Ορθωγραφύα…


Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

oruo

Η ορθογραφία προασπίζει αξίες. Προστάζει. Αναστέλλει το παιχνίδι της αιτιότητας κάθε λέξης. Είναι ένα είδος μηχανικής της ομοιομορφίας. Τι κι αν γράψουμε λάθος το όνομά μας. Τι κι αν εκφράσουμε το συναίσθημα με ανορθογραφίες σε μιαν επιστολή έρωτος ή απελπισίας. Τι κι αν μαγαρίσουμε το παραλήρημα με λάθος φωνήεν. Τίποτε. Μόνο ένας αδιόρατος φόβος που κάποτε μας άγγιξε μ’ ένα ραβδί. Μια σχολαστική παρόρμηση του ενήλικου κόσμου να επιβάλει κανόνες και να υποβάλει μνημόνια καθαρότητας των γραμματικών θεσμών. Η ορθογραφία είναι η επισημότητα του περάσματος απ’ τον προφορικό στο γραπτό λόγο. Το κοσκίνισμα κάθε αιτήματος έκφρασης που πρέπει να ταξινομηθεί και να καταγραφεί κυρίως για να διαδώσει και να διασώσει. Δεν έχει να κάνει τόσο με τη γλώσσα όσο με την ορθοφροσύνη της εικόνας της γλώσσας. Είναι μιαν ανωτέρου επιπέδου διακόσμηση. Όχι τόσο για να ομορφύνει, διότι η ομορφιά κλείνει σχετικές αλήθειες, αλλά για να καταργήσει το έκδηλο και το λανθάνων, το παιγνιώδες της επίφασης και την ανυπακοή του κρυμμένου. Ο ανορθόγραφος είναι ο κακός μαθητής που προορίζεται για τεχνίτης, σε μια περιοχή που ο γραπτός λόγος απουσιάζει. Ο ορθογράφος όμως έχει περγαμηνές μέλλοντος και μια ξεμπλοκαρισμένη ευφυΐα εύπλαστη για στελέχωση επιχείρησης και σταδιοδρομία. Η ορθογραφία λειτούργησε και λειτουργεί ως φίλτρο. Για να μάθεις ορθογραφία πρέπει να πειθαρχήσεις. Και πρέπει να πειθαρχήσεις για να πάψεις να γελοιογραφείς τη γλώσσα όπως κάποιοι γελοιογραφούν τη συνουσία με τα χοντροκομμένα σχέδια από ψωλές και αιδοία στις τουαλέτες. Δηλαδή να περιορίσεις κάθε ανυπακοή στα αποχωρητήρια κι όχι στο δημόσιο βίο. Κι όπως έχεις εθνική συνείδηση, θρησκευτική συνείδηση, ποδοσφαιρική συνείδηση να αποκτήσεις και ορθογραφική συνείδηση. Να αλαλιάσεις ακροβατώντας στην ακμή της ετυμολογικής ψύχωσης και να διατηρείς μνήμες απ’ τη φερτή ύλη ενός αιματόβρεχτου παρελθόντος. Να καταπνίξεις τις λεξικές ορδές που αναβλύζεις και τις παράγωγες ερμηνείες που αναδίδει η ερωτική τριβή και ο βιαιοπραγής βίος. Να γίνεις ακόλουθος ενός λεξικού που στολίζει σα χρυσό δόντι το φαφούτικο στόμα της εξουσίας. Πάνω απ’ τις επιχωματώσεις των αλλεπάλληλων αιώνων στον ομιλούμενο ρέοντα λόγο κάθεται η σκατόμυγα της ορθογραφίας. Το πέρασμα απ’ το εύγλωττο σάλιο και το φιλί στην επιστολογραφία και τη γραπτή ύλη. Απ’ τον προφορικό στο γραπτό πολιτισμό. Απ’ τη φράση στην ιδεοληψία της φράσης. Κι απ’ τον αγράμματο σοφό στο γραμματιζούμενο βλάκα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s