Ουμπέρτο Εκο – Ο Τσάρλι Μπράουν είμαι εγώ! …


ecochariebrown2

Σαν σήμερα, στις 2 Οκτωβρίου 1950, ο Charles Monroe Schulz (με το παρατσούκλι «Sparky») ξεκινούσε το καθημερινό κόμικ των «Peanuts» (Σνούπι στην Ελλάδα).

Μια ιστορική συνομιλία του Ουμπέρτο Εκο με τους εκδότες του περιοδικού «Linus» Ελιο Βιτορίνι και Ορέστε ντελ Μπουόνο, η οποία αποτέλεσε το «διαβατήριο» για να περάσουν τα κόμικς τα «σύνορα» της κοινωνίας των διανοουμένων

Η συνέντευξη που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στο πρώτο τεύχος του ιταλικού περιοδικού «Linus» τον Απρίλιο του 1965. Ηταν μια ιστορική συνομιλία… στρογγυλής τραπέζης μεταξύ του επικοινωνιολόγου Ουμπέρτο Εκο και των διευθυντών του περιοδικού Ελιο Βιτορίνι και Ορέστε ντελ Μπουόνο, μέσω της οποίας τα κόμικς διάβηκαν τα «σύνορα» της κοινωνίας των διανοουμένων.

linus_charliebrown
Ουμπέρτο Εκο:
Σήμερα θα συζητήσουμε ένα θέμα το οποίο θεωρούμε πολύ σημαντικό και σοβαρό ­ σε αντίθεση με την ελαφρότητα που του καταλογίζουν κάποιοι. Μιλάω για τα κόμικς του Τσάρλι Μπράουν. Βιτορίνι, πώς έγινε η δική σου γνωριμία με τον Τσάρλι Μπράουν;

Ελιο Βιτορίνι: Πάντα ενδιαφερόμουν για τα σκίτσα, από πολύ νωρίς, από τα νεανικά χρόνια μου. Με είχαν απασχολήσει ακόμη από τον καιρό του περιοδικού «Politecnico». Θυμάμαι μάλιστα μια φορά που παρακαλούσα τον φίλο μας, τον Ντελ Μπουόνο, να ασχοληθούμε με κάποια κόμικς αμερικανικά, που σκιαγραφούσαν όχι μόνο το κοινωνιολογικό προφίλ, όπως συνήθως συμβαίνει, αλλά και το ιστορικό.

Συνέχεια

Πόλεμοι για το Νερό στα Βαλκάνια…


water_is_life_by_jonasfortheart-d3ekszm2

Στέφανος Μπατσής

Από τα φαραωνικά σχέδια εκτροπής του διεθνικού ποταμού Αώου (Vjose στα αλβανικά) και την ιδιωτικοποίηση των δημοσίων δικτύων ύδρευσης στις μεγαλύτερες ελληνικές πόλεις (στη Θεσσαλονίκη της ΕΥΑΘ και προσεχώς στην Αθήνα της ΕΥΔΑΠ) μέχρι τους αυθαίρετους σχεδιασμούς των λόμπι της ενέργειας και των κυβερνήσεων για συστηματική φραγματοποίηση ποταμών σε Τουρκία, Αλβανία και Μακεδονία, γίνεται όλο και πιο φανερό ότι ο πόλεμος για το νερό έχει μεταφερθεί στα Βαλκάνια.

Συνοπτικά, οι ενεργειακοί κι επενδυτικοί αυτοί σχεδιασμοί περιλαμβάνουν την κατασκευή σχεδόν εξακοσίων φραγμάτων με υδροηλεκτρικούς σταθμούς κατά μήκος των ποταμών των Βαλκανίων (το μεγαλύτερο μέρος των οποίων βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση φιλοξενώντας αξιοσημείωτους υγροβιότοπους), χρηματοδοτούμενων από διεθνείς οργανισμούς όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανάπτυξης κι Ανασυγκρότησης, και εκατοντάδων ακόμη στην Τουρκία – με αρκετά από αυτά να έχουν ήδη προκαλέσει ανυπολόγιστη υποβάθμιση του περιβάλλοντος αλλά και των τοπικών κοινωνιών και πολιτισμών. Πρόσφατα παραδείγματα, τα σχέδια για μεγάλα φράγματα στο ποτάμιο σύστημα του Αώου στην ελληνική επικράτεια (ένα μέσα στη χαράδρα του Αώου και δύο στον ποταμό Σαραντάπορο), η εν εξελίξει φραγματοποίηση των ποταμών Αώου, Δρίνου (Drin) και Δεβόλη (Devoll) στην Αλβανία καθώς και η κατασκευή φραγμάτων και υδροηλεκτρικών σταθμών μέσα στην καρδιά του Εθνικού Πάρκου του Μάβροβο στη Μακεδονία.

Συνέχεια

Γαλλία: Υπεράσπιση της ZAD…


zadef

Μετάφραση: baktirio
Πηγή: zad.nadir.org

Για περισσότερα από 50 χρόνια, αγρότες και ντόπιοι αντιστέκονται στη δημιουργία νέου αεροδρομίου στη γαλλική πόλη Nantes (η οποία παρεμπιπτόντως έχει ήδη ένα). Τώρα, στα πλούσια χωράφια, τα δάση, τους υγροτόπους τα οποία η πολυεθνική Vinci θέλει να καλύψει με τσιμέντο, ένα πείραμα επανεφεύρεσης της καθημερινότητας μέσα στον αγώνα λαμβάνει χώρα. Ριζοσπάστες από όλο τον κόσμο, ντόπιοι αγρότες και χωρικοί, ομάδες πολιτών, συνδικαλιστές και φυσιολάτρες, πρόσφυγες και φυγάδες, καταληψίες και ακτιβιστές της κλιματικής δικαιοσύνης αλλά και πολλοί άλλοι οργανώνονται για να προστατεύσουν 4000 acre γης (σημ. 1 acre = 4 στρέμματα) ενάντια στο αεροδρόμιο και τον κόσμο του.

Κυβερνητικοί αξιωματούχοι έχουν χαρακτηρίσει αυτό το μέρος ως «περιοχή χαμένη από τη δημοκρατία». Οι καταληψίες του το έχουν ονομάσει: La ZAD (Zone À Défendre) προστατευόμενη ζώνη. Τον χειμώνα του 2012, τα γαλλικά ΜΑΤ κατά χιλιάδες προσπάθησαν να εκκενώσουν τη ζώνη αλλά ήρθαν αντιμέτωποι με μια αποφασισμένη και πολύμορφη αντίσταση. Όλοι αυτό κατέληξε στη δυναμική κινητοποίηση 40.000 ανθρώπων να ξαναχτίσουν μέρος αυτών που έχει καταστρέψει το Γαλλικό Κράτος. Σε λιγότερο από μια εβδομάδα η αστυνομία αναγκάστηκε να σταματήσει αυτό που ονόμασαν «Επιχείρηση Καίσαρας». Τα τελευταία τρία χρόνια, η ZAD αποτελεί ένα εξαιρετικό εργαστήριο ανακάλυψης νέων τρόπων ζωής που ριζώνουν σε συνεργασίες μεταξύ όλων αυτών που αποτελούν την ποικιλομορφία του κινήματος. Έχουν καταγραφεί 6 σημεία (βλέπε παρακάτω) σύμφωνα με τα οποία θα επανεξεταστεί ριζοσπαστικά το πώς οργανώνεται και λειτουργεί η γη χωρίς αεροδρόμιο. Τα σημεία αυτά βασίζονται στη δημιουργία Κοινών, στην έννοια της χρήσης κι όχι τόσο της ιδιοκτησίας και στην απαίτηση οι αποφάσεις για τη χρήση της γης να είναι στα χέρια αυτών που πάλεψαν γι’αυτή.

Συνέχεια

Ονειρεύτηκα τους φίλους μου…


Αν ο χωρισμός, ο αποχωρισμός και το πένθος είναι εγγεγραμμένα στην κανονικότητα των ερωτικών σχέσεων ως μια διόλου απίθανη εξέλιξή τους, οι φιλικές σχέσεις υποτίθεται ότι λειτουργούν αλλιώς: τις φιλίες είναι πολύ λιγότερο πιθανό να τις χαλάσεις, πολύ λιγότερο πιθανό να τις πενθήσεις. Για τον έρωτα, και όχι για τη φιλία, λένε ότι δεν διαρκεί για πάντα. Η φιλία τρυπώνει μέσα σου πολύ πιο ύπουλα από τον έρωτα. Και σε αντίθεση με αυτόν η ύπαρξή της δεν διακηρύσσεται· απλά συνειδητοποιείται. Κι άπαξ και εγκατασταθεί μέσα σου, μετά θεωρείς ότι πολύ δύσκολα θα κλονιστεί. Όντας δε απείρως λιγότερο κτητική, ιδιοκτησιακή και ενοχική, ενέχει στη φύση της το αντίστοιχο μιας πολυγαμικότητας, το οποίο δεν σκανδαλίζει κανέναν. Είναι απόλυτα οκ να είσαι «πολυφιλικός», δύσκολα θα βρεθεί άλλος φίλος να πει γιατί έκανες φίλο κι αυτόν τον τσούλο και τι του βρίσκεις και δεν σε καλύπτει η δική μου φιλία πια; Στη φιλία υπάρχει πάντα χώρος για έναν ακόμα. Υπάρχει αντίθετα πολύ λιγότερος χώρος για προστριβές, παρεξηγήσεις, τσακωμούς. Το διακύβευμα σε σχέση με τον έρωτα είναι εξαρχής τελείως διαφορετικό. Aκόμη και με τον πιο στενό σου φίλο δεν θα πείτε ποτέ ότι εσύ κι εγώ είμαστε ένα. Και αφού είστε πάντα δύο, παραμένετε δύο αυτεξούσιοι δύο, δύο δύο που έχετε πολύ λιγότερα θέματα να ρυθμίσετε, να κανονίσετε, να συμβιβάσετε, να καταπιέσετε, προκειμένου να επιτευχθεί η κοινή σας πορεία ως ένας. Οι πορείες σας μπορεί να παραμένουν ανεξάρτητες, παράλληλες, ή ακόμη και εντελώς διαφορετικές. Αλλά το ότι η φιλία στήνεται σε ένα υπόβαθρο ευρυχωρίας, δεν σημαίνει ότι στήνεται και σε ένα υπόβαθρο πλήρους αδιαφορίας για το τι και το πώς του άλλου. Όλα έχουν ένα σημείο αντοχής και θραύσης. Απλά το να το φτάνεις και να το ξεπερνάς συμβαίνει σπανίως.
Και τότε σε πονάει. Και τότε ονειρεύεσαι τους φίλους σου. Και στο όνειρο που γεννά η πληγή, πρωταγωνιστεί η πρόσκαιρή ίασή της: για όσο διαρκέσει, παρούσα είναι μόνο η χάρη της αγάπης μεταξύ φίλων.
_________________________________________________________________________

Ο Μαρξ είχε δίκιο: 5 γεγονότα του σήμερα που προέβλεψε σωστά…


marx

Μετάφραση : Ελεάννα Μπάρδη

Από το iPhone έως την εταιρική παγκοσμιοποίηση, η σύγχρονη ζωή είναι γεμάτη από αποδείξεις της διορατικότητας  του Μαρξ.

Υπάρχει μεγάλη συζήτηση για τον Καρλ Μαρξ αυτή την εποχή -από τον Rush Limbaugh να κατηγορεί τον Πάπα Φραγκίσκο για προώθηση «καθαρού μαρξισμού», στον αρθρογράφο των Washington Times  που ισχυρίζεται ότι ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Bill de Blasio, είναι ένας «αμετανόητος μαρξιστής».

Λίγοι όμως άνθρωποι καταλαβαίνουν πραγματικά τη δριμεία κριτική του Μαρξ στον καπιταλισμό. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν μιαν αόριστη επίγνωση της πρόβλεψης αυτού του ριζοσπαστικού οικονομολόγου, ότι δηλαδή ο καπιταλισμός αναπόφευκτα θα αντικατασταθεί από τον κομμουνισμό, συχνά όμως παρεξηγούν γιατί πίστευε πως αυτό είναι αλήθεια. Κι ενώ ο Μαρξ έκανε λάθος για μερικά πράγματα, τα γραπτά του (πολλά εκ των οποίων προηγήθηκαν του Αμερικανικού Εμφυλίου) προέβλεψαν με ακρίβεια διάφορες πτυχές του σύγχρονου καπιταλισμού, από τη Μεγάλη Ύφεση έως το iPhone 5S στην τσέπη σας.

Και ιδού πέντε γεγονότα του 2014, που η ανάλυση του Μαρξ για τον καπιταλισμό προέβλεψε σωστά, εδώ και πάνω από έναν αιώνα:

Συνέχεια