Έφυγε η Συρία, έφυγε (απόσπασμα)…


Έφυγε η Συρία, έφυγε
πήρε τις μαντίλες της, τους δρόμους της, τα χαλάσματά της,
ζεύτηκε τους νεκρούς της και έφυγε.
Πήρε τη λαλιά της και τις προσωπικές της υποθέσεις,
τον εναέριο χώρο της και τις χερσαίες δυνάμεις της,
πήρε την γεωπολιτική της θέση κι έφυγε.

Έφυγε η Συρία, έφυγε
την είδαν το πρωί ν’ αφήνει το κλειδί
κάτω απ’ το χαλάκι της εξώπορτας,
να λέει μια σύντομη προσευχή,
να δένει τα κορδόνια της και να φεύγει.
Την είδαν να χαιρετά τον Χατζίκ που έχει το μανάβικο στην γωνία,
το Κουρνάτ ας Σαουντά, τη Νεκρά Θάλασσα και να φεύγει.
Την είδαν να χαιρετά τις μηλιές στην αυλή της,
το σκυλί που κοιμόταν στο δρόμο,
τους ανταποκριτές του πρακτορείου Ρόιτερς.

Έφυγε η Συρία, έφυγε
δεν άντεχε άλλους θανάτους το κορμί της,
δε χώραγε άλλους θανάτους το πετσί της.
Τους θυμάται έναν έναν τους νεκρούς της,
κι ας είναι χιλιάδες και χιλιάδες,
κι ας μην θυμάται πρόσθεση κι αφαίρεση.

Γιάζρα Χαλίντ

87855-8772430-7_905

_____________________________________________________________

Από:https://komparsos.wordpress.com/2016/09/07/%CE%AD%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%B5-%CE%B7-%CF%83%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%AD%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%B5-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%83%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1/

Οι μαργαριταρένιες πύλες του κυβερνοχώρου [*]…


Γεννημένος από τον στρατιωτικό φόβο τη δεκαετία του ‘60, ο κυβερνοχώρος ξεπέρασε τα τελευταία χρόνια τα όρια του εβένινου πύργου και προκάλεσε έκρηξη στην κοινή συνείδηση. Με περισσότερους από πενήντα εκατομμύρια χρήστες να σερφάρουν στο Ίντερνετ, ο κυβερνοχώρος είναι, προφανώς, η “επικράτεια” που μεγαλώνει γρηγορότερα από κάθε άλλη στην παγκόσμια ιστορία. Υπόθεση μόνο για τους ειδικούς των υπολογιστών κάποτε, με την επινόηση του φιλικού για τον χρήστη World Wide Web, ο κυβερνοχώρος μετατράπηκε σε έναν αληθινά δημόσιο χώρο.
Η απλή διαθεσιμότητα της τεχνολογίας του δικτύου, ωστόσο, δεν επαρκεί για να εξηγήσει γιατί το κοινό έσπευσε να αγκαλιάσει τον κυβερνοχώρο με τέτοιο ενθουσιασμό. Οι άνθρωποι δεν αποδέχονται μια τεχνολογία μόνο και μόνο επειδή υπάρχει. Μια ανάγκη πρέπει να προκύψει. Πρέπει να υπάρχει μια λανθάνουσα επιθυμία προκειμένου να ικανοποιηθεί. Ποιά είναι η επιθυμία την οποία αντηχεί ο κυβερνοχώρος; Ποιό είναι, με λίγα λόγια, το ψυχολογικό κενό το οποίο γεμίζει το Ίντερνετ; Αν το κίνητρο του στρατού ήταν ο φόβος, ποιό είναι το κίνητρο που οδηγεί αυτήν την τρελλή ορμητικότητα του πολίτη στο διαδικτυωμένο χώρο; Σ’ αυτό το δοκίμιο προτείνω ως ψυχολογικό φαινόμενο, ότι η ξαφνική προσήλωση στον κυβερνοχώρο σήμερα μπορεί να ειδωθεί σαν ένας μοντέρνος παραλληλισμός της έκρηξης του Χριστιανισμού μετά την κατάρρευση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Συγκεκριμένα θέλω να σκιαγραφήσω μια αναλογία μεταξύ του Κυβερνοχώρου και της χριστιανικής αντίληψης του Παραδείσου

Συνέχεια

Η πηγάδα – 3. Η τριήμερη μάχη…


Πριν καλά-καλά χαράξει η Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ εκδηλώνουν την επίθεσή τους, παρ’ ότι οι προϋποθέσεις δεν είναι ευνοϊκές. Όπως είπαμε ήδη, οι δυο αντίπαλες παρατάξεις διέθεταν περίπου ίσο αριθμό μαχητών, ενώ είναι γνωστό ότι στις πολιορκίες ο επιτιθέμενος πρέπει να διαθέτει πολλαπλάσιες δυνάμεις για να έχει ελπίδες νίκης. Επί πλέον, ο οπλισμός των ανταρτών είναι και λιγώτερος και κατώτερος εκείνου των αμυνομένων και τα πυρομαχικά που διαθέτουν είναι σαφώς περιορισμένα. Όπως διηγείται ο ελασίτης γιατρός Γιάννης Καναβός, «κάθε σφαίρα, είναι ακριβότερη κι από το χρυσό. Είσαι υποχρεωμένος χίλιες να σφυρίζουν στ’ αυτιά σου και ν’ απαντάς με μία».

Με τέτοια δεδομένα, οι ταγματασφαλίτες αντέχουν. Η ελασίτικη επίθεση συνεχίζεται όλη την ημέρα αλλά και μέχρι αργά το απόγευμα της επομένης, δίχως αποτέλεσμα. Βέβαια, είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή ο ΕΛΑΣ θα επικρατήσει αλλά φαίνεται πως η πολιορκία θα συνεχιστεί μέχρι να φτάσουν ενισχύσεις και πολεμοφόδια. Ήδη στοιχεία τού 11ου συντάγματος του ΕΛΑΣ με τον Άρη Βελουχιώτη είναι καθ’ οδόν προς Μελιγαλά (*).

Αηδία… Νομάρχης είναι ο δωσίλογος γιατρός Δημήτριος Περρωτής.

Συνέχεια

One euro jobs· for them. – (1) (2)…


Αποτέλεσμα εικόνας για One euro jobs

One euro jobs· for them.

Ο γερμανικός καπιταλισμός το ξεκίνησε απ’ τον περασμένο Μάρτη. Ο αυστριακός το ανακοίνωσε στα τέλη του περασμένου Αυγούστου. Η ιδέα είναι θηριωδώς απλή και ήδη μιας δεκαετίας: αντί να «κάθονται» οι πρόσφυγες / μετανάστες («έξωθεν επιβεβλημένη αδράνεια» ονομάζεται πιο εύηχα αυτή η κατάστασή τους) ας δουλεύουν. Σε δουλειές που θεωρούνται «ανειδίκευτες» και με ωρομίσθιο 1 ευρώ. Δεκαπέντε έως είκοσι ώρες την εβδομάδα. Για να έχουν κάποιο χατζιλίκι σε μετρητά αφού τις «ανάγκες απλής επιβίωσής τους» τις καλύπτουν οι δημόσιοι προϋπολογισμοί των φιλόξενων πρωτοκοσμικών κρατών…
Όχι για πάντα· αλλοίμονο… Μέχρι να αποκτήσουν «εργασιακή εμπειρία» λένε στη γερμανία· μέχρι να μάθουν «να μιλούν γερμανικά» λένε στην αυστρία…
Αυτό θα λεγόταν «δουλειά / δουλεία αιχμαλώτων» αν δεν συνέβαινε να έχει θεσμοθετηθεί εδώ και χρόνια για τους ντόπιους! Ή μήπως και οι κεντροευρωπαίοι εργάτες του 1 ευρώ (και των 2, και των 3….) την ώρα είναι αιχμάλωτοι και δεν το ξέρουν;

Συνέχεια

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΗ ΣΚΑΚΙΕΡΑ: Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΜΟΥ ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΕΧΘΡΟΣ…


«Η μεγάλη οικονομική επιτυχία της Κίνας απαιτεί διαρκή υπομονή καθώς και την επίγνωση από την χώρα στο ότι όποιος βιάζεται στα πολιτικά θέματα σκοντάφτει στα κοινωνικά. Η καλύτερη πολιτική προοπτική για την Κίνα στο εγγύς μέλλον είναι να γίνει κύριος εταίρος της Αμερικής στο να συμπεριλάβει όλο εκείνο το παγκόσμιο χάος που εξαπλώνεται προς τα έξω (και προς τα βορειοανατολικά) από Μέση Ανατολή. Αν δεν αναχαιτιστεί, οι νότιες και ανατολικές περιοχές της Ρωσίας θα επηρεαστούν, όπως και τα δυτικά τμήματα της Κίνας. Οι στενότερες σχέσεις μεταξύ Κίνας και των νέων δημοκρατιών της Κεντρικής Ασίας, τα μεταβρετανικά μουσουλμανικά κράτη στην Νοτιοανατολική Ασία (κυρίως το Πακιστάν) και ειδικά το Ιράν (λόγω των στρατηγικών του προσόντων και της οικονομικής του σημασίας) είναι οι φυσικοί στόχοι της παγκόσμιας σινο-αμερικανικής συναντίληψης». Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι, Προς μια παγκόσμια επανευθυγράμμιση

%cf%83%ce%ba%ce%b1%ce%ba%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b1Στην Βρετανία το αποτέλεσμα δημοψηφίσματος δείχνει την έξοδο από την ΕΕ.

Στην Τουρκία, χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, μετά από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος, ο αρμόδιος υπουργός εξωτερικών Τσαβούσογλου υπαινίσσεται σε δηλώσεις του ότι η στρατιωτική βάση του Ιντζιρλίκ, απ’ όπου επιχειρούν νατοϊκές δυνάμεις, μπορεί να διατεθεί και στις ρωσικές.

Αμερικανοί αξιωματούχοι σπεύδουν να βεβαιώσουν την επείγουσα ανάγκη μεταφοράς των πυρηνικών όπλων, που διαθέτουν στην συγκεκριμένη βάση πιθανόν στην Ρουμανία, όπου ουδέποτε είχαν εγκατασταθεί πυρηνικές κεφαλές και συγκεκριμένα στην ρουμανική βάση Ντεβέσελου, όπου ήδη έχει εγκατασταθεί αντιπυραυλική ασπίδα των ΗΠΑ.

Συνέχεια