Ο δρόμος προς την κόλαση… Chris Rea …


Λοιπόν στέκομαι δίπλα στο ποτάμι
Αλλά το νερό δεν ρέει
Βράζει με κάθε δηλητήριο
που μπορείς να σκεφτείς(φανταστείς)
Και είμαι κάτω από τα φώτα του δρόμου
Αλλά το φως της χαράς ξέρω
φοβισμένος πέρα από την πίστη
στο δρόμο μες στις σκιές
Και o διεστραμμένος φόβος της βίας
Πνίγει ένα χαμόγελο σε κάθε πρόσωπο
Και η κοινή λογική
κρούει τα κουδούνια*
Αυτό δεν είναι τεχνολογική βλάβη
Ω όχι,αυτός είναι ο δρόμος προς την κόλαση
 __
Και όλοι οι δρόμοι μπλοκάρονται με πίστωση
Και δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να κάνεις
Είναι όλα απλά κομμάτια από χαρτί
Που πετάνε μακριά από εσένα
Πρόσεχε κόσμε πάρε μία καλή ματιά
Τι έρχεται εδώ κάτω
Πρέπει να μάθεις αυτό το μάθημα γρήγορα
Και να μάθεις καλά
Αυτός δεν είναι κανένας ανερχόμενος αυτοκινητόδρομος
Ω όχι,αυτός είναι ο δρόμος προς την κόλαση
_____________________________________________________

Ρίχαρντ Ντάβιντ Πρεχτ – Ένα εντελώς φυσιολογικό απίθανο…


depression_of_love_blue-jay-alders

Τι είναι ο έρωτας; 

ΤΟ 1968 ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ δε λειτουργούσαν πια όπως παλιότερα. Το φοιτητικό κίνημα είχε φτάσει στο αποκορύφωμά του και τα πανεπιστήμια του Βερολίνου και της Φρανκφούρτης ήταν οι βασικές εστίες εξέγερσης.

Ειδικά στο Τμήμα Κοινωνιολογίας στη Φρανκφούρτη η διαμάχη ανάμεσα σε φοιτητές και καθηγητές έπαιρνε πρωτοφανείς διαστάσεις. Ο Γιούργκεν Χάμπερνας και ο Τέοντορ Αντόρνοήταν ιδεολογικά πολύ κοντά στους φοιτητές αλλά δε συμμερίζονταν την επαναστατική τους ορμή. Παρ’ ότι συμφωνούσαν ότι η Ομοσπονδιακή Γερμανία ήταν ένα « αντιδραστικό» κράτος του «ύστερου καπιταλισμού», πίστευαν ότι δεν μπορούσε να αλλάξει με βίαιες μεθόδους.

Η κρίση ξέσπασε τον χειμώνα του 1968-1969.Ο Αντόρνο γιουχαϊστηκε στα μαθήματα και το Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών κατελήφθη από τους φοιτητές. Κάτω από την πίεση των γεγονότων, ο Αντόρνο εγκατέλειψε τη θέση του στο Πανεπιστήμιο. Τότε τέθηκε το πρόβλημα πώς θα βρισκόταν γρήγορα κάποιος που θα ήταν ικανός να αντικαταστήσει το μεγάλο κοινωνιολόγο, και μάλιστα στη μέση του εξαμήνου.

Συνέχεια

ΑΝ Η GOOGLE Η MICROSOFT, ΤΟ FACEBOOK ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΕΙΝΑΝ ΑΥΡΙΟ;…


Οι άνθρωποι είμαστε αρκετά ανόητοι και έχουμε ορίσει την ηθική, το σωστό και το χρήσιμο ανάλογα το πώς μας συμφέρει, αγνοώντας επιδεικτικά τις αντιφάσεις και όλες τις εις βάρος μας επιπτώσεις. Διαβάζουμε και ακούμε συνεχώς, είτε από πληρωμένους ακαδημαϊκούς και επιστήμονες, είτε από mainstream δημοσιογράφους, για το κακό που κάνουν οι εξαρτήσεις / εθισμοί στους ανθρώπους, λέγοντάς μας πως η λύση για αυτές δίνεται από τις διάφορες πολυεθνικές. Και αυτό μας ακούγεται φυσιολογικό, παραβλέποντας πως στην ουσία αυτό που συμβαίνει είναι μια υποτελής εξάρτηση σε πολλούς τομείς από τις εταιρείες.
Ζούμε μέσα σε μια ευδαιμονία έχοντας την αίσθηση πως τα πολυεθνικά μονοπώλια και ολιγοπώλια δρουν ανθρωπιστικά, έχοντας φτάσει στο σημείο να υπάρχουν άνθρωποι που έχουν οπαδική συμπεριφορά με companies fans και haters. Ένας από τους χώρους που συμβαίνει αυτό έντονα είναι και της τεχνολογίας και με πιο χαρακτηριστική περίπτωση την περιβόητη κόντρα των οπαδών της Apple «εναντίον» αυτών της Microsoft. Βέβαια, το γεγονός πως η MS έχει μετοχές στην Apple και υπάρχει μια συνεργασία ανάμεσά τους, ιδιαίτερα σε θέματα πατεντών, προφανώς το αγνοούσαν οι οπαδοί.
Ο χώρος της τεχνολογίας μάλιστα είναι ένας από αυτούς που το ολιγοπώλιο ανθεί και συνεχώς διογκώνεται. Αυτό φυσικά, έχει απολύτως αρνητικά αποτελέσματα για εμάς, χειρότερη ποιότητα τεχνολογικών υπηρεσιών και φυσικά όξυνση των ταξικών ανισοτήτων και σε αυτό. Το έχουμε ήδη αναλύσει, επομένως ας μην επεκταθούμε: Τα Τεχνολογικά Μονοπώλια.

Συνέχεια

Περί ολυμπισμού και αρχαίων ημών προγόνων «Η ολυμπιακή φλόγα,μια θαυμασία ιδέα του Δρος Γκέμπελς»! …


2016-08-05 01 OLYMPICS-1936

Του Γιώργου Μητραλιά

Σε όλους αυτούς που κλαίνε και οδύρονται επειδή «εξαγριωμένοι Βραζιλιάνοι» πολίτες προσπαθούσαν σχεδόν κάθε μέρα να σβήσουν την «ολυμπιακή φλόγα», έχουμε να πούμε δυο πράγματα. Πρώτον, ότι τα ίδια και χειρότερα είχαν συμβεί στην πρώτη λαμπαδηδρομία του 1936 όταν –διορατικοί, όπως αποδείχτηκε- Τσέχοι πολίτες πετροβολούσαν τους γερμανόφωνους λαμπαδηδρόμους που διέσχιζαν τη χώρα τους, καθώς ήταν φανερό ότι η διαδρομή που ακολουθούσαν διέγραφε τα όρια του μεγάλου Τρίτου Ράιχ που θα γινόταν εφιαλτική πραγματικότητα τέσσερα χρόνια αργότερα. Και κατόπιν,  ότι περιμένουμε εδώ και δεκαετίες με αδημονία τη στιγμή που αυτή η φλόγα θα σβήσει οριστικά και αμετάκλητα! Γιατί; Μα, απλούστατα επειδή «η ολυμπιακή φλόγα» είναι «μια θαυμάσια ιδέα του Δρος Γκέμπελς», όπως σωστά διαπίστωνε ο τίτλος του ολοσέλιδου άρθρου της «ημετέρας» Εστίας τον Αύγουστο του 1936…

Λοιπόν, ποιοι αρχαίοι ημών πρόγονοι, ποιες παρθένες ιέρειες, ποιες ιερές φλόγες και άλλα τέτοια «αρχαιοπρεπή» παραμύθια της Χαλιμάς; (1) Όλα αυτά που σύσσωμο το ελληνικό κράτος και το πολιτικό του προσωπικό, μαζί και οι 9 στους 10 επίσημοι διανοούμενοί του, μάς έχουν μάθει να πιστεύουμε ότι μας έρχονται κατευθείαν από την αρχαιότητα, γιορτάζουν φέτος μόλις την 80η επέτειο των γενεθλίων τους! Ήταν λοιπόν  τέλη Ιουλίου του 1936, και λίγο πριν την έναρξη των  Ολυμπιακών του θριαμβεύοντα ναζισμού στο Βερολίνο, όταν στις ελληνικές εφημερίδες διαβάζαμε τα εξής αρχαιόπληκτα, πατριωτικά και επικολυρικά, που εξάλλου ελάχιστα διαφέρουν από τα αντίστοιχα τωρινά:

Συνέχεια

Βραζιλία: Τα παιδιά… ως σεξουαλικά «έπαθλα»…


Οψεις της κόλασης της «βιομηχανίας» του σεξουαλικού «τουρισμού» στο φόντο των Ολυμπιακών του Ρίο

βραζιλια5

Η <<πρωτιά>>της Βραζιλίας ως της πρώτης νοτιοαμερικανικής χώρας στην οποία διοργανώνονται Ολυμπιακοί Αγώνες (το Μεξικό γεωγραφικά εντάσσεται στην Κεντρική Αμερική) αποκάλυψε, ευρέως, έναν εφιάλτη ο οποίος παραπέμπει, ουσιαστικά, στην πραγματικότητα που βιώνουν, σε διάφορες κλίμακες και εντάσεις, συνολικά οι λαοί της Λατινικής Αμερικής.

Η φτώχεια και η εξαθλίωση στην οποία έχουν «καταδικαστεί» τεράστια τμήματα του πληθυσμού, με τις φαβέλες, το πολεοδομικό «σύμβολο» αυτής της ημιζωής, να συνιστούν την πιο άμεση οπτική αντίθεση στο προβεβλημένο, ωκεάνιο μέτωπο του Ρίο ντε Τζανέιρο, θα αρκούσαν για μερικές πρώτες, εύλογες, όσο και θλιβερές διαπιστώσεις των απεριόριστων «εκδοχών» του κοινωνικού πόνου που προκαλεί ο καπιταλισμός.

Δυστυχώς, στην προκειμένη περίπτωση… έχει κι άλλο…

«Σε μια στροφή σε έναν από τους μεγαλύτερους αυτοκινητόδρομους της Βραζιλίας, μόλις 50 λεπτά με το αυτοκίνητο από το Ολυμπιακό χωριό του Ρίο ντε Τζανέιρο, κορίτσια από την ηλικία των εννέα χρόνων, πωλούν το σώμα τους στους οδηγούς φορτηγών για χρήματα».

‘Ετσι ξεκινάει το πρόσφατο ρεπορτάζ του αυστραλιανού portal, news.com.au, με την αλήθεια να εφορμά «μετωπικά», δίχως να έχει ανάγκη καμιά από δημοσιογραφική, ρητορικά φτιασίδια.

Συνέχεια

Maximilien Robespierre: Η ομιλία της 8ης Θερμιδόρ…


715211832

Ροβεσπιέρος: Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ 8ΗΣ ΘΕΡΜΙΔΟΡ(απόσπασμα)

«…Kαι τι δεν έχουν κάνει για να καλλιεργήσουν τις διαστροφές ανάμεσά μας; Kι εμείς τι κάναμε εδώ και λίγο καιρό για να τους καταστρέψουμε; Tίποτα, γιατί σηκώνουν με αυθάδεια το κεφάλι και απειλούν ατιμώρητα την αρετή. Tίποτα, γιατί η κυβέρνηση οπισθοχώρησε μπροστά στις φατρίες, κι αυτές βρίσκουν προστάτες ανάμεσα στους εντολοδόχους της δημόσιας αρχής… Όμως, στην πορεία στην οποία βρισκόμαστε, το να σταματήσουμε πριν από το τέρμα ισοδυναμεί με το χαμό μας και εμείς ντροπιασμένοι οπισθοχωρήσαμε. Ενώ εσείς προστάξατε την τιμωρία μερικών καθαρμάτων, υπεύθυνων για όλα μας τα δεινά, αυτοί τολμούν να προβάλλουν αντίσταση στην εθνική Δικαιοσύνη και για χάρη τους θυσιάζονται τα πεπρωμένα της πατρίδας και της ανθρωπότητας.

Συνέχεια