Fabrizio De André / Εκείνο που δεν έχω…


12322480_10203733621899999_5239851317384776907_o.jpg

Εκείνο που δεν έχω είναι ένα άσπρο πουκάμισο,
εκείνο που δεν έχω είναι ένα μυστικό στην τράπεζα.
Εκείνο που δεν έχω είναι τα πιστόλια σου,
για να κατακτήσω τον ουρανό, για να κερδίσω τον ήλιο.
.
Εκείνο που δεν έχω είναι να την βγάλω καθαρή,
εκείνο που δεν έχω είναι αυτό που δεν μου λείπει.
Εκείνο που δεν έχω είναι τα λόγια σου
για να κερδίσω τον ουρανό, για να κατακτήσω τον ήλιο.
.
Εκείνο που δεν έχω είναι ένα ρολόι που να πηγαίνει μπροστά,
για να πηγαίνω γρηγορότερα από τον χρόνο και να είμαι σε κάποια απόσταση.
Εκείνο που δεν έχω είναι ένα σκουριασμένο τραίνο,
για να με μεταφέρει πίσω εκεί που ξεκίνησα.
.
Εκείνο που δεν έχω είναι ένα χρυσό δόντι.
Εκείνο που δεν έχω είναι ένα ωραίο δείπνο.
Εκείνο που δεν έχω είναι ένα μεγάλο λιβάδι
για να τρέξω πιο γρήγορα από την μελαγχολία.
.
Εκείνο που  δεν έχω είναι τα χέρια μου στο σώμα σου.
Εκείνο που δεν έχω είναι μια διεύθυνση στην τσέπη.
Εκείνο που δεν έχω είσαι εσύ με το μέρος μου.
Εκείνο που δεν έχω είναι να σε ξεγελάσω στο παιχνίδι.
.
Εκείνο που δεν έχω είναι ένα άσπρο πουκάμισο.
Εκείνο που δεν έχω είναι να την βγάλω καθαρή.
Εκείνο που δεν έχω είναι τα πιστόλια σου
για να κατακτήσω τον ουρανό, για να κερδίσω τον ήλιο.
.
Εκείνο που έχω είναι…»
.
.
_____________________________________________________________
 

Κυλώνειον Άγος…


Κυλώνειον Άγος.

Όσον αφορά τον βίο και το πραξικόπημα του Κύλωνα, αντλούμε πληροφορίες από μεγάλους αρχαίους ιστορικούς όπως ο Ηρόδοτος (V 71), ο Θουκυδίδης (Ι 126) και ο Πλούταρχος (Σολ. 12-13). Αυτοί αναφέρουν ότι ο Κύλων ήταν Αθηναίος, ο οποίος ανήκε στην τάξη των ευπατρίδων, δηλαδή είχε ευγενική καταγωγή, και ήταν γαμπρός του τυράννου των Μεγάρων, Θεαγένη. Ήταν όμορφος κι αρκετά δημοφιλής, καθώς το 640 π.Χ είχε αναδειχθεί Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του διαύλου. Έως τη στιγμή που επιχείρησε το πραξικόπημα στην Αθήνα, ο Κύλων δεν είχε διατελέσει άρχοντας ούτε είχε αναπτύξει άλλη πολιτική δράση. Ωστόσο, υπολόγιζε στη δημοτικότητά του και στην υποστήριξη ,που θα του παρείχε ο Θεαγένης, αλλά και στα λόγια ενός χρησμού.
Σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής, ο Κύλων πριν επιχειρήσει οτιδήποτε, έπρεπε να ζητήσει τη συμβουλή του θεού της μαντικής, Απόλλωνα. Έτσι, πήγε στους Δελφούς, όπου ο θεός του αποκάλυψε τα εξής: «εν τού Διός τή μεγίστη εορτή καταλαβείν την Αθηναίων ακρόπολιν», δηλαδή κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης γιορτής του Δία να καταλάβει την ακρόπολη της Αθήνας. Τότε ο Κύλων, θεωρώντας ως μέγιστη γιορτή του Δία τα Ολύμπια, κατέλαβε την ακρόπολη το 632 π.Χ κατά τη διάρκεια της 42ης Ολυμπιάδας. Το στράτευμα που ακολούθησε τον Κύλωνα απoτελείτo κυρίως από Μεγαρείς, τους οποίους απέστειλε ο Θεαγένης. Σύμφωνα όμως με τον Θουκυδίδη, ο χρησμός δεν διασαφήνιζε αν επρόκειτο για γιορτή Πανελλήνια ή τοπική. Το πιθανότερο ήταν ότι ο χρησμός αναφερόταν στην τοπική εορτή των Διασίων, οπότε όλοι οι Αθηναίοι θα βρίσκονταν εκτός της πόλης τους, καθώς σύμφωνα με το τελετουργικό τους, τα Διάσια γιορτάζονταν στην ύπαιθρο. Ενώ λοιπόν, το άστυ της Αθήνας θα ήταν σχεδόν άδειο, θα μπορούσε ο Κύλων να επιτύχει τον σκοπό του.

Συνέχεια

«Εμείς φοβόμασταν τη νύχτα που ξημέρωνε» …


Ήταν το πρωί μιας χώρας, στην οποία δεν ενι­σχύ­θηκε η δημο­κρα­τία». Η Ετζέ Τεμελκουράν γράφει για το πραξικόπημα στην Τουρκία 

Είναι μιά­μιση τη νύχτα και απ’ όλους τους μινα­ρέ­δες στην Τουρ­κία ακού­γε­ται αστα­μά­τητα αυτή η ειδική μακρό­συρτη προ­σευχή που λέγε­ται σε περι­πτώ­σεις θανά­του. Τελειώ­νει η μία, αρχί­ζει η άλλη. Το μπου­μπου­νητό των μαχη­τι­κών αερο­σκα­φών πάνω απ’ τις στέ­γες μας μπερ­δεύ­ε­ται με αυτή την προ­σευχή, που φτά­νει μέχρι το μεδούλι και που για μας αναγ­γέλ­λει το θάνατο.

Όταν οι ήχοι απ’ τις συμπλο­κές στα­μα­τάνε, έρχο­νται από τα τζα­μιά ανα­κοι­νώ­σεις για αντί­σταση στο στρατό: «Τζι­χάντ είναι! Βγείτε για τον Αλλάχ στους δρό­μους!» Τι κάνετε, όταν ανα­ρω­τιέ­στε αν το επό­μενο πρωί θα ξυπνή­σετε με ένα στρα­τιω­τικό πρα­ξι­κό­πημα ή σε μία Ισλα­μική Δημο­κρα­τία; Αστείο ήταν αυτό. Ο σαρκασμός φθάνει αδιανόητες κορφές 

Συνέχεια

Αντιτρομοκρατικοί νόμοι – Ολοκληρωτισμός και Δημοσιογραφία…


[IMG]

Εισαγωγή:
Οι Αμερικάνοι λένε:

γιατί θεωρούν ότι τα πάντα στην ζωή είναι -σύμφωνα με την “δυτική” θεωρία- τυχαία και πως τα καλά και τα στραβά είναι και αυτά τυχαία, αλλά έχεις και την δυνατότητα να κουμαντάρεις το αύριο. Στην ανατολή λένε πως “ήταν θέλημα θεού”, γιατί τα πάντα είναι γραμμένα -το κισμέτ, η μοίρα- και ότι και να κάνεις, αυτό που είναι γραμμένο θα γίνει (ουσιαστικά θα το πάθεις ή θα το χαρείς).
Αυτές είναι οι δυο άκρες, ανάμεσα υπάρχουν πολλές μίξεις και παραλλαγές.

Όσοι όμως βρεθούν σε θέση εξουσίας (κανονικά θα έπρεπε να είναι θέσεις ευθύνης) παθαίνουν μια “περίεργη” αρρώστια. Γίνονται εξουσιομανείς. Και είτε με “δημοκρατικό” τρόπο είτε με φασιστικό τρόπο, προσπαθούν να αγκιστρωθούν στην εξουσία. Στις σημερινές δημοκρατίες των δυτικών χωρών αυτό το παιχνίδι λέγεται πολιτική.

Με πολλούς τρόπους.
Ο πιο επικίνδυνος είναι αυτός της μαζικής χειραγώγησης αυτών που σου δίνουν την εξουσία, δηλαδή των πολιτών. Οι Αμερικάνοι πολιτικοί έχουν αναγάγει αυτήν την διαδικασία σε επιστήμη. Μετά τους δίδυμους πύργους, οι πολιτικοί εκεί “ανακάλυψαν” έναν εύκολο τρόπο μαζικής χειραγώγησης, την τρομοκρατία, τον φόβο για τα τρομοκρατικά χτυπήματα.
Ο φόβος της μάζας έδωσε την ευκαιρία στους κυβερνώντες να κάνουν τα Οργουελικά τους όνειρα πραγματικότητα.

Συνέχεια

Η Ιταλία τρέμει…


Χτες μιλούσαμε για την κρίση που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες της Πορτογαλίας, προσπαθώντας να δείξουμε ότι η συνεπής και ορθή εκτέλεση των μνημονίων δεν εγγυάται ούτε ανάπτυξη ούτε καλύτερες μέρες ούτε ο,τιδήποτε. Αν θέλαμε να μιλήσουμε για πραγματική τραπεζική κρίση, δεν θα χρειαζόταν να ταξιδέψουμε ως τις ακτές τού Ατλαντικού. Θα αρκούσε να διασχίσουμε το Αδριατικό πέλαγος. Η χώρα στην οποία ο Λουκίνο Βισκόντι γύρισε το μνημειώδες La terra trema (Η γη τρέμει), σήμερα δονείται και τρέμει λόγω των τραπεζών της.

Πριν συνεχίσουμε, ας εξηγήσουμε στους αναγνώστες που δεν έχουν γνώση των οικονομικών πραγμάτων, τι είναι o «λόγος του Τέξας» (Texas ratio), ο οποίος χρησιμοποιείται προκειμένου να εκτιμηθεί η σταθερότητα μιας τράπεζας σε σχέση με την έκθεσή της σε κόκκινα δάνεια. Αυτός ο λόγος, λοιπόν, είναι ένα κλάσμα το οποίο έχει ως αριθμητή τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια μιας τράπεζας (συμπεριλαμβανομένων και όσων έχουν καθυστέρηση πάνω από 70 ημέρες) και ως παρονομαστή το άθροισμα της ενσώματης περιουσίας και των ειδικών αποθεματικών για κάλυψη ζημιών από μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Αν το κλάσμα (το Texas ratio) είναι μικρότερο της μονάδας, δείχνει ότι η τράπεζα μπορεί να απορροφήσει τις πιθανές ζημιές της από κόκκινα δάνεια χωρίς να κινδυνέψει η ρευστότητά της. Το Texas ratio μπορεί να εκφραστεί και ως ποσοστό, οπότε το όριο κινδύνου είναι το 100%.

Η πτώση της τιμής των μετοχών των ιταλικών τραπεζών κατά το πρώτο εξάμηνο του 2016 [πηγή: Financial Times]

Συνέχεια

Ακαμψία και μάθηση…


Αποσπάσματα από το βιβλίο του Norbert Wiener “Κυβερνητική και κοινωνία, η ανθρώπινη χρησιμοποίηση των ανθρώπινων όντων”, Κεφ. “Ακαμψία και μάθηση. Δύο υποδείγματα συμπεριφοράς επικοινωνίας”. (Το βιβλίο κυκλοφόρησε σε πρώτη έκδοση το 1949, στις ηπα).

Norbert Wiener

“Στην κοινότητα των τερμιτών κάθε εργάτης εκτελεί τη δική του αποστολή. Μπορεί να υπάρχει και ξεχωριστή κάστα στρατιωτών. Ορισμένα άτομα υψηλής ειδίκευσης εκτελούν λειτουργίες του Βασιλιά και της Βασίλισσας. Αν ο άνθρωπος επρόκειτο να υιοθετήσει αυτήν την κοινότητα ως υπόδειγμα, θα ζούσε σε ένα φασιστικό καθεστώς με ιδανικό το κάθε άτομο να ορίζεται εκ γενετής για ειδική απασχόληση. Οι αρχηγοί είναι αιωνίως αρχηγοί, οι στρατιώτες αιωνίως στρατιώτες, ο χωρικός δεν είναι τίποτα περισσότερο από χωρικός και ο εργάτης είναι καταδικασμένος να παραμένει εργάτης.

Συνέχεια