Εξαφανίσεις…


long-dark-road

Πόσοι δε χάθηκαν στην έρημο ή μες στο συνωστισμό, στη θάλασσα
ή σε κάποια άκρη της γης
κι άλλοι που χάθηκαν μέσα στο ίδιο τους το σπίτι και δεν τους αναζήτησε κανείς.

Από τα χειρόγραφα του φθινοπώρου  (Tάσος Λειβαδίτης)

Πέντε χρόνια από τη δολοφονία του Κάρλο Τζουλιάνι…


«Με αυτήν τη βάρβαρη σφαγή, το μήνυμα που μας στέλνουν είναι ότι η αντι-παγκοσμιοποίηση αποτελεί ποινικό αδίκημα. Το προτεταμένο όπλο εμπρός στο πρόσωπο ενός Ιταλού αναρχικού που έχει καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, απεικονίζει την κλιμάκωση των επιχειρήσεων των ενόπλων δυνάμεων του κεφαλαίου» Mumia Abu-Jamal

Γένοβα, 20 Ιουλίου, 2001. Ο 23χρονος Κάρλο Τζουλιάνι κείτεται νεκρός. Δολοφονείται στους δρόμους της Γένοβας από αστυνομικό, μιας Γένοβας που σείεται από διαδηλώσεις κατά της παγκοσμιοποίησης και της συνάντησης των 8 ηγετών των μεγαλύτερων οικονομιών του πλανήτη (G8).

Μια προειδοποίηση ήταν ο Τζουλιάνι όποιος αντιδρά, καταστέλλεται με κάθε κόστος, ότι «θερίζεις σπέρνεις» έγραφε απροκάλυπτα και με ειρωνικό ύφος το περιοδικό «Time».

Συνέχεια

ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΜΕΝΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ Η ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ, ΤΟ ΩΡΑΙΟ, ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ…


dispersion_med-960x608.jpg

Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ’ τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη….»

Νίκος Μπελογιάννης

Εδώ και μήνες, από τότε που μπήκε η Άνοιξη, μου έχει γεννηθεί η επιθυμία να ξαπλώσω στο χορτάρι, να μ’ αφήσουν οι λαγοί του Rietlandpark να τους πλησιάσω και να παίξουμε. Το ίδιο και με τα κατσικάκια του Wageningen και τα νεογέννητα παπιά στη λιμνούλα δίπλα στο γραφείο μου. Χθες το βράδυ πέρασε απ’ το μπαρ που συχνάζουμε ένας ζητιάνος που κουβαλούσε μαζί του ένα ολόλευκο κουνέλι (αλμπίνο), το οποίο μας άφησε για λίγο στο τραπέζι, να το χαιδέψουμε έναντι αντιτίμου. Έτσι κατάφερα να έχω δυο λεπτά παιδιάστικης χαράς, την οποία εξαγόρασε η φίλη μου Ιωάννα με ένα ευρώ, μια και δε μου βρίσκονταν ψιλά. Θα έλεγε κανείς ότι περνάω μια φάση παλιμπαιδισμού ή ότι μόνιμα παλιμπαιδίζω. Όμως αυτός ο παλιμπαιδισμός δεν είναι τίποτε άλλο απ’ τη συνειδητοποίηση της αποξένωσης του ανθρώπου απ’ τη φύση και τα ζώα. Και όχι μόνο..

Συνέχεια

«Μισούμε επειδή διδαχτήκαμε να μισούμε»: Η αποδόμηση του ρατσισμού σε ένα λεπτό…


Μέσα σε ένα βίντεο ενός λεπτού η αμερικανίδα παιδαγωγός Jane Elliot, που είχε γίνει διάσημη για τα αντιρατιστικά ψυχολογικά της πειράματα τη δεκαετία του 60 και του 70, εξηγεί την ψυχολογία του ρατσισμού. «Δεν γεννιέσαι θρησκόληπτος ή φανατισμένος. Πρέπει να διδαχτείς πως να γίνεις κάτι τέτοιο» τονίζει

Μισούμε επειδή διδαχτήκαμε να μισούμε. Μισούμε επειδή είμαστε αμαθείς. Είμαστε τα «προϊόντα» αμαθών ανθρώπων, που διδάχτηκαν τη λανθασμένη εκτίμηση, ότι υπάρχουν τέσσερις ή πέντε φυλές.

Δεν υπάρχουν τέσσερις ή πέντε φυλές. Υπάρχει μόνο μία φυλή πάνω στη Γη και όλοι είμαστε μέλη της. Η ανθρώπινη φυλή. Αλλά έχουμε διαχωρίσει τους ανθρώπους σε φυλές ούτως ώστε κάποιοι από εμάς, να θεωρούμαστε υπέρτεροι των άλλων.

Πιστέψαμε ότι αυτό θα «δούλευε», αλλά τελικά αυτό αποδείχτηκε κακό για όλους. Ήρθε η ώρα να ξεμπερδεύουμε με αυτήν την κατάσταση… Δεν υπάρχει το «γονίδιο» του ρατσισμού. Δεν υπάρχει το «γονίδιο» της θρησκοληψίας. Δεν γεννιέσαι θρησκόληπτος ή φανατισμένος. Πρέπει να διδαχτείς πως να γίνεις κάτι τέτοιο. Οτιδήποτε όμως μπορείς να το μάθεις, μπορείς και να το “ξεμάθεις”. Ήρθε η ώρα να ξεμάθουμε τον φανατισμό μας. Ήρθε η ώρα να τον ξεπεράσουμε. Όσο πιο σύντομα, τόσο το καλύτερο.

Είμαι παιδαγωγός και σαν παιδαγωγός η δουλειά μου είναι να οδηγώ τους ανθρώπους μακριά από την αμάθεια. Την αμάθεια του να πιστεύεις ότι είσαι καλύτερος ή χειρότερος από κάποιον άλλον, εξαιτίας του χρώματος που έχει το δέρμα σου… Ο χρωματισμός του δέρματος σου, δεν έχει να κάνει με την ευφυΐα σου ή με την αξία σου σαν άνθρωπος. Ήρθε η ώρα να τελειώνουμε μ” αυτό!

(Μετάφραση από kar.org.gr )

Συνέχεια

Ξένα σύμβολα, εχθρικές σημαίες…


τουρκία

Η απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία δεν αποτελεί παρά την συνθετική έκφραση ενός ρέοντος και ταυτόχρονασυγκρουσιακού γεωπολιτικού και οικονομικού πεδίου, στην δίνη του οποίου βρίσκεται το τουρκικό κράτος εδώ και αρκετό καιρό.Το γεγονός της απόπειρας κατάληψης της εξουσίας από ένα μέρος του τουρκικού στρατού, όπως και η αποτυχία της, συνιστούν την αποκάλυψη της συνέργειας τριών βασικών συνισταμένων :

Η πρώτη αφορά, στις εμμενείς ανακατατάξεις που διενεργούνται εντός της τουρκικής κοινωνίας και οι οποίες συνδέονταιμε την ανάδυση αντίρροπων δυνάμεων προς την εξουσία του Τ. Ερντογάν, που αναδύονται ενδυναμωμένες, εκ της αναβάθμισης του ρόλου του τουρκικού στρατού τόσο στην ένοπλη αντιπαράθεση με τους Κούρδους, όσο και με την διαρκή αντιπαράθεση με την Ρωσία.

Η δεύτερη συνδέεται με την εσφαλμένη εκτίμηση μιας μερίδας των ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας, πως η εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση μπορεί να συνεχίσει να δρομολογείται στην τουρκική κοινωνία με όρους πραξικοπήματος, αγνοώντας πλήρως την λαϊκή ετυμηγορία που καλώς ή κακώς σε μεγάλο βαθμό συντάσσεται, με το υπόδειγμα κυβερνητικής εξουσίας που εκφέρει ο Τ. Ερντογάν.

 

Συνέχεια

Πορτογαλία: η υποδούλωση του «καλού μαθητή»…


Υποθέτω ότι κάτι θα έχετε ακούσει για το πρόστιμο που επέβαλε η Κομμισσιόν στην Πορτογαλία λόγω του ότι δεν έχει πάρει μέτρα για να τιθασσεύσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού της, το οποίο έχει εκτοξευθεί στο 4,5% του ΑΕΠ. Αφού σας θυμίσω, λοιπόν, ότι είναι η πρώτη φορά που η ευρωπαϊκή επιτροπή επιβάλλει τέτοιο πρόστιμο, ας πάμε να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει στο άλλο άκρο τής ηπείρου μας ώστε να είμαστε υποψιασμένοι για το τι μπορεί να συμβεί και σε μας αύριο-μεθαύριο.

Στην Πορτογαλία έχουμε κάνει διεξοδικές αναφορές σε τούτο το ιστολόγιο («Πορτογαλία: μνημονιακά, χωρίς μνημόνιο» – 5/10/2015, «Ανάπτυξη (με φτώχεια) από τα Lidl» – 7/1/2016 κ.ά.). Επιγραμματικά, μπορούμε να πούμε ότι μιλάμε για μια χώρα που εφάρμοσε το μνημόνιό της τροϊκανικώτερα κι από την τρόικα. Γι’ αυτό και χαρακτηρίστηκε ως «ο πιο καλός μαθητής» και γι’ αυτό την έφερναν ως παράδειγμα προς μίμηση σ’ εμάς τους έλληνες, που αντιδρούσαμε στις μνημονιακές μας υποχρεώσεις. Ειδικά με τις ιδιωτικοποιήσεις, η Πορτογαλία ξεπέρασε όλους τους στόχους που της έβαλαν οι δανειστές της, ξεπουλώντας με το παραπάνω όσα μπορούσαν να πουληθούν.

Αλλαγή εποχής. Στις 8/7/2016 η Κομμισσιόν ενέκρινε την πώληση της Banif στην Santander.

Συνέχεια

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Βερολίνο των ναζί…


Πριν από ογδόντα χρόνια οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Βερολίνο, πρωτεύουσα της ναζιστικής Γερμανίας, εξελίχθηκαν σε ένα μεγάλο προπαγανδιστικό θέαμα. Ένα βιβλίο φωτίζει τις 16 ημέρες του Αυγούστου 1936.

Olympische Spiele 1936 Berlin Eröffnungszeremonie

Ο Χίτλερ βρίσκεται ήδη εδώ και τρία χρόνια στην εξουσία, ωστόσο οι πινακίδες που απαγορεύουν την είσοδο των Εβραίων στα καταστήματα έχουν εξαφανιστεί. Αντί για τον ύμνο του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος ακούγονται παντού στο Βερολίνο χαρούμενοι ήχοι σουίνγκ. Και σύμφωνα με τις οδηγίες της κυβέρνησης προς τα μέσα ενημέρωσης του Γ΄ Ράιχ «δεν θα πρέπει να θιγεί η ευαισθησία των μαύρων» κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Βερολίνου το 1936.

Η ναζιστική Γερμανία με τον Χίτλερ στην κορυφή της ιεραρχίας, ο οποίος τον Μάρτιο του 1936 παρήλαυνε θριαμβικά στη Ρηνανία, θέλει να παρουσιάζεται ως ανοιχτή και ανεκτική χώρα. Ακριβώς αυτή την καθημερινότητα εκείνης της εποχής καταγράφει στο βιβλίο του «Βερολίνο 1936 – δεκαέξι ημέρες του Αυγούστου» ο Όλιβερ Χίλμες. Ο ιστορικός παρουσιάζει τις ημέρες των Ολυμπιακών Αγώνων στο Βερολίνο με τη μορφή ενός ημερολογίου. Αναμιγνύει αρχειακό υλικό με στοιχεία μυθοπλασίας, για να ανασυγκροτήσει τη «μαρτυρία» ενός αυτόπτη και να προσφέρει στον αναγνώστη ένα αληθοφανές βίωμα.

Συνέχεια