Πριν τη λευκή σελίδα «Γυμνό Γεύμα» του Ουίλιαμ Μπάροουζ…


“Γυμνό Γεύμα”2

Επιμέλεια: Αλέξανδρος Στεργιόπουλος

Τί υπάρχει στο «πριν» κάθε συγγραφέα, κάθε ποιητή; Σαν αναγνώστες βρισκόμαστε πάντα στο «μετά», στη στιγμή που «περπατάει» το έργο του κάθε λογοτέχνη. Τη στιγμή που κατεβάζουμε το βιβλίο από το ράφι και το ξεσκονίζουμε, ο δημιουργός «ξεσκονίζει» τις σκέψεις του, τις προσλαμβάνουσες και τα ερεθίσματα που θα οδηγήσουν το χέρι του στο χαρτί για να γράψει κάτι καινούριο. Η διαδικασία ίσως είναι επίπονη και κοπιαστική πνευματικά για τον ίδιο, όμως θέλουμε να συμμετάσχουμε. Το διάβασμα είναι απόλαυση, αλλά τι ήταν αυτό που άναψε τη σπίθα για να πάρει φωτιά η πένα και να «ζωντανέψει» η λευκή σελίδα; Ποια ήταν η αφορμή για να «γεννηθούν» τα μεγάλα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας; Ψάχνουμε, βρίσκουμε και απαντάμε.

Πώς “γεννήθηκε” το “Γυμνό Γεύμα” του Ουίλιαμ Μπάροουζ

Το “Γυμνό Γεύμα” είναι μοναδικό (και) στη δημιουργία του. Ακόμη και ο τίτλος του υπήρξε απαιτητικός. Μέχρι να φτάσουμε σε αυτόν που γνωρίζουμε, κανείς δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα αν διαβάζαμε “Το Γυμνό Γεύμα” από τον Ουίλιαμ Μπάροουζ ή το “Γυμνό Γεύμα” από τον Ουίλιαμ Σ. Μπάροουζ.

Οι ρίζες σύνθεσης του βιβλίου βρίσκονται σε αυτό που αποκαλούσε ο Μπάροουζ “ρουτίνες”. Δηλαδή σουρεαλιστικά σκαριφήματα που περιλαμβάνονταν στα γράμματα που έστελνε στον Άλεν Γκίνσμπεργκ. Αυτά, άρχισαν να αυξάνονται αργά αλλά σταθερά και είχαν γεμίσει το δωμάτιο του Μπάροουζ. Σε αυτό το σωρό είδε να σχηματίζεται το βιβλίο. Απευθυνόμενος στον Γκίνσμπεργκ έλεγε “απαίσιο χάος χειρόγραφων σημειώσεων που πρέπει να νοικοκυρευτεί, συν τα γράμματα”. Ο συγγραφέας του “Ουρλιαχτού”, εκείνη την περίοδο κατηγορούνταν για αισχρότητα, έδειχνε αναστατωμένος με τον εξτρεμισμό των “ρουτινών”.

Συνέχεια

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΤΡΕΛΩΝ…


Tempo-der-Strasse-The-Tem-007-960x770.jpg

Δημήτρης Πούλιος

Τον είχε κυριέψει μια μανία το τελευταίο διάστημα ότι είχε καταντήσει σαν τον Τζορτζ Γκρος*. Τον είχε καταβάλει μια αίσθηση κυνισμού και ταυτόχρονης παραίτησης.

Στους μαθητές του στη σχολή έλεγε πάντα ότι δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να βλέπεις την ήττα μέσα από τα έργα ενός ζωγράφου. Αν από τις καρικατούρες βρεθείτε ποτέ να σχεδιάζετε τοπία και χαρούμενες οικογενειακές στιγμές, να ξέρετε τότε ότι κάτι δεν πάει καλά, έλεγε διαρκώς. Όταν του ζήτησαν από την εφημερίδα να φτιάξει ένα σκίτσο για την επέτειο του δημοψηφίσματος, όμως, ένιωσε ο ίδιος για πρώτη φορά αυτό το αίσθημα. Προτιμούσε να ζωγραφίσει λόφους, πεδιάδες και ποτάμια. Βρήκε τον εαυτό του, μία ώρα αργότερα, να κάνει ζουμ ιν και ζουμ άουτ σε μια εικόνα που είχε πρόχειρα περάσει για επεξεργασία στον υπολογιστή. Τότε ήταν που τον έπιασε ένας μικρός πανικός, καθώς κατάλαβε ότι μεταμορφωνόταν ο ίδιος σε αυτό που σιχαινόταν. Έπρεπε να βρει ένα αντίδοτο, κάτι, απέναντι στην φτώχεια της φαντασίας. Αυτή την άβολη συνθήκη όπου δε μπορείς να φανταστείς ότι μπορεί να υπάρξει κάτι διαφορετικό, οπότε συμβιβάζεσαι με ότι έχεις δίπλα σου.

Συνέχεια

Καλοκαιράκι, αχ…


1.

Περιμένοντας στην ουρά τη βλέπω. Το ξανθό κορίτσι κουβαλάει καμιά ντουζίνα φακέλους από τη μία άκρη της αίθουσας στην άλλη. Περπατάει πάρα πολύ αργά, σέρνει τα πόδια της, τα μαλλιά της ακουμπάνε στη γυμνή πλάτη, το άσπρο μπλουζάκι της πίσω έχει μια τεράστια θαυμάσια τρύπα. Θυμήθηκα τις προάλλες (καθώς μου υποδείχθηκε ένα ποίημα) τη λέξη ραστώνη. Τι λέξη κι αυτή. Ορθώς είχα καιρό να τη συναντήσω και να την ακούσω, αφού είναι μια λέξη που μπορεί και ίσως πρέπει κιόλας να χρησιμοποιείται μόνο μόνη της. Είναι λέξη ολόκληρη νουβέλα, ολόκληρο τραγούδι, ολόκληρη σεκάνς και πάει λέγοντας. Ραστώνη. Καλώς δεν την ακούμε και πολύ συχνά, γιατί είναι λέξη εκτός της σημερινής πραγματικότητας, δεν μπορεί να μας καταλάβει και δεν μπορεί να χωρέσει σε ένα κόσμο διαρκούς εξωτερικής και εσωτερικής έντασης. Όσο εγώ σκέφτομαι τη λέξη ραστώνη το ξανθό κορίτσι συνεχίζει να την ενσαρκώνει. Όσοι – τυχεροί εν προκειμένω – περιμένουμε στην ουρά είμαστε μάρτυρες μιας υποβλητική σκηνής. Μια αόρατη δύναμη έχει σταθεί πάνω απ’ τα κεφάλια και απαντώντας στην ερώτηση κάποιου απ’ τους παρόντες, εξηγεί με πλήρη σαφήνεια τον ορισμό της «καλοκαιρινής νωχέλειας». Και όσο αυτή σέρνει σαδιστικά αργά τα πόδια της, θυμόμαστε όλοι ότι συνεχίζει ακόμη να υπάρχει κάτι πέρα απ’ την υπερβολικά αληθινή απόγνωση της σημερινής συγκυρίας. Μπορεί οι ζωές μας να πηγαίνουν ολοταχώς και με τα φρένα σπασμένα στο διάβολο, αλλά ο στιγμιαίος ερωτισμός του θέρους μας τραβάει απ’ τα μαλλιά σα να υπονοούσε ότι ποιος ξέρει ίσως και να μην πνιγούμε, ίσως και να μην υποκύψουμε αμέσως τώρα στο μοιραίο. Περιμένουμε αργοπίνοντας το μαγικό ελιξίριο, τους χυμούς της νωχελικής ομορφιάς.

Συνέχεια

ΧΑΚΕΡΟΦΟΒΙΑ, ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ …


Συνηθίζουμε να διαβάζουμε πως το διαδίκτυο άλλαξε δραστικά την ενημέρωση και την ανθρώπινη γνώση. Πιστεύω πως κάτι τέτοιο ισχύει απόλυτα στον λεγόμενο «αναπτυσσόμενο κόσμο», επειδή όσον αφορά τον «δυτικό κόσμο», το διαδίκτυο έχει γίνει απολύτως συγκεντρωτικό, με έναν ανεξέλεγκτο ρυθμό πληροφορίας που στο τέλος δεν δίνει την παραμικρή ουσιαστική πληροφορία.
Νομίζω, πως μέχρι το τέλος της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα, το διαδίκτυο θα είναι απόλυτα «ιδιοταγές» και πάνω σε αυτό το πλαίσιο θα αναπτύσσεται στο μέλλον η οποιαδήποτε τεχνολογία και «καινοτομία».

INFO: Το άρθρο έγινε με την βοήθεια και άλλων ανθρώπων από την ομάδα του osarena και είναι εξ’ ορισμού μεγάλο, όσο και αν κόψαμε αρκετά κομμάτια. Δεν πρόκειται άλλωστε για την διάψευση ενός ακόμα δικτυακού hoax, αλλά για την κατάρριψη μιας προπαγάνδας που υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια με αμέτρητες δημοσιεύσεις από ΜΜΕ και ηλεκτρονικές. Συνεπώς κάτι τέτοιο, δεν αναλύεται σε δέκα, ούτε και σε εκατό γραμμές.

Τεχνολογικός αναλφαβητισμός:

Αν και η ευρυζωνική ταχύτητα είναι διαδεδομένη ακόμα και σε υποανάπτυκτες χώρες (πχ: ελλάδα), εδώ και σχεδόν δεκαπέντε (15) χρόνια και κατά συνέπεια το διαδίκτυο και φυσικά οι υπολογιστές και τα λειτουργικά συστήματα, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πλήρη άγνοια για στοιχειώδη πράγματα της τεχνολογίας που επιφανειακά χρησιμοποιούν.
Μπορεί να είναι έξπερτ στο να γράφουν sms με ταχύτητα αστραπής, στην… «χρήση» του Facebook ή στο πώς θα βρουν τζάμπα ταινίες (ΔΕΝ το κατακρίνουμε, ας μην παρεξηγηθεί), δυστυχώς όμως υστερούν στο να χειριστούν το ίδιο τους το λειτουργικό σύστημα και να είναι ψηφιακά ασφαλείς και υποψιασμένοι/ες.
Αυτός είναι και ο λόγος που το λειτουργικό σύστημα (Windows) που έχει επικρατήσει και χρησιμοποιεί η πλειοψηφία αυτών, τους/τις θεωρεί ηλίθιους/ες και πράττει κατά βούληση. Ίσως, να είναι και αυτός ο λόγος που οι άνθρωποι αυτοί έχουν αποδεχτεί την καταγραφή της ίδιας τους της ζωής από εταιρείες που τους παρέχουν την βάση (λειτουργικό σύστημα / λογισμικά), μη αντιλαμβανόμενοι/ες τι συνέπειες θα μπορούσε να έχει αυτό. Ακόμα και αν αυτές οι συνέπειες δεν γίνουν αμεσα ή και ποτέ αντιληπτές σε ατομικό επίπεδο στους/στις περισσότερους/ες, είναι κάτι που γίνεται αντιληπτό κοινωνικό και είναι άσχημο.

Συνέχεια

Ο Γάϊδαρος του Χότζα…


Γράφει η Ειρήνη Βαρβάρα Λαγουβάρδου

Φωτογραφία της Ειρήνη Βαρβάρα Λαγουβάρδου.

Τις προάλλες, «έπεσα» σε ένα από τα συνήθη καλοκαιρινά «ρεπορτάζ παραλίας»· και άκουσα ένα συνταξιούχο να λέει το εξής αμίμητο:

«Μας έκοψαν τις συντάξεις, δεν πειράζει· αλλά τη θάλασσα δε θα μας την κόψουν» (!)

Αίφνης, θυμήθηκα εκείνο το «ανέκδοτο» με το γάιδαρο:

Κάποτε, ο ιδιοκτήτης ενός γαιδάρου στοιχημάτισε ότι θα εκπαίδευε το ζώο, ούτως ώστε να μάθει να ζει χωρίς τροφή.
Πράγματι, άρχισε να λιγοστεύει την ημερήσια ποσότητα τροφής, έως ότου την έκοψε εντελώς· και υπερήφανος για το κατόρθωμά του, το διηγείτο στους συγχωριανούς του στο καφενείο.
Λίγο αργότερα, το άτυχο γαϊδουράκι ψόφησε· και η γαϊδουρινή υπομονή του δεν το βοήθησε σε τίποτα.

Δεν ξέρω εάν η κρίση μας έμαθε δήθεν να ζούμε με λιγότερα· διότι θαυμάζω ανθρώπους οι οποίοι διεκδικούν τα περισσότερα.
Άλλωστε, μάθαμε να ζούμε με λιγότερα μόνον όσοι ζούσαμε, ούτως ή άλλως, με λίγα.

Δε γνωρίζω εάν σε κάθε καινούργια περικοπή μάθαμε να λέμε: «Δεν πειράζει, μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς αυτό που μας έκοψαν»· επειδή θα μου άρεσε να εμπνευστώ από ανθρώπους οι οποίοι, σε οιανδήποτε περικοπή, θα απαντούσαν:
«Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να κόψεις κανένα κομμάτι της ζωής μου το οποίο δε σου ανήκει».

Εν κατακλείδι, η αισιοδοξία είναι μία έννοια διφορούμενη· άλλοι θεωρούν τους εαυτούς τους αισιόδοξους, επειδή ανέχονται το βιασμό της ζωής τους τσαλαβουτώντας στις θάλασσες «που δε θα κοπούν»· κι ας ξέρουν ότι, όταν κανείς καταναλώνει συστηματικά θαλασσινό νερό, τρελαίνεται·

ενώ άλλοι πιστεύουν πώς είναι αισιόδοξοι, διότι είναι βαθειά από-γοητευμένοι· και μόνον οι βαθειά από-γοητευμένοι άνθρωποι, εκείνοι οι οποίοι βλέπουν την πραγματικότητα, ακριβώς όπως είναι, χωρίς «καλολογικά στοιχεία», δύνανται να κάνουν ανατροπές… προτού χαρούν τις θάλασσες.

ΥΓ. «Επίκαιροι Αμίλητοι» – Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι:

Την ώρα που αεροκοπανάνε οι άρχοντες
περί δημοκρατικής τάξης, ανάμεσά
μας οι αμίλητοι ζούνε.
Κι όσο σαν δούλοι εμείς μένουμε σιωπηλοί,
οι ηγεμόνες δυναμώνουν,
ξεσκίζουν, βιάζουν, ληστεύουν,
των ανυπόταχτων τα μούτρα
τσαλακώνουν.
Ετούτων των αμίλητων το πετσί, περίεργα θα ’λεγες είναι
φτιαγμένο.
Τους φτύνουνε καταπρόσωπο κι αυτοί σκουπίζουνε σιωπηλά το πρόσωπο το φτυσμένο.
Να αγριέψουνε δεν το λέει η ψυχούλα τους,
και που το παράπονό τους να πούνε;
Απ’ του μισθού τα ψίχουλα, πώς να αποχωριστούνε;
Μισή ώρα, κι αν, βαστάει το κόχλασμά τους,
μετά αρχινάνε το τρεμούλιασμά τους.
Ει! Ξυπνήστε κοιμισμένοι!
Από την κορυφή ως τα νύχια ξεσκεπάστε τους,
άλλο δε μας μένει.

Η ψεύτικη διάκριση «χρηματιστικού» και «βιομηχανικού» Καπιταλισμού…


krach2

Ένα εξαιρετικά επίκαιρο απόσπασμα από το βιβλίο του C.Harman «Καπιταλισμός Ζόμπι». Επίκαιρο γιατί από την αρχή της κρίσης κυριαρχεί, πολλές φορές με Μαρξιστικό μανδύα, η νεκρανάσταση αστικών και σοσιαλδημοκρατικών θεωριών που περιορίζουν την κρίση σε «τραπεζικό-χρηματοπιστωτικό» πρόβλημα και επιχειρούν έτσι μια αναβίωση της γραμμής του Kautsky στις αρχές του προηγούμενου αιώνα που πρότεινε μια συμμαχία της εργατικής τάξης με το «υγιές» βιομηχανικό κεφάλαιο ενάντια στο «κακό» χρηματοπιστωτικό. Θεωρίες που στις διάφορες παραλλαγές τους (‘χρηματιστικός» Καπιταλισμός κλπ) κυριαρχούν σήμερα σε μεγάλο μέρος της αριστεράς που καταγγέλλει τις τράπεζες η/και υποστηρίζει την………υγιή επιχειρηματικότητα. Με αυτόν τον τρόπο θεμελιώνεται θεωρητικά και η αυταπάτη του «καλού» Καπιταλισμού και η υπονόμευση της ανάγκης ενός άλλου τρόπου παραγωγής υπέρ των εργαζομένων, της μόνης ελπίδας που έχουμε σήμερα. Οι υπογραμμίσεις δικές μας.

Συνέχεια

sotosblog

«Ο άνθρωπος που δεν είναι ικανός να αντλεί διαρκώς από μέσα του νέους πόθους, μαζί κι έναν καινούργιο εαυτό, να γυρίζει ως επιβεβαίωση την πλάτη στο παρωχημένο και σαπισμένο, αυτός δεν είναι άνθρωπος: είναι ένας μπουρζουάς, ένας φαρμακοτρίφτης, ένας ουτιδανός.» Αμεντέο Μοντιλιάνι (http://www.modigliani-foundation.org)

XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Το μοναδικό '0% Lies & Errors Free' website. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

ECONOMIC THEORIES

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Ερανιστής

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Τα κουρέλια τραγουδάμε ... ακόμα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Λαϊκή Εξουσία

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

Μέτωπο ενάντια στη διαφθορά, για την ουσιαστική αλλαγή του πολιτικού και πολιτιστικού σκηνικού

toufekiastoskotadi

Δημοκρατία για την Ελλάδα

Delving into History ® _ Periklis Deligiannis

Περικλής Δεληγιάννης - Ιστορικές Αναδιφήσεις®

Ανθολόγιον Sapere aude!

Sapere aude! - Τόλμα να γνωρίζεις

Poetry of gems

Poetry & Mythology

JUNGLE-Report

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Leonidas Vatikiotis

Λεωνίδας Βατικιώτης

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

Mikrasiatis

Ειδήσεις για τον Ελληνισμό από τη Μικρά Ασία

VoxEU.org: Recent Articles

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Home

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

In Defence of Marxism

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

LaRouche's Latest

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Monthly Review

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

sibilla - σίβυλλα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

eparistera

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΚΙΜΠΙ

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Kart Electronics iOS Portal

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Old Boy

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

CYNICAL

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ὑπόγεια τάξις

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Cogito ergo sum

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Techie Chan

(λευτεριά στα playmobil)

Αντικλείδι

Επιλεγμένα άρθρα για πολιτική, οικονομία, κοινωνία, οικογένεια, πολιτισμό, ψυχολογία. Ποιοτικές φωτογραφίες και βίντεο .

Αρέσει σε %d bloggers: