Εγκαινιάζοντας τον «θάλαμο βασανιστηρίων» της Ευρωζώνης…


Η σημασία των κυρώσεων σε βάρος Ισπανίας και Πορτογαλίας, oι παρενέργειες και η επίδρασή τους στις διεργασίες μετάλλαξης της ΕΕ μετά το Brexit.

Ο θά­λα­μος βα­σα­νι­στη­ρί­ων της Ευ­ρω­ζώ­νης είναι έτοι­μος να υπο­δε­χθεί τους πρώ­τους «πε­λά­τες» του. Δη­λα­δή, τα πρώτα κρά­τη-μέ­λη που θα υπο­στούν κυ­ρώ­σεις για πα­ρα­βί­α­ση του Συμ­φώ­νου Στα­θε­ρό­τη­τας, βάσει του «ποι­νο­λό­γιου» και των κα­νο­νι­σμών (Six pack και two pack) που υιο­θε­τή­θη­καν από το 2011 κι όχι με τη δια­δι­κα­σία «έκτα­κτου στρα­το­δι­κεί­ου» των Μνη­μο­νί­ων.

Είναι η πρώτη φορά που οι κυ­βερ­νή­σεις των χωρών της ΕΕ συ­νει­δη­το­ποιούν τι ση­μαί­νει η νέα ευ­ρω­παϊ­κή «κα­νο­νι­κό­τη­τα» που δια­μόρ­φω­σαν για να υπη­ρε­τή­σουν την «ορ­θο­δο­ξία» των μη­δε­νι­κών ελ­λειμ­μά­των και τε­λι­κά του πα­νευ­ρω­παϊ­κού μνη­μο­νί­ου. Αλλά είναι και η πρώτη φορά που μια κυ­βέρ­νη­ση, όπως αυτή της Πορ­το­γα­λί­ας, η οποία δια­κή­ρυ­ξε την αντι­στρο­φή της λι­τό­τη­τας, αντι­λαμ­βά­νε­ται την ασυμ­βα­τό­τη­τα της με­τριο­πα­θούς δια­κή­ρυ­ξής της με τους δη­μο­σιο­νο­μι­κούς κα­νό­νες της Ευ­ρω­ζώ­νης.

Μέχρι το τέλος του Ιου­λί­ου η Κο­μι­σιόν θα γνω­στο­ποι­ή­σει το ύψος των κυ­ρώ­σε­ων που θα επι­βλη­θούν στην Ισπα­νία και την Πορ­το­γα­λία, επει­δή δεν κα­τά­φε­ραν να πε­ριο­ρί­σουν τα ελ­λείμ­μα­τά τους στα συμ­φω­νη­μέ­να επί­πε­δα, γύρω από το όριο 3% του ΑΕΠ. Οι κυ­ρώ­σεις ξε­κι­νούν από πρό­στι­μα μέχρι  0,2% του ΑΕΠ για κάθε χώρα και μπο­ρούν να επε­κτα­θούν και σε άλλες «ποι­νές», όπως πά­γω­μα κοι­νο­τι­κών χρη­μα­το­δο­τή­σε­ων. Τα πρό­στι­μα αντι­στοι­χούν σε ποσά πε­ρί­που 400 εκατ. για την Πορ­το­γα­λία και 2,5 δισ. για την Ισπα­νία. Σ’ αυτά, όμως, πρέ­πει να αθροι­στεί το ύψος της δη­μο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής που πρέ­πει να πε­τύ­χει κάθε χώρα σε σύ­ντο­μο χρόνο. Για την Ισπα­νία σχε­δόν 10 δισ. ευρώ και για την Πορ­το­γα­λία πάνω από 3 δισ. ευρώ.

Οι πολιτικές παρενέργειες

Αν και η Κομισιόν, διά του Επιτρόπου Μοσκοβισί, έχει αφήσει να διαφανεί η πιθανότητα μηδενικών προστίμων, εφόσον υπάρξει συμφωνία ταχείας συμμόρφωσης με τις δυο χώρες, οι πολιτικές παρενέργειες της διαδικασίας είναι πολλές.

Πρώτον, διασύρθηκαν οι διακηρύξεις περί «μετώπου αλληλεγγύης του Νότου», που εκπορεύτηκαν και από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, ώστε να αποτραπεί η έγκριση των κυρώσεων στο Ecofin. Οι κυρώσεις πέρασαν ομόφωνα, για να αποκαλυφθεί ότι οι κυβερνήσεις της ΕΕ είναι εγκλωβισμένες σε έναν δαιμόνιο κανονισμό πλειοψηφίας (αντίστροφη ειδική πλειοψηφία τουλάχιστον 15 χωρών, 260 επί των 352 ψήφων των κρατών και 62% του πληθυσμού της ΕΕ), που εξασφαλίζει ένα αδιαπέραστο βέτο στη γερμανική ηγεμονία και τους δορυφόρους της.

Δεύτερον, αποκαλύφθηκε η αλά καρτ εφαρμογή των «κανόνων», μια και της τιμωρίας Ισπανίας και Πορτογαλίας είχε προηγηθεί η… απαλλαγή λόγω αμφιβολιών Γαλλίας και Ιταλίας. Η γερμανική ηγεσία έχει τον απόλυτο έλεγχο και της εφαρμογής και της παρέκκλισης από τους κανόνες.

Τρίτον, στην περίπτωση της Πορτογαλίας θα τεθεί σε δοκιμασία η πολιτική στήριξη της κυβέρνησης Κόστα από τα κόμματα της Αριστεράς, αν αναλάβει δέσμευση για μέτρα μείωσης του ελλείμματος στο συμφωνημένο 2,5% του ΑΕΠ. Η υπόσχεση του Πορτογάλου πρωθυπουργού για επαναφορά του ελλείμματος κάτω από το 3% «χωρίς να προσφύγει σε ένα σχέδιο Β ή σε έκτακτα μέτρα» μοιάζει με τετραγωνισμό του κύκλου.

Τέταρτον, ανάλογο πολιτικό βραχυκύκλωμα προκαλείται στην Ισπανία, όπου ο Ραχόι πρέπει να βρει συμμάχους για το σχηματισμό κυβέρνησης στη βάση δέσμευσης για νέο πακέτο μέτρων μείωσης δαπανών και αύξησης εσόδων. Ήδη η εξαγγελία του υπουργού Οικονομικών Ντε Γκίντος για αύξηση φορολογίας των επιχειρήσεων με στόχο επιπλέον έσοδα 6 δισ. ενισχύει την άρνηση των Σοσιαλιστών και των φιλελεύθερων Ciudadanos να συμμετάσχουν σε κυβέρνηση υπό τον Ραχόι.

Στις πολιτικές παρενέργειες της εγκαινίασης του «θαλάμου βασανιστηρίων» της Ευρωζώνης πρέπει να προσθέσουμε και τις οικονομικές, που προκύπτουν κυρίως από την έκθεση του ισπανικού και του πορτογαλικού χρέους στις επιθέσεις των αγορών, πράγμα που βέβαια δεν χαλάει καθόλου το Βερολίνο, εφόσον σταθεροποιεί το προνόμιό του να δανείζεται με αρνητικά επιτόκια.

Με ποιο βηματισμό ολοκλήρωσης;

Ωστόσο, αυτή είναι μόνο η κρούστα των πραγμάτων. Ο πραγματικός καταλύτης των εξελίξεων είναι το Brexit, που έχει δρομολογήσει βαθιές διεργασίες μετασχηματισμού της ΕΕ, στις οποίες συγκρούονται φυγόκεντρες και κεντρομόλες δυνάμεις. Η άτυπη σύνοδος της ΕΕ στη Μπρατισλάβα, το Σεπτέμβριο, θα αποτελέσει το πρώτο forum καταγραφής του νέου συσχετισμού ανάμεσα σε ακραιφνείς φεντεραλιστές και οπαδούς μιας επιλεκτικής ομοσπονδοποίησης της ΕΕ. Είναι πολύ πιθανό εκεί, ό,τι γνωρίζουμε μέχρι σήμερα ως στρατηγικό σχεδιασμό για την ολοκλήρωση της Ευρωζώνης (έκθεση των πέντε Προέδρων) να παραγκωνιστεί υπέρ του γερμανικού σχεδίου μιας επιλεκτικής ολοκλήρωσης, χωρίς τις «ακρότητες» (κατά τη γερμανική πλευρά) του κοινού προϋπολογισμού ή της τραπεζικής ένωσης, που θέλουν διακαώς Κομισιόν, Γαλλία και Ιταλία. Ευελπιστώντας ότι η πρόταση μιας αλά καρτ ολοκλήρωσης θα αποτελέσει πλαίσιο συμβιβασμού για όσες χώρες θέλουν να μετριάσουν την εμπλοκή τους στην ΕΕ, η γερμανική ηγεσία θέλει να διασφαλίσει ότι δεν θα αμφισβητηθεί το ποινολόγιο για τους παραβάτες της λιτότητας. Γι’ αυτό και η ενεργοποίησή του για πρώτη φορά κατά Ισπανίας και Πορτογαλίας είχε εμβληματική σημασία για το Βερολίνο.

Γιάννης Κιμπουρόπουλος

_____________________________________________________________

Από:https://rproject.gr/article/egkainiazontas-ton-thalamo-vasanistirion-tis-eyrozonis

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s