Τα μάτια…


Λεωνίδας Ζενάκος

Κανένας μας δεν ήταν άγριο πουλί
σαν ανταμώσαμε σ’ εκείνα τα τραπέζια με τ’ αποφάγια των τυφλών.
Όλοι μας εξημερωμένοι,
ντροπαλά κατοικίδια,
άρα μας έμεναν μόνο τα μάτια.
Κι ένας ψηλός και ακατοίκητος
θυελλώδης κι όμως τόσο σχολαστικός
μας τα ’βγαζε με μια οδοντογλυφίδα
ώσπου έβαλε μόνος του τέλος στη ζωή του.

Και το φως τυφλώνει.
Μόνο που πρέπει να περάσουν χρόνια,
να λιώσουν λίγο λίγο οι γαλατένιες αμμουδιές
και να πληθύνει του φεγγαρόφωτου η ολάσπρη σαπουνάδα με την τριβή
της μνήμης
και καθώς φεύγει προς τα πίσω το άσπρο του ματιού
να γίνει μια κλωστή που όλο λεπταίνει
σαν της αράχνης την κλωστή ή σαν το μέλι που πεθαίνει αιώνια και ποτέ.

Τότε είναι όλα άσπρα και καθαρά
το χιόνι η μπλούζα του γιατρού η μαρέγκα και η εξάτμιση του αεριωθουμένου
και η αξιοπρέπεια σκληρή όπως πάντα,
όμως με τα κύματα να τη γλείφουν τόσους αιώνες
λεία σαν το ηλίθιο βότσαλο που δεν μπορεί να βλάψει πια κανέναν.

Άσπρος ήταν κι ο εξημερωμένος γλάρος που είδα μια φορά στο Πατητήρι.

Ενύπνια Ψιχίων

_________________________________________________________

Από:https://poetryofgems.wordpress.com/2016/12/05/%CE%BB%CE%B5%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82-%CE%B6%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%AC%CF%84%CE%B9%CE%B1/

Οι Sioux νίκησαν (προς το παρόν)…


Standing Rock

Η νίκη (ας ελπίζουμε ότι θα είναι μόνιμη) για τους Sioux και τους συμπαραστάτες τους, που υπερασπίζονται εδώ και μήνες απ’ τον καταυλισμό του Standing Rock την γη τους (και την λίμνη Oahe) στη βόρεια Ντακότα, εναντίον της διέλευσης αγωγού πετρελαίου απ’ τον βυθό της, ήρθε, ίσως την τελευταία στιγμή. Με παρέμβαση του απερχόμενου Ομπάμα το «μηχανικό» του αμερικανικού στρατού αρνήθηκε να δώσει την σχετική άδεια διέλευσης του σωλήνα, προτείνοντας στην εταιρεία την αναζήτηση εναλλακτικής διαδρομής.
Το πρόβλημα (και, ίσως, κάποιος δόλος απ’ τον απερχόμενο) είναι αυτό: η τελευταία στιγμή. Οι αυτόχθονες και οι συμπαραστάτες τους φοβούνται ότι η κυβέρνηση του ψόφιου κουναβιού θα αλλάξει την απόφαση.

Η δήλωση του τοπικού συντηρητικού βουλευτή δίνει το στίγμα της αιτιολόγησης μιας τέτοιας αλλαγής:
(Η σημερινή ατυχής απόφαση στέλνει ένα πολύ ανησυχητικό σήμα σε άλλους που θέλουν να επενδύσουν σε υποδομές σ’ αυτή τη χώρα. Δρόμοι, γέφυρες, γραμμές μεταφοράς ρεύματος, αγωγοί, αιολικά πάρκα και γραμμές υδροδότησης θα είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο να κατασκευαστούν, όταν η εγκληματική συμπεριφορά ανταμοίβεται με τέτοιον τρόπο… Είμαι σίγουρος ότι θα αποκαταστήσουμε το νόμο και την τάξη τον επόμενο μήνα, όταν αναλάβει ένας πρόεδρος που δεν χώνει τη μύτη του στην εφαρμογή του νόμου.)

Ακριβώς αυτό, για όποιον αναρωτιόταν… Ένας πρόεδρος που υπόσχεται «μεγάλες επενδύσεις σε έργα υποδομής» έρχεται καλπάζοντας πάνω στο νόμο και στην τάξη… Και θα κάνει προφανές πόσο εγκληματίες είναι οι ερυθρόδερμοι Sioux που θέλουν να προστατέψουν τη γη και το νερό τους απ’ την μόλυνση: πέρα απ’ όλα τα υπόλοιπα αυξάνουν την ανεργία στις ηπα.


Από:http://www.sarajevomag.gr/index.html

ΠΑΡΑΔΟΞΟΤΗΤΑ: Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ…


Μετά την Μοναδικότητα, η Παραδοξότητα (Strangeness). Σύμφωνα με αυτήν την θεωρία (?), η τεχνολογία θα φτάσει στο σημείο που θα προσπεράσει τον άνθρωπο, μην έχοντάς τον ανάγκη. Δηλαδή, θα μπορεί να εξελίσσεται μόνη της.
Μοναδικότητα

Ο κύριος Ray Kurzweil είναι συγγραφέας, εφευρέτης, φουτουριστής και υπερ-εγκέφαλος του ΜΙΤ. Ο Kurzweil είναι ιδρυτής του πανεπιστημίου νέων τεχνολογιώνSingularity και του παγκόσμιου μουσικού συστήματος για άτομα με μαθητικές δυσκολίες Kurzeil. Έχει αποσπάσει πολλά διεθνή βραβεία, διαθέτει 17 τιμητικά ντοκτορά ενώ θεωρείται ο διάδοχος και συνεχιστής του Τόμας Έντισον. Το περιοδικό Forbes αναφέρεται σε αυτόν ως «η απόλυτη μηχανή σκέψης».

-Όπως λοιπόν, υποστηρίζει ο κύριος Ray Kurzweil:

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας, οι υπολογιστές θα είναι το ίδιο έξυπνοι με τον άνθρωπο. Μέχρι το 2045, θα γίνουμε αθάνατοι.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, το τέλος του ανθρώπινου πολιτισμού, όπως τον ξέρουμε, απέχει περίπου 35 χρόνια.

Αυτό επειδή, σύμφωνα με την θεωρία του, πλησιάζουμε σε μια στιγμή που οι υπολογιστές θα καταστούν ευφυείς, και όχι απλώς ευφυείς αλλά πιο ευφυείς από τους ανθρώπους. Όταν αυτό συμβεί, η ανθρωπότητα -το σώμα μας, το μυαλό μας, ο πολιτισμός μας- θα έχουν πλήρως και αμετάκλητα μεταποιηθεί. Πιστεύει ότι αυτή η στιγμή, όχι μόνο δεν είναι αναπόφευκτη, αλλά επίκειται.
Η υπολογιστική ισχύς αυξάνει με ταχυτάτους ρυθμούς και αυτό συνεπάγεται πως θα μπορούσε να έρθει θεωρητικά η στιγμή που, οι υπολογιστές θα είναι τόσο ικανοί, όσο η ανθρώπινη νοημοσύνη. Τεχνητή νοημοσύνη!

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να θεωρήσουμε ότι οι υπολογιστές θα σταματήσουν να γίνονται πιο ισχυροί. Θα συνεχίσουν την ανάπτυξη, έως ότου γίνουν πολύ πιο έξυπνοι από ό,τι είμαστε. Ο ρυθμός της ανάπτυξης θα συνεχίσει να αυξάνεται, επειδή θα αναλάβουν κάποια στιγμή μόνοι τους την ανάπτυξή τους, αντί του πιο αργόστροφου δημιουργού τους.

 

Συνέχεια

Ο Δεκέμβρης του 44, η διπλή ελληνική επανάσταση 1942 –1949 και τα διλήμματα στην Ιστορία…


του Αλέκου Αναγνωστάκη*

Η εργατική τάξη δεν χρειάζεται να διανύσει από το μηδέν την ενδιαφέρουσα, αναγκαία και περιπετειώδη πορεία της για την κοινωνική απελευθέρωση. Βασισμένη στις εμπειρίες που χάρισαν οι ήττες και οι νίκες του χθες μπορεί να ξαναρχίσει από την αρχή εκείνο που φαινόταν να έχει πραγματοποιηθεί, γιατί ήδη προβάλουν οι όροι που κάνουν δυνατή και δραματικά αναγκαία αυτή την πραγμάτωση.

Υπάρχουν δυο βασικοί πολιτισμοί, ενωμένοι και αντίθετοι, μέσα στο γενικό κοινωνικό πολιτισμό, μέσα στον ανεμοστρόβιλο της εκμετάλλευσης της φύσης και της μάχης με την ανθρώπινη εκμετάλλευση. Δυο πολιτισμοί μέσα στο συνολικό αποτέλεσμα της ιστορίας, που έχει άπειρους δημιουργούς, ηγεμόνες και κατακτητές, αλλά κανέναν τελικό αποκλειστικό ιδιοκτήτη.

Το ενδιαφέρον για την ιστορία έχει να κάνει κυρίως με αυτά που έρχονται. Έχει δηλαδή να κάνει με την αχαλίνωτη καπιταλιστική βαρβαρότητα, την εύθραυστη και αντιφατική ριζοσπαστικότητα, την κρισιμότητα ενός ιδιαίτερα μετά την κρίση ρευστού κόσμου που σημαδεύεται από την εκτίναξη όλων των βασικών του αντιθέσεων. Η ίδια η τάση αναζήτησης, επανεκτίμησης και επανάκτησης της ιστορίας είναι μια αντικειμενική ανάγκη, που είτε θα καλυφθεί τελικά από την ηγεμονία της αντιδραστικής ιστορικής αναθεώρησης με τις διάφορες παραλλαγές της, είτε θα σφραγισθεί από το εγχείρημα ενός νέου εργατικού πολιτισμού της κομμουνιστικής επανίδρυσης.

Συνέχεια

Fight for 15 …


fight for 15

Fight for 15 – 1. Το κίνημα για σημαντική αύξηση του κατώτατου μισθού στις ηπα γιόρτασε την επέτειο των 4 χρόνων απ’ την πρώτη του δημόσια εμφάνιση, με πολλές εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες στους δρόμους εκατοντάδων πόλεων των ηπα, στις 29 Νοέμβρη. Ξεκίνησε απ’ αυτούς κι αυτές που δουλεύουν στις αλυσίδες γρήγορου φαγητού, είχε δηλαδή απέναντί της εργοδοτικούς γίγαντες του μεγέθους της mcdonalds, της burger king, και άλλους παρόμοιους. Τους αψήφισε.
Σήμερα, 4 χρόνια μετά, η οριζόντια επέκτασή του σε πάμπολλους κλάδους χαμηλόμισθων είναι τόσο εντυπωσιακή (για πρώτη φορά στις 29 / 11 συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις και οδηγοί της uber…) ώστε δεν μπορεί να φανταστεί κανείς, αν δεν ξέρει, πως έγινε δυνατό να δημιουργηθεί ένα τόσο μαζικό κίνημα με αφετηρία λίγες δεκάδες πεισματάρηδες, που συν τοις άλλοις είχαν να αντιμετωπίσουν και τη χλεύη των «ρεαλιστών», που έλεγαν ότι «αυτά (δηλαδή ο διπλασιασμός του κατώτατου ωρομίσθιου) δεν γίνονται», ότι «έτσι θα αυξηθούν οι τιμές» και άλλα παρόμοια. Δυστυχώς τα ίδια έχουμε ακούσει κι εμείς, απ’ την αρχή του 30/900. Οι ίδιες ενσωματωμένες φωνές των αφεντικών…
Αν το δει κανείς στεγνά, αυτό – ακόμα – δεν – έχει – γίνει. Υπάρχουν πολλές εταιρείες που έχουν υποσχεθεί αυξήσεις σε δόσεις, ή αυξήσεις στα 12 δολάρια την ώρα μετά από ένα ή δύο χρόνια. Υπάρχουν πολιτείες (το θέμα αφορά την πολιτειακή νομοθεσία στις ηπα) που έχουν αποφασίσει αύξηση στα 15 δολάρια, σταδιακά, σε βάθος 3, 4 η 5 χρόνων. Αυτές θεωρούνται απ’ το κίνημα σημαντικές μεν αλλά μόνο ενδιάμεσες νίκες. Γι’ αυτό και αντί να υποχωρήσει («ωραία, νικήσαμε, πάμε για κανά πιτόγυρο»!) συνεχίζει και μεγαλώνει.

productivity minimum wage

Συνέχεια

Ο Ερντογιάν και το ΑΚΠ προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν μια φασιστική δικτατορία ενός προσώπου, ενός κόμματος…


EMEP: Βήμα – Βήμα· Στροφή Προς την Διχτατορία

Η αποτυχημένη προσπάθεια στρατιωτικού πραξικοπήματος που ενορχηστρώθηκε από το αποκαλούμενο “Κίνημα Gülen” – την φιλο-Αμερικάνικη Ισλαμική οργάνωση που μοιράστηκε την εξουσία μαζί με την κυβέρνηση του ΑΚΠ για 10 χρόνια – ονομάστηκε “δώρο από τον θεό”
από τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογιάν.

Αμέσως μετά το τσάκισμα του πραξικοπήματος ακολουθήθηκε κήρυξη του κράτους έκτακτης ανάγκης. (OHAL). Το OHAL έδωσε την δυνατότητα στην κυβέρνηση να παίρνει διοικητικές και πολιτικές αποφάσεις και να εισηγείται ρυθμιστικές νομοθεσίες χωρίς την ανάγκη δικαστικής και/ή
κοινοβουλευτικής έγκρισης.

Υπό την ηγεσία του Προέδρου Ταγίπ Ερντογιάν, η κυβέρνηση εξέδωσε έκτακτα διατάγματα (KHKs) τον ένα μετά το άλλο· οδηγώντας σε διαθεσιμότητα και απόλυση δεκάδες χιλιάδες αξιωματικούς του στρατού και της αστυνομίας, δικαστές, εισαγγελείς και δημοσίους υπαλλήλους.

Περίπου 40.000 κόσμος, συμπεριλαμβανομένης επίσης της σύλληψης ακαδημαϊκών και δασκάλων. Ο αριθμός των φυλακισμένων δημοσιογράφων ανέβηκε σε επίπεδο ρεκόρ των 140. Ταυτόχρονα, απελευθερώθηκαν 37 χιλιάδες μικροεγκληματίες επειδή δεν υπήρχε αρκετός χώρος στις φυλακές.

Συνέχεια

ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ PYRAMIDEN…


04-pyramidenaa

Μια ξενάγηση στη χαμένη σοβιετική ουτοπία

Χτισμένη στη σκιά ενός πυραμιδοειδούς βουνού στα βάθη της Αρκτικής, η Pyramiden είναι μια έρημη πόλη ορυχείων και Σοβιετικού σοσιαλιστικού πειράματος στο αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ. Κατοικημένη για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1920, η Pymariden έφτασε στο αποκορύφωμά της με χιλιάδες κατοίκους στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Η έλλειψη αποδοτικότητας και ένα τραγικό τοπικό αεροπορικό δυστύχημα συνέβαλε στην πτώση της πόλης, με τους κατοίκους να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους λίγους μήνες μετά το κλείσιμο του τελευταίου ορυχείου το 1998. Οι Ισπανοί σκηνοθέτες Guille Cascante και Santi Baró της ταξιδιωτικής κολεκτίβας Goroka απέπλευσαν για να συναντήσουν τον Kirill Shepelev, ένα μοναχικό ντόπιο Μοσχοβίτη ο οποίος προστατεύει τα πολιτιστικά κειμήλια της πόλης-φάντασμα καθώς η φύση συνεχίζει να διεκδικεί εκ νέου τη γη.

®Nowness