Έξω απ’ την ε.ε.


Theresa May

Καθώς τα αγγλικά αφεντικά όλων των ειδών, κατηγοριών και επιπέδων προσπαθούν (χωρίς να φωνάζουν) να βρουν έναν συμβιβαστικό (μεταξύ τους) κοινό παρονομαστή που θα είναι η βάση των πολιτικών τους βιτρινών όταν αρχίσει η διαπραγμάτευση για την αναδιάρθρωση των σχέσεών τους με την ε.ε., αποδεικνύεται κάτι που οι οπαδοί της «εξόδου» (το ίδιο στην αγγλία όσο και στην ελλάδα) προτιμούν να αγνοούν όταν συνθηματολογούν: δεν πρόκειται για κάτι απλό, εύκολο, άμεσο. Ούτε καν βέβαιο.
Κοτζάμ αγγλικός καπιταλισμός, με κρατική /διοικητική πείρα αυτοκρατορίας και ορθολογισμό που σπάει κόκκαλα, χρειάζεται μήνες για να καταλήξει – αν καταλήξει – σε μια κοινή «εθνική βάση διαπραγμάτευσης». Δεν υπολογίζει να τα καταφέρει νωρίτερα απ’ τον ερχόμενο Μάρτη· και βλέπουμε… Κι από εκείνο το χρονικό σημείο θα ξεκινήσει ένας μαραθώνιος δύο τουλάχιστον χρόνων, διαπραγμάτευση κανόνα – κανόνα, νόμο – νόμο και ρύθμιση – ρύθμιση, για να διαμορφωθούν οι όροι εκείνου που τόσο τηλεγραφικά ονομάζεται «έξοδος από την ε.ε.»
Το πλέγμα των νόμων, των κανόνων, των ρυθμίσεων που έχει σωρευτικά συγκεντρωθεί όλες αυτές τις δεκαετίες (και το Λονδίνο δεν ήταν καν απ’ τα πρώτα μέλη της ε.ο.κ.) και συγκροτεί την ε.ε. είναι τόσο πυκνό, ώστε το «φεύγω» είναι απλά μια κουβέντα. Μια κουβέντα κενή περιεχομένου για μια διαδικασία με, ουσιαστικά, άγνωστη κατάληξη, αφού εκτός απ’ αυτόν που «φεύγει» υπάρχουν κι εκείνοι που «μένουν», με τα δικά τους συμφέροντα. Αυτά ισχύουν για έναν καπιταλισμό (τυπικά, έστω) «πρώτης γραμμής», που δεν συμμετείχε στην ευρωζώνη, άρα δεν έχει να διαχειριστεί τον όγκο των επιπλέον διακρατικών συμφωνιών και ρυθμίσεων που αφορούν το κοινό νόμισμα.

Μπορεί να φανταστεί τώρα κανείς, χοντρικά και σε πολύ αδρές γραμμές, τι θα συνέβαινε πρακτικά εάν επρόκειτο να υλοποιηθεί το εθνοαπελευθερωτικό σύνθημα της «εξόδου και απ’ το ευρώ και απ’ την ε.ε.», ειδικά όταν πρόκειται για ένα κράτος με καπιταλισμό μαφιόζικο, με διοίκηση που δεν μπορεί να τα φέρει βόλτα ούτε καν με στοιχειώδη και απλά ζητήματα, με πόπολο και πολιτικούς εκπροσώπους φαντασιόπληκτους και ψωνισμένους, με τον προσοδισμό ως το μεδούλι και στις διεθνείς του σχέσεις.
Κάπως έτσι ο εξοχότατος έλληνας πρωθυπουργός και το ασκέρι του πήγε τον Ιούλη του 2015 ανεμίζοντας (σαν «απειλή», και καλά) την σημαία της «εξόδου απ’ το ευρώ», για να βρεθεί μπροστά σε έναν μικρό τόμο, που ήταν η περίληψη ενός μεγάλου τόμου (τον οποίο δεν είδε καν…), μ’ αυτά που θα έπρεπε να κάνει, αρχίζοντας απ’ το πρώτο λεπτό, η κυβέρνησή του «βγαίνοντας»…
Για τα πάντα μπορεί κανείς να κατηγορήσει τους φαιορόζ αηΓιώργηδες εκτός απ’ αυτό: ότι λιποθύμησαν μπροστά στη απεραντοσύνη του εθνοαπελευθερωτικού τους έργου… Έπεσαν ανάσκελα και τους πήρε 17 ώρες για να συνέλθουν, τότε.
Μακάριοι, λοιπόν, όσοι συνθηματολογούν από μακριά, και με απόσταση ασφαλείας. Τι είναι, τελικά, το «έξω απ’ το ευρώ και την ε.ε.»; Ένα κουφάλες κρατιστές δυο τρεις μήνες σας μείνανε είναι…
Ευτυχώς που έχουν απομείνει τέτοιοι αληθινοί “πατριώτες”, δεξιά κι αριστέρα.

Κρατάνε ψηλά την σημαία της φυλής: χέσε ψηλά κι αγνάντευε!

________________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/index.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s