Σαν τον σπουργίτη του Τσαρλς Μπουκόβσκι…


Καλό μήνα. Στο ποίημα της εβδομάδας θα απολαύσουμε το Σαν τον σπουργίτη του Τσαρλς Μπουκόβσκι. Το ποίημα περιλαμβάνεται στη συλλογή Τρόμου και αγωνίας γωνία από τις εκδόσεις Απόπειρα σε μετάφραση του Γιώργου Μπλάνα.

Σαν τον σπουργίτη

Για να δώσεις ζωή πρέπει πρώτα να πάρεις.

Καθώς η θλίψη μας σωριάζεται

στη χιλιοματωμένη θάλασσα,

προσπερνώ μυριάδες αυτοσπαραζόμενα κοπάδια

πλασμάτων με άσπρα πόδια και ξασπρισμένες κοιλιές.

Σαπίζουν ολοένα πεθαίνοντας. Ξεφωνίζουν

σε άγριους καβγάδες.

Καλό μου παιδί, σου πρόσφερα

μονάχα ότι κι ένας σπουργίτης.

Είμαι γέρος όταν της μόδας είναι να’σαι νέος.

Κλαίω όταν είναι της μόδας να γελάς. Σε μίσησα,

όταν χρειαζόταν πολύ λιγότερο κουράγιο ν’αγαπάς.

687474703a2f2f656c3132342e636f6d2f77702d636f6e74656e742f75706c6f6164732f323031342f30362f70756e746f732d6163657263612d64652d6c612d766964612d636f6e2d6672617365732d64652d636861726c65732d62756b6f77736b692e6a7067.jpg

________________________________________________________

Aπό:https://stylerivegauche.wordpress.com/2016/12/01/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%B2%CE%B4%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82-21/

Advertisements

Η Eφοδος στον Ουρανό στην Ισπανία του 1936…


Η Eφοδος στον Ουρανό στην Ισπανία του 1936

Το κείμενο αυτό αποτελεί μέρος της εισήγησης για τις εκδηλώσεις του Nosotros με αφορμή τα 80 χρόνια από την Ισπανική Επανάσταση.

Νίκος Κατσιαούνης

Οι εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις, τουλάχιστον από τη νεωτερικότητα και έπειτα, αποτέλεσαν εκείνα τα συμβάντα τα οποία, κατά κάποιον τρόπο, δημιουργούσαν τις  αναγκαίες ορμές στο κοινωνικοιστορικό πεδίο ώστε οι κοινωνίες και άτομα να αλλάζουν, σταδιακά ή μη, την πραγματικότητά τους. Πρόκειται για κοινωνικά καζάνια τα οποία στην έκρηξή τους απελευθερώνουν ένα σημαντικό δυναμικό σημασιών, νοημάτων και δράσεων που μετασχηματίζουν τις ζωές των ανθρώπων.

Η επανάσταση των Ισπανών του 1936 αποτελεί μια ιστορική θραύση μέσα στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, από εκείνες που κάνουν την ανθρωπότητα να αντιληφθεί τις δυνατότητες της δύναμής της να δημιουργήσει έναν πιο ελεύθερο κόσμο. Όπως είναι γνωστό, δεν αποτέλεσε ένα ξαφνικό ξέσπασμα ενός μέρους της ισπανικής κοινωνίας σε μια δεδομένη στιγμή, αλλά υπήρξε το αποκορύφωμα μιας μακράς και επίπονης διαδικασίας για χειραφέτηση και απελευθέρωση που μπορεί κάποιος να την ανιχνεύσει τουλάχιστον 70 χρόνια πριν. Μια διαδικασία η οποία μέσα στην ίδια της την κίνηση παρήγαγε εξαιρετικά ενδιαφέροντες θεσμούς και νοήματα που μπορούν ακόμη και σήμερα να φαντάζουν προωθητικά και ρηξικέλευθα.

Όλες οι επαναστατικές θεωρίες που αξίωναν την εδραίωσή τους στο κοινωνικό πεδίο δημιούργησαν εκείνα τα εννοιολογικά εργαλεία που θα τους επέτρεπαν όχι μόνο μια διαφορετική ερμηνεία του κόσμου αλλά και τους τρόπους αυτής της εδραίωσης μέσα στην κοινωνική πραγματικότητα. Κατά μία έννοια, η ισπανική επανάσταση αποτελεί ένα από τα τελευταία απότοκα της πρώιμης νεωτερικότητας και της απελευθερωτικής διάστασης του διαφωτιστικού λόγου, ειδικά αν δεχτούμε ότι οι θεωρήσεις που ενέπνευσαν τα υποκείμενά της έχουν τις απαρχές τους εκεί. Ασχέτως των ερωτημάτων που η ίδια η δράση εξαπέλυσε, η ήττα των επαναστατών κλείνει έναν ιστορικό κύκλο: αυτόν της παραδοσιακής εκδοχής του προλεταριακού σοσιαλισμού. Κι αυτό όχι λόγω της κυριαρχίας ή της οργανωμένης μορφής αυτής της εκδοχής του σοσιαλισμού, αλλά εξαιτίας της βίαιης προλεταριοποίησης που προέκυψε από την κυριαχία και επέκταση του καπιταλιστικού μοντέλου τον προηγούμενο αιώνα, γεγονός που είχε οδηγήσει τόσο τους ανθρώπους στις πόλεις όσο και στην ύπαιθρο σε μια βίαιη φτωχοποίηση.

Συνέχεια

Κομφορμιστής: Ο άνθρωπος που δεν ήθελε να αλλάξει τον κόσμο…


sardelokoutigaitis

Υπάρχουν κάποιες μορφές που δεν έχουν ατομικά χαρακτηριστικά και έχουν πανομοιότυπο ντύσιμο με ριγέ κοστούμι και καπέλο. Που προχωράνε σιωπηλά, όταν πηγαίνουν στην «Κηδεία του Τσε Γκεβάρα», που στέκονται το ένα δίπλα στο άλλο μπροστά στις πρωινές εφημερίδες ως «Λαθραναγνώστες». Που παρακολουθούν καθιστοί μία διάλεξη ή πάλι που πετάνε στο γαλάζιο ουρανό ως «Άγγελοι». Που κοιτάνε από μακριά την Ακρόπολη και που στο τέλος μπαίνουν όλοι μαζί σε ένα «Σαρδελοκούτι».

"Λαθραναγνώστες" κατασκευή από ζωγραφισμένο ξύλο, 1969

“Λαθραναγνώστες” κατασκευή από ζωγραφισμένο ξύλο, 1969

Θυμίζοντας ίσως τους καθημερινούς ανθρώπους που διαβάζουν στα γρήγορα τις εφημερίδες κρεμασμένες από τα μανταλάκια σε περίπτερο στην Ομόνοια, εργάζονται με τις όμοιες στολές στα εργοστάσια, και μετά στη λήξη στοιβάζονται ο ένας πάνω στον άλλον στο Μετρό και στα λεωφορεία της γραμμής. Ο ίδιος ο ζωγράφος Γιάννης Γαΐτης είχε πει ότι τα έργα του είναι ένδειξη διαμαρτυρίας για τη μαζοποίηση του σύγχρονου ανθρώπου. Ακούγεται παράλογο, όταν η βιολογία διακηρύττει τη μοναδικότητα του κάθε ατόμου. Τόσο μοναδικός, όσο και το δακτυλικό του αποτύπωμα. Όσο η συμπεριφορά του, τα γούστα του, η ηθική του και τα πιστεύω του.

Η κηδεία του Τσε Γκεβάρα (μεταμόρφωση) λάδι σε μουσαμά 1968

Η κηδεία του Τσε Γκεβάρα (μεταμόρφωση) λάδι σε μουσαμά 1968

Η ίδια η φύση μας διδάσκει ότι το φυσιολογικό είναι η πολυμορφία κι αυτή δεν αφορά μόνο τα βιολογικά είδη. Είναι γνώρισμα των κοινωνιών, και των πολιτισμικών δημιουργημάτων τους. Διαφορετικές θρησκείες, άλλα ήθη κι άλλα έθιμα. Κάθε βιολογικό είδος που απαντάται στον πλανήτη έχει τα δικά του ειδικά χαρακτηριστικά που το ξεχωρίζουν από τα άλλα. Ο άνθρωπος για να τονίσει τη διαφορετικότητα και τη μοναδικότητα του εφηύρε τη μόδα, τα  καλοραμμένα ρούχα, τις ακριβές τσάντες, τα δυνατά αρώματα, τα γρήγορα αυτοκίνητα.

Ωστόσο οι άνθρωποι συνεχίζουν να παρουσιάζουν ορισμένα ομοιογενή χαρακτηριστικά που είναι το αντικαθρέφτισμα που ασκεί η δύναμη της μάζας στο κάθε μεμονωμένο άτομο. Με άλλα λόγια υπάρχει μία τάση ταύτισης και εξομοίωσης του κάθε ατόμου με τους άλλους. Ο νέος  κομφορμισμός είναι εδώ με τη δύναμη της μάζας να είναι τόσο ισχυρή που το άτομο «καταπίνεται» από αυτήν χάνοντας την πνευματική του ανεξαρτησία.

Γιάννης Γαΐτης : Το Μπαλκόν

Γιάννης Γαΐτης : Το Μπαλκόν

Ο κομφορμιστής «ερωτοτροπεί» με την κανονικότητα, αποζητά την ασφάλεια στο να είναι ένας σαν όλους τους άλλους . Σε αντίθεση με τους ανθρώπους που θέλουν να ξεχωρίζουν από το πλήθος ο κομφορμιστής επιδιώκει να μοιάσει με τους πολλούς. Δεν κάνει μεγάλα όνειρα, δεν επιδιώκει ανατροπές, δεν οραματίζεται έναν καλύτερο κόσμο, διότι ο κομφορμιστής δε θέλει να αλλάξει τον κόσμο.

Αφού «Εν αρχήν είναι ο λόγος» τα Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης “εκτρέφουν” τον κοινωνικό κομφορμισμό. Με πληροφορίες που είναι εύπεπτες, ανακυκλώσιμες και δε διαταράσσουν την ισορροπία του οικονομικού συστήματος. Στους τηλεοπτικούς μας δέκτες παρελαύνουν λιγνές τηλεπαρουσιάστριες με σαντρέ εξτένσιον και προσθετική στήθους που χαζογελάνε λέγοντας τα νέα των σελέμπριτις, τηλεοπτικές σειρές που επαναλαμβάνουν το ίδιο σεναριακό μοτίβο – έρωτας, γάμος, διαζύγιο – με σκηνικά «Βικτωριανής εποχής» και τηλεπαιχνίδια που κερδίζεις αφού βρεις την απάντηση στην ερώτηση «Πείτε μας ένα πράγμα που έχει πάντα στην τσάντα της μία γυναίκα».

”Άγγελοι”, 1983

”Άγγελοι”, 1983

Η βιομηχανία του θεάματος δημιουργεί ένα ομοιόμορφο μοντέλο κοινωνικής συμπεριφοράς, προωθώντας τη λεγόμενη «μαζική κουλτούρα». Το κοινό εκπαιδεύεται και αναπαράγει τα στερεότυπα που βλέπει παθητικά από τον καναπέ του καθιστικού του. Η σκέψη αδρανοποιείται και απλά το σύγχρονο άτομο «αδειάζει» το κεφάλι του από τα προβλήματα της επιβίωσης, προετοιμαζόμενος για την επόμενη εργάσιμη μέρα.

gaitis5Η μαζική κουλτούρα χαλιναγωγεί όλους τους τομείς της πνευματικής παραγωγής. Με ότι αυτό συνεπάγεται. Ανωνυμία, απομόνωση,  αλλοτρίωση, ισοπέδωση, υπερκατανάλωση.  Κι αν η κοινωνία είναι ένας ατελείωτος καμβάς, περιπλανώμενοι μοιάζουμε όλοι εμείς σαν τα ανθρωπάκια του Γαΐτη άλλοτε με επίσημο ένδυμα και άλλοτε με ριγωτό ή καρό κουστούμι, λευκό γιακά, μαύρη γραβάτα, μαύρα παπούτσια και μαύρη κορδέλα γύρω από το καπέλο με το πλατύ γείσο και παραδεχόμενοι, πως η μεγαλύτερη μοναξιά, είναι η μοναξιά των … πολλών.

* Τα γνωστά έργα του σπουδαίου ζωγράφου Γιάννη Γαΐτη (1923 – 1984).

Ο Γιάννης Γαΐτης (Αθήνα, 4 Μαρτίου 1923 – 22 Ιουλίου 1984) ήταν Έλληνας ζωγράφος, χαράκτης και γλύπτης. Είναι γνωστός για τα «Ανθρωπάκια» του, μορφές που δεν έχουν ατομικά χαρακτηριστικά και έχουν πανομοιότυπο ντύσιμο με ριγέ κοστούμι και καπέλο, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη μαζοποίηση του σύγχρονου ανθρώπου

zioutiΓράφει η Άντζελα Ζιούτη/συγγραφέας

 

_________________________________________________________

Από: http://antikleidi.com

Οι δημοκρατικές δομές μιας «δικτατορίας»…


Ο Γιώργος μπήκε φουριόζος στο γραφείο μου λίγο μετά τις 8 το πρωί. «Ρε φίλε, εσύ που τα ψάχνεις», μου είπε, «ξέρω ότι στην Κούβα ψηφίζουν για τα πάντα. Μπορείς να μου βρεις με ποιο σύστημα γίνεται αυτό, πώς συμμετέχει ο λαός στην λήψη των αποφάσεων, να το τρίψω στην μούρη μερικών-μερικών;». Γιώργο μου, τό ‘πες κι έγινε! Τέτοια χατήρια δεν τα χαλάω, οπότε… πιάσε καρέκλα!

Κατ’ αρχάς, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως, όταν μιλάμε για την Κούβα, μιλάμε για μια σοσιαλιστική χώρα. Κι όπως έχουμε πει πολλές φορές, η σοσιαλιστική δημοκρατία δεν έχει καμμιά σχέση με την αστική «δημοκρατία», η οποία αποτελεί βιτρίνα για την εξαπάτηση του λαού και τη διαιώνιση της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας της ολιγαρχίας του πλούτου. Η σοσιαλιστική δημοκρατία είναι η εξουσία τής εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων και βασίζεται στις σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής, όπου όλα τα βασικά μέσα παραγωγής αποτελούν ιδιοκτησία όλου του λαού.

Κούβα: Επιγραφές διαφόρων τμημάτων Επιτροπών Υπεράσπισης της Επανάστασης

Βασικό χαρακτηριστικό της λαϊκής εξουσίας στην Κούβα είναι οι Επιτροπές Υπεράσπισης της Επανάστασης (ΕΥΕ), τις οποίες ίδρυσε ο ίδιος ο Φιντέλ στις 28 Σεπτεμβρίου 1960. Υπάρχουν σε κάθε γειτονιά, αποτελούνται από ενόπλους και σ’ αυτές συμμετέχει εθελοντικά η πλειοψηφία των πολιτών (περίπου 8 εκατομμύρια μέλη σε μια χώρα 11,5 εκατομμυρίων κατοίκων!).

Τα όργανα της λαϊκής εξουσίας, από τότε που δημιουργήθηκαν, βρήκαν στις ΕΥΕ τούς πιο δραστήριους συνεργάτες τους. Σαν δημιουργική ιδέα της Κουβανικής Επανάστασης, που ίδρυσε για πρώτη φορά στην ιστορία αυτή τη μαζική οργάνωση, οι ΕΥΕ αποτέλεσαν συμβολή στην πείρα του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος. Οι ΕΥΕ ήταν και είναι o φόβος και o τρόμος της αντεπανάστασης κι αποτελούν μια γιγάντια λαϊκή πλημμύρα, που χωρίς αυτήν, χωρίς την αποφασιστική υποστήριξή της στο Κόμμα, θα ήταν αδιανόητο το επαναστατικό κέφι και o ενθουσιασμός, η οργάνωση και η πειθαρχία της πορείας του μαχητή λαού μας (Φιντέλ).

Η λαϊκή εξουσία στην Κούβα εκφράζεται με τις αρχές και τον τρόπο που είχε υποδείξει ο Λένιν. Δηλαδή, οι εκπρόσωποι του λαού σε οποιοδήποτε όργανο διέπονται από αιρετότητα, ανακλητότητα και εναλλαγή ενώ όλοι ανεξαιρέτως υπόκεινται σε έλεγχο.

Συνέχεια

Ένας πρωθυπουργός στην Αβάνα…


Αποτέλεσμα εικόνας για Ένας πρωθυπουργός στην Αβάνα.

Το γεγονός ότι ακόμα και μετά τον θάνατό του σε βαθιά γεράματα ο Κάστρο προκαλεί την μήνι των απανταχού δεξιών / ακροδεξιών δείχνει πόσο «δικτάτορας» υπήρξε. Τουλάχιστον σε ότι αφορά τις χούντες αυτοί ξέρουν. Ασφαλώς ο Μουγκάμπε δεν τους απασχολεί ιδιαίτερα. Σίγουρα δεν υποδέχονται τους πρόσφυγες / μετανάστες / φυγάδες απ’ τη ζιμπάμπουε με τιμές. Ούτε τα βαθιά δημοκρατικά αισθήματά τους ενοχλούνται απ’ τους διάφορους «patriot act» του πρώτου κόσμου. Το καυτό θέμα είναι η πορνεία στην Αβάνα· όχι στο Λονδίνο, στη Ρώμη, στο Παρίσι ή στη Βαρκελώνη, γιατί την πρωτοκοσμική σωματεμπορία την απολαμβάνουν και την διοικούν. Αυτοί ξέρουν…
Απ’ την άλλη μεριά ας μην υπάρχει αμφιβολία. Η στρατηγική περικύκλωση ενός μέρους και η μόνιμη πολιορκία του με κάθε μέσο είναι αρκετές για να προκαλέσουν ακόμα και παρανοϊκές συμπεριφορές σε υγιή και κοφτερά μυαλά. Είναι αλήθεια λοιπόν ότι το κουβανικό καθεστώς ξεπέρασε τα λογικά όρια της επιβίωσής του κυνηγώντας πότε πότε μάγισσες. Όπως είναι επίσης γεγονός ότι κάποιου είδους «νομεκλατούρα» φυτρώνει ακόμα κι εκεί που δεν την έσπειρε κανείς: είναι η εξουσία ανόητε!

Η ιδέα να κατηγορηθεί ο φαιορόζ Αλέξης σαν «φίλος ενός δικτάτορα» επειδή εκφώνησε επικήδειο στην Αβάνα είναι απόδειξη της μικρόνοιας και της μικροψυχίας των δεξιών και φασιστών. Και των ανίατων φόβων τους. Ο 20ος αιώνας τους κληρονόμησε ένα μόνιμα απειλητικό φάντασμα: της κοινωνικής / κομμουνιστικής επανάστασης. Σε σχέση μ’ αυτό ακόμα και ένας νεκρός Κάστρο, ακόμα και η μνήμη του, είναι καρφί στο μάτι.
Αντίθετα, η ντροπαλή σιωπή τους όταν ο ίδιος φαιορόζ Αλέξης συναγελάζεται με ολοζώντανους φασίστες / δικτάτορες, είναι απόδειξη της εγκληματικότητας της εθνικής ενότητας. Να, λοιπόν, μια κηδεία που όλοι οι έλληνες πατριώτες θα στριμώχνονταν να παρεβρεθούν: του στρατηγού Σίσι.
Στο όνομα της «δημοκρατίας» (τους) πάντα…
(Κι ούτε λόγος να αποκαλέσουν την τόσο φιλική επιχειρηματικά κίνα «δικτατορία»…)

_________________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/index.html

το κβαντικό μέλλον είναι κοντά (και θα αναποδογυρίσει πολλά…)


με αφορμή έναν δορυφόρο…
(…που θα κάνει κβαντικά πειράματα στο διάστημα)

Ηεμφάνιση ολοένα και πιο ακραία καινοτόμων τεχνολογικών εφαρμογών έχει γίνει εδώ και χρόνια μια βαρετή κοινοτοπία των ηλεκτρονικών μέσων της αντίστοιχης θεματολογίας. Σε βαθμό που οτιδήποτε κι αν ισχυριστεί μια τέτοια είδηση ως επίτευγμα φαντάζει εξωπραγματικό μεν, αλλά συνηθισμένο. Στις 16 Αυγούστου, σε μια πλειάδα ηλεκτρονικών μέσων, τόσο σχετικών με την φυσική όσο και απλά ειδησεογραφικών, εμφανίστηκε με μικρές παραλλαγές αλλά παντού με βαρύγδουπους τίτλους, η παρακάτω είδηση: [1]

China Launches First-ever Quantum Communication Satellite

Η Κίνα εκτόξευσε με επιτυχία τον πρώτο κβαντικό δορυφόρο του κόσμου από το Κέντρο Εκτόξευσης δορυφόρων Jiuquan στην βορειοδυτική Έρημο Gobi στις 01:40 την Τρίτη.
Μέσα σε ένα σύννεφο πυκνού καπνού, ο δορυφόρος Quantum Experiments at Space Scale (QUESS), βρυχήθηκε στον σκοτεινό ουρανό στην κορυφή ενός πυραύλου Long March-2D.
Ο δορυφόρος των 600-και-κάτι-κιλών θα ολοκληρώνει μια περιστροφή γύρω από την Γη κάθε 90 λεπτά, αφού εισέλθει σε ηλιοσύγχρονη τροχιά στο ύψος των 500 χιλιομέτρων.
Το παρατσούκλι του είναι Micius, από έναν Κινέζο φιλόσοφο και επιστήμονα στον οποίο αποδίδονται τα πρώτα οπτικά πειράματα στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Στην διετή του αποστολή, ο QUESS σχεδιάστηκε για να εγκαθιδρύσει αδιαπέραστες σε χακαρίσματα (hack-proof) κβαντικές τηλεπικοινωνίες μεταδίδοντας κλειδιά που δεν “σπάνε” από το διάστημα προς το έδαφος και για να παρέχει γνώσεις σχετικά με το πιο παράξενο φαινόμενο στην κβαντική φυσική – την κβαντική σύζευξη.
Η κβαντική επικοινωνία επιδεικνύει υπερ-υψηλή ασφάλεια καθώς ένα κβαντικό φωτόνιο δεν μπορεί ούτε να διαχωριστεί ούτε να αντιγραφεί. Επομένως είναι αδύνατη η υποκλοπή, η αναχαίτιση ή το “σπάσιμο” της πληροφορίας που μεταδίδεται μέσω αυτού.
Με την βοήθεια του νέου δορυφόρου, οι επιστήμονες θα μπορούν να δοκιμάσουν τη διανομή κβαντικού κλειδιού μεταξύ του δορυφόρου και των σταθμών στο έδαφος και να διενεργήσουν ασφαλείς κβαντικές επικοινωνίες μεταξύ Beijing [στμ Πεκίνου] και Urumqi, της επαρχείας Xinjiang.
Ο QUESS, όπως σχεδιάζεται, θα ακτινοβολήσει επίσης συζευγμένα φωτόνια σε δύο σταθμούς στη γη, που απέχουν μεταξύ τους 1200 χιλιόμετρα, ώστε να δοκιμαστεί η κβαντική σύζευξη σε μεγαλύτερη απόσταση, καθώς και θα δοκιμαστεί η κβαντική τηλεμεταφορά μεταξύ του δορυφόρου και ενός σταθμού στο Ali του Θιβέτ.
“Η εκτόξευση αυτού του δορυφόρου σηματοδοτεί μια μετάβαση για τον ρόλο της Κίνας – από ακόλουθο των εξελίξεων στην ανάπτυξη των κλασικών τεχνολογιών της πληροφορίας σε έναν από τους ηγέτες που οδηγούν τα μελλοντικά επιτέυγματα αυτών των τεχνολογιών” δήλωσε ο Pan Jianwei, επικεφαλής επιστήμονας του πρότζεκτ QUESS, στην Κινέζικη Ακαδημία Επιστημών.
Οι επιστήμονες τώρα αναμένουν ότι οι κβαντικές τηλεπικοινωνίες θα αλλάξουν θεμελιωδώς την ανθρώπινη εξέλιξη στις επόμενες δύο ή τρεις δεκαετίες, καθώς υπάρχουν τεράστιες προοπτικές για την εφαρμογή της νέας γενιάς επικοινωνιών σε πεδία όπως η άμυνα, ο στρατός και η οικονομία.

Συνέχεια