Foreigner …Θέλω να ξέρω τι είναι η αγάπη…


Χρειάζομαι λίγο χρόνο
Λίγο χρόνο να σκεφτώ τα πράγματα
Καλύτερα να διαβάζω ανάμεσα σ’αυτές τις στροφές
Σε περίπτωση που μου χρειαστεί όταν θα γεράσω
Αααααχ -αχ-ααχ
 –
Τώρα αυτό το βουνό που πρέπει να ανέβω
Μοιάζει με κόσμο ολόκληρο πάνω στους ώμους μου
Και ανάμεσα στα σύννεφα βλέπω το φως της αγάπης
Που με κρατά ζεστό όσο η ζωή μεγαλώνει το κρύο της
 –
Στην ζωή μου υπήρχαν πόνοι και στενοχώρια
Δεν ξέρω αν μπορώ να τις αντιμετωπίσω ξανά
Δεν μπορώ να σταματήσω τώρα, έκανα τόσο δρόμο
Για να αλλάξω αυτήν την μοναχική ζωή
 –
θέλω να ξέρω τι είναι η αγάπη
θέλω εσύ να μου το δείξεις
Θέλω να νιώσω τι είναι η αγάπη
ξέρω ότι μπορείς να μου το δείξεις
Αααααχ -αχ-ααχ
 –
θα πάρω λίγο χρόνο
λίγο χρόνο για να κοιτάξω γύρο μου, οοοχ οοχ-οοχ οοχ-οοχ οοοχ
δεν έμεινε πουθενά για να κρυφτώ
φαίνεται τελικά η αγάπη με βρήκε
 –
Στην ζωή μου υπήρχαν πόνοι και στενοχώρια
Δεν ξέρω αν μπορώ να τις αντιμετωπίσω ξανά
Δεν μπορώ να σταματήσω τώρα, έκανα τόσο δρόμο
Για να αλλάξω αυτήν την μοναχική ζωή
– 
θέλω να ξέρω τι είναι η αγάπη
θέλω εσύ να μου το δείξεις
Θέλω να νιώσω τι είναι η αγάπη
ξέρω ότι μπορείς να μου το δείξεις
θέλω να ξέρω τι είναι η αγάπη
θέλω εσύ να μου το δείξεις
και θέλω, εγώ θέλω να νιώσω τι είναι η αγάπη
και ξέρω, εγώ ξέρω ότι μπορείς να μου το δείξεις
Ας μιλήσουμε για την αγάπη
(θέλω να ξέρω τι είναι η αγάπη) η αγάπη που εσύ νιώθεις μεσα σου
(θέλω εσύ να μου το δείξεις) νιώθω τόσο πολύ αγαπη
(Θέλω να νιώσω τι είναι η αγάπη) όχι, εσύ δεν μπορείς να κρυφτείς
(ξέρω ότι μπορείς να μου το δείξεις) 
θέλω να ξέρω τι είναι η αγάπη, ας μιλήσουμε για την αγάπη
(θέλω εσύ να μου το δείξεις) θέλω και εγώ να την νιώσω
(θέλω εσύ να μου το δείξεις) θέλω και εγώ να την νιώσω
και ξέρω, και ξέρω, ξέρω ότι μπορείς να μου το δείξεις
Δείξε μου τι είναι στα αλήθεια,  ξέρω
(θέλω να ξέρω τι είναι η αγάπη) χει θέλω να ξέρω ποια αγάπη
(θέλω εσύ να μου το δείξεις), θέλω να ξέρω, θέλω να ξέρω, θέλω να ξέρω
(Θέλω να νιώσω τι είναι η αγάπη), θέλω να νιώσω, αγάπη
(ξέρω ότι μπορείς να μου το δείξεις) 
 ____________________________________________________________Aπό: http://lyricstranslate.com/el/i-want-know-what-love-%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CF%89-%CE%BD%CE%B1-%CE%BE%CE%AD%CF%81%CF%89-%CF%84%CE%B9-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B1%CE%B3%CE%AC%CF%80%CE%B7.html

Νωχελικοί αρουραίοι με παιδικά μάτια…


Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

noxel

Ο αγώνας ενάντια στις ιδεολογίες έγινε καινούργια ιδεολογία και το πάθος για ζωή έγινε λίστα με μικροπράγματα και κατάστιχα με λογαριασμούς.

Απ’ τους πειθαρχικούς μαθητές της παλιάς εποχής περάσαμε στους κλέφτες των ιδιοτροπιών του δασκάλου.

Σε μια μίμηση άνευ ορίων και όρων που δημιουργεί τέλεια αντίγραφα ενός και μόνο πράγματος. Μιαν ομοιομορφία που τρέφει τον πιο έντονο ατομικισμό κι απ’ την οποία δεν ξεπηδά παρά η μοναξιά.

Άνθρωποι που μοιράζονται το ίδιο πνευματικό κελί και το ίδιο υπαρξιακό ορυχείο.

Άνθρωποι που βιάζονται και δεν περιμένουν την εποχή να γεννήσει τους καρπούς στην ώρα τους. Άνθρωποι που βιάζονται να μεγαλώσουν.

Άνθρωποι που θέλουν σύκα το καταχείμωνο και φτιάχνουν σύκα το καταχείμωνο. Μα σ’ αυτή την πράξη δεν υπάρχει σοφία αλλά κυριαρχία και απόγνωση.

Η αλαζονεία του παντοδύναμου όντος που βομβαρδίζει σύννεφα για να βρέξει και λιπαίνει τη γη με δηλητήρια για να βλαστήσει πρόωρα και γρήγορα.

Μα η αλαζονεία είναι η πιο προδοτική αδυναμία. Διαπερνά τη συνείδησή μας σαν τον πανικό. Γρήγορη, ρευστή σαν τον υδράργυρο, πλημμυρισμένη ως τα μύχια από τον ανείπωτο τρόπο της μετάδοσής της.

_____________________________________________________________

Από:https://dromos.wordpress.com/2016/07/24/%CE%BD%CF%89%CF%87%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CE%B9-%CE%BC%CE%B5-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BC%CE%AC%CF%84%CE%B9%CE%B1/

Μαλατέστα: Ο ένας για τον άλλον… Αποσπάσματα από το έργο του Ερρίκου Μαλατέστα…


ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΙΝΑ που μαστίζουν την ανθρωπότητα πηγάζουν απ’ την κακή οργάνωση και ότι οι άνθρωποι χάρη στη θέληση και τη γνώση τους μπορούν να τα εξαλείψουν.

Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ μακραίωνων αγώνων ανάμεσα στους ανθρώπους. Δίχως να κατανοούν τα πλεονεκτήματα που θα μπορούσαν να προκύψουν για όλους χάρη στη συνεργασία και την αλληλεγγύη και θεωρώντας κάθε άλλον άνθρωπο (εκτός ίσως από τα μέλη της οικογένειάς τους) ως ανταγωνιστή και εχθρό, επιδίωξαν να εξασφαλίσουν, ο καθένας για τον εαυτό του, όσο γίνεται περισσότερα πλεονεκτήματα χωρίς να νοιάζονται για τα συμφέροντα των άλλων. Σ’ αυτόν τον αγώνα, φυσικά, οι ισχυρότεροι ή οι πιο τυχεροί αναδεικνύονται νικητές και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, εκμεταλλεύονται και καταπιέζουν τους ηττημένους.

Συνέχεια

Δεν είσαι Tarantino κύριε, είσαι ρατσιστής! …


Στο «Bone Tomahawk» του S. Craig Zahler… οι «συνήθεις» ξαναγίνονται «ύποπτοι»

γουστερν2

Γράφει ο Χρήστος Σκυλλάκος

Από πάντοτε τα western δομούνταν σε ένα κυρίαρχο αξιακό σύστημα. Από την μια οι ηρωικοί Αμερικάνοι πιονέροι που δρούνε στις πιο αντίξοες φυσικές συνθήκες του περιβάλλοντος και στις απειλές ενός εχθρού. Οι εχθροί ήταν κάποια αποκλεισμένα στοιχεία της κοινωνίας που περνούσαν στο έγκλημα άνευ αιτίας και κυρίως εκφυλισμένα σε κάθε τομέα της ζωής τους, είτε ήταν οι συνήθεις ύποπτοι: Οι ινδιάνοι, οι ιθαγενείς. Σε αυτό το σύστημα, κυριαρχούσε εν τέλει πάντα το καλό, το ηθικά σωστό ή καλύτερα το πολιτικώς ορθό, για την κάθε φορά κυρίαρχη χρονική περίοδο της αμερικάνικης κοινωνίας. Στόχος; Να αποδειχθεί ότι το αμερικάνικο έθνος, μέσα σε πλαίσια ηθικώς αμόλυντα και μέσα από κάθε δυσχέρεια βγαίνει νικηφόρο, και ιδρύει ένα κράτος τάξης και ασφάλειας, τιθασεύει την φύση, τιθασεύει την αγριότητα και έτσι σε κάθε μελλοντική απειλή, γνωρίζει τί πρέπει να κάνει. Οποτεδήποτε η απειλή γίνει πάλι πραγματική, θα βρεθούν αυτοί οι ήρωες που ως εμπροσθοφυλακή του έθνους, καθάριοι και ανδροπρεπείς, θα δώσουν ξανά την όποια λύση.

Κάπου εκεί η Ιταλοί με το spaghetti western (που κατά την γνώμη μου είναι άλλο κινηματογραφικό είδος) δώσανε μια άλλη οπτική καθόλου ευγενική, μα συνειδητά αντισυμβατική προς τον ηρωικό μύθο των western. Εδώ ένας αποκλεισμένος από την κοινωνία, γίνεται ο ήρωας ή όπως λέγεται αντιήρωας και κινείται στο πουθενά και δίχως στόχο, δίχως δοσμένα ηθικά πρότυπα και άρα ούτε φραγμούς, προσπαθεί να επιβιώσει και μόνο, με κάθε τρόπο, σε ένα σύστημα αξιών πλήρως ελεγμένο από το κράτος και την διαφθορά η οποία είναι συνέπειά του, αδιαφορώντας να επαναφέρει την «ελευθερία» και το «όνειρο». Παράλληλα δεν υπάρχουν εχθροί, ιθαγενείς. Βγαίνουν από το κάδρο. Σαφώς κριτικό προς την όλη μυθολογία του είδους και όλη την πολιτική κατάσταση των ΗΠΑ. Θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε σαν το νουάρ στα πλαίσια του κλασικού αστυνομικού μυθιστορήματος.

Συνέχεια

Ο,ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΑΝ, ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ…


emile-armand

Ο σημαίνων Γάλλος αναρχοατομικιστής Εμίλ Αρμάν γράφει για τον πόλεμο, τον εθνικισμό και τον ατομικισμό

 

Δεν είναι λόγω κάποιας αόριστης ανθρωπιστικής ευαισθησίας, ούτε λόγω κάποιας θολής και μυστικιστικής συμπόνιας που διακηρύσσουμε τη φρίκη μας απέναντι στον πόλεμο. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η ζωή είναι διαρκείς επιλογές, στις οποίες μονάχα ο πιο ικανός και ταλαντούχος θριαμβεύει.

Αυτό που προκαλεί το μίσος μας απέναντι στον πόλεμο, δηλ., για την κατάσταση του πολέμου και όλα τα επακόλουθά του, είναι ότι ενώ βασιλεύει η κομπορρημοσύνη και ο ατομικός ντετερμινισμός περισσότερο από ποτέ συρρικνώνονται, περιορίζονται, καταπιέζονται, για να μην πούμε τείνουν να εξαφανιστούν. Αντικαθιστά τον προσωπικό αγώνα για την ύπαρξη και την ευτυχία ένας συλλογικός αγώνας κερδοφόρος για ένα μικρό αριθμό κυβερνητικών και για τους μεγάλους εκμεταλλευτές όλων των χωρών.Τοποθετεί το άτομο σε μια ταπεινωτική θέση υποταγής και εξάρτησης ενώπιον των διοικητικών και στρατιωτικών αρχών.

Ο άμαχος στερείται της δυνατότητας να εκφράζει και να διευρύνει τις σκέψεις του, αν όχι και της ελεύθερης μετακίνησης. Το προϊόν του είναι στο έλεος της πρώτης επίταξης. Στο πεδίο της σφαγής, θήραμα σε μια ατμόσφαιρα κτηνωδίας και βαρβαρότητας, δεν είναι παρά ένα άψυχο αντικείμενο, σαν ένα μέρος της εξάρτησης, στη διάθεση των άλλων, οι οποίοι με τη σειρά τους υπακούουν διαταγές που δεν τολμούν καν να συζητήσουν.

Συνέχεια

Ποιος συγκρούεται με ποιον στην Τουρκία και για ποιο λόγο…


Σήμερα στην Τουρκία συγκρούονται τρεις βασικές δομές της οικονομίας που αντανακλώνται σε ολόκληρο τον κοινωνικό κορμό.

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές στα γκισέ των αεροδρομίων της Τουρκίας γίνεται χαμός.

Χιλιάδες Τούρκοι πολίτες, τουρίστες, ξένοι υπάλληλοι εταιρειών και πρεσβειών προσπαθούν να φύγουν από μια χώρα που είναι μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφιο μέλος της ΕΕ και μια από τις 20 πλουσιότερες χώρες του κόσμου.

Την ίδια ώρα οι οπαδοί των μεγαλύτερων ποδοσφαιρικών ομάδων έχουν συγκέντρωση υποστήριξης του Erdoğan ενώ την ίδια ώρα διαδηλώνει και το Δημοκρατικό Κόμμα των Κούρδων.

Έχουν γραφτεί πολλά για τα αίτια της πολιτικής κρίσης στην Τουρκία και τις βαθιές εθνικές κοινωνικές και θρησκευτικές διαιρέσεις που τη διαπερνούν.

Συνήθως καταλήγουν να θέσουν ερωτήματα όπως:

«Είσαι με τον δημοκρατικά εκλεγμένο και λαοφιλή Erdoğan ή με τους σκοτεινούς πραξικοπηματίες που επιδιώκουν την ανατροπή του;»

Συνέχεια

Όλα όσα πέρασα απόψε…


Είναι με το όπλο του στην ταράτσα και τον βρίζουν, τον λένε γαμημένο ξένο, τον λένε γαμημένο Τούρκο κι αυτός τους απαντά ότι είναι Γερμανός.
Είναι θύμα του, είναι νεκρός, έμενε στο Μόναχο, πώς είναι σωστότερο να τον πούμε, Έλληνα πολίτη, σκέτο Έλληνα, μουσουλμάνο Έλληνα, μειονοτικό, γαμημένο Τούρκο, γαμημένο Γερμανό;
Είναι με το όπλο του στο δρόμο και πυροβολεί και σκοτώνει νέους ανθρώπους. Την ώρα που τους πυροβολεί και τους σκοτώνει αυτοί είναι το φόντο της δικής του ιστορίας. Στο κέντρο της ιστορίας τους είναι ο ίδιος: έχει αποφασίσει να γίνει μαζικός εκτελεστής, σήμερα η ζωή του μάλλον θα τελειώσει, δεν βλέπει τίποτα άλλο, δεν βλέπει τους ανθρώπους που εκτελεί στα αλήθεια, ο μόνος που βασικά βλέπει είναι ο ίδιος και όλα όσα τον έφεραν σε αυτή την τραγική μέρα, σε αυτή την μέρα που η ζωή του θα τελειώσει.

Συνέχεια