Γέλα αν μπορείς…


tiziano vecellio

Στεκόταν απέναντί μου
Χαμογελαστός και παραδόξως ευτυχής
Το πρόσωπό του άστραφτε στον ήλιο
Και τα μάτια του γυάλιζαν σαν μικρά διαμάντια

Του ’κανα νόημα να σταματήσει
Μα εκείνος συνέχιζε να χαμογελά
Όλο και πιο δυνατά
Τόσο που το γέλιο του διαπέρασε
Σαν φλεγόμενο βέλος
Τις παγωμένες καρδιές των ανθρώπων

Το πλήθος τρόμαξε
Αμέσως κάρφωσαν όλοι το βλέμμα τους πάνω του
Χωρίς να ξεκολλήσουν στιγμή
Κι ύστερα ξεκίνησε το κυνηγητό

Τον στρίμωξαν σε μια γωνιά
Πρώτα με χέρια γυμνά του ξέσκισαν το στόμα
Κι έπειτα το ’ραψαν χίλιους κόμπους

«Και τώρα γέλα αν μπορείς»
Του φώναξαν
Καθώς απομακρύνονταν
Ικανοποιημένοι
Από τον τόπο του εγκλήματος

Art by Tiziano Vecellio

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s