Ο Παντοκράτορας ο υψηλός…


Η Μονή του Παντοκρατόρου (του Υψηλού) είναι χτισμένη στα 906 μέτρα.

Υπάρχουν και άλλοι Παντοκράτορες όπως αυτός του Καμπιέλου , για παράδειγμα , στα 25 μέτρα αλλά δεν είναι το ίδιο.

Τα παλιά χρόνια, Μια φορά τον χρόνο, ανηφόριζαν οι πιστοί για το ετήσιο πανηγύρι .

Τότε υπήρχαν μόνον κακοτράχαλα μονοπάτια.

Από την πόλη έφταναν στο Μπαρμπάτι με καΐκια και από κει ανέβαιναν με τα πόδια στην κορφή του Όρους.

Έκανα έναν πρόχειρο υπολογισμό και είναι σαν να ανεβαίνεις μέσα στο ήλιο του Αυγούστου πενήντα τετραώροφες πολυκατοικίες (χωρίς ασανσέρ) .

Οι Πιστοί που ανέβαιναν τότε ήταν χωρισμένοι σε δύο κατηγορίες.

Οι νεότεροι που πήγαιναν με σκοπό να αμαρτήσουν κατά την διάρκεια της διαδρομής και οι μεγαλύτεροι που πήγαιναν για να παραγράψουν τα αμαρτήματα τους.

Είχα γνωρίσει έναν από τη Λεμονιά που είχε βάλει στο μάτι μιαν συμμαθήτρια του από την πόρτα Ρεμούντα .

Κατεβαίνανε από το καύκι και κρυβόταν τσι ελιές.

Όσο οι άλλοι ανέβαιναν τον Γολγοθά αυτοί έμεναν ξεβράκωτοι στην παραλία με την μαρέντα τους και τους περιμένανε να ξανακατεβούν.

Μου αποκάλυψε, μάλιστα , ότι κάποτε αμάρτησαν «..τολάχιστο 20 φορές» μέσα σε δύο μέρες που μείνανε στην έρημη αμμουδιά.

Σήμερα ανεβαίνουν από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο βρίζοντας και βλαστημώντας κλεισμένοι ο καθένας στο αυτοκίνητο.

Πιστεύουν ότι είναι αναμάρτητοι .

Άλλωστε , είναι γνωστό ότι , δεν φταίνε και σε τίποτα από όσα συμβαίνουν σε αυτόν τον μπερδεμένο κόσμο.

Ανεβαίνουν μάλλον για να φτάσουν μέχρι το Στρινύλα και να φάνε παϊδάκια γιατί πιο πάνω είναι μποτιλιαρισμένο το σύμπαν.

Ας είναι. Έτσι και αλλιώς αυτά είναι ξένα ιντερέσα.

Εγώ ουδέποτε θα ανέβαινα κάτω από τέτοιες συνθήκες ακόμα και αν με παρακαλούσε γονυπετής και με δάκρυα στα μάτια η Scarlett Johansson.

Η μόνη φορά που επείσθην να ανέβω ήταν έναν χειμώνα όταν μου το ζήτησε ο φίλος μου ο Κώστας.

Μόλις είχε γυρίσει από τα καράβια και ήθελε να γίνει ιδιοκτήτης ραδιοφωνικού σταθμού.

Χρειαζόταν έναν ιστό 24 μέτρα στην κορφή του βουνού και έτσι βρεθήκαμε , όχι απλά στην κορφή, αλλά και 24 μέτρα ψηλότερα να βιδώνουμε τα λίνκ μέσα σε δέκα μποφώρ.

Είμαστε δεμένοι απάνω στον Ιστό , δουλεύαμε και μια βλέπαμε από κάτω μας την Δασιά , μία ψηλά το αχανές σύμπαν.

Ο Κώστας μονολογούσε: «..και μου τόλεγε η Μάνα μου, εσύ παιδί μου μια μέρα θα ανέβεις πολύ ψηλά».

Ο Παντοκράτορας παρακολουθούσε αμίλητος τα καμώματα μας .

Ήταν φανερό ότι το δάσος των κεραιών τον ενοχλούσε διότι εκτός από τους ανέμους και τις κακοκαιρίες θα είχε να αντιμετωπίσει και την ακτινοβολία των ανταγωνιστών του.

Ο Κώστας εξέπεμπε ποιοτικό τραγούδι διανθισμένο με μικρές ιστορίες που μπορούσαν να καταλάβουν μόνον οι μυημένοι ακροατές.

Το ίδιο έκανε και ο Παντοκράτορας με άλλο τρόπο.

Επικοινωνούσε με τους πολύ ψαγμένους πιστούς στην Αραμαϊκή για υπαρξιακά ζητήματα .

Όλα πήγαιναν καλά ώσπου μια μέρα εκεί που ο Κώστας σχολίαζε το γνωστό παραδοσιακό τραγούδι «Πολύ ψηλά έχτισες φωλιά και θα ζαϊσει ο κλώνος», πιάνει μια πρωτοφανή κακοκαιρία και σαρώνει το δάσος των κεραιών, μαζί βεβαίως , και την κεραία του Κώστα που με τόσο κόπο είχαμε στήσει.

Οι καλόγεροι το απέδωσαν στην «οργή του Παντοκρατόρου που δεν ανεχόταν άλλο να στέλνουν αήθη μηνύματα στο ποίμνιο του οι κεραίες της ακολασίας».

Κάτι ανάλογο ισχυριζόταν και οι τσοπαναραίοι της παλιάς Περίθειας που έβλεπαν τις προβατίνες τους να χάνουν το τρίχωμά τους από τις κεραίες του Σατανά.

Έτσι σώπασε το «Ράδιο Κέρκυρα» και χάσαμε ανεπανάληπτες εκπομπές που όμοιες τους δεν ακούσαμε ποτέ ούτε από τους καλύτερους ραδιοφωνικούς σταθμούς αυτού του άκαρδου κόσμου.

Έτσι γινόταν πάντα .

Οι Παντοκράτορες , οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί και οι ηλεκτροσυγκολλητές πίστευαν ότι ήταν αιώνιοι πέραν πάσης αμφιβολίας.

____________________________________________________________

Aπό:http://iltrovator.blogspot.gr/2016/08/blog-post.html

Ποια Dream Team; Η Γιουγκοσλαβία! …


Η καλύτερη ομάδα που εμφανίστηκε ποτέ δεν ήταν η “Ομάδα Ονειρο”, αλλά αυτή που δεν υπήρχε πια!

γιουγκο3

Επιμέλεια – μετάφραση: Αλέξανδρος Στεργιόπουλος

Η αποχώρηση του Κόμπι Μπράιαντ από την ενεργό δράση σηματοδότησε το τέλος μιας εποχής και την αρχή μιας νέας. Το φινάλε αφορά το επιβλητικό ύφος και το ασταμάτητο κυνήγι της υπεροχής. Το καινούργιο έχει να κάνει με τη μοναξιά του ΛεΜπρον σε αυτό το πεδίο και το πρόσωπο του ΝΒΑ που αντανακλάται σε αυτό του Στέφεν Κάρι. Ο γκαρντ τωνΟυόριορς έλκει την αποδοχή και τη γοητεία του, στο χαμόγελο και στην ικανότητά του να σουτάρει από μακριά βασανίζοντας τους ανυπεράσπιστους αντιπάλους του. Το αμερικανικό παιχνίδι έχει αλλάξει και ο Κάρι είναι το τελευταίο βήμα σε μια αργή, πολυετή, διαδικασία εξέλιξης του αθλήματος. Για να την κατανοήσουμε πρέπει να γυρίσουμε 25 χρόνια πίσω, στουςΟλυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992.

γιουγκο2

Συνέχεια

Stay behind? …


Οι δηλώσεις είναι εύκολη δουλειά των κάθε είδους καθεστωτικών. Συνεπώς πρέπει κανείς να τις αντιμετωπίζει πολύ προσεκτικά. Ωστόσο οι κουβέντες του τούρκου πρώην αρχιπράκτορα (επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών) Bulent Orakoglu, με αφορμή το αποτυχημένο πραξικόπημα στην τουρκία, ίσως έχουν μια δόση αλήθειας.
Κατά την άποψη του Orakoglu η περιβόητη «gladio» (το εκτεταμένο παραστρατιωτικό / φασιστικό δίκτυο που είχε δημιουργήσει το νατο σ’ όλη την ευρώπη στη διάρκεια του ψυχρού πολέμου στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα) δεν έχει διαλυθεί, συνεχίζει να υπάρχει, δρα κτυπώντας στο «ψαχνό», και έχει σκοπό την διάλυση της ε.ε.

Συνέχεια

Η ακροδεξιά συνέχεια του κράτους…


Του Δημήτρη Τσίρκα

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των Σακκά και Σεϊσίδη οι αστυνομικοί της ομάδας Δίας που τους συνέλαβαν τους πυροβόλησαν χωρίς αυτοί να φέρουν όπλο η να προβάλουν αντίσταση. Όταν δε ο Σακκάς αρνήθηκε να δώσει αποτυπώματα τον ξυλοκόπησαν ομαδικά στέλνοντας τον στο νοσοκομείο. Ο Σακκάς κατηγορείται ότι είναι μέλος της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς. Παρέμεινε προφυλακισμένος επί τριάντα μήνες κατά παράβαση του 18μήνου που ορίζει ο νόμος μέχρι να γίνει η δίκη γιατί οι αρχές δεν μπορούσαν να βρουν στοιχεία εναντίον του. Χρειάστηκε να κάνει απεργία πείνας και να φτάσει κοντά στον θάνατο προκειμένου ν΄αποφυλακιστεί. Ο Σίμος Σεϊσίδης εμφανίζεται ως μέλος της «συμμορίας των ληστών με τα μαύρα» παρότι αθωώθηκε ομόφωνα απ΄το το εφετείο το 2012.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η ελληνική αστυνομία επιδεικνύει τέτοιον «ζήλο» σε βάρος αναρχικών κατηγορούμενων. Παρόμοια αντιμετώπιση είχαν και οι ληστές του Βελβεντού που συνελήφθησαν πριν μερικά χρόνια. Κακοποιήθηκαν άγρια μετά τη σύλληψη τους ενώ η αστυνομία προσπάθησε να συγκαλύψει τα σημάδια του βασανισμού δημοσιοποιώντας κακοφοτοσοπαρισμένες φωτογραφίες τους.

Συνέχεια

Πίσω από το δάφνινο στεφάνι (Μέρος β΄)…


olympia

Η διαδρομή των αγώνων κατά τους νεώτερους χρόνους

Η επιβολή των ολυμπιακών αγώνων μπορεί να διακόπηκε από τους εξουσιαστές, όμως η πολυποίκιλη συμβολή τους στην —μέχρι τότε— εφαρμογή των σχεδιασμών τους, οδήγησαν στο να αποφασίσουν την εκ νέου διοργάνωση τους, μιας και κρίθηκε ότι, μέσα στις νέες διαμορφούμενες συνθήκες κυριαρχίας και εκμετάλλευσης, είχαν και έχουν να αποκομίσουν πολλά ακόμα από αυτούς.

Το 1894, οπότε και ο βαρόνος Κουμπερτέν άρχισε να καταβάλει τις πρώτες προσπάθειες για την επαναδιοργάνωση των αγώνων, ήταν μια περίοδος που χαρακτηριζόταν από μια διαρκή πολιτική αστάθεια και ρευστότητα σε πολλούς εξουσιαστικούς σχηματισμούς, γεγονός που συνεπαγόταν κινδύνους για την επιβολή των ευρύτερων κρατικών σχεδιασμών. Οι ολυμπιακοί ήταν μια κίνηση από την πλευρά τους που θα μπορούσε να διευκολύνει τις μελλοντικές τους κινήσεις και να συνδράμει στην υλοποίηση των επιβουλών τους. Ο (Γαλλικής καταγωγής) Κουμπερτέν που, δεκαπέντε αιώνες από την τελευταία ολυμπιάδα, έσπευσε να ανασυστήσει αυτό το μηχανισμό, προφασίστηκε το 1895 ότι «φιλοδοξούσε να δυναμώσει την ασθενική νεολαία, το σώμα και το χαρακτήρα της με τον αθλητισμό, τους κινδύνους και τις υπερβολές του». Απέβλεπε μάλιστα στην ενασχόληση των νέων με τον αθλητισμό ως μια παραστρατιωτική ενασχόληση, σε μια περίοδο όπου η Γαλλία είχε βγει ηττημένη από τη στρατιωτική αναμέτρηση με τη Γερμανία.

Συνέχεια