Ο Μέρκιουρι, ο Φάουστ και το Bohemian Rhapsody…



Είναι γνωστό εδώ και χρόνια ότι όταν επιλέγουμε φίλους, τους βάζουμε το Bohemian Rhapsody. Όσοι τραγουδούν κανονικά, δηλαδή μόνο την πρώτη φωνή, απορρίπτονται ως ξενέρωτοι ή επικίνδυνα πειθαρχημένοι. Μια κανονική συμπεριφορά ορίζει ότι βάζουμε το τραγούδι στο τέρμα και τραγουδάμε πρώτες και δεύτερες φωνές παράλληλα (ενίοτε και τα κιθαριστικά μέρη), ακόμα και αν στο δωμάτιο είμαστε είκοσι άτομα. Γιατί αυτό το τραγούδι δεν χορταίνεται.

Το πιο εμβληματικό τραγούδι των Queen κι ένα από τα πιο επιδραστικά των τελευταίων δεκαετιών ηχογραφήθηκε τον Αύγουστο του 1975 στο Λονδίνο και κυκλοφόρησε σαν σήμερα στις 31 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς, για να συμπεριληφθεί στο άλμπουμ A Night At the Opera. Μέσα σε 5.55 λεπτά οι Queen κατάφεραν να αλλάξουν για πάντα τη ροκ μπολιάζοντάς την με την όπερα, δημιουργώντας ένα πολυστιλιστικό αριστούργημα.

Γράφτηκε εξολοκλήρου από τον Φρέντι Μέρκιουρι, σε αντίθεση με την πλειονότητα των τραγουδιών του γκρουπ, που αποτελούσαν συλλογική δουλειά όλων των μελών. Οι κρυπτικοί στίχοι αναφέρονται σε έναν άνδρα που καταλήγει να γίνει φονιάς και παραπέμπουν στον Φάουστ, όταν ο άνθρωπος αυτός πουλά την ψυχή του στο διάβολο για να γλιτώσει από τις συνέπειες. Μια νύχτα πριν από την εκτέλεσή του, καλεί τον θεό των Μουσουλμάνων και κερδίζει και πάλι την ψυχή του πίσω.

Για την ηχογράφηση, που κράτησε τρεις ολόκληρες εβδομάδες, χρησιμοποιήθηκε η τελειότερη τεχνολογία της εποχής. Φημολογείται ότι οι μαγνητικές ταινίες στις οποίες εγγράφηκε έλιωσαν από τις πολλαπλές ηχογραφήσεις, όπως συνέβη άλλωστε και με τις κασέτες των ακροατών που το άκουγαν τα πρώτα χρόνια, μέχρι να τους σώσει η επέλαση των CD. Πλέον, στην εποχή των ψηφιακών ανατυπώσεων και του youtube το τραγούδι παραμένει κρυστάλλινο και άφθαρτο, όπως την μέρα που πρωτοακούστηκε.

Στην αρχή η δισκογραφική EMI δεν ήθελε να το κυκλοφορήσει σε σινγκλ, επειδή θεωρούσε ότι ήταν αρκετά πολύπλοκο, χωρίς ρεφρέν που θα εγγυόταν μια κάποια επιτυχία. Οκτώ μέρες μετά, οι υπεύθυνοι της δισκογραφικής διαψεύστηκαν πανηγυρικά, όταν το τραγούδι έγινε Νο1 στα βρετανικά charts και Νο2 στα αμερικανικά. Ξανασκαρφάλωσε στο Νο1 των βρετανικών charts, για άλλες πέντε εβδομάδες, ύστερα από 16 χρόνια το 1991, μετά το θάνατο του Μέρκιουρι. Το περιοδικό Rolling Stone ανέφερε: «Η επιρροή του δεν μπορεί υπερεκτιμηθεί, αφού «εφηύρε το video clip», επτά χρόνια πριν από την έναρξη του MTV».

Ποιο ήταν όμως το νόημα των στίχων; Κάποιοι, την εποχή που κυκλοφόρησε θεώρησαν ότι πρόκειται για αναφορά στον πόλεμο του Βιετνάμ. Σύμφωνα με άλλους οι στίχοι είναι επηρεασμένοι απ’ τον Ξένο του Καμί. Μια άλλη εκδοχή υποστηρίζει ότι είναι αυτό που λέει, μια ιστορία ενός ανθρώπου που σκότωσε έναν συνάνθρωπό του. Αν και ο Φρέντι Μέρκιουρι επέμενε ότι απλά επρόκειτο για στίχους στην τύχη και ρίμα δίχως νόημα, ο κιθαρίστας του συγκροτήματος Μπράιαν Μέι έχει δηλώσει κατά καιρούς ότι το Bohemian Rhapsody είναι απολύτως αυτοβιογραφικό και αφορά τους προσωπικούς δαίμονες του Μέρκιουρι, που είχε επιλέξει να ζήσει κατά τον δαίμονα εαυτού. Ποτέ δεν δόθηκε σαφής απάντηση. Λίγη σημασία όμως έχει για το τραγούδι που άλλαξε τη ροκ και 41 χρόνια μετά την κυκλοφορία του είναι σαν να πρωτοακούστηκε μόλις χθες.


Aπό:http://www.artinews.gr/%CE%BF-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9-%CE%BF-%CF%86%CE%AC%CE%BF%CF%85%CF%83%CF%84-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-bohemian-rhapsody.html

Σύριοι πρόσφυγες : μας εξαπάτησαν για να γυρίσουμε στην Τουρκία…


Των Patrick Kingsley και Eiad Abdullatif (μετάφραση: Barikat)

Ισχυρισμοί ότι μια νέα οικογένεια απελάθηκε παρότι υπέβαλε αίτημα ασύλου στην Ελλάδα αποδυναμώνει τη βάση της συμφωνίας Ε.Ε.-Τουρκίας.

Μια ομάδα Σύριων προσφύγων, μεταξύ τους και ένα ζευγάρι με τέσσερα μικρά παιδιά που κρατούνται στην Τουρκία, ισχυρίζονται ότι εξαπατήθηκαν για να απελαθούν από την Ελλάδα τον περασμένο μήνα χωρίς να έχουν εξεταστεί τα αιτήματα τους για άσυλο.

Στην πρώτη περίπτωση από την αρχή της συμφωνίας Ε.Ε. και Τουρκίας για το μεταναστευτικό, φημολογείται ότι τουλάχιστον οκτώ Σύριοι στάλθηκαν πίσω στην Τουρκία τον Οκτώβρη, παρότι είχαν υποβάλει αίτημα ασύλου στην Ελλάδα.

Οι ισχυρισμοί αποδυναμώνουν τη νομική βάση της συμφωνίας Ε.Ε.-Τουρκίας, που επετεύχθη τον Μάρτιο με δεδομένο ότι όλοι οι πρόσφυγες που φτάνουν στην Ελλάδα θα είχαν πρόσβαση σε μια δίκαιη διαδικασία ασύλου.

Σύμφωνα με τα έγγραφα που κοινοποίησαν οι αιτούντες στον Guardian, στους πρόσφυγες δόθηκε αρχικά η δυνατότητα να αιτηθούν άσυλο όταν έφτασαν στην Ελλάδα στις 9 Οκτώβρη.

Ωστόσο, 11 ημέρες μετά, πριν την πλήρη επεξεργασία των αιτημάτων τους, ισχυρίζονται ότι εξαπατήθηκαν από αξιωματούχους της E.E.και της Ελλάδας ώστε να επιστραφούν στην Τουρκία.

«Δεν είχα ιδέα ότι επρόκειτο να απελαθώ στην Τουρκία» λέει ο Lawand Haji Mohamad, ένας 33χρονος από το Κομπάνι της Συρίας, ο οποίος έφτασε στην Ελλάδα με τη γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά του, όλα κάτω από 5 χρονών. Αντ’ αυτού, η αστυνομία είπε στην οικογένειά του ότι θα μεταφέρονταν αεροπορικώς προς την ηπειρωτική Ελλάδα. «Οι αστυνομικοί είπαν αφήστε το φαγητό σας, μαζέψτε τα πράγματά σας, θα σας πάμε στο αστυνομικό τμήμα για απόψε και [στη συνέχεια] αύριο το πρωί στην Αθήνα», λέει ο Haji Mohamad στο τηλέφωνο από το  Düziçi, ένα κέντρο κράτησης στην νότια Τουρκία.

Αφού επιβιβάστηκαν στο αεροπλάνο με αξιωματούχους της ελληνικής κυβέρνησης και της υπηρεσίας συνόρων της ΕΕ, Frontex, οι Σύριοι λένε ότι δεν είχαν καμία άλλη ενημέρωση. Η πρώτη φορά που κατάλαβαν ότι απελαύνονται παρά τη θέλησή τους ήταν τη στιγμή της άφιξής τους στα Άδανα της Τουρκίας.

«Όταν φτάσαμε και είδαμε την τουρκική σημαία σοκαριστήκαμε» λέει ο Haji Mohamad. «Εμπιστευτήκαμε την αστυνομία αλλά μας εξαπάτησαν και δεν έχω καμία ιδέα γιατί».

Για περίπου ένα δεκαπενθήμερο έκτοτε, κρατούνται στο Düziçi. «Είμαστε σε πολύ άσχημη κατάσταση», λέει στο τηλέφωνο ένας άλλος Σύριος από άλλη οικογένεια από το κέντρο κράτησης. «Τα παιδιά είναι πολύ άρρωστα. Τα μικρότερα έχουν αναπνευστικά προβλήματα. Σας παρακαλούμε, βοηθήστε μας».

Κάποιοι από τους Σύριους είναι από το Κομπάνι, την κουρδική πόλη που βρέθηκε, με λίγα λόγια, στο επίκεντρο της Δύσης όταν καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό στις μάχες εναντίον του Isis.

Σε μια δήλωση μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η ελληνική κυβέρνηση είπε ότι εξετάζει τους ισχυρισμούς. Εκπρόσωπος της Frontex επιβεβαίωσε ότι αξιωματούχοι της Ε.Ε. επέβαιναν στην πτήση, αλλά ότι η Frontex δεν μπορεί να κατηγορηθεί για κανένα λάθος. «Όλες οι αποφάσεις επιστροφής λαμβάνονται από τις εθνικές αρχές», τόνισε. «Ο ρόλος μας είναι να παρέχουμε τα μέσα μεταφοράς, εξειδικευμένους συνοδούς, μεταφραστές και ιατρικό προσωπικό».

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ εκδήλωσε ενδιαφέρον για την κατάσταση. Η Διεθνής Αμνηστεία φοβάται ότι η περίπτωση αυτή μπορεί να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας απομάκρυνσης Σύριων από την Ευρώπη «με κάθε κόστος», κατά παράβαση του Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Δικαίου.

Η συμφωνία μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας, σε συνδυασμό με το κλείσιμο ενός ανθρωπιστικού διαδρόμου μέσα από τα Βαλκάνια,  σημείωσε δραστική πτώση των μεταναστευτικών ροών προς την ανατολική Ευρώπη από τον Μάιο. Ωστόσο, Έλληνες και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ανησυχούν πως οι αριθμοί μπορεί να αυξηθούν πάλι εάν ελάχιστοι πρόσφυγες απελαθούν πίσω στην Τουρκία.

Ο John Dalhuisen, Διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ευρώπη δήλωσε : «αυτό είναι, στην καλύτερη περίπτωση, δείγμα ανικανότητας, και στη χειρότερη, μια κυνική προσπάθεια των αρχών, υπό την όλο και αυξανόμενη πίεση εκ μέρους της Ευρωπαικής Ένωσης, να απομακρύνει Σύριους πρόσφυγες από τη χώρα με κάθε κόστος. Πρέπει να διερευνηθεί επειγόντως, και να επιτραπεί η επιστροφή των προσφύγων στην Ελλάδα και η  να εξεταστεί η επανεγκατάστασή τους σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη μέλη».

Ενώ αυτοί είναι οι πρώτοι Σύριοι που φέρεται να έχουν απελαθεί χωρίς προσφυγή στη διαδικασία ασύλου από την εφαρμογή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, τουλάχιστον 12 άνθρωποι άλλων εθνικοτήτων πιστεύεται πως έχουν απελαθεί εκ παραδρομής τον Απρίλιο.

Στους 12 δεν επετράπη ποτέ να επιστρέψουν στην Ελλάδα, αλλά οι Σύριοι που κρατούνται προσωρινά στο Düziçi ονειρεύονται ακόμα ότι θα τους δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία. «Υπάρχει καμία ελπίδα να γυρίσουμε στην Ευρώπη;» ρώτησε κάποιος σε ένα πρόσφατο μήνυμα στο κινητό.

Οι Σύριοι δεν βρίσκονται σε θανάσιμο κίνδυνο στην Τουρκία, η οποία φιλοξενεί περισσότερους πρόσφυγες από κάθε άλλη χώρα. Αλλά δεν τους δίνονται τα δικαιώματα που επιτρέπονται από το διεθνές δίκαιο. Παρά τις πρόσφατες νομοθετικές αλλαγές, το μεγαλύτερο μέρος δεν έχει ακόμα δικαίωμα στην εργασία, και εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά από τη Συρία δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση.

 

Πηγή


Aπό:https://barikat.gr/content/syrioi-prosfyges-mas-exapatisan-gia-na-gyrisoyme-stin-toyrkia

Αλεξάντρ Μάμκιν: Ο θρύλος της Επιχείρησης «Ζβιόζντατσκα»…Ο πιλότος που έδωσε την ζωή του, για να σωθούν τα παιδιά από τους ναζί…


%ce%bc%ce%b1%ce%bc%ce%ba%ce%b9%ce%bd

Γράφει ο Γρηγόρης Τραγγανίδας

Τον Χειμώνα του 1943 – 44, στην κατεχόμενη πόλη, Πόλοτσκ, της Σοβιετικής Λευκορωσίας, οι ναζί αποφασίζουν να προβούν σε μία ακόμη ασύλληπτη θηριωδία: Να χρησιμοποιήσουν τα παιδιά του Παιδικού Σταθμού Νο 1 της πόλης… σαν «δωρητές» αίματος για τους τραυματισμένους Γερμανούς στρατιώτες..!

Ο διευθυντής του παιδικού σταθμού, Μιχαήλ Στεπάνοβιτς Φόρινκο, ως επικεφαλής, ταυτόχρονα – και διατηρώντας την υπηρεσιακή του κάλυψη – της αντιστασιακής οργάνωσης, «Οι ατρόμητοι», ήταν προφανές ότι δεν θα μπορούσε να επιτρέψει κάτι τέτοιο. Γνωρίζοντας ότι οι φασίστες δεν χαμπαριάζουν από ανθρωπιά και δεν πρόκειται να συγκινηθούν από παρακάλια, ο Φόρινκο αποφασίζει να τους «ζυμώσει» έντεχνα την πεποίθηση, ότι στην κατάσταση που βρίσκονται τα παιδιά – πεινασμένα, εξαθλιωμένα, άρρωστα – δεν θα μπορούσαν να «προσφέρουν» ποιοτικό αίμα στους κατακτητές, αφού τους έλειπαν βιταμίνες και σίδηρος. Επιπλέον, ο Παιδικός Σταθμός ήταν ουσιαστικά κατεστραμμένος. Γι’ αυτό θα πρέπει να μεταφερθούν στο κοντινότερο χωριό που έχει ισχυρή γερμανική φρουρά, εν προκειμένω το Μπέλτσιτσι, ώστε να αναρρώσουν, να ταϊστούν σωστά και να χρησιμοποιηθούν σε αυτή την φρικώδη διαδικασία.

Οι ναζί πείθονται.

Συνέχεια

ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΕΡΑΚΙ [ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ: SOMETHING IN THE WATER]…


Πριν από λίγες μέρες, την Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2016, η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσίων Υπαλλήλων (PSI) έβγαλε το ντοκιμαντέρ «Something in the Water» – «Κάτι στο νερό». Η προβολή του ντοκιμαντέρ ανακοινώθηκε με Δελτίο Τύπου της PSI (Public Services International).

Στο ντοκιμαντέρ πρωτοστατούν το σωματείο εργαζομένων στην ΕΥΑΘ και η συλλογικότητα «SOSτε το Νερό» που συμμετέχουν στην Πανελλαδική Πρωτοβουλία «Όχι σε TTIP, CETA, TiSA – Όχι στα Μνημόνια».

Το ντοκιμαντέρ έγινε με στόχο να θυμίσει πως το νερό είναι ζωή. Και να καταδείξει πώς, ποιοι, και γιατί μας στερούν αυτήν την ζωή.

Τι συμφέροντα παίζονται;

 

SOMETHING IN THE WATER – ΚΑΤΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ

Ένα νέο ντοκιμαντέρ «Something in the Water» καταδεικνύει τις επιθετικές προσπάθειες για την ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα.

Αποκαλύπτει το κουβάρι των ιδιωτικών συμφερόντων, των διπλωματικών δεσμεύσεων και της επιχειρηματικής επιρροής που κρύβεται πίσω από την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών στην Ελλάδα.

Η ταινία παρακολουθεί την υπόθεση της διανομής νερού στην Θεσσαλονίκη, όπου παρά το γεγονός ότι το 98,2% των ερωτηθέντων υποστηρίζει τον κρατικό έλεγχο, η Τρόικα εξακολουθεί να προωθεί την ιδιωτικοποίηση και η γαλλική πολυεθνική Suez είναι έτοιμη να εξαγοράσει ένα μεγάλο μερίδιο.

Στο επίκεντρο της ταινίας βρίσκεται το ελληνικό ταμείο ιδιωτικοποιήσεων, το ΤΑΙΠΕΔ Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων Ιδιωτικής Περιουσίας Ελληνικού Δημοσίου. Η ίδρυσή του επιβλήθηκε από την Τρόικα, είναι πνιγμένο στα σκάνδαλα διαφθοράς, και σκοπό έχει να ξεπουλήσει την ελληνική δημόσια υπηρεσία ή περιουσία σε κάθε της μορφή.

Στο διοικητικό συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ συμμετέχει ο Φιλίπ Μπουάν, εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και διευθυντής της οικονομικής υπηρεσίας της Γαλλικής Πρεσβείας στην Αθήνα, του οποίου ο ρόλος είναι να αυξήσει τα κέρδη για τις μεγάλες πολυεθνικές της χώρας του, όπως η Suez και η Veolia, εταιρείες έτοιμες να κερδίσουν από την καταναγκαστική ιδιωτικοποίηση.

Η ταινία κυκλοφορεί λίγες μόλις εβδομάδες αφότου η ελληνική κυβέρνηση πέρασε πολυνομοσχέδιο με σκοπό την δημιουργία ενός νέου και μεγαλύτερου ΤΑΙΠΕΔ, που είναι γνωστό και ως «Υπερταμείο».

Συνέχεια

ΜΜΕ και χειραγώγηση…


«Ο σκλάβος που δεν συνειδητοποιεί τη σκλαβιά του είναι απλούστατα σκλάβος. Ο σκλάβος που συνειδητοποιεί τη σκλαβιά του και αγωνίζεται ενάντιά της είναι επαναστάτης. Ο σκλάβος που καμαρώνει τις ομορφιές της ζωής στη σκλαβιά είναι τσιράκι και κάθαρμα, άξιος περιφρόνησης» (Β.Ι.Λένιν) 
Η κυρίαρχη ιδεολογία παράγεται από την κυριαρχία στα μέσα παραγωγής. Στα 1840 στη «Γερμανική Ιδεολογία» οι Μαρξ και Ένγκελς έγραφαν: «Οι ιδέες της κυρίαρχης τάξης είναι σε κάθε εποχή οι κυρίαρχες ιδέες. Με άλλα λόγια η τάξη που είναι κυρίαρχη υλική δύναμη της κοινωνίας είναι ταυτόχρονα η κυρίαρχη πνευματική δύναμη. Η τάξη που έχει στη διάθεση της τα μέσα της υλικής παραγωγής, διαθέτει, συνακόλουθα, τα μέσα της πνευματικής παραγωγής, έτσι ώστε, σε γενικές γραμμές, οι ιδέες αυτών που στερούνται των μέσων της πνευματικής παραγωγής υποτάσσονται σε αυτά. Οι κυρίαρχες ιδέες δεν είναι τίποτα άλλο από την ιδεατή έκφραση των κυρίαρχων υλικών σχέσεων, είναι οι κυρίαρχες υλικές σχέσεις που συλλαμβάνονται ως ιδέες, άρα είναι η έκφραση των σχέσεων που κάνουν μια τάξη κυρίαρχη, επομένως οι ιδέες της κυριαρχία της. Τα άτομα που αποτελούν την κυρίαρχη τάξη … καθορίζουν ως κυρίαρχη τάξη όλη την έκταση και τα όρια μιας ιστορικής εποχής… επομένως, μεταξύ άλλων, κυριαρχούν επίσης ως στοχαστές, ως παραγωγοί ιδεών και ρυθμίζουν την παραγωγή και διανομή των ιδεών της εποχής τους». Έθεταν έτσι το ιδεολογικό πλαίσιο που προσδιορίζει το ρόλο των ΜΜΕ, σαν ρόλο ενός κεντρικού ιδεολογικού μηχανισμού στήριξης της κυριαρχίας της αστικής τάξης.

Συνέχεια

Παπά μην ξεχάσεις να αφορίσεις τους σφαγμένους στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, το Κομμένο…


Γράφει ο Mitsos175

Ξαναπές μας το ανέκδοτο Ιερώνυμε. Έχει περισσότερο γέλιο από αυτά που έλεγε ο προηγούμενος: «Όχι! Ούτε ακραίους έχουμε, ούτε ταλιμπάν»! Πολύ πλακά έχεις και δε σου φαινότανε. Καλέ όχι ταλιμπάν. Εδώ λέγονται φασίστες, νεοναζί. Οι ίδιοι αυτοαποκαλούνται «εθνικιστές», «ακτιβιστές της δεξιάς» κ.α. Αν μάλιστα θέλουν να τρολάρουν πολύ, αυτοανακηρύσσονται «πατριώτες». Οι φίλοι των SS που έκαναν τόσα στο τόπο μας «patriots».

Πως το είπες Ιερώνυμε; «Τα βλέπουν με άλλη οπτική»; Ακριβώς όμως αυτό είναι το πρόβλημα με τους φανατικούς, τους ναζί και κάθε λογίς βλάκες. Βλέπουν τον άλλο ως εχθρό που πρέπει να κάνουν σκλάβο. Δεν είναι μόνο ότι έχουν αυτή την «οπτική». Προσπαθούν να εφαρμόσουν με το έτσι θέλω τα πιστεύω τους!

Να τι έχεις Ιερώνυμε: Είστε γεμάτοι Άνθιμους και Αμβρόσιους. Κομματόσκυλα που προσεύχονται για το Ευρώ, το οποίο προφανώς έβαλαν στη θέση του Ιησού, έχεις υμνητές του φασισμού, που θέλουν να πεθάνουν φρικτά οι ομοφυλόφιλοι, οι άθεοι, οι κομμουνιστές, λες και θα γίνουν άνθρωποι μετά τα ακροδεξιά τέρατα. Η δήθεν «θρησκεία της αγάπης» μέσα της έχει τόσο μίσος και φόβο που μόνο σε κόλαση υπάρχει. Κόλαση θέλετε να κάνετε τη ζωή μας.

Συνέχεια

John Reed: Πώς λειτουργούσαν τα Σοβιέτ…


john-reed-at-desk-thumb-large

Τζον Ριντ: Πώς λειτουργούν τα Σοβιέτ

Ανάμεσα στις κακοήθειες και τα ψέματα που διαδίδονται παντού ενάντια στη Ρωσία των Σοβιέτ, ακούει κανείς κραυγές απόγνωσης.

“Δεν υπάρχει ίχνος κυβέρνησης στη Ρωσία”. “Δεν έχουνε καμιά οργάνωση οι Ρώσοι εργάτες”. “Σταματάνε πια να δουλεύουν”.

Με αυτόν τον τρόπο, συκοφαντούν συστηματικά την επανάσταση. Όπως το ξέρουνε όλοι οι σοσιαλιστές κι όπως εγώ ο ίδιος γνωρίζω -και επειδή ήμουν εκεί από την αρχή της Ρώσικης Επανάστασης μπορώ να το βεβαιώσω-σήμερα υπάρχει στη Μόσχα, σε κάθε πόλη και σε κάθε οικισμό της χώρας, ένας σύνθετος πολιτικός οργανισμός που τον υποστηρίζει η μεγάλη πλειοψηφία του λαού και που λειτουργεί με ένα τρόπο τόσο ικανοποιητικό όσο μπορεί να λειτουργεί μια λαϊκή κυβέρνηση που πρόσφατα έχει σχηματιστεί.Οι Ρώσοι εργάτες, κάτω από την πίεση των αναγκών και των απαιτήσεων της ζωής, δημιούργησαν μια οικονομική οργάνωση που γρήγορα μετασχηματίζεται σε μια αληθινή εργατική δημοκρατία. Θα δώσω ένα περιγραφικό σχήμα της δομής του κράτους των σοβιέτ.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΣΟΒΙΕΤ

Το κράτος των σοβιέτ βασίζεται στα σοβιέτ – ή συμβούλια- των εργατών και των αγροτών.

Αυτά τα συμβούλια, θεσμός χαρακτηριστικός της Ρώσικης επανάστασης, εμφανίστηκαν το 1905 όταν κατά την πρώτη γενική απεργία των εργατών, τα εργοστάσια της Πετρούπολης και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις στέλνανε αντιπροσώπους σε μια κεντρική επιτροπή. Αυτή η απεργιακή επιτροπή ονομάστηκε “συμβούλιο των εργατών αντιπροσώπων”. Οργάνωσε στα τέλη του 1905, τη δεύτερη γενική απεργία, στέλνοντας απεσταλμένους σε όλη την Ρωσία και σε λίγο χρονικό διάστημα, αναγνωρίστηκε από την αυτοκρατορική κυβέρνηση σαν το επίσημο και εξουσιοδοτημένο όργανο της επαναστατημένης εργατικής τάξης.

Όταν η επανάσταση του 1905 ηττήθηκε, ένα μέρος των μελών του συμβουλίου διέφυγε, ενώ οι υπόλοιποι εξορίστηκαν στην Σιβηρία.

Συνέχεια