H Καρδιά του Ονείρου…


arthro provo

Η Καρδιά του Ονείρου είναι ένα κόμικ του ισπανού συντρόφου Ρουμπέν Ουθέδα, το οποίο αποτελείται από πολλές μικρές αυτοτελείς ιστορίες. Βασισμένο σε μια εκτενή βιβλιογραφία και στις προσωπικές μαρτυρίες γνωστών αλλά και άγνωστων γυναικών και ανδρών αναρχικών, το κόμικ καλύπτει τους πρώτους μήνες της Ισπανικής Επανάστασης με μια σφαιρική οπτική. Τα γνωστά επεισόδια της Επανάστασης –οι μάχες του Ιούλη, οι κολεκτιβοποιήσεις, η μάχη της Μαδρίτης- διαπλέκονται με τις προσωπικές αφηγήσεις εθελοντών/ριών πολιτοφυλάκων, εργατριών, νοσοκόμων, αλληλέγγυων από άλλες χώρες. Μέσα από τα λόγια τους απλώνεται μπροστά στον αναγνώστη ένα μεγάλο πεδίο ενδιαφέροντων ζητημάτων που αντιμετώπισε η Επανάσταση του 1936, όπως η εργατική οργάνωση, οι σχέσεις των δύο φύλων, η αυτοπειθαρχία και η στρατιωτικοποίηση, η πορνεία, οι πολιτικοί ελιγμοί, οι κολεκτίβες…

Συνέχεια

η πανούκλα…


Sarajevo 108

Σ’αυτό το τεύχος συμπληρώνεται η δεύτερη δεκαετία κυκλοφορίας του Sarajevo· μια δεκαετία πυκνή και εντατική σε ότι αφορά την έκδοσή του. Εκατό τεύχη σε δέκα χρόνια έχουν κυριολεκτικά “περάσει” από πάνω μου (επιτρέψτε μου τον ενικό, ο πληθυντικός μεγαλοπρέπειας δεν μου κάνει.)
Δεν θα τολμήσω κάποιον απολογισμό, όχι του Sarajevo αλλά της δεκαετίας 2006 – 2016. Απολογισμό του ορίζοντα στον οποίο κινείται η θεματολογία του: αφού έχω γλυτώσει απ’ την κατάθλιψη ως τώρα, δεν σκοπεύω να την πάθω στο τεύχος νο 108.
Υπάρχει ωστόσο κάτι που είναι ήδη πολύ επικίνδυνο· με εξαγριώνει (κι αυτό μπορεί να ξεφεύγει και στις γραπτές λέξεις). Είναι ένα είδος μαζικής διανοητικής παρακμής που φαίνεται να απλώνεται στις πρωτοκοσμικές κοινωνίες· μια παρακμή που δεν έχει μόνο (ή κυρίως) “ατομικές συνέπειες” αλλά είναι το έδαφος και το υπέδαφος εξελίξεων πολιτικών· όπου με την λέξη “πολιτική” εννοούνται οι τεχνικές της εξουσίας.
Το ότι αυτή η μαζική διανοητική παρακμή μπορεί να αναλυθεί και να “τοποθετηθεί” πάνω στο γενικό ανάγλυφο της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης / αναδιάρθρωσης, δεν είναι καθόλου παρήγορο. Απ’ αυτές εδώ τις σελίδες (κι όχι μόνο) έχει υποστηριχτεί ότι η υλική φτώχια, η έλλειψη χρημάτων, είναι κάτι πολύ ζόρικο στην καθημερινή ζωή· αλλά μπορεί να αντιμετωπιστεί (καλύτερα συλλογικά / πολεμικά παρά ατομικά). Το πολύ χειρότερο είναι η διανοητική, η συναισθηματική και η ηθική ένδεια. Ειδικά όταν δεν αναγνωρίζονται απ’ τους “φτωχούς” αυτού του είδους. Ειδικά όταν νομίζουν ότι το αντίθετο: πανέξυπνοι, πλούσιοι σε αισθήματα, ακέραιοι.

Συνέχεια

Γιάνης Βαρουφάκης…«Είναι στη φύση του θρασύδειλου θύτη να ρίχνει το φταίξιμο για τη σύγκρουση που προκαλεί σε οποίον του αντιστέκεται», …


Νέα απάντηση στους επικριτές τους για το «Σχέδιο Χ» δίνουν οι κ.κ. Γιάνης Βαρουφάκηςκαι Τζέιμς Γκαλμπρέϊθ, ο κανέας με τον τρόπο του.

«Είναι στη φύση του θρασύδειλου θύτη να ρίχνει το φταίξιμο για τη σύγκρουση που προκαλεί σε οποίον του αντιστέκεται», σημειώνει με νόημα στο twitter ο πρώην υπουργός Οικονομικών.

  • Είναι στην φύση του θρασύδειλου θύτη να ρίχνει το φταίξιμο για την σύγκρουση που προκαλεί σε όποιον του αντιστέκεται

    Ο Γκαλμπρέϊθ ο Αμερικανός φίλος του Βαρουφάκη, είναι απο την άλλη πλευρά, ο τίτλος δημοσιεύματος της γαλλικής εφημερίδας Liberation στο οποίο παρουσιάζεται ένα εκτενές ρεπορτάζ για τον σύμβουλο του πρώην υπουργού Οικονομικών.

    «Τον συναντήσαμε στο Παρίσι, σε ένα καφέ της πόλης. Ψηλός σαν κολοσσός, με ελαφρά τσαλακωμένο κοστούμι, ο Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, παρά τα 64 χρόνια του, δείχνει πολύ ζωντανός. Μιλάει άριστα γαλλικά και πάντα με μια μικρή ειρωνεία καυτηριάζει τη νεοφιλελεύθερη πολιτική. Οπαδός του Κέυνς από κούνια», γράφει η αρθογράφος της γαλλικής εφημερίδας, περιγράφοντας τη συνάντηση της με τον Αμερικανό καθηγητή.

    «Ο Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ έμαθε από την οικογένειά του το πάθος για την Ελλάδα. Στη δεκαετία του ’50, ανάμεσα στους εκλεκτούς φίλους του πατέρα του Τζον Γκάλμπρεϊθ βρίσκεται και ο Ανδρέας Παπανδρέου, τότε καθηγητής οικονομίας στο Μπέρκλεϊ και στη συνέχεια πρωθυπουργός της Ελλάδας»,συνεχίζει.

     

Συνέχεια

Ο πόλεμος στο Ιράκ, ο Τόνι Μπλερ και η έκθεση Chilcot #βίντεο…


H έρευνα του κ. Chilcot για τη συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο του Ιράκ κράτησε επτά χρόνια και κόστισε περισσότερο από10 εκατομύρια λίρες. Την Τετάρτη 6 Ιουλίου 2016 δημοσίευσε την έκθεσή του, η οποία επικρίνει τον πρώην πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ, τις μυστικές υπηρεσίες, τους διπλωμάτες και τις ένοπλες δυνάμεις, με τον πρώην πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ ν΄αντιμετωπίζει κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου.

Στο βίντεο (με ελλ. υπότιτλους) παρουσιάζονται τα γεγονότα που οδήγησαν στην εισβολή η οποία θεωρείται ευρέως πως είναι το μεγαλύτερο λάθος της εξωτερικής πολιτικής της Βρετανίας από την κρίση του Σουέζ το1950.

Συνέχεια

Βασίλης Στεφανάκος: «Οι πολιτικοί ως παρέα εγκληματιών … φροντίζουν για την προστασία τους»…


stefanakos1

Συνέντευξη στον Γιώργο Μουργή για το Νόστιμον Ήμαρ

O Βασίλης Στεφανάκος παραχώρησε αυτή τη συνέντευξη την ώρα που ετοιμάζεται να αποφυλακιστεί. Σχεδόν εννιά χρονιά μετά πρόκειται να ελευθερωθεί έχοντας εκτίσει  ποινές που του επιβλήθηκαν και αφορούν στον μισό ποινικό κώδικα όπως  αναφέρεται στο αστυνομικό ρεπορτάζ. Δεν κατηγορήθηκε ποτέ για υποθέσεις ναρκωτικών, μαστροπείας ή trafficking.

Το ποινικό κουβάρι των κατηγόριων που του απαγγέλθηκαν είναι μεγάλο και χρήζει ανάλυσης από ειδικότερους του είδους,

Ο βαρυποινίτης κρατούμενος  μιλάει για όλους και για όλα.

Ένας ”ποινικός” με αριστερές καταβολές και ιδιαίτερη σκέψη, χαρακτηρισμένος σαν ”ο πολιτικός καθοδηγητής” ή  ”ο φιλόσοφος των κρατουμένων”.

Επιλέξαμε από κοινού οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις να είναι γραπτές. Μακριά από  τη φόρτιση της προσωπικής επικοινωνίας.

Ο Στεφανάκος μια πολιτική μορφή λόγου και γραφής, σε μπερδεύει από το τηλέφωνο. Σου παίρνει εκείνος συνέντευξη. Την ”πατάω” κάθε φορά που μιλάμε και το διαπιστώνω κάθε φορά που κλείνω το ακουστικό.

Δεν ξέρω αν είναι δόκιμος ο όρος να τον χαρακτηρίσω σαν αριστερή υπερσύνδεση ανάμεσα στα κάγκελα της φυλακής και τη κοινωνία, γιατί  δεν γνωρίζω πως ορίζονται τα κάγκελα στο μυαλό.

Να το πω αλλιώς, ζώντας στη πολυτέλεια της ελευθερίας είναι ακατόρθωτο να μιλήσεις με όρους εγκλεισμού.

Απλά ρωτάς ό,τι σου φαίνεται σπουδαίο για να αντιληφθείς ότι η απάντηση φτηναίνει την ερώτηση.

Η υπεράξια Στεφανάκου είναι τα ίδια τα λόγια του.

Συνέχεια

John Ashton – Υπήρχε η έννοια του παράδεισου στους αρχαίους Έλληνες; …


Akropolis_by_Leo_von_Klenze

Η αθανασία των ποιητών

Οι πρώτοι και πιο σημαντικοί Έλληνες ποιητές ήταν ο Όμηρος και ο Ησίοδος, που απήγγελναν τις ιστορίες τους σε γιορτές, πανηγύρια και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις. Τα έργα τους απέκτησαν γραπτή μορφή τον 8ο αιώνα π.Χ. Αυτοί δε χρησιμοποίησαν ποτέ τη λέξη «παράδεισος», αφού στην εποχή τους δεν υπήρχε. Η λέξη αυτή μπήκε στην ελληνική γλώσσα τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον ιστορικό Ξενοφώντα, όταν επέστρεφε από τα ταξίδια του στην Περσία.

Ο Ξενοφώντας ελληνοποιώντας την περσική λέξη pairidaeza (περίκλειστος κήπος) δημιούργησε τη λέξη παράδεισος. Στην αρχική της χρήση η λέξη σήμαινε τους βασιλικούς κήπους -γεμάτους άγρια ζώα και γάργαρα νερά- του Πέρση βασιλιά Κύρου και δεν είχε καμιά σχέση με τη μεταθανάτια ζωή. Η λέξη αποκτά για πρώτη φορά πνευματικό περιεχόμενο, όταν οι Έλληνες μεταφραστές της Παλαιάς Διαθήκης τη χρησιμοποιούν για να περιγράφουν την Εδέμ στο βιβλίο της Γένεσης.

Οι αρχαίοι ποιητές μπορεί να μη γνώριζαν τη λέξη «παράδεισος», οπωσδήποτε, όμως, μιλούσαν για τόπους αιώνιας μακαριότητας και καταστάσεις ατέρμονης απόλαυσης που σήμερα θα ονομάζαμε παραδείσους. Αυτές οι περιγραφές πρωτοεμφανίζονται στα ομηρικά έπη, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, και στα έργα του Ησιόδου -αρκετά μικρότερα σε μέγεθος- θεογονία και Εργα και Ημέραι.

Συνέχεια