Να παγώσει ο χρόνος! …


The Pretenders perform at The Malkin Bowl in Stanley Park, Vancouver, British Columbia, August 26, 2009 © Anil Sharma / Retna Ltd.

The Pretenders perform at The Malkin Bowl in Stanley Park, Vancouver, British Columbia, August 26, 2009 ©Anil Sharma / Retna Ltd.

Dj της ημέρας, ο Γιώργος Θεοχάρης

Η Chrissie Hynde κλείνει σήμερα τα 65. Δηλαδή, αν φρόντιζε να κολλάει ένσημα, βγαίνει επισήμως στη σύνταξη.

Α, όχι! Δεν μας τα είχανε πει έτσι τα πράγματα! Pause, pause!

[Το βίντεο που ακολουθεί είναι του 1979 και αισθητικά παραπέμπει στη δεκαετία του ’50. Εμείς που το βλέπουμε σήμερα, το 2016, νοσταλγούμε τη δεκαετία του ’70, η οποία τότε ήδη νοσταλγούσε τη δεκαετία του ’50. Και είναι βέβαιο ότι σε είκοσι χρόνια – όταν η Chrissie θα έχει πατήσει τα 85– κάποιοι θα νοσταλγούν αυτή τη ρημάδα τη δεκαετία που τρέχει τώρα. Δεν έχει τέλος η νοσταλγία-ινσέψιο. Ας νοσταλγήσουμε, λέω καλύτερα, τη δεκαετία του 2030, το άδηλο μέλλον. Τώρα που προλαβαίνουμε. Για να κλείσει απρόβλεπτα ο κύκλος ο πρωθύστερος.]

Σημ.: Η φωτογραφία δεν είναι πολύ παλιά, μόλις του 2009. Όπως βλέπετε, το κορίτσι το ’χει ακόμα. Μόνο το χέρι που κρατάει την πένα λέει τη δική του ιστορία, της φθοράς. Ε, και λοιπόν; Να γερνάμε, αλλά όμορφα. Χρόνια πολλά, ρε Chrissie!

 

* * *

_____________________________________________________________

Από:https://dimartblog.com/2016/09/07/chrissie-hynde/

Τα ζωτικά ψεύδη στις ομάδες…


Sommelier--by-Will-Bullas-Frog-Art-Print

Το ζωτικό ψεύδος, δηλαδή η παραποίηση της πραγματικότητας και η αυταπάτη που το άτομο ή η ομάδα επιλέγει εξαπατώντας τον ίδιο της τον εαυτό, μπορεί να οφείλεται σε αρκετούς παράγοντες όπως είναι

ο φόβος της κατάρρευσης σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο αλλά και σε βαθύτερες ανάγκες ή εσωτερικευμένες αναπαραστάσεις σημαντικών προσώπων που έχουν τις ρίζες τους στην παιδική ηλικία. Το φαινόμενο του ζωτικού ψεύδους που οδηγεί σε αυταπάτη αποτελεί το κλειδί για την κατανόηση ενός συνδρόμου που παρατηρείται στις ομάδες και επηρεάζει την ποιότητα των σχέσεων.

Το ζωτικό ψεύδος στηρίζεται σε έναν κώδικα ηθικής ο οποίος έχει διαμορφωθεί προκειμένου, φαινομενικά, να συνεισφέρει στους «σημαντικούς στόχους της ομάδας». Στην πραγματικότητα όμως εξυπηρετεί τα άτομα και τις ομάδες, ώστε να κατασκευάσουν ιστορίες μέσα από τις οποίες μπορούν να δικαιολογήσουν τη στάση και τη συμπεριφορά τους. Οι ομάδες, δηλαδή, όπως και τα άτομα τείνουν να θεωρητικοποιούν την παραποίηση της πραγματικότητας, επιλέγοντας ασυνείδητα να αναπαράγουν επιλεκτικές αναμνήσεις και γεγονότα που συνεισφέρουν σε αυτή την κατεύθυνση. Στην προσπάθειά τους να συντηρήσουν τη θετική εικόνα που ίσως είχε η ομάδα στο παρελθόν, αλλά δεν ανταποκρίνεται πια στην πραγματικότητα που βιώνει σήμερα, ενισχύουν τη συλλογική αυταπάτη (collective selfdeception).

Πολύ συχνά τα μέλη των ομάδων κατασκευάζουν καθησυχαστικές ιστορίες για να αποφύγουν ή να αποκρύψουν μια αλήθεια που είναι οδυνηρή και μπορεί να οδηγήσει σε ψυχική ή φυσική κατάρρευση. Κάθε ζωτικό ψεύδος συνδέεται με ιστορίες που διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, ενώ ασήμαντα γεγονότα αποκτούν μεγάλη διάσταση, προκειμένου να διατηρηθεί η ασφάλεια της ομάδας και η εικόνα ενός υπέροχου εαυτού που δεν κινδυνεύει από το φόβο της κατάρρευσης και θα παραμείνει όρθιος, οτιδήποτε και να συμβεί.

Συνέχεια

Η οικονομία της πολιτικής κυριαρχίας…


Αποτέλεσμα εικόνας για ευρωπη της κυριαρχίας

Στην επικείμενη σύνοδο του Eurogroup στην Μπρατισλάβα το βασικό διακύβευμα δεν είναι φυσικά η υποδόση των 2,8 δισ. Ευρώ για την Ελλάδα. Καθώς ο Τσίπρας κάποια στιγμή θα κάνει ότι επιτάσσουν οι δανειστές και θα πάρει τα χρήματα για να χει πορεύεται. Το βασικό και κυρίαρχο επίδικο είναι η δημιουργία ενός μηχανισμού που θα προσιδιάζει στο ΔΝΤ τόσο σε επίπεδο μορφολογικό όσο και σε επίπεδο αρμοδιοτήτων, και θα λειτουργήσει ως μέσο επιβολής ενός θεσμοποιημένου οικονομικού μοντέλου διαρκούς καπιταλιστικής λιτότητας, κοινό για όλες τις χώρες.

Αυτός ο μηχανισμός δημοσιονομικής σταθερότητας λοιπόν, θα έχει μια διττή λειτουργία :

  • Καταρχήν θα λειτουργεί ως θεματοφύλακας της δημοσιονομικής πειθαρχίας των χωρών της Ευρωζώνης αλλά και της Ευρώπης, καθώς αυτή, – η δημοσιονομική πειθαρχία- θα αποτελεί απαράβατο όρο για την παροχή οποιαδήποτε οικονομικής βοήθειας από αυτόν τον μηχανισμό.

  • Επιπρόσθετα θα έχει χαρακτήρα κυματοθραύστη, για την αντιμετώπιση εξωτερικών οικονομικών πιέσεων που θα μπορούσαν δυνητικά να απειλήσουν την εσωτερική συνοχή τόσο της ΕΕ όσο και ειδικότερα της ΟΝΕ.

Συνέχεια

Ε, ναι λοιπόν: ασφαλής ζώνη! …


Γράφαμε πριν 5 ημέρες (Παρ. 2/9, ασφαλής ζώνη;):
… Είναι εύλογο το ερώτημα αν (και με ποιες διαδικασίες) η Άγκυρα θα κηρύξει αυτήν την περιοχή (αν και όταν την «καθαρίσει») ασφαλή για την επιστροφή προσφύγων πολέμου. Σ’ αυτήν την περίπτωση ο όποιος τουρκικός στρατός θα νομιμοποιηθεί μεσοπρόθεσμα σαν προστάτης των επαναπατριζόμενων…
Ωστόσο μια τέτοια ιδέα (εντός ή εκτός εισαγωγικών) δεν θα ακουγόταν άσχημα σε διάφορα αυτιά στην ευρώπη. Θα έμοιαζε σαν «λύση στο πρόβλημα των προσφύγων», ακόμα κι αν πρόκειται για ένα τερατώδες πρόσχημα…

Υπολογίζαμε ότι κάτι τέτοιο θα χρειαζόταν λίγες βδομάδες για να γίνει… Μπα!.. Ο επαναπατρισμός ξεκίνησε: οι πρώτοι 250 σύροι πρόσφυγες, κυρίως οικογένειες, που έμεναν σε καταυλισμούς στην τουρκία κάποια χρόνια, βρίσκονται ήδη στα τουρκοσυριακά σύνορα, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες για την επιστροφή τους. Στην Jarabulus.
Να λοιπόν κάτι (όχι δευτερεύον) που θα πρέπει να λαμβάνεται πια υπ’ όψη όταν γίνονται αναφορές στη συμφωνία ε.ε. – τουρκίας για τους πρόσφυγες: κάθε συριακή κωμόπολη ή χωριό που «απελευθερώνεται» απ’ τον τουρκικό στρατό και τους φιλικούς πελταστές του μπορεί να γίνεται προορισμός επαναπατρισμού. Και τα υψίπεδα ανάμεσα έχουν άφθονο χώρο για προσωρινούς καταυλισμούς· πιθανότατα πολύ καλύτερους και ανθρωπινότερους απ’ τα ελληνικά «κέντρα φιλοξενίας».
Υπό την άγρυπνη στρατιωτική προστασία της Άγκυρας (κατ’ αρχήν;) σίγουρα…

πρόσφυγες Κατσικάς πλημμύρες

(Ελληνική φιλοξενία: το στρατόπεδο προσφύγων στον Κατσικά, στα Γιάννενα, μετά τις χθεσινές πλημμύρες. Θα βγάλουν χειμώνα οι άνθρωποι με τέτοιες συνθήκες;)

_____________________________________________________________

Aπό:http://www.sarajevomag.gr/index.html

Hedge fund: παιχνίδι μόνο για μεγάλους (2)…


Στις 12 Αυγούστου 1930, κάπου στην Βουδαπέστη, ο εβραίος δικηγόρος και συγγραφέας Τίβανταρ Σβαρτς και η σύζυγός του Έρτσεμπετ αποκτούν ένα αγοράκι που το βαφτίζουν Γκυώργκυ. Αν και εβραίοι, οι Σβαρτς δεν αντιμετώπισαν ιδιαίτερα προβλήματα κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, παρ’ ότι η Ουγγαρία είχε συμμαχήσει με τον Άξονα. Οι Σβαρτς δεν ανησύχησαν ιδιαίτερα ούτε τον Ιούλιο του 1941, όταν η ουγγρική κυβέρνηση παρέδωσε στους γερμανούς 18.000 εβραίους χωρίς ουγγρική ιθαγένεια, μιας και αυτοί είχαν την σωτήρια ιθαγένεια.

Όλα άλλαξαν μετά την συντριβή των ούγγρων από τους σοβιετικούς στην Μάχη του Στάλινγκραντ, όπου ο ουγγρικός στρατός διαλύθηκε, αφήνοντας πίσω του 100.000 νεκρούς. Ο πρωθυπουργός Μίκλος Κάλλαϋ άρχισε να συζητάει με τους συμμάχους, κάτι που εξόργισε τον Χίτλερ, ο οποίος κατέλαβε την χώρα την άνοιξη του 1944. Οι μαύρες μέρες για τους εβραίους ούγγρους άρχισαν αλλά κάπου εκεί τα ίχνη των Σβαρτς χάνονται. Μετά τον πόλεμο, ο Τίβανταρ ισχυρίστηκε ότι κρυβόταν κι ότι έκανε αντίσταση στους ναζί (έγραψε και σχετικό βιβλίο) αλλά το γεγονός είναι άλλο: όταν οι σοβιετικοί ελευθέρωσαν την Ουγγαρία από την ναζιστική κατοχή, βρήκαν εις βάρος του Σβαρτς στοιχεία συνεργασίας του με τους ναζί αρκετά για να τον στείλουν σε φυλακή στην Σιβηρία. Ο Τίβανταρ κατάφερε να δραπετεύσει και να επιστρέψει στην Βουδαπέστη αλλά, όταν εκδηλώθηκε η ουγγρική επανάσταση του 1956, οι Σβαρτς έφυγαν οριστικά από την χώρα κι εγκαταστάθηκαν στην Νέα Υόρκη μέχρι τον θάνατό τους.

Στο μεταξύ, το 1947 ο Γκυώργκυ πήγε στην Αγγλία για να σπουδάσει στο London School of Economics. Μιας και οι σπουδές αυτές δεν είναι φτηνές, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι, εν μέσω διώξεων, οι γονείς του βγήκαν από τον πόλεμο με λεφτά αλλά ο ίδιος διατυμπανίζει ότι τα κατάφερε με την δουλειά του ως γκαρσόνι και αχθοφόρος στα τραίνα. Εν πάση περιπτώσει, το 1954 ολοκλήρωσε τις σπουδές του κι έπιασε δουλειά στην εμπορική τράπεζα Singer & Friedlander Plc αλλά, όταν οι δικοί του πήγαν στην Νέα Υόρκη, τους ακολούθησε στις ΗΠΑ, πιστεύοντας ότι εκεί οι ευκαιρίες του για καρριέρα θα ήσαν περισσότερες. Ενθουσιασμένος από το νέο περιβάλλον, ο Γκυώργκυ Σβαρτς παίρνει την πολιτειακή υπηκοότητα και αλλάζει το όνομά του σε Τζωρτζ Σόρος, χωρίς ίσως να φαντάζεται ότι εξήντα χρόνια αργότερα, αυτό το όνομα θα ήταν γνωστό σε όλον τον κόσμο…

Ο Τζωρτζ Σόρος δώρισε 25 εκατ. δολλάρια στην Χίλλαρυ Ρόνταμ Κλίντον για την προεκλογική της εκστρατεία.

Συνέχεια

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΩΝ ΥΠΕΡΤΡΟΦΩΝ…


super-foods

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε στα ράφια ορισμένων σούπερ μάρκετ και των ειδικών καταστημάτων με βιολογικά τρόφιμα διάφορες τροφές εισαγωγής, σε μικρές συσκευασίες, με τσουχτερή τιμή και με τον εντυπωσιακό τίτλο στην ετικέτα:υπερ-τροφή ή αγγλιστί super food.

Κάποιες υπερτροφές μάς ηχούν πιο γνώριμες, όπως κάποια βασικά εξωτικά λαχανικά και φρούτα που ήδη εισάγονται εδώ και χρόνια (αβοκάντο, ανανάς, παπάγια κτλ) και έχουν ενταχθεί με άλλη μορφή ήδη στην διατροφή μας (η ωμή σκόνη κακάο, το έλαιο ή γάλα καρύδας), είτε επειδή ευδοκιμούσαν ή ευδοκιμούν και εδώ, όπως το λινάρι (λιναρόσποροι), η πικραλίδα, το σιταρόχορτο, η αλόη κ.τ.λ., είτε επειδή μέσω του εμπορίου ερχόντουσαν από παλιά εδώ, όπως διάφορα μπαχαρικά (κουρκουμάς, τζίντζερ, η πραγματική κανέλλα) ή τα τσάϊ των Ινδιών… Άλλες υπερτροφές μάς είναι πλέον γνώριμες λόγω της μεγάλης διαφημιστικής καμπάνιας που έγινε για αυτές (γκότζι μπέρι, σπιρουλίνα κ.ά.), ενώ άλλες μας είναι λιγότερο γνωστές όπως: η ρίζα μάκας, οι σπόροι chia, τα μούρα camu camu, τα lingonberries (μικρά κόκκινα μούρα), το maqui berry (προφέρεται mah-key), ο σαμπούκος ο μέλας (elderberry), το pitaya ή φρούτο του δράκου, το ραμπουτάν (φρούτο κι αυτό), ο καρπός του μπαομπάμπ, η κομπούχα (μύκητας), τα φασόλια mung, τα φύκια (kelp, seaweed, χλωρέλλα), οι σπόροι κάνναβης, η κινόα (θάμνος, ψευδο-δημητριακό), το λαχανικό κέιλ, το μέλι μανούκας, το βότανο ginko biloba… Μέχρι και την χλωροφύλλη έβαλαν στο μπουκάλι.

Συνέχεια