Αντιτρομοκρατικοί νόμοι – Ολοκληρωτισμός και Δημοσιογραφία…


[IMG]

Εισαγωγή:
Οι Αμερικάνοι λένε:

γιατί θεωρούν ότι τα πάντα στην ζωή είναι -σύμφωνα με την “δυτική” θεωρία- τυχαία και πως τα καλά και τα στραβά είναι και αυτά τυχαία, αλλά έχεις και την δυνατότητα να κουμαντάρεις το αύριο. Στην ανατολή λένε πως “ήταν θέλημα θεού”, γιατί τα πάντα είναι γραμμένα -το κισμέτ, η μοίρα- και ότι και να κάνεις, αυτό που είναι γραμμένο θα γίνει (ουσιαστικά θα το πάθεις ή θα το χαρείς).
Αυτές είναι οι δυο άκρες, ανάμεσα υπάρχουν πολλές μίξεις και παραλλαγές.

Όσοι όμως βρεθούν σε θέση εξουσίας (κανονικά θα έπρεπε να είναι θέσεις ευθύνης) παθαίνουν μια “περίεργη” αρρώστια. Γίνονται εξουσιομανείς. Και είτε με “δημοκρατικό” τρόπο είτε με φασιστικό τρόπο, προσπαθούν να αγκιστρωθούν στην εξουσία. Στις σημερινές δημοκρατίες των δυτικών χωρών αυτό το παιχνίδι λέγεται πολιτική.

Με πολλούς τρόπους.
Ο πιο επικίνδυνος είναι αυτός της μαζικής χειραγώγησης αυτών που σου δίνουν την εξουσία, δηλαδή των πολιτών. Οι Αμερικάνοι πολιτικοί έχουν αναγάγει αυτήν την διαδικασία σε επιστήμη. Μετά τους δίδυμους πύργους, οι πολιτικοί εκεί “ανακάλυψαν” έναν εύκολο τρόπο μαζικής χειραγώγησης, την τρομοκρατία, τον φόβο για τα τρομοκρατικά χτυπήματα.
Ο φόβος της μάζας έδωσε την ευκαιρία στους κυβερνώντες να κάνουν τα Οργουελικά τους όνειρα πραγματικότητα.


Η μάζα των φοβισμένων πολιτών, καταπίνει το ένα πίσω από το άλλο τα “γιατρικά” κατά του τρόμου. Με πρόσχημα την ασφάλεια, μας κλέβουν ελευθερίες, δικαιώματα και ιδιωτικότητα.
Όταν διαμαρτυρόμαστε ή κάποιος αποκαλύπτει τις παρανομίες και την κλοπή, τότε τον βαφτίζουν προδότη, εχθρό της πατρίδας και άλλα τέτοια βαρύγδουπα.
Οι κοινωνίες των ανθρώπων αποτελούνται από πολλούς μικρούς εγωισμούς, από πολλούς μικρούς φόβους και αθροιστικά από έναν κοινό νου. Δυστυχώς η χειραγώγηση αυτού του κοινού νου είναι πολύ εύκολη όταν διογκώνεις τον φόβο ή την ανάγκη για ασφάλεια.
Εντέλει, είναι αποδεδειγμένο, σε απόλυτους αριθμούς, πολλοί περισσότεροι άνθρωποι σκοτώνονται επειδή πέφτουν από κάποια σκάλα παρά από τρομοκρατικά χτυπήματα. Κι όμως ο φόβος της τρομοκρατίας είναι κατά πολύ ισχυρότερος, πιο εύπεπτος και με μεγαλύτερο αντίκτυπο για τις μάζες.

Στο άρθρο που μεταφράσαμε, ο αρθρογράφος μιλάει για την “τελευταία προειδοποίηση”, πριν από τις συνέπειες της υποδούλωσης στον φόβο, και αυτές δεν είναι άλλες από τον ολοκληρωτισμό και την πλήρη χειραγώγηση από τους εξουσιομανείς και τους δήθεν προστάτες. Αναφέρεται ακόμα και στο βδέλυγμα της ανθρώπινης ιστορίας, τον ναζισμό. Και τότε δημοκρατία την είχαν βαφτίσει, πριν καθιερώσουν τον απόλυτο ολοκληρωτισμό, που οδήγησε έναν λαό να γίνει υποχείριο μερικών ανθρωπόμορφων τεράτων και να αιματοκυλήσουν την ανθρωπότητα με τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Διαβάστε το άρθρο για αφύπνιση, γιατί “η τελευταία προειδοποίηση” έχει ήδη γίνει
Είπαμε πως οι ασαφείς νόμοι κατά της «τρομοκρατίας» θα χρησιμοποιηθούν για τη φίμωση της δημοσιογραφίας, σε μια πορεία προς τον ολοκληρωτισμό. Το τελευταίο προειδοποιητικό καμπανάκι ήχησε ήδη.

[IMG]

Με την παρενόχληση του συντρόφου του Glenn Greenwald από την ασφάλεια του αεροδρομίου Heathrow, ήχησε η τελευταία προειδοποίηση για την άφιξη του ολοκληρωτισμού. Εδώ και μια δεκαετία τώρα, οι ακτιβιστές του Κόμματος Πειρατών προειδοποιούν πως οι νόμοι που πλασάρονται ως «κατά της τρομοκρατίας» ή «κατά της παιδικής πορνογραφίας» είναι τόσο αόριστοι και με τόσες εξαιρέσεις για μία δίκαιη εκδίκαση, που δεν έχουν κανένα νόημα, εκτός βέβαια και αν στοχεύουν προς την δημιουργία μιας ολοκληρωτικής κοινωνίας.
Όταν μέλη οικογένειας και δημοσιογράφοι συλλαμβάνονται και παρενοχλούνται, ήχησε ο τελικός συναγερμός. Δεν θα υπάρξει άλλη προειδοποίηση πριν έρθουν για εμένα και εσένα.

[IMG]

Ο David Miranda, ο σύντροφος του δημοσιογράφου που τον τελευταίο καιρό δημοσιεύει και αποκαλύπτει την έκταση της διεισδυτικής παρακολούθησης της NSA και του GCHQ, συνελήφθη χθες στο Heathrow καθαρά για λόγους παρενόχλησης.
Αυτό είναι το τελευταίο προειδοποιητικό καμπανάκι για τον ολοκληρωτισμό που ελλοχεύει. Εν τω μεταξύ, οι ίδιες δυνάμεις ασφαλείας απαίτησαν να σταματήσει το ρεπορτάζ και οι δημοσιεύσεις σχετικά με τις παρακολουθήσεις από την εν λόγω εφημερίδα, φτάνοντας στο σημείο να καταστρέψουν τους φορητούς τους υπολογιστές.
Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, David Sutler Cameron, ειδοποιήθηκε για την συγκεκριμένη σύλληψη και παρενόχληση πριν αυτή συμβεί. Αυτό το απλό γεγονός μας λέει πάρα πολλά σχετικά με το τί γίνεται εδώ πέρα, αυτή την στιγμή.

[IMG]

Όταν οι κοινωνίες γίνονται φασιστικές και ολοκληρωτικές, τα γεγονότα εκτυλίσσονται με μια ορισμένη σειρά. Το πρώτο βήμα είναι πως δίνονται διεισδυτικές, σαρωτικές και ασαφείς εξουσίες στην αστυνομία και τις δυνάμεις ασφαλείας, χρησιμοποιώντας κάποια ηλίθια δικαιολογία.
Στον Δυτικό κόσμο, αυτές οι δικαιολογίες είναι η παιδική πορνογραφία και η τρομοκρατία. Οι δημοσιογράφοι κάνουν άθλια την δουλειά τους στο να αναδείξουνπως αυτοί οι νόμοι εν τέλει προωθούν την κακοποίηση ανηλίκων, και πως είναι γελοιωδώς κακώς προτεραιοτητοδοτημένοι. (100πλάσιοι άνθρωποι πεθαίνουν πέφτοντας από σκάλες, παρά απο τρομοκρατικές ενέργειες).

Όμως αυτοί οι νόμοι έκαναν και κάτι άλλο, και κρίνοντας από την ιστορία, το έκαναν ηθελημένα. Εξάλειψαν το δικαίωμα, ακόμα και την θεωρητική δυνατότητα, των δημοσιογράφων να προστατεύουν τις πηγές τους.
Με την έλευση της οδηγίας 2006/24/ΕΚ της 15ης Μαρτίου 2006 για τη διατήρηση των δεδομένων στην Ε.Ε., η ελευθερία του τύπου ουσιαστικά καταργήθηκε – όλες οι «διαρροές» πληροφορίας θα μπορούν να εντοπιστούν πλέον. Και όμως, σχεδόν κανένας δημοσιογράφος δεν μίλησε για αυτό.
Οπότε ακολούθησε η κυβερνητική εκστρατεία φόβου, χρησιμοποιώντας τον μπαμπούλα της εποχής. (το 1950 αυτός ο μπαμπούλας δεν θα ήταν η παιδική πορνογραφία και η τρομοκρατία, αλλά ο κομμουνισμός)
Οι νόμοι επέτρεψαν την παρενόχληση των δημοσιογραφικών πηγών, και την παρενόχληση των ίδιων των δημοσιογράφων. Βλέποντας τα πολλαπλά ιστορικά παραδείγματα, φαίνεται πως αυτό είναι το επόμενο βήμα καθώς η κοινωνία βαίνει προς τον ολοκληρωτισμό.

Εν τω μεταξύ, φαίνεται πως οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τις επιπτώσεις της παρακολούθησης όλων των διαδικτυακών τους επικοινωνιών. Είναι ότι πιο παραπλήσιο στο να διάβαζαν τις σκέψεις μας. Σκεφτείτε πως ο πρώτος που μάθαινε αν σου διαγνώστηκε κάποια περίεργη ασθένεια, ακόμα και πριν την οικογένεια και τους φίλους σου, ήταν το Google (με τις αναζητήσεις σου εκεί).
Πλέον δεν είναι το Google, αλλά οι υπηρεσίες ασφαλείας. Και αυτό δεν είναι θεωρητικό, έτσι έχουν τα πράγματα σήμερα. Αυτές οι υπηρεσίες ασφαλείας δεν υποκλέπτουν απλώς τα τηλεφωνήματά σου. Ξέρουν τι εφημερίδες διαβάζεις, ποια άρθρα διαβάζεις σε αυτές, με ποια σειρά, για πόση διάρκεια. Ξέρουν την κάθε αναζήτησή σου για πληροφορία. Γιατί ο κόσμος δεν το εκλαμβάνει αυτό σαν μια συνταγή προς τον ολοκληρωτισμό;

Όταν η Προστασία Καταναλωτών εξέπεμψε εσφαλμένα συναγερμό τις προάλλες σχετικά με το Gmail και τις προσδοκίες των χρηστών του για ιδιωτικότητα, φάνηκε πως η Προστασία Καταναλωτών δεν είχε καταλάβει πως ένας mail server πρέπει απαραίτητα να επεξεργαστεί τα email ώστε να τα προβάλλει στους χρήστες. Αυτή είναι μια καταστροφικά χαμηλή κατανόηση των πιο βασικών αρχών προστασίας δεδομένων: ποιος μπορεί να δει τα προσωπικά σου δεδομένα; Κατανοούν πως όταν πληκτρολογείς το pin σου σε ένα ΑΤΜ, δίνεις το pin στον κώδικα του προγράμματος του ΑΤΜ; Καταλήγω πως «μάλλον όχι».
Και αυτοί που δεν κατανοούν πως κάθε μηχάνημα που βλέπει τα προσωπικά τους δεδομένα έχει έναν ιδιοκτήτη που επίσης βλέπει τα προσωπικά τους δεδομένα, θα τους κλαπούν οι πιο προσωπικές τους λεπτομέρειες και πληροφορίες, χωρίς καν να το καταλάβουν.
Αυτό δεν θα ήταν προβληματικό αν αυτοί οι άνθρωποι δεν ήταν η συντριπτική πλειοψηφία.
Όμως, ως αυτού, οι προειδοποιήσεις από ανθρώπους που κατανοούν τα βασικά της προστασίας δεδομένων δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη.
Αυτό δεν είναι κάτι νέο, είναι απλά κάτι καταθλιπτικό.

[IMG]

Εν τω μεταξύ, στο Βερολίνο τον χειμώνα του 1932, οι οικογένειες ακόμα πήγαιναν για πατίνια στο πάρκο τα σαββατοκύριακα. Η αξιαγάπητη χώρα τους, με την πιο προοδευτική πρωτεύουσα της Δύσης, με τα γοητευτικά καμπαρέ, δεν θα διανοούνταν κανείς πως θα κατρακυλούσε στο σκοτεινό μονοπάτι που κάποιοι εκκεντρικοί σχεδίαζαν.

Δεν μπορώ να περιγράψω την αναστάτωση μου καθώς διάβαζα δυνατά ένα νομοσχέδιο σε κόσμο στους δρόμους της Στοκχόλμης. Το νομοσχέδιο θα καταργούσε κάθε δικαίωμα στην μυστικότητα της αλληλογραφίας, και θα επέτρεπε – όχι, θα επέβαλλε – στην κυβέρνηση να παρακολουθεί τους πάντες, πάντα, μαζικά και χωρίς ένταλμα. Με κοιτούσαν σαν να ήμουν χαζός. Κάποιοι είπαν και κάποιοι άλλοι προφανώς σκέπτονταν πως «ένας τέτοιος νόμος δεν μπορεί να περάσει εδώ. Τα φαντάζεσαι όλα αυτά.» Και έτσι, ονόμος FRA που επέτρεπε μαζικές χωρίς ένταλμα παρακολουθήσεις ψηφίστηκε στην Σουηδία.
Οι εξελίξεις που συμβαίνουν εδώ και τώρα είναι τόσο σοκαρίστηκες που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τις κατανοούν. Πολλοί δεν θέλουν να καταλάβουν τι γίνεται, γιατί οι συνέπειες είναι τρομερές. Και τους κατανοώ απόλυτα.

Υπάρχει μόνο ένα πράγμα που μπορεί να αντιστρέψει αυτή την τάση. Ένα και μόνο πράγμα. Αν οι πολιτικοί δεν χάσουν τις θέσεις τους μαζικά για όλα αυτά, και αν αυτό δεν γίνει γρήγορα, τότε θα περάσουμε το κρίσιμο μη αναστρέψιμο σημείο καμπής. Η δημοκρατία ακόμα δουλεύει, αλλά τα θεμέλιά της ολοένα και σαπίζουν περισσότερο, και κάποια μέρα θα καταρρεύσει. Και όλα τα υπάρχοντα κόμματα έχουν ξεπουληθεί υπέρ των παρακολουθήσεων. Πρέπει να παραγκωνιστούν, ή αλλιώς θα έχουμε μια Οργουελιανή κατάσταση στο πολλαπλάσιο, εντός της δεκαετίας.

[IMG]

Εν τέλει, με όλα αυτά που έχει αποκαλυφθεί πως είναι πραγματικά, αν οι υπαίτιοι πολιτικοί επανεκλεγούν σε καθεστώς άρνησης της αναγνώρισης της κατάστασης, ή του απλού σταρχιδισμού, ένας ολοκληρωτισμός πέρα από κάθε φαντασία καραδοκεί στην επόμενη γωνία. Η επανεκλογή τους θα στείλει ένα μήνυμα πως η περαιτέρω συσσώρευση απόλυτης εξουσίας δίνει ώθηση στην πολιτική τους καριέρα, και θα δράσουν αναλόγως.
Ναι, αυτό σημαίνει πως υποστηρίζω την ψήφο υπέρ κάποιου που έχει την ιδιωτικότητα ως την πρώτη του προτεραιότητα. Ίδρυσα ένα τέτοιο κόμμα, το οποίο έχει εξαπλωθεί σε 70 χώρες. Ίσως υπάρχουν και άλλα, διάλεξε όποιο νομίζεις. Αυτό είναι το μόνο που σου έχει απομείνει να κάνεις στο συγκεκριμένο σάπιο πλαίσιο δημοκρατικής κοινωνίας, και το να το κάνεις είναι πολύ πιο σημαντικό από το οικονομικό, το εργασιακό, το υγειονομικό, το εκπαιδευτικό, από κάθε τυπικό πολιτικό θέμα-λάβαρο.
Ο εναπομείνας μονόδρομος μετά από αυτό είναι κάτι το οποίο κανείς μας δεν θα ήθελε να υποστεί.

Μακάρι να μπορούσα να ρωτήσω πόσες ακόμα προειδοποιήσεις πρέπει να ακούσει ο κόσμος για να δει τι συμβαίνει. Η ερώτηση όμως είναι άσκοπη, γιατί δεν θα υπάρξουν άλλες.

Αυτή ήταν η τελική προειδοποίηση.

__________________________________________________________
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s