Οι 99 Νικημένοι Που Προηγήθηκαν Του Ενός…


prince

«Εμένα πάντως μου φαίνεται», λέει βραχνά, «πως παρ’ όλα αυτά δεν ξέρεις παρά μια και μοναδική ιστορία, παιδί μου, την ιστορία του εκατοστού πρίγκιπα, που καταφέρνει να λύσει το αίνιγμα. Δεν ξέρεις όμως τίποτα για τις ιστορίες των προηγούμενων ενενήντα εννέα που χάθηκαν, επειδή δεν τα κατάφεραν».
Ο καθρέφτης μες στον καθρέφτη, Μίχαελ Έντε

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Όλοι γνωρίζουν την ιστορία του Οιδίποδα. Επειδή εκείνος έλυσε το αίνιγμα της Σφίγγας. Αν δεν τα είχε καταφέρει θα ήταν ένας απ’ τους προηγούμενους 99 που χάθηκαν, και ποτέ δεν μάθαμε το όνομα τους.

Ο πρίγκιπας έγινε βασιλιάς επειδή έλυσε το αίνιγμα. Όμως ποιοι ήταν εκείνοι που προηγήθηκαν; Είναι ανώνυμοι, αλλά είναι ασήμαντοι;

Θα μπορούσε να γραφτεί μια ιστορία για κάποιον που έφτασε ως τη Σφίγγα και ηττήθηκε. Ποιοι ήταν οι γονείς του, πώς μεγάλωσε, πώς του δημιουργήθηκε η ανάγκη να αναμετρηθεί με το τέρας; Ήταν ματαιοδοξία ή μήπως αλτρουισμός; Ή μπορεί να ήταν η οργή ενός ανθρώπου που βαρέθηκε το τέρας και αποφάσισε να το αντιμετωπίσει, ακόμα κι αν ήξερε πως θα χάσει.

Πώς τον έλεγαν αυτόν τον άνθρωπο, τον αριθμό 73 απ’ τα θύματα της Σφίγγας;

Τι του είπε η μητέρα του όταν ξεκινούσε για τη Θήβα; Μήπως είχε γυναίκα και παιδιά;

~~

Συνέχεια

Τουρκία: «Ξαμολύθηκαν» οι φασιστο-ορδές…


Σε εξέλιξη το αναμενόμενο «πογκρόμ» εναντίον κάθε αριστερής – προοδευτικής φωνής

γκαζι2

Την ώρα που η διεθνής ειδησεογραφία αναπαράγει την εντυπωσιακή «ρεβάνς» του καθεστώτος Ερντογάν, με τις μαζικές συλλήψεις σε στρατό και δικαιοσύνη, αλλά και τα αιματηρά λιντσαρίσματα που οργανώνουν οι οπαδοί του εναντίον, κατά βάση… κληρωτών φαντάρων, με αφορμή το αποτυχημένο πραξικόπημα στις γειτονιές των μεγάλων πόλεων της Τουρκίας, τα γνωστά φασιστικά «μαντρόσκυλα» του συστήματος προχωρούν σε«πογκρόμ» κατά του λαού, του μοναδικού, πραγματικού στόχου του Ερντογάν αλλά και των επίδοξων πραξικοπηματιών, με επιθέσεις σε αριστερές οργανώσεις και κόμματα.

‘Ηδη από χθες αναμεταδίδονται πληροφορίες που «ανεβάζει» στο διαδίκτυο προοδευτικός κόσμος από την Τουρκία, σύμφωνα με τις οποίες, φασιστικά τάγματα «παρελαύνουν» εκφοβιστικά και προκλητικά στις αριστερές συνοικίες της Κωνσταντινούπολης, όπως το Gazi, επιτιθέμενοι εναντίον όποιου βρεθεί στον δρόμο τους. Ο λαός της περιοχής αμύνεται όπως μπορεί με αποτέλεσμα να υπάρχουν εκτεταμένες συγκρούσεις.

τουρκι2

Συνέχεια

Βασίλης Αλεξάκης: Στην ουσία είναι πρόβλημα των περιχώρων οι επιθέσεις στη Γαλλία…


«Αυτοί που κάνουν τις ενέργειες είναι παιδιά που έχουν πάει σε γαλλικά σχολεία, δηλαδή που έχουν μεγαλώσει μακριά από κάθε θρησκεία και θα ήταν ακατανόητο γιατί τόσο εύκολα δέχονται να παίξουν αυτό το φρικαλέο ρόλο, εάν δεν λάβει κανείς υπόψη του ότι είναι οι ζωές τους δεν έχουν καμία προοπτική», λέει ο συγγραφέας κ. Βασίλης Αλεξάκης, δίνοντας τη δική του οπτική και εξήγηση για την επίθεση στη Γαλλία.

Η συνέντευξη του κ. Αλεξάκη στο Αθηναϊκό Πρακτορείο:

Κύριε Αλεξάκη καλημέρα, ζείτε πολλά χρόνια στη Γαλλία. Θα ήθελα να μου πείτε τι σημαίνει αυτό το τρομοκρατικό χτύπημα για τη Γαλλία, για την Ευρώπη και για τον πολιτισμό;

«Κοιτάξτε να δείτε, δύο παρατηρήσεις εγώ θα ήθελα να κάνω. Μία είναι ότι εδώ πρόκειται για γαλλικό πρόβλημα, κακώς ο Ολάντ και διάφοροι γάλλοι ηγέτες και παλαιότερα, βεβαίως το αποδίδουν στο κρατίδιο αυτό το ισλαμιστικό, αλλά στην ουσία είναι πρόβλημα των γαλλικών περιχώρων. Εδώ και δεκαετίες οι γαλλικές κυβερνήσεις λένε ότι θα αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα των περιχώρων, δηλαδή μίας νεολαίας η οποία δεν έχει καμία προοπτική στη ζωή της, δεν έχει τη δυνατότητα να βρει δουλειά, και η οποία αποτελεί ένα πρόσφορο έδαφος για την ισλαμιστική ιδεολογία.

Συνέχεια

Το πραξικόπημα οπερέτα απέτυχε. Μήπως πέτυχε το πραγματικό; …


αρχείο λήψης

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ.

1.-Μια απόπειρα πραξικοπήματος που προκαλεί πολλά ερωτηματικά, φαίνεται να απέτυχε στην Τουρκία. Ο Ερντογάν, μετά από αρκετές εκκλήσεις αναζήτησης ασύλου σε ευρωπαϊκές χώρες φαίνεται να επιστρέφει στο προεδρικό μέγαρο αλλά είναι πολύ αμφίβολο κατά πόσο θα ελέγξει την εξουσία στη χώρα του.

Ο Ερντογάν διασώθηκε επειδή τμήματα του Στρατού, και μάλιστα η 1η Στρατιά που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη, δεν στάθηκε δυνατόν να ελεγχθούν από τους πραξικοπηματίες και ο διοικητής της στρατιάς, Ουμίτ Ντουντάρ, αντικαθιστά, σύμφωνα με τηλεγραφήματα, προσωρινά τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Χουλουσί Ακάρ. Ο Ντουντάρ, ήταν ο υψηλόβαθμος στρατιωτικός που ενώ το πραξικόπημα βρισκόταν σε εξέλιξη έκανε δηλώσεις και, προφανώς, και στρατιωτικές κινήσεις κατά των πραξικοπηματιών. Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ εντοπίστηκε και απελευθερώθηκε. Προφανώς, θα αναλάβει τα καθήκοντά του.

2.-Η αντίθεση στο πραξικόπημα σημαντικού μέρους του τουρκικού στρατού αποτέλεσε την πρώτη αιτία αποτυχίας του. Και, βεβαίως, η αποκατάσταση της ομαλότητας οφείλει πολλά στους στρατιωτικούς αυτούς και τις μονάδες τους. Ο Ερντογάν επανέρχεται στη θέση του επειδή υπήρξαν στρατιωτικές μονάδες που αντιτάχθηκαν στους πραξικοπηματίες. Χωρίς αυτές, οι εξελίξεις θα ήταν πολύ διαφορετικές. Με λίγα λόγια, ο στρατός, μέρος του οποίου έκανε την απόπειρα πραξικοπήματος, επανέφερε τον Ερντογάν στη θέση του. Και αυτό σημαίνει ότι η πραγματική εξουσία βρίσκεται, πλέον, στα χέρια στρατιωτικών, ανεξαρτήτως των λεονταρισμών του τούρκου προέδρου. Η πραγματική εξουσία βρίσκεται στο στρατό και από αυτήν την άποψη το πραξικόπημα πέτυχε. Το τουρκικό πραξικόπημα είναι, ίσως, η σύγχρονη εκδοχή των πραξικοπημάτων. Τίποτε δεν θα είναι όπως χθές στην Τουρκία.

Συνέχεια

Το ιστορικό πέρας του πολιτισμού, μια ανάγνωση στον Χέρμπερτ Μαρκούζε…


1000047_539399586105641_1856995960_n

«Η πραγματικότητα που δίνει σχήμα στα ένστικτα καθώς και στις ανάγκες και την ικανοποίηση τους είναι ένας κοινωνικο-ιστορικός κόσμος».

Όταν ο Μαρκούζε θέτει το παραπάνω ερώτημα, δεν κάνει λόγο γενικά για την αρχή της πραγματικότητας, για την πραγματικότητα αυτή καθεαυτή, αλλά για μία ειδική αρχή της πραγματικότητας, την αρχή που διέπει τον δυτικό πολιτισμό. Αποδίδει συνεπώς σε αυτή την αρχή μία ιστορική και κοινωνική χροιά και την ονομάζει «αρχή της απόδοσης». Η έννοια αυτή δεν απαντάνται στη φροϋδική θεωρία, καθώς ο Φρόϋντ ταυτίζει την αρχή της πραγματικότητας με την αρχή της απόδοσης. Οι απαιτήσεις αυτής της αρχής της πραγματικότητας από τα ένστικτα καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από την υπάρχουσα κοινωνική διοργάνωση της εργασίας.

Συνέχεια