Η νέα γενιά της Κούβας πιστή στην Επανάσταση…


Της Carmen Torres Laffita (μετάφραση: barikat)

Μια παιδεία για όλους στην Κούβα, μια παιδεία για λίγους στον κόσμο:

Μαθητές και νέοι κάνουν τον απολογισμό τους.

Στις 26 Ιουλίου η Κούβα γιόρτασε την επέτειο των επιθέσεων ανταρτών με επικεφαλής τον Fidel Castro, στους στρατώνες της Moncada στην επαρχία του Santiago και στη στρατιωτική εγκατάσταση Carlos Manuel de Céspedes στο Bayamo, το 1956. Το Κίνημα της 26ης Ιουλίου έμελλε να οδηγήσει στην οριστική ανατροπή του Κουβανού δικτάτορα Fulgencio Batista το 1959.

Σήμερα, 63 χρόνια μετά, η μάχη συνεχίζεται. Σκληρή και άνιση, γεννά ερωτηματικά, προκαλεί, προβληματίζει. Η αλήθεια ωστόσο μένει άσβεστη και διαπερνά τα σύνορα του αποκλεισμένου αυτού νησιού:
Η φλόγα ενός λαού έχει σταθεί άξια στη μάχη όλα αυτά τα χρόνια απέναντι στις πιο σιδηρές δυνάμεις, με μοναδικό όπλο τις αξίες.

Δύο είναι τα στοιχεία που οικοδομήθηκαν ιδανικά όλα αυτά τα χρόνια – δυο στοιχεία που αναγνωρίζουν σύμμαχοι κι εχθροί: Η παιδεία και η υγεία. Οι νέοι της Κούβας κάτι έχουν να μας πουν γι’αυτό μια μέρα σαν αυτή.

Συνέχεια

El Dorado: μύθος και πραγματικότητα…


Ο Χουάν Ροδρίγκεζ Φρέυλε δεν είχε κανένα λόγο να μείνει στην ιστορία. Γεννήθηκε το 1566 στην Σάντα Φε, έξω από την Μπογκοτά της Κολομβίας και στα πρώτα εβδομήντα χρόνια της ζωής του δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να συμμετάσχει στους πολέμους κατά των αυτοχθόνων, να παντρευτεί και να δουλέψει ως φοροεισπράκτορας. Μια φορά προσπάθησε να ξεφύγει από την μιζέρια του, στήνοντας μια αγροτική επιχείρηση με έναν συνεταίρο αλλά φαίνεται πως εκείνος ήταν πιο καπάτσος και κατάφερε να τον ρίξει. Έτσι, ο καημένος ο Χουάν Ροδρίγκεζ βρέθηκε πτωχευμένος εις τα δυσμάς του βίου του, προσπαθών να επιβιώσει όπως-όπως.

Όμως, σαν πάτησε τα εβδομήντα, ο Χουάν Ροδρίγκεζ αποφάσισε να γίνει συγγραφέας και να διηγηθεί την ιστορία του τόπου του. Έτσι, συνέγραψε ένα πόνημα με τον σιδηροδρομόμορφο ανέμπνευστο τίτλο «Κατάκτηση και ανακάλυψη του νέου βασιλείου της Γρανάδας των Ινδιών που βρίσκονται δυτικά τής Ωκεανείου Θάλασσας και ίδρυση της πόλεως Σάντα Φε της Μπογκοτά, του πρώτου αυτού βασιλείου όπου συστάθηκε Ανώτερο Βασιλικό Δικαστήριο, κεφαλή του οποίου ήταν η Αρχιεπισκοπή». Βέβαια, ένας τέτοιος τίτλος θα έστελνε άπατο το βιβλίο, οπότε κάποια στιγμή οι εκδότες τον άλλαξαν σε «El Carnero» (To κριάρι). Έτσι, χάρη στο «Κριάρι», το όνομα του κακομοίρη Χουάν Ροδρίγκεζ Φρέυλε εξακολουθεί να μνημονεύεται ως σήμερα. Σ’ αυτό το βιβλίο περιέχεται και η εξής ιστοριούλα:

Αριστερά: εξωραϊσμένο πορτραίτο τού Χουάν Ροντρίγκεζ Φρέυλε (ελαιογραφία του Μιγκέλ Ντίας Βάργκας)
Δεξιά: το El Carnero σε έκδοση του 1859 με τον αυθεντικό τίτλο και το όνομα του συγγραφέα γραμμένο λάθος

Συνέχεια

Ολυμπιακοί Αγώνες Ρίο: Σύμβολο συστημικού κυνισμού η φλόγα Απεργοί, απλήρωτοι δάσκαλοι ματαίωσαν κομμάτι της λαμπαδηδρομίας…


βραζιλια

Την «κορυφή» του «παγόβουνου» της λαϊκής οργής συνιστούν τα επεισόδια που πληθαίνουν γύρω από την λαμπαδηδοδρομία στην Βραζιλία, με την φλόγα να μην αποτελεί σύμβολο οποιουδήποτε «ολυμπιακού ιδεώδους», αλλά το συγκιριακά κυρίαρχο σημειολογικό στοιχείο ενός συστήματος που σπαταλά δισεκατομμύρια δολάρια για την «φιέστα» των «χοηγών» της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής – διότι αυτό είναι πλέον οι Ολυμπιακοί Αγώνες – την ώρα που η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου εξαθλιώνεται σε διάφορες κλίμακες.

Το τελευταίο συμβάν έλαβε χώρα όταν η λαμπαδηδρομία των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο «έπεσε» πάνω σε πορεία απεργών δασκάλων που διαδήλωναν για τη μη καταβολή δεδουλευμένων δύο μηνών. Οργισμένοι οι εκπαιδευτικοί έσβησαν την Ολυμπιακή Φλόγα, ενώ ο λαμπδηδρόμος φυγαδεύτηκε από την ασφάλεια.

Μετά το συγκεκριμένο περιστατικό η λαμπαδηδρομία διακόπηκε προσωρινά και αρκετοί δρομείς αποφάσισαν να αποσύρουν τη συμμετοχή τους, ενώ ένα κομμάτι της διαδρομής ακυρώθηκε τελείως.

Οι διαδηλωτές ήρθαν σε σύγκρουση με την αστυνομία πετώντας πέτρες, ενώ οι αρχές έκαναν χρήση δακρυγόνων για να διασπάσουν το πλήθος.

Οι διοργανωτές φυσικά προσπάθησαν να υποβαθμίσουν το περιστατικό.

Από την πλευρά τους, οι εκπαιδευτικοί καταγγέλουν ότι έγινε «παύση» πληρωμών μισθοδοσίας λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων…

Οπως μετέδωσε πρόσφατα το euronews, οι δημόσιοι υπάλληλοι βγήκαν στους δρόμους του Ρίο ντε Τζανέιρο απαιτώντας από την κυβέρνηση να τους καταβάλει τα δεδουλευμένα που τους οφείλει, αντί να ξοδεύει υπέρογκα ποσά για τη διοργάνωση των επερχόμενων Ολυμπιακών Αγώνων.

Η δασκάλα Ντέιζι Ολιβέιρα λέει πως είναι παράλογο οι μισθοί των εργαζομένων να θυσιάζονται στο βωμό των Ολυμπιακών. Όπως λέει, «η κυβέρνηση δεν κατέβαλε συντάξεις, λέγοντας πως τα χρήματα πήγαν στα Ολυμπιακά έργα. Πιστεύω πως αυτό είναι παρανοϊκό. Αφήνουν τους ανθρώπους στα νοσοκομεία να πεθάνουν για να κάνουν Ολυμπιακούς. Δεν πληρώνουν μισθούς για να κάνουν Ολυμπιακούς».

Η οργή ξεχείλισε από την έκτακτη οικονομική βοήθεια των 2,9 δισεκατομμυρίων ρεάλ από την κεντρική κυβέρνηση προς την ουσιαστικά χρεοκοπημένη πολιτεία του Ρίο να πηγαίνει στην ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων, αντί για τις οφειλές προς τους εργαζόμενους.

_____________________________________________________________

Το καθεστώς δεν έχει αδιέξοδα, είναι αδιέξοδο…


capitalism

Περιβόητη μυθοπλασία, που βρίσκει ιδανικό πεδίο γέννησης και ανάπτυξης σε κάθε λογής σοσιαλδημοκρατία, είναι αυτή της ύπαρξης ενός “καλού” και ενός “κακού” καπιταλισμού. Ενός καπιταλισμού με “ανθρώπινο πρόσωπο” και ενός βίαιου νεοφιλελεύθερου ή φασιστικού καπιταλισμού. Μια πολιτική και ιδεολογική φενάκη που στο πεδίο παραγωγής κοινωνικοπολιτικής πρότασης, εκφυλίζεται σε δημοκρατικά αντιφασιστικά –δηλαδή αστικοδημοκρατικά μέτωπα- αντιμετώπισης του φασισμού, και σε αντινεοφιλελεύθερα, δηλαδή σοσιαλδημοκρατικά –επίσης αστικά μέτωπα- άμυνας απέναντι στους καπιταλιστές.

Ο φασισμός, δεν αποτελεί έξω-καπιταλιστική, έξω-αστική,έκφραση ενός πολιτικού και κοινωνικού πρωτογονισμού που έπεσε από τον ουρανό.

Συνέχεια

Η Μέρα Που Δεν Έρχεται Ποτέ… (Metallica)


 

Γεννημένος για να σε εκφοβίζει 1
Καλύτερα απλά να κάτσεις κάτω
Τραβιέσαι πίσω
Χτυπά τη σάρκα
Χτυπάς το πάτωμα
_
Στόμα τόσο γεμάτο ψέματα
Τείνουν να θολώνουν τα μάτια σου
Απλά κράτα τα κλειστά
Συνέχισε να προσεύχεσαι
Απλά συνέχισε να περιμένεις
(Χορωδία)
Περιμένοντας για τον ένα και μοναδικό!
Την ημέρα που δεν έρχεται ποτέ!
Όταν σηκώνεσαι επάνω και νιώθεις τη ζέστη!
Αλλά η λιακάδα δεν έρχεται ποτέ!
Όχι, η λιακάδα δεν έρχεται ποτέ…
Σε σπρώχνω για να περάσεις εκείνη τη γραμμή
Μείνε κάτω αυτή τη φορά
Κρύψου στον εαυτό σου
Σέρνεσαι στον εαυτό σου
Θα έχεις το χρόνο σου
Θεέ μου, θα τους κάνω να πληρώσουν
Να το πάρουν πίσω κάποια μέρα
Θα τελειώσω αυτή τη μέρα
Θα ρίξω χρώμα σε αυτή τη γκρίζα μουντάδα
(Χορωδία)
Περιμένοντας για τον ένα και μοναδικό!
Την ημέρα που δεν έρχεται ποτέ!
Όταν σηκώνεσαι επάνω και νιώθεις τη ζέστη!
Αλλά η λιακάδα δεν έρχεται ποτέ!
Η αγάπη είναι μια λέξη με πέντε γράμματα! 2
Και δεν λέγεται ποτέ εδώ!
Η αγάπη είναι μια λέξη με πέντε γράμματα!
Εδώ σε αυτή τη φυλακή
Δεν θα το υπομείνω πια
Θα βάλω ένα τέλος σε
Αυτό, το ορκίζομαι!
Αυτό, το ορκίζομαι!
Ο ήλιος θα λάμψει
Αυτό, το ορκίζομαι!
Αυτό, το ορκίζομαι!
Αυτό, το ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ!
_________________________________________________________

Yes Border, ή: οι αρχές μιας πόλης ως μπαχαλάκηδες…


του Άκη Γαβριηλίδη

 

Στη συνέντευξη που μας είχε δώσει πριν λίγα χρόνια ο Αγκάμπεν για την ΕΤ3, είχε πει μια φράση την οποία έκτοτε ξαναθυμήθηκα και παρέθεσα αρκετές φορές, και εγώ και άλλοι: ότι οι αρχές σήμερα ενεργούν με σκοπό όχι να επιβάλουν την τάξη, αλλά να διαχειριστούν την αταξία.

Νομίζω ότι όσα εξελίχθηκαν τις τελευταίες λίγες εβδομάδες στη Θεσσαλονίκη με επίκεντρο το Noborder camp, είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να κάνουμε ένα «κρας τεστ» σε πραγματικές συνθήκες για την βασική αυτή προσέγγιση, να την εξειδικεύσουμε και να τη συμπληρώσουμε. Κυρίως δε να συνειδητοποιήσουμε ότι το θέμα δεν κλείνει με το να πούμε απλώς «διαχείριση της αταξίας». Διότι μένει ακόμα να δούμε τι είδους διαχείριση, σε ποια κατεύθυνση, με τι σκοπούς ή/ και αποτελέσματα.

Για παράδειγμα, αν εξετάσουμε τη στάση των τοπικών αρχών της Θεσσαλονίκης πριν και κατά τη διάρκεια της κατασκήνωσης, δεν μπορούμε παρά να διαπιστώσουμε ότι αυτή είχε πιθανότατα ως σκοπό και, πάντως, σίγουρα ως αποτέλεσμα, τα μπάχαλα. Διαχειρίστηκε την αταξία για να παραγάγει περισσότερη αταξία.

Συνέχεια

NSA: ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ LINUX JOURNAL; ΕΧΕΙΣ TOR ΚΑΙ TAILS LINUX; ΕΙΣΑΙ ΕΞΤΡΕΜΙΣΤΗΣ!…


Ότι θα θεωρούμουν και εξτρεμίστρια, ούτε που να το φανταστώ. Τώρα βέβαια θα μου πεις, η NSA από το 2013 το έχει δηλώσει ξεκάθαρα πως θεωρεί ύποπτους όλους όσους χρησιμοποιούν κρυπτογράφηση, σε αυτό θα κολλούσε;

Να σημειώσουμε εδώ πως ο ορισμός της λέξης εξτρεμιστής είναι ότι πρόκειται για το άτομο που υποστηρίζει ή εφαρμόζει ακραίες απόψεις, ιδίως στην πολιτική.

Από το 2014 η NSA κατατάσσει τους αναγνώστες του Linux Journal και τους χρήστες του Tor και του Tails Linux ως Εξτρεμιστές· το θέμα όμως ξανά-ήρθε στο προσκήνιο πριν από 2 μέρες: NSA labels Linux Journal readers and Tor and Tails users as extremists.

Πριν προχωρήσουμε όμως στο κυρίως άρθρο, ας δούμε, εν τάχει, τι είναι το καθένα από αυτά.

Το Linux Journal είναι ένα μηνιαίο τεχνολογικό περιοδικό που διατίθεται στα περίπτερα και μέσω συνδρομών σε όλο τον κόσμο. Στην ιστοσελίδα του εστιάζει σε ειδήσεις και θέματα που σχετίζονται με το Linux και εν γένει με τα προγράμματα ανοιχτού κώδικα.

Το Tor, έχει γίνει πλέον γνωστό σε όλο και περισσότερους ανθρώπους και η χρήση του τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Η πλήρης ονομασία του είναι: The Onion Router (Tor) και πρωτοδημιουργήθηκε πριν κάποια χρόνια για τις ανάγκες του ναυτικού των ΗΠΑ. Η λέξη onion (=κρεμμύδι) υποδηλώνει τα πολλαπλά «στρώματα» τα οποία χρησιμοποιεί κατά την λειτουργία του, έχοντας ως κύριο στόχο την ανωνυμία [αναλυτικότερα: Tι είναι και πώς δουλεύει το Tor για Ανωνυμία στο διαδίκτυο και περισσότερα:#tor_network, #Torbrowser και #tor].

Όσο για το Tails, είναι μια διανομή προσιτή και με όλα τα αναγκαία για ασφάλεια και ανωνυμία που προέρχεται από τα ακρωνύμια των λέξεων: The Amnesic Incognito Live System. Η διανομή αυτή δεν απαιτεί καν εγκατάσταση, μα μπορεί να τρέξει live από κάποιο δισκάκι ή usb stick. Παρέχει μια ολοκληρωμένη σειρά ευκολόχρηστων εργαλείων τα οποία προσφέρουν ανώνυμη και ασφαλή περιήγηση στο διαδίκτυο, μη αρκούμενη στα όσα κάνει το Tor, μα προχωρώντας περισσότερο εις βάθος αρχίζοντας από το ίδιο το σύστημά σας. Έτσι θα βρείτε εργαλεία για ασφαλή κρυπτογράφηση αλλά και άμεση καταστροφή των δεδομένων σας σε περίπτωση ανάγκης, ώστε να μην μπορεί να τα ανακτήσει κάποιος άλλος. Αυτό σημαίνει πως πίσω σας δεν αφήνετε ίχνη ή πως αυτά είναι πολύ δύσκολο ως σχεδόν αδύνατο να ανακτηθούν, καθώς απαιτούν μεγάλο κόστος και άπειρο χρόνο.
Η διανομή αυτή, παλιότερα ήταν γνωστή και ως Incognito Linux, βασίζεται στο Debian, είναι μικρή σε μέγεθος και με ένα περιβάλλον προσιτό στον οιονδήποτε [αναλυτικότερα:Τails: Για ανωνυμία και ασφάλεια και περισσότερα: #tails και #Tails OS].

Συνέχεια