Τέλος…


desperate

Τρέχοντας, πρόλαβε και μπήκε σε μια πολυκατοικία. Τον κυνηγούσαν από το πρωί σήμερα. Είχε καταφέρει να ξεφύγει, όχι εντελώς όμως ακόμα. Ανέβηκε από τις σκάλες στην ταράτσα, έκατσε κάπου σκιερά κι έβλεπε από κει ψηλά την πόλη να μην δίνει δεκάρα. Λαχανιασμένος, ιδρωμένος, προσπάθησε να πάρει μερικές ανάσες. Πότε πήγαν όλα στραβά;

Μπορούσε να δει την γειτονιά που μεγάλωσε από κει πάνω. Γερασμένη κι εκείνη τώρα, στεκόταν πάντα στο ίδιο σημείο. Είχε κάνα δυο μέρη ακόμα που γύρναγε μικρός. Δεν είχαν αλλάξει καθόλου ή έστω έτσι ακριβώς τα θυμόταν. Ήταν τότε που ήθελε πως και πως να γίνει μεγάλος σαν όλους τους μεγάλους. Κι όλο επέμενε, μέχρι που τα κατάφερε. Μεγάλη παγίδα. Τον έπιασε μια μελαγχολία που μια μέρα όσο έπαιζε βγήκε από το μπαλκόνι τσαντισμένος, κατακόκκινος από τα νεύρα του κάποιος γείτονας και τον έβρισε που ενοχλούσε τον ύπνο του. Θα κατέβαινε κάτω να τον χτυπήσει αν δεν έφευγε. Και την επόμενη φορά που θα ερχόταν, σίγουρα θα του τις έβρεχε. Χωρίς να τον λυπάται. Έτσι του είπε. Κι αυτός πήρε μια πέτρα και του την πέταξε με όλη του τη δύναμη στο τζάμι.

Συνέχεια

Οι άταφοι νεκροί και το νεκροταφείο των προδοτών…


Είναι πολλά, τόσα πολλά όσα συμβαίνουν στην Τουρκία. Και έχεις την αίσθηση αυτή πως μαθαίνεις για μια κατάσταση όπου ο ιστορικός χρόνος ταυτίζεται με τον πραγματικό, μέσα στη σημασία και την πυκνότητα των ωρών και των ημερών. Και εκεί αναζητάς ένα γεγονός που θα μπορούσε να περικλείσει περισσότερα, έστω και μπροστά σε αυτή την ατελείωτη επίδειξη πυκνότητας. Το χέρι της ιστορίας μάς γνέφει προς τη λεπτομέρεια σε σχέση με την τύχη των νεκρών πραξικοπηματιών, τη σύγχρονη αναπροσαρμογή του εναρκτήριου μύθου της Αντιγόνης.

Σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων DHA, η τουρκική Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων ανακοίνωσε πως δεν θα τελεστούν οι κηδείες όσων επίδοξων πραξικοπηματιών έπεσαν νεκροί κατά την απόπειρα του πραξικοπήματος. «Η προσευχή κατά την κηδεία, είναι προσευχή που κάνουν οι πιστοί για τους νεκρούς αδελφούς τους» αναφέρει η ανακοίνωση της Διεύθυνσης, ενώ αντίθετα οι επίδοξοι πραξικοπηματίες που έπεσαν νεκροί, «με τις πράξεις τους ποδοπάτησαν το δίκαιο όχι μόνο των ατόμων, αλλά και ενός ολόκληρου έθνους και έτσι δεν δικαιούνται την προσευχή των πιστών αδελφών τους».

Συνέχεια

P2P: ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ…


Δεν ξέρω αν ισχύει σαν κανόνας πως μέσα από κάτι κακό ή άσχημο μπορεί να προκύψει ένα πιο μεγάλο καλό και κάτι όμορφο, αλλά αυτό που έχω παρατηρήσει είναι πως μετά από κάθε καταστολή και απαγόρευση, οι άνθρωποι ανακαλύπτουν τόσο τις πραγματικές αιτίες της καταστολής όσο και τρόπους να την ξεπεράσουν και να αντιδράσουν. Σίγουρα όχι όλοι οι άνθρωποι, μα παρόλα αυτά δημιουργείται μια νέα γνώση ή ιδέα που βρίσκει χώρο να αναπτυχθεί. Αυτό ίσως πάρει χρόνο μα οι ιδέες και οι γνώσεις παραμένουν. Προφανώς ο καταιγισμός της πληροφορίας, η προπαγάνδα, η νομοθεσία των αστικών δημοκρατιών, ο φόβος της τιμωρίας και ο έλεγχος, να δημιουργούν συρματοπλέγματα, μα τελικά, σαν τον κάθε σπόρο που θα πέσει στο χώμα οι ιδέες θα βρουν τον δρόμο τους σε πείσμα της καταπίεσης και των προκατασκευασμένων ιδεολογημάτων που δίνονται προς κατανάλωση.
Η αλήθεια είναι πως το κυνήγι μαγισσών δεν έχει σταματήσει ποτέ, απλά οι «μάγισσες» αλλάζουν πρόσωπο μέσα στις εποχές.

Έχουμε γίνει πλέον παγερά αδιάφοροι σε κάθε μορφή βίας και απαγόρευσης και μάλιστα υπάρχουν και αρκετοί άνθρωποι που επικροτούν αυτά, καθώς κινούνται μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας και του καθορισμού της «ηθικής» που έχει καθορίσει το «δίκαιο» του δυτικού κόσμου. Μέσα από την ακατάσχετη ροή της πληροφορίας, ιδιαίτερα αυτής που είναι εύκολα δοσμένης, το μυαλό και η σκέψη μπλοκάρονται ώστε να μη μπορούν να γίνουν άμεσα αντιληπτά τα πραγματικά αίτια και οι επιπτώσεις της κάθε νομοθετικής καταστολής.

Συνέχεια

Βρώμικα παιχνίδια πλουτοκρατών…


«Είκοσι επιχειρήσεις που ανήκαν στο παρελθόν στον Ουκρανό πλουτοκράτη Igor Kolomoisky πωλούνται από αρχές της Κριμαίας. Η κυβέρνηση της περιοχής επιδιώκει να αποζημιώσει τους ανθρώπους που έχασαν χρήματα τους σε τράπεζες της Ουκρανίας, ως επί το πλείστον στην PrivatBank του Kolomoisky.
Ο αντιπρόεδρος της Κριμαίας λέει ότι τα περιουσιακά στοιχεία του ολιγαρχικού θα πωληθούν στο τέλος του έτους 2 δισεκατομμύρια ρούβλια (περίπου 30 εκατομμύρια $). «Τα χρήματα θα μεταφερθούν στο ταμείο προστασίας των καταθετών για την καταβολή αποζημιώσεων στους κατοίκους της Κριμαίας, των οποίων οι καταθέσεις σε τράπεζες της Ουκρανίας ξεπερνούν τα 700.000 ρούβλια (10.500$)». Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η δημοκρατία έχει ήδη συγκεντρώσει 1,5 δισεκατομμύρια ρούβλια (23,5 εκατομμύρια $) από την πώληση των περιουσιακών στοιχείων του Kolomoisky.

Η πλειονότητα των περιουσιακών στοιχείων του μεγιστάνα είναι ξενοδοχεία ή θερινές κατασκηνώσεις.Η Κριμαία έγινε μέρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, αφού οι κάτοικοι της ψήφισαν να ανεξαρτητοποιηθούν από την Ουκρανία το Μάρτιο του 2014. Μετά το δημοψήφισμα, οι τράπεζες της Ουκρανίας, με επικεφαλής την PrivatBank του Kolomoisky, αρνήθηκαν να επιστρέψουν τις καταθέσεις των 200.000 καταθετών κατοίκων της Κριμαίας. Το ρωσικό ταμείο του κράτους για την προστασία των καταθέσεων έχει συμφωνήσει να αποζημιώσει τις καταθέσεις κάτω από 700.000 ρούβλια (10.500$), ενώ οι μεγαλύτερες καταθέσεις αποζημιώνονται από την πώληση των περιουσιακών στοιχείων του Kolomoisky στη χερσόνησο.Το Forbes (αμερικανικό περιοδικό με θέμα τις επιχειρήσεις) εκτιμά ότι ο Kolomoisky είναι το δεύτερο πλουσιότερο άτομο στην Ουκρανία μετά τη βιομήχανο μεγιστάνα Rinat Akhmetov με μια καθαρή αξία των 1,4 δις $». (Πηγή)Σίγουρα δεν θα του λείψουν. Είναι σαφές ότι οι Τράπεζες πλέκονται παντού στην πολιτική παίζοντας πολύ βρώμικα παιχνίδια. Κανονικά οι καταθέσεις των κατοίκων της Κριμαίας δεν θα έπρεπε να πειραχθούν, όπως δεν πειράζονται καταθέσεις άλλων ξένων πελατών. Αλλά ο πλούσιος βρήκε ευκαιρία κι έκλεψε τα χρήματα των κατοίκων της Κριμαίας. Με την προτροπή των φασιστών που κυβερνάνε την Ουκρανία βεβαίως. Πάντως ήταν η τελευταία φορά που αρπάζει οτιδήποτε στην Κριμαία. Φυσικά κάτι τέτοια κόλπα των ναζί δεν πτοούν το πάθος των ανθρώπων για Ελευθερία και Αξιοπρέπεια.

Μήπως θα έπρεπε κι εμείς να το δούμε ως παράδειγμα για κάτι βαθύπλουτους που μας έχουν φεσώσει; Μήπως; Αλλά εδώ οι τράπεζες είναι «ιερές αγελάδες»! Οι τραπεζίτες τι είναι λοιπόν; «Όσια βόδια»; Για να μην ξεχνάμε: Έχουμε Μνημόνιο, κόβονται μισθοί – συντάξεις απολύεται κόσμος, υπάρχει εργασιακός μεσαίωνας, επειδή τα ιδιωτικά αυτά μαγαζιά έδωσαν χαριστικά δάνεια σε αγύρτες πολιτικούς, κι απατεώνες επιχειρηματίες, που έβγαλαν τα κέρδη τους έξω, ενώ από πάνω μας λένε να κάνουμε θυσίες για να γίνουμε ανταγωνιστικοί!

Οι τράπεζες είναι ιδιωτικά μαγαζιά, που εμπορεύονται χρήμα, τίποτε περισσότερο. Δεν το χουν σε τίποτα με οποιαδήποτε αφορμή να αρπάξουν ότι μπορέσουν, ιδιαίτερα από τους αδύναμους. Μην τους έχετε καμιά εμπιστοσύνη.

έγραψε ο mitsos175.
_________________________________________________________
 

Φοροδιαφυγή με την ευλογία του νόμου (1) …


Σε επίπεδο θεωρίας, δεν θα διαφωνήσω ότι η φοροδιαφυγή πλήττει τον οικονομικό σχεδιασμό ενός κράτους και αποτελεί βόμβα στα θεμέλια της κοινωνικής του πολιτικής. Όμως, θα διαφωνήσω έντονα με όσους υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα είναι η πρωταθλήτρια της φοροδιαφυγής και με όσους βλέπουν ως βασική παράμετρο εξόδου από την κρίση την πάταξη της φοροδιαφυγής. Κυρίως δε, θα εναντιωθώ σε όσους επιμένουν να παραβλέπουν ότι ο συντριπτικά μεγαλύτερος όγκος φοροδιαφυγής πραγματοποιείται με την ευλογία του νόμου. Βεβαίως, αναφέρομαι στην νόμιμη φοροδιαφυγή: τηνφοροαποφυγή.

Έχετε ψωνίσει ποτέ από τον ΑΒ-Βασιλόπουλο ή τον Μαρινόπουλο χωρίς απόδειξη; Έχετε ταξιδέψει ποτέ με την Aegean ή την Blue Ferries χωρίς νόμιμο εισιτήριο; Έχετε κάνει ποτέ συναλλαγή με τράπεζα χωρίς να εκδοθεί παραστατικό; Ποτέ. Όλες αυτές οι επιχειρήσεις δεν έχουν λόγο να φοροδιαφυγήσουν παρανόμως εφ’ όσον μπορούν να φοροαποφυγήσουν νομίμως. Για παράδειγμα, η Attica Group (Blue Ferries) κατά το 2015 σημείωσε κέρδη 33,4 εκατ. στα οποία αναλογεί φόρος 217 χιλιάδες. Όταν ο συντελεστής φορολόγησής σου είναι 0,65%, γιατί να μην είσαι νόμιμος;

Διάγραμμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, με τα ποσοστά των φόρων που πλήρωσαν στο Βέλγιο
μερικές γερμανικές επιχειρήσεις το 2011. Με μπλε χρώμα ο επίσημος εταιρικός φορολογικός συντελεστής

Συνέχεια

ΟΙ ΦΑΛΑΓΓΕΣ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΤΑΞΗΣ χάρτης της άκρας δεξιάς / του παρακράτους στην ελλάδα, 1974 – 1990…


Υπό τον τίτλο οι φάλαγγες της μαύρης τάξης [*] απ’ αυτό το τεύχος του Sarajevo, και για όσα τεύχη χρειαστούν, θα δημοσιευτεί σε συνέχειες μια ερευνητική δουλειά για τις φασιστικές οργανώσεις στην ελλάδα, απ’ την μεταπολίτευση ως τα τέλη της δεκαετίας του ‘80. Από πολλές απόψεις πρόκειται για μια γενεαλογία των τωρινών οργανώσεων, αλλά όχι μόνον αυτό. Υπάρχει ένας γενικά αποδεκτός (διακομματικά) μύθος ότι η πτώση της χούντας το ‘74 και η φυλάκιση ορισμένων απ’ τους “πρωταίτιους” στη συνέχεια, διαμόρφωσε στην ελλάδα μια δημοκρατία “καθαρή”, ένα κράτος επίσης “καθαρό” απ’ την ιστορία όχι μόνο των 7 χρόνων (της χούντας), αλλά δεκαετιών [1

]. Αν και κανείς δεν θα αρνούνταν ότι υπήρξαν ενεργοί φασίστες και στη συνέχεια της δεκαετίας του ‘70 ή την δεκαετία του ‘80, είναι πολύ λιγότερο πιθανό να αναγνωριστούν σ’ αυτήν την “ύπαρξη” δομικά χαρακτηριστικά του μεταπολιτευτικού ελληνικού κράτους. Ειπωμένο αλλιώς: να αναγνωριστούν οι λειτουργικές μεταμορφώσεις του ιστορικού ελληνικού παρακράτους.

Η έρευνα και η εξιστόρηση αυτή, λοιπόν, έχει ένα ιστορικό/πολιτικό νόημα που δεν περιορίζεται σ’ αυτήν καθ’ αυτήν την ύπαρξη και την δράση φασιστικών οργανώσεων στην ελλάδα. Αφορά, επίσης, σε μεγάλο βαθμό την συγκρότηση του μεταπολιτευτικού κράτους, απ’ την οπτική γωνία κάποιων κρυμένων μυστικών του.
Ας πούμε: είναι μια συμβολή στην ιστορική διαύγαση του σήμερα.

Συνέχεια