Το επιχείρημα του τόνου (“The tone argument”)…


Μετάφραση: Louise Michelo-shadia-alem-beyond-1993-900

Το επιχείρημα του τόνου χρησιμοποιείται όταν αντιλέγεις στο επιχείρημα του άλλου βασισμένος στον τόνο (τρόπο, ύφος) του: πολύ θυμωμένος, μισητός, όχι αρκετά ήρεμος, όχι αρκετά ευγενής κλπ. Πρόκεται για λογική πλάνη μιας και τίποτε απ’ όλα αυτά δεν έχει να κάνει με την αλήθεια που εκφράζεται εκείνη τη στιγμή. Ασκείται για να εκτροχιάσει τη συζήτηση ή για να κατασιγάσει τον συνομιλητή.

Το χρησιμοποιεούν οι προνομιούχοι ενάντια στους περιθωριοποιημένους. Η συγκεκριμένη δημοσίευση εξετάζει μία απ’ αυτές τις περιπτώσεις: λευκοί ρατσιστές στην Αμερική το χρησιμοποιούν εναντίων των μαύρων όταν μιλούν για τον ρατσισμό.

Παραδείγματα:

“Με προσβάλλεις”

“Θα σε ακούγαμε αν μιλούσες πιο όμορφα”

“Είσαι γεμάτος με τόσο μίσος”

Οι μαύροι είναι οργισμένοι, αλαζόνες, κλαψιάρηδες, κλπ

Να έχεις κατα νου ότι:

Οι λευκοί που το χρησιμοποιούν ούτως ή άλλως δεν ενδιαφέρονται καθόλου για ό,τι έχεις να πεις – άσχετα από τον τόνο σου. Όλη η συζήτηση περί του “τόνου” σου γίνεται ώστε να σε φιμώσει και να σε αποπέμψει ως έναν μη λογικό άνθρωπο. Ό,τι κι αν είπες τους έφερε σε δύσκολη θέση και το περί του τόνου σου είναι μια δικαιολογία ώστε να μην αντιμετωπίσουν την κατάσταση σοβαρά.

Όσο όμορφα, ήρεμα και λογικά κι αν διατυπώσεις τα επιχειρήματά σου κάποιοι και πάλι θα πουν ότι γκρινιάζεις ή είσαι οργισμένος ή γεμάτος μίσος. Στο μυαλό τους οι λευκοί είναι τόσο υπέροχοι ώστε το να πεις κάτι κακό γι αυτούς μπορεί να οφείλεται μόνο στο μίσος σου γι αυτούς – άσχετα με τό πόσα γεγονότα υποστηρίζουν την άποψή σου. Έτσι, ένας “κακός τόνος” μπορεί πάντα να διαφανεί στα λόγια σου είτε υπάρχει είτε ή όχι.

Αν ήταν τόσο απλό όσο το να επιτύχεις τον “σωστό τόνο” τότε ο ρατσισμός θα είχε εκλείψει αιώνες πριν.

Οπότε, γάμησε τον τόνο. Κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα σε κατηγορήσει που είσαι θυμωμένος λόγω του ρατσισμού. Εκείνοι που θα το κάνουν, εκείνοι που απαιτούν να είσαι όχι μόνο γλυκός και ήρεμος αλλά και να σέβεσαι τα δικά τους αισθήματα περισσότερο από τα δικά σου είναι στενόμυαλοι μαλάκες. Μπορεί να θελήσεις να τους πεις τη γνώμη σου αλλά μην ξεγελαστείς πιστεύοντας ότι μπορείς να συνεννοηθείς μαζί τους: έχουν ήδη τοποθετήσει τους εαυτούς τους εκτός διαλόγου.

Πίστευα ότι οι λευκοί είχαν υποστεί πλύση εγκεφάλου και απλώς τόσο ήξεραν τόσα έκαναν. Προφανώς, οι περισσότεροι απ’ αυτούς, συμπεριφέρονται ως αστοιχείωτοι αθώοι. Αλλά το επιχείρημα του τόνου δείχνει ότι πολλοί δεν είναι.

Όταν ένας ανήξερος αθώος σε πληγώσει και του το πεις, θέλει να μάθει ακριβώς τι έκανε λάθος ώστε να σταματήσει να το κάνει και να επανορθώσει. Απολογείται και το εννοεί, επειδή ποτέ δεν σκόπευε να σε πληγώσει.

Αλλά εκείνος που χρησιμοποιεί το επιχείρημα του τόνου κάνει το αντίθετο: αρνείται να αναγνωρίσει το λάθος του ή να κάνει κάτι γι αυτό και πολύ περισσότερο αρνείται να απολογηθεί. Αντ’ αυτού το χρησιμοποιεί εναντίον σου, μετατοπίζοντας τη συζήτηση από το “τι” του είπες στο “πώς” του το είπες.

Αυτές είναι πράξεις κάποιου που γνωρίζει ότι έσφαλε – ή δεν τον ενδιαφέρει το αν έσφαλε – και αρνείται να επανορθώσει. Αυτές είναι πράξεις ενός αναίσθητου μαλάκα κι όχι ενός ανήξερου αθώου.

http://abagond.wordpress.com/2010/07/24/the-tone-argument/

___________________________________________________________

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s