Διαδήλωση…


Διαδήλωση

Τρίζεις τα δόντια των ομοίων σου

όταν απειλείς με ιαχές πολεμικές
πως θα κινήσεις γη και ουρανό
για να βρεις τα ξεφτισμένα δίκια σου

ήσουνα νιος και νια και γέρασες
ικανός για όλα
και για τα πάντα δυνατή
κοιτάζοντας μόνο τη δουλειά σου

Τα μάτια σου και η οικογενειακή φωλιά σου!

Με τις φτερούγες των παιδιών
να καψαλίζουν μέσα στις αγκαλιές των γονιών τους
σε κάτι μελλοντικά προσοδοφόρο να μεταλλάσσονται
για να μάθουν να κερδίζουν τη ζωή τους δουλεύοντας
ριγμένα σ’ ένα άρρωστο παιχνίδι διαρκείας
αιώνιων νικητών και αιώνιων συντετριμμένων

Τρίζεις τα δόντια των ομοίων σου

όταν στην εμποροπανήγυρη των αιτημάτων
που εξασφαλίζουν το σατραπικό σου επαγγέλεσθαι
διοργανώνεις μαζώξεις και καμαρωτές παρελάσεις
όταν στο κλεινόν άστυ περιφέρεσαι αλλόφρων
ικετεύοντας να εισακουστεί η πείνα σου
στους ηγεμόνες που διψούν για αίμα

Τρίζεις τα δόντια των ομοίων σου

όταν επικαλείσαι το θεό για τη δράση σου
όταν ορκίζεσαι επανάσταση
στα εθνικά λάβαρα της μνησικακίας
όταν φοράς το ράσο του περιούσιου λαού
για να δικαιώνεις εσαεί την κανιβαλική ψυχή σου

Τρίζεις τα δόντια των ομοίων σου

όταν φωνασκείς νυν υπέρ πάντων ο αιώνιος αγών
σαν ακριβοδίκαιος μονομάχος που τον απέκλεισαν
από την αρένα της επιβίωσης και αποτρελάθηκε
γιατί προσελήφθησαν άλλοι φθηνότεροι κομπάρσοι
στο θέατρο του παραλόγου της ζωής
γιατί βρέθηκαν άλλοι φθηνότεροι μισθοφόροι
να κρατούν ανοιχτές τις επίγειες θύρες της κόλασης

Τρίζεις τα δόντια των ομοίων σου

όταν σπρώχνεις τα άρματα της πρόστυχης λευτεριάς
της χυδαίας δόξας, της λερής τιμής σου
και είναι στους τροχούς χιλιάδες τα νεκρά αδέλφια μου

θαμμένα στα χωράφια που σε ταΐζουν
πνιγμένα στις θάλασσες που σε ταξιδεύουν
μαχαιρωμένα στην καρδιά και πισώπλατα
στα χαντάκια των δρόμων που διαδηλώνεις
για τη δουλειά σου, τα εμπορεύματα
και τα λεφτά σου

Όταν χαμογελώ τα δόντια μου
δε με αφήνουν να ξεχάσω
και πονάνε

άκλαυτα πάνε όλα τ’ αδέλφια μου
στα στρατόπεδα που συγκεντρώνονται
κάτω από τη μύτη σου
και στην κόψη των οραμάτων σου
δε σταματούν να ξεψυχάνε

ένα δικό σου κομμάτι ουρανού
τούς φράζει το στόμα

στης πατρίδος σου το χώμα
γέρνουν τα κεφάλια τους
με τις ανάσες τους να λιγοστεύουν

ακαριαία όμως ανασηκώνουν το κεφάλι
βαθιά μέσα στα μάτια σε κοιτούνε
και ύστερα και ύστερα
μόνο αν τους αφήσεις μόνους
σφίγγουν τα μάτια
τα χείλη σφίγγουν
και πεθαίνουν

lucifugo, a diavolo in corpo

Lucifugo, a diavolo in corpo, Διαδήλωση, ένα ποίημα

protest-curtis-james

_____________________________________________________________

Aπό:https://komparsos.wordpress.com/2016/08/11/%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7-2/

Τι θα φάμε; Ρώτα την Bayer…


Δεν είναι επιστημονική φαντασία, είναι το μέλλον της διατροφής του πλανήτη

14317543_944639502314259_3012733374732844937_n

Γράφει η Μαριάνθη Πελεβάνη

Η εξαγορά-μαμούθ της Monsanto από την Bayer με τίμημα 66 δισ. δολάρια, είναι η είδηση. Πίσω από την είδηση δημιουργείται το μεγαλύτερο παγκοσμίως μονοπώλιο στους γεωργικούς σπόρους και στη χημική βιομηχανία. Που σημαίνει ότι η απόλυτη εξουσία των πολυεθνικών επιχειρήσεων στο διατροφικό σύστημα είναι γεγονός. Ιστορικό γεγονός. Το μέλλον της διατροφής του πλανήτη θα ανήκει στα λίγα, αλλά μεγάλα και αδίστακτα αφεντικά του. Όπως για παράδειγμα στους «απογόνους» του Fritz Τer Meer – διευθυντή της IG Farben – θυγατρική της η Bayer – η οποία ανακάλυψε και προσέφερε εκτός από την ασπιρίνη και την ηρωίνη ενώ παρασκεύαζε και το θανατηφόρο αέριο που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί στους θαλάμους αερίων, και του John Francis Queeny του φαρμακοβιομήχανου που ίδρυσε το 1901 τη Monsanto, η οποία το 1936 έλαβε μέρος στο περιβόητο Manhatan Project, καρπός του οποίου ήταν η παραγωγή των πρώτων πυρηνικών όπλων και το 1944 παρασκεύασε το γνωστό για τις παρενέργειές του φυτοφάρμακο DDT που κατέστρεφε το φυσικό περιβάλλον, την άγρια ζωή, προκάλεσε εκτεταμένες καρκινογενέσεις σε ανθρώπους για να απαγορευτεί τελικά το 1972. Αυτοί οι αιώνιοι κάτοχοι της εξουσίας πάνω στη μοίρα των πολλών εισβάλλουν, επαναδημιουργούν και θα ελέγχουν την πιο κερδοφόρα από όλες τις αγορές: την αγορά τροφίμων. Σε όλη της την αλυσίδα. Αυτό ακριβώς είναι το μεγαλείο του καπιταλισμού. Να μπορεί η ίδια εταιρεία που ψεκάζει με φυτοφάρμακα που έχουν καρκινογόνες ουσίες τα τρόφιμα, να πουλά ταυτόχρονα τα ακριβά φάρμακα για τη θεραπεία του καρκίνου.

Συνέχεια

Η πηγάδα – 6. Η εύγλωττη σιωπή…


Στο προηγούμενο κείμενο έγραψα δυο φράσεις ίσως «φορτωμένες» εκφραστικά αλλά ακριβείς ως προς το περιεχόμενό τους: «Ανακαλύφθηκαν θύματα εκεί που δεν υπήρχαν και γεννήθηκαν ήρωες δίχως να τους έχει γεννήσει μάνα. Φτιάχτηκαν μέχρι και τάφοι με ονόματα που δεν είχαν καμμιά σχέση με τα γεγονότα». Ένα δείγμα του τι εννοοώ το έδωσα με τον περίφημο τάφο του ανύπαρκτου τετράχρονου. Σήμερα θα πάμε την σχετική συζήτηση λίγο παρακάτω.

Από την επόμενη κιόλας χρονιά των γεγονότων που εξιστορούμε, η αστική τάξη έβαλε μπρος την επιχείρηση εκμετάλλευσης του Μελιγαλά, εντείνοντας την αντικομμουνιστική της προπαγάνδα, προκειμένου να μαντρώσει και να εμψυχώσει τους «εθνικόφρονας» εν όψει του διαφαινόμενου εμφύλιου. Μη ξεχνάμε ότι τα υπολείμματα των ταγματασφαλιτών και οι κάθε λογής δωσίλογοι αναδείχτηκαν σε εξαιρετικούς συμμάχους αυτής της τάξης στον αγώνα της για ανάληψη της εξουσίας.

Μελιγαλάς. Τα μνήματα των «αθώων θυμάτων» σε πλήρη εγκατάλειψη.

Συνέχεια

Τυχαία; …


Ραχόι Μπρατισλάβα

Όπως σας είχαμε ενημερώσει έγκαιρα, ο ισπανός «υπηρεσιακός» πρωθ. Ραχόι πήγε στην έκτακτη σύνοδο της ε.ε. στη Μπρατισλάβα. (Η φωτογραφία είναι από εκεί).
Αν επανερχόμαστε είναι για να υποδείξουμε, σαν παράδειγμα, πως εκφράζεται η πραγματική εθνική ενότητα στα μέρη μας, ακόμα και μέσα από «σιωπές». Αυτό είναι εύκολο αφού την σιωπή δεν την προσέχει κανείς εύκολα, ειδικά εάν δεν φαίνεται σαν «ένοχη».
Το ότι ο Ραχόι δεν ήρθε στην Αθήνα, στη «σύνοδο του νότου» που έφτιαξε η φαιορόζ κυβέρνηση για να τονώσει το «διεθνές προφίλ» της, θα μπορούσε κάλιστα να σημειωθεί. Να εξηγηθεί και, μέσα απ’ την εξήγηση, να ξεκαθαριστεί ο (γεω)πολιτικά αδιάφορος χαρακτήρας του ταρατατζούμ της Αθήνας. Ακόμα και οι ελαφριές (έως γελοίες) «φιλογαλλικές» πινελιές του.
Οι επαγγελματίες δημαγωγοί όλων των αποχρώσεων, και φυσικά οι πολιτικές βιτρίνες, ακόμα κι εκείνες που παριστάνουν την αντιπολίτευση, προτίμησαν την σιωπή. Προτίμησαν να «φάνε» την δικαιολογία που χρησιμοποίησε ο Ραχόι. Γιατί; Για να μην θίξουν την πρωτοβουλία της «συνόδου του νοτιά». Ουσιαστικά για να μην χαλάσουν το παραμύθι περί ενδεχόμενου να υπάρχει κάτι σαν «ενιαία στάση των νοτιοευρωπαϊκών κρατών» εντός της ε.ε. (και, κυρίως, της ευρωζώνης).
Τέτοια παραμύθια (που προορίζονται αποκλειστικά για εσωτερική κατανάλωση) εμφανίζουν το ελληνικό κράτος / κεφάλαιο να έχει (ακόμα) ένα κάποιο πρεστίζ εντός ε.ε. και ευρωζώνης· την ώρα που συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Να, λοιπόν, η εθνική ενότητα: γεωπολιτικά μετράμε στην ευρώπη.
Χρησιμοποιούμε την περίπτωση σαν παράδειγμα, επειδή είναι πρόσφατη· όχι επειδή είναι η πιο σοβαρή. Το δίδαγμα είναι πως αν κάποιος θέλει να έχει μια συνεκτική αντίληψη για την καθεστωτική πραγματικότητα δεν πρέπει να προσέχει μόνο αυτά που λέγονται και γίνονται αλλά, επίσης, κι εκείνα που δεν λέγονται ή/και δεν γίνονται.

____________________________________________________________

Aπό:http://www.sarajevomag.gr/index.html

Σου σφυρίζω: η ιστορία των whistleblowers…


σφυρίζω

Η κυκλοφορία στις ΗΠΑ της νέας ταινίας του Ολιβερ Στόουν για τον Εντουαρντ Σνόουντεν και τις αποκαλύψεις σχετικά με το πρόγραμμα παρακολουθήσεων των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών μάς θύμισε μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: οι διασημότεροι whistleblowers δεν ήθελαν να αλλάξουν το σύστημα από μέσα. Ηταν το σύστημα.

Ούτε ο νόμος ούτε η ψήφος των δικαστών θα φέρουν αποτέλεσμα, εάν κάποιος δεν βγει να καταδικάσει τον παραβάτη

Λυκούργος Κατά Λεωκράτους

Whistleblower. Κυριολεκτικά σημαίνει αυτός που φυσάει τη σφυρίχτρα -μια σαφής αναφορά στους διαιτητές που επισημαίνουν κάποια παράβαση.

Η ελληνική απόδοση του όρου ως «πληροφοριοδότης» είναι ατυχέστατη, αφού η αγγλική λέξη δημιουργήθηκε ακριβώς για να διακρίνει ανθρώπους όπως ο Σνόουντεν από τους κοινούς καταδότες και τους ρουφιάνους (snitch).

Συνέχεια

Εμίλ Σιοράν – Η ανθρωπότητα λάτρεψε μόνο τους εξολοθρευτές της…


books-roses

Ακόμα αναρωτιέστε γιατί μας συμβαίνουν όλα αυτά τα δεινά; Καταφύγετε στη σκέψη του Εμίλ Σιοράν περί της ανθρωπότητας… Αν και πάλι δεν πειστείτε…Ε, τότε κάντε μήνυση στον Μεγαλοδύναμο…

…Απτόητο μπροστά σε μια καθορισμένη άποψη ή ένα διαφανές είδωλο, το πλήθος εξάπτεται με το ανεπαλήθευτο και τα ψευδομυστήρια. – Ποιός έδωσε ποτέ τη ζωή του για την αυστηρότητα; Κάθε γενιά υψώνει μνημεία στους δήμιους της προηγούμενης. Αληθεύει εξίσου ότι τα θύματα θα δέχονταν πρόθυμα να σφαγιαστούν από τη στιγμή που πίστεψαν στη δόξα, στο θρίαμβο ενός και μόνο, στην ήττα όλων…

…Η ανθρωπότητα λάτρεψε μόνο τους εξολοθρευτές της. Τα βασίλεια όπου οι πολίτες έσβησαν ειρηνικά δεν εμφανίζονται καθόλου μέσα στην ιστορία, ούτε ο συνετός ηγεμόνας, ο οποίος ανέκαθεν περιφρονείται από τους υπηκόους του· το πλήθος αγαπάει το μυθιστόρημα, έστω κι αν του κοστίζει, γιατί το σκάνδαλο των ηθών συνιστά το υφάδι της ανθρώπινης περιέργειας και το υπόγειο ρεύμα κάθε συμβάντος…

Blincoe-Jeremy-Ego-And-Nature…Αφού η τιμιότητα δεν έχει βιογραφία ούτε χάρη, από την Ιλιάδα ως το κωμειδύλλιο, μόνο η έκρηξη της ατίμωσης διασκεδάζει και θέλγει. Συνεπώς είναι πολύ φυσικό η ανθρωπότητα να προσφέρεται ως ζύμη στους κατακτητές, να θέλει να την ποδοπατούν, ένα έθνος χωρίς τυράννους να μένει στην αφάνεια, και το σύνολο των παρανομιών που διαπράττει ένας λαός να είναι η μόνη ένδειξη της παρουσίας και της ζωτικότητάς του…

…Παγκόσμια ιστορία: ιστορία του Κακού. Το να αφαιρέσει κανείς τις καταστροφές από το ανθρώπινο γίγνεσθαι, είναι σαν να εκλαμβάνει τη φύση χωρίς εποχές. Δεν έχετε συνεισφέρeι σε μια καταστροφή: θα εξαφανιστείτε χωρίς να αφήσετε ίχνος πίσω σας. Επισύρουμε την προσοχή των άλλων με τη δυστυχία που σκορπάμε γύρω μας…

…Αλλά ας παρηγορηθούμε: οι κοντινοί ή μακρινοί επίγονοί μας θα πάρουν εκδίκηση. Γιατί δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε τη στιγμή που οι άνθρωποι θα αλληλοσφάζονται από αηδία για τον εαυτό τους, που η Ανία θα κυριαρχεί πάνω στις προκαταλήψεις και τις αποσιωπήσεις τους, που θα βγαίνουν στο δρόμο για να ικανοποιήσουν την αιμοδιψή τους διάθεση και το καταστρφικό όνειρο που πάει από γενιά σε γενιά θα γίνει έργο όλων…

Εμίλ Σιοράνcioran

Εγκόλπιο Ανασκολοπισμού, Η ανία των κατακτητών (απόσπασμα) – μετ. Κωστής Παπαγιώργης, Εκδ. Εξάντας (σελ 209-211)

Πίνακας αρχής : Γιάννης Σταύρου, Καληνύχτα, λάδι σε καμβά (λεπτομέρεια)

Πηγήyannisstavrou

Ο Εμίλ Μιχάι Σιοράν γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1911 στο Ρασινάρι της Ρουμανίας (τότε Αυστροουγγαρίας) και σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου. Πολύ νέος ανακάλυψε τον Νίτσε, τον Ντοστογιέφκι, τον Σοπενχάουερ, τον Φλωμπέρ, τον Λίχτενμπεργκ, τον Μπαλζάκ, τον Ταγκόρ και τον Σένγκλερ, οι οποίοι επηρέασαν τη σκέψη του, όπως αργότερα ο Χέγκελ, ο Χούσερλ, ο Καντ, ο Βάινιγκερ, ο Φίχτε και ο Κίρκεγκωρ. Το 1937, και έχοντας ήδη συγγράψει τέσσερα δοκίμια στη μητρική του γλώσσα, στάλθηκε με υποτροφία του Γαλλικού Ινστιτούτου Βουκουρεστίου, στο Παρίσι, όπου και παραμένει έως το τέλος της ζωής του. Το πρώτο του έργο που δημοσιεύτηκε στα γαλλικά ήταν το “Εγκόλπιο ανασκολοπισμού” το 1949, και ακολούθησαν πλήθος μελέτες και δοκίμια. Πέθανε στις 20 Ιουνίου 1995.

___________________________________________________________

Από: http://antikleidi.com