Σώχωρα…


ktel

Έντεκα το πρωί μιας καλοκαιρινής μέρας που κανένας δεν θα σκεφτεί να καταγράψει στην ώρα της, κι έτσι θα μείνει έρμαιο της μνήμης και των αφηγήσεων, ένας ψηλός ξερακιανός άντρας κατεβαίνει από το καταϊδρωμένο λεωφορείο του ΚΤΕΛ στα Σώχωρα, ορεινό χωριό του νομού Δ., υψόμετρο 720 μέτρα, πληθυσμός 17 ψυχές καταπώς ακούγεται αλλά όχι καταπώς φαίνεται, χωριό που το γνωρίζουν μόνο όσοι κάνουν τη διαδρομή του ΚΤΕΛ προς τα επόμενα χωριά, κι όσοι το διασχίζουν βιαστικοί με τα αγροτικά για άλλους προορισμούς, και ο καθένας μόνο μια-δυο φορές στη ζωή του έχει δει άνθρωπο να περπατά στους δρόμους του, συνήθως έναν γέρο διπλωμένο στα δύο από τα χρόνια που, το ξέρουν αλλά δεν το ομολογούν, αν γυρνούσε να τους κοιτάξει καταπρόσωπο θα πέτρωναν.

Συνέχεια

Το ίντερνετ πρέπει να είναι δημόσιο αγαθό…


Του Ben Tarnoff (μετάφραση: radicalit.gr)

Το Internet χτίστηκε από δημόσιους φορείς – γιατί λοιπόν ελέγχεται από ιδιωτικές εταιρείες;

Την 1η Οκτώβριου, το Internet θα αλλάξει και κανείς δε θα το προσέξει. Αυτός ο αόρατος μετασχηματισμός θα επηρεάσει το πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό που καθιστά το Internet χρησιμοποιήσιμο: το Domain Name System (DNS). Όταν πληκτρολογεί κανείς το όνομα ενός website σε έναν browser, το DNS είναι αυτό που μετατρέπει το όνομα σε μια σειρά από αριθμούς που καθορίζουν την πραγματική τοποθεσία του website. Σαν ένας τηλεφωνικός κατάλογος, το DNS ταιριάζει τα ονόματα που έχουν νόημα για εμάς σε αριθμούς που δεν έχουν νόημα.

Για χρόνια, η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε τον έλεγχο του DNS. Όμως τον Οκτώβριο, υπευθυνότητα για το σύστημα θα αναλάβει ένας μη-κερδοσκοπικός οργανισμός με βάση το Los Angeles που λέγεται ICANN (Internet Corporation for Assigned Names and Numbers).

Το ICANN ουσιαστικά ήδη διαχειρίζεται το DNS από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 κάτω από ένα συμβόλαιο με το Υπουργείο Εμπορίου. Το νέο είναι ότι το ICANN θα έχει ανεξάρτητη ισχύ πάνω στο DNS, κάτω από ένα “πολυ-μετοχικό” μοντέλο που υποτίθεται ότι θα καταστήσει την διακυβέρνηση του Internet περισσότερο διεθνή.

Ο πραγματικός αντίκτυπος είναι πιθανόν να είναι μικρός. Τα μέτρα προστασίας εμπορικού σήματος που αστυνομεύουν το DNS εξ ονόματος των επιχειρήσεων θα παραμείνουν στη θέση τους, για παράδειγμα. Και το γεγονός ότι το ICANN είναι τοποθετημένο στο Los Angeles και εγγεγραμένο σύμφωνα με το δίκαιο των ΗΠΑ σημαίνει ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα συνεχίσει να ασκεί επιρροή, αν και κάπως λιγότερο άμεσα.

Συνέχεια

Ο Ε.Τουσέν αποκαλύπτει: O Τσίπρας έθαψε την διαγραφή του χρέους πριν από τις εκλογές…


eric toussaint

Με ευθείες βολές για το ρόλο που έπαιξε το περιβάλλον Τσίπρα και ιδιαίτερα ο Δραγασάκης στην συνθηκολόγηση με ΕΕ και δανειστές, περιγράφει ο Ερίκ Τουσέν την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ πριν και μετά τις εκλογές που έφεραν το κόμμα στην εξουσία.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η μετριοπαθής στάση απέναντι στις τράπεζες ήταν το αντάλλαγμα που η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ προσέφερε στους τραπεζίτες για να μπορέσει να αναλάβει την εξουσία. Ο ίδιος εξηγεί τους τρόπους με τους οποίους ο πρωθυπουργός απέκλεισε κάθε επαφή με προσωπικότητες όπως ο πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα – ο οποίος είχε καταφέρει να διαγράψει το 70% του ομολογιακού χρέους της χώρας του μέσω της δημιουργίας επιτροπής λογιστικού ελέγχου.

Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από συνέντευξη στον BenjaminLemoine, ερευνητή κοινωνιολογίας στο CNRS (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών), με ειδίκευση στο δημόσιο χρέος και τις σχέσεις μεταξύ κρατών και χρηματοπιστωτικών θεσμών.[1] Την μετάφραση έχει κάνει ο Πάνος Αγγελόπουλος.

Συνέχεια

Ένα φιλάκι είναι λίγο, πολύ λίγο…


Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

21_apr

Όποιος δεν έχει χιούμορ έχει καρκίνο. Όχι τον καρκίνο από κάπνισμα ή κακή διατροφή ή κληρονομική προδιάθεση. Αλλά τον άλλο τον καρκίνο. Αυτόν που σε νεκρώνει παντελώς από ζωή ενώ είσαι ζωντανός.

Τον καρκίνο που είχαν παλιότερα οι δάσκαλοι, οι κατηχητές και οι χωροφύλακες. Τον καρκίνο που έχουν σήμερα όλοι οι σοβαροί άνθρωποι που το παίζουν σοβαροί για να κερδίσουν πόντους εξουσίας. Για να σου καθίσουν στο σβέρκο ως εκπρόσωποί σου και ως σωτήρες σου.

Για να σου δείξουν πως η λιποταξία σου απ’ τη σοβαρότητα είναι ποινικό αδίκημα. Για να σου σκάψουν το λάκκο. Γιατί οι σοβαροί άνθρωποι νομίζουν πως είναι και έξυπνοι επειδή είναι σοβαροί και ως σοβαροί έξυπνοι μπορούν να σε θάψουν ζωντανό.

Του κόσμου οι μαλακίες έχουν ειπωθεί αποκλειστικά από σοβαρούς και μορφωμένους. Το πρώτο ξεκολιαστικό γέλιο μού το πρόσφεραν και μού το προσφέρουν οι διευθυντές των σχολείων στην πρωινή προσευχή.

Με όλο το ειδικό βάρος που απαιτεί ο ρόλος του νάρκισσου αρχηγού αλλά και του ορθόδοξου μουλά που επιβάλει το πρωινό σταυροκοπάνημα εκτοξεύουν ρουκέτες προς τα νυσταγμένα αυτάκια των λιλιπούτειων ανθρωποπροβάτων.

Ένα μείγμα από Μουσουλίνι και Σταύρακα πασπαλισμένο με ολίγη Αδερφή Τερέζα και ολίγο επιθεωρητή Κλουζό. Αρχαιοπρεπείς ατάκες με λάθος νόημα, άσχετες συναισθηματικές κορώνες και μπόλικος πατρικός σπασμός.

Στο κέλυφος τούτης εδώ της σοβαρότητας αναπτύσσονται τα περισσότερα υβρίδια της υποκρισίας. Μιαν αντίληψη που θέλει την κοινωνικοποίηση-τη βίαιη και ασιάλωτη φυσικά- πάνω απ’ τη ζωή και τις ανθρώπινες ανάγκες.

Η ψυχολογία των μαζών, τουτέστιν η ψυχολογία του μαντριού, είναι το πρώτο μάθημα στα κατηχητικά της ακαδημίας. Η ανθρωποστάνη για να δουλέψει αρμονικά θέλει δυο κατηγορίες ανθρώπων. Τους εργοδότες και τους εργάτες. Τους δασκάλους και τους υπάκουους μαθητές.

Στην ανθρωποστάνη για να ξεπεραστούν οι κρίσεις κόβεις κεφάλια. Κόβεις συντάξεις, γάζες, οξυγόνο, βιβλία, λιανίζεις ανθρώπους και πνίγεις ανθρώπους.

Η ανθρωποστάνη έχει ανάγκη τους σοβαρούς ανθρώπους. Σοβαρούς διευθυντές και σοβαρούς υπουργούς και σοβαρούς παπάδες που μας κάθονται στο σβέρκο.

Σοβαρούς ανθρώπους που χαριεντίζονται ή μαλώνουν για το τι πρέπει να μαθαίνουμε και τι πρέπει να τρώμε και πως πρέπει να γαμάμε.

Ο υπουργός σφοδρής παραπαιδείας και διανοητικών τραυμάτων πλακώνεται με τον αρχιεπίσκοπο παιδεραστών και φιλάργυρων ανθρωπόμορφων τράγων πάσης Ελλάδος για το αν τα παιδάκια του λαού-τα αθώα προβατάκια που προορίζονται για μαλλί, γάλα, κρέας-θα προσηλυτίζονται με ορθόδοξο ή προτεσταντικό πρωτόκολλο.

Και άντε πάλι οι σοβαροί άνθρωποι αρχίζουν τις σοβαρές μπούρδες. Παίρνουν θέση. Στρογγυλοκάθονται στη θέση του ενός ή του άλλου. Τα προβατάκια όμως δεν πρόκειται να ρωτηθούν ποτέ.

Εκεί στο βρακί τους θα βρίσκεται πάντα το κράτος και η εκκλησία και την ώρα που θα υγραίνονται και θα καβλώνουν και την ώρα που τα ερωτικά τους κορμιά θα φουσκώνουν και θα πρήζονται θα καταφτάνει ο δάσκαλος, η αμίτα μόσιον με την θετική ενέργεια, τα ματ, οι πανελλαδικές, οι μεταμφιεσμένοι σε γονείς ασφαλίτες και με το μπαλτά της σοβαρότητας θα ετοιμάζουν τον ψιλολιανισμένο πατσά για το ευαίσθητο στομάχι του οσίου καπιταλιστή.

Αμήν.

______________________________________________________________________

Αλλαγή τακτικής; …


Αποτέλεσμα εικόνας για καλογριτσας

Η ξαφνική άτακτη υποχώρηση / απόσυρση του ενός εκ των τεσσάρων (και πιο συζητημένου) «υπερθεματιστή» είναι, ασφαλώς, ενδιαφέρουσα εξέλιξη. Όμως φαίνεται ότι η περίπτωσή του είχε βρωμίσει επικίνδυνα· όχι ίσως γι’ αυτόν αλλά για τους «από δίπλα» και «από πίσω».

Αποτέλεσμα εικόνας για ιβαν σαββιδης
Απ’ την μεριά του ο πρώτος επιλαχών, που μόνος του είχε δηλώσει και ξαναδηλώσει αμέσως μετά το τέλος της πλειοδοσίας ότι δεν συμμετείχε επειδή ήθελε κανάλι αλλά μόνο για να ανεβάσει το κασέ, δεν έδειξε όλο αυτό το διάστημα κάποιο ενδιαφέρον για την υπόθεση. Στα κάγκελα ήταν άλλοι που δεν πήραν άδειες, ακόμα και δύο που πήραν· αυτός απουσίαζε εντελώς και χαρακτηριστικά. Δεν έμοιαζε να τον αφορά το θέμα.
Τώρα που ήρθε η σειρά του θα «ξηλωθεί» για κάτι που δεν ήθελε και, επιπλέον, δεν ξέρει καν πως να φτιάξει, τι θα κάνει; Θα γίνει «καναλάρχης»; Ίσως, αν βρεθεί δίπλα του κάποιος έμπειρος…Κι αυτός που ξέμεινε από «μπροστινό»; Τι θα κάνει; Θα δούμε.

(Το αποχαιρετιστήριο γράμμα του οίκου Καλογρίτσα ήταν, πάντως, «σπαρακτικό»Παλιόκοσμος και παλιοκοινωνία κύριοι, τι τα θέλετε; Το υγιές επιχειρείν διώκεται στην «τελευταία κομμουνιστική νησίδα στην ευρώπη» όπως λένε και οι φιλελέ· δεν το είχατε προσέξει;…

Το άλλο σπαρακτικό είναι οι φαιορόζ δηλώσεις. Ποιοί κολλητοί μας; Να, έφυγε! Κάτι θυμίζει, κάτι θυμίζει… Α, ναι. Τα λεγόμενα οπαδών του αιώνιου πρωταθλητή. Ποια ρετιρέ παράγκα; Να, χάσαμε απ’ την Λάρισα!

Ανατριχιαστικό, really!)

__________________________________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/index.html

Νεανισμός: Ο Κουμουνδούρειος Ίππος του νεοϊμπεριαλισμού…


Μπορούμε ίσως να ορίσουμε, αφετηριακά, τον Νεανισμό, σαν την κατάσταση εκείνη όπου συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που τυπικά συνδέονται με τα νεανικά στάδια ανάπτυξης, μεταφέρονται και στην ενήλικη ζωή. Ένα κοινό παράδειγμα είναι η μεξικανική σαλαμάνδρα. Ακόμη και σε πλήρη ωριμότητα συνεχίζει να μοιάζει με «γυρίνο», που είναι περισσότερο προσαρμοσμένος στο περιβάλλον απ’ ότι το σώμα της ενήλικης σαλαμάνδρας. Βέβαια, μερικές φορές, με την ανωριμότητα της αυτή, η σαλαμάνδρα, εξασφαλίζει σημαντικά πλεονεκτήματα

Δεν μπορείς να ενηλικιωθείς, εκτός αν πραγματικά το θέλεις…

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Μπορούμε ίσως να ορίσουμε, αφετηριακά, τον Νεανισμό, σαν την κατάσταση εκείνη όπου συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που τυπικά συνδέονται με τα νεανικά στάδια ανάπτυξης, μεταφέρονται και στην ενήλικη ζωή. Ένα κοινό παράδειγμα είναι η μεξικανική σαλαμάνδρα. Ακόμη και σε πλήρη ωριμότητα συνεχίζει να μοιάζει με «γυρίνο», που είναι περισσότερο προσαρμοσμένος στο περιβάλλον απ’ ότι το σώμα της ενήλικης σαλαμάνδρας. Βέβαια, μερικές φορές, με την ανωριμότητα της αυτή, η σαλαμάνδρα, εξασφαλίζει  σημαντικά πλεονεκτήματα.
Ο Νεανισμός ίσως να έχει παίξει σημαντικό ρόλο στο παρελθόν της ανθρώπινης εξέλιξης και, μάλιστα, κάποιοι υποστηρίζουν ότι, ως μηχανισμός προσαρμογής, συνεχίζεται και στο παρόν της ανθρωπότητας.
Ωστόσο, σήμερα, δεν είναι η φυσιολογία, αλλά η ψυχολογία μας, που όλο και παραμένει ανώριμη. Και αν θεωρήσουμε ως βασικούς δείκτες της ψυχολογικής ηλικίας το πώς οι άνθρωποι περνούν το χρόνο τους, καθώς και το περιεχόμενο των φαντασιώσεων τους, τότε η ψυχολογική ανωριμότητα φαίνεται να είναι τόσο έντονη, ώστε η εποχή μας μπορεί άνετα να περιγραφεί ως η εποχή του Ψυχολογικού Νεανισμού.
Απλή επιστημονική φαντασία, θα μπορούσε να πει κανείς ή απλά ακόμη μια υποθετική δυστοπία. Ίσως. Ο συγγραφέας Michael Crichton, στο τεχνο-θρίλερ του Next, αναφέρεται σε ένα φανταστικό σύντομο δελτίο ειδήσεων με έναν ψυχίατρο που συζητά για τον ψυχολογικό Νεανισμό: «Σύμφωνα με τον Δρ Bruce Charlton, ψυχίατρο στο Newcastle Upon Tyne, τα ανθρώπινα όντα τώρα χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να φτάσουν στην ψυχική ωριμότητα, και πολλοί άνθρωποι δεν το πετυχαίνουν καθόλου …οι ακαδημαϊκοί, οι καθηγητές, οι επιστήμονες και πολλοί άλλοι επαγγελματίες είναι συχνά εντυπωσιακά ανώριμοι…απρόβλεπτοι, με μη ισορροπημένες προτεραιότητες, ενώ τείνουν να αντιδρούν υπερβολικά»….

Συνέχεια