεια

VoxEU.org: Recent Articles

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Home

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

In Defence of Marxism

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

LaRouche's Latest

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Monthly Review

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Robert Skidelsky's Website

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

sibilla - σίβυλλα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

eparistera

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΚΙΜΠΙ

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Καρτέσιος

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Old Boy

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

CYNICAL

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ὑπόγεια τάξις

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Cogito ergo sum

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Techie Chan

(λευτεριά στα playmobil)

Αντικλείδι

Επιλεγμένα άρθρα για πολιτική, οικονομία, κοινωνία, οικογένεια, πολιτισμό, ψυχολογία. Ποιοτικές φωτογραφίες και βίντεο .

Αρέσει σε %d bloggers: