Νεοφιλελεύθερη ΕΕ και Ακροδεξιά: Μια Σχέση Διαλεκτικής …


Poster of Austria's far right presidential candidate, Norbert Hofer. Photo Michael Gubi

Αντώνης Μπρούμας

Η σύγχρονη Ευρώπη σημειώνει ακροδεξιές τάσεις σε επίπεδο εξουσίας. Στη Φινλανδία, στην Πολωνία και στην Ουγγαρία η ακροδεξιά ήδη συμμετέχει στην κυβέρνηση, ενώ στην Ολλανδία, στη Γαλλία και στην Αυστρία αποτελεί την πρώτη πολιτική δύναμη με βάση τις δημοσκοπήσεις. Ακολουθούν σε ακροδεξιά δυναμική χώρες όπως η Δανία, η Ελβετία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιταλία. Δεν θα επεκταθούμε εδώ για τις αντίστοιχες τάσεις στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, που εκδηλώνονται με ακόμη πιο ηχηρά χουλιγουντιανό τρόπο με τους υποψηφίους του Ρεπουμπλικανικού κόμματος για την προεδρία των ΗΠΑ. Πέρα βέβαια από τις κάλπες και την αντιπροσώπευση, τα πράγματα στη βάση των κοινωνιών είναι πολύ πιο σύνθετα, όπου διαδραματίζεται μία άγρια μάχη των ακροδεξιών δυναμικών με τα ζωντανά κομμάτια της κοινωνίας και τα ριζοσπαστικά κοινωνικά κινήματα. Το επιχείρημα του γράφοντος είναι πως η σημερινή ακροδεξιά βρίσκεται σε μία ιδιότυπη διαλεκτική σχέση με τον κυβερνώντα ευρωπαϊκό νεοφιλελευθερισμό και ήδη αναπτύσσει μία δυναμική ηγεμονίας, τουλάχιστον στον πυρήνα της σύγχρονης Ευρώπης.

Η ακροδεξιά σήμερα έχει σύγχρονα αίτια, καινοτόμα χαρακτηριστικά και μεγάλη εμβέλεια. Έτσι, συγκρίσεις με το παρελθόν του φασισμού/ναζισμού είναι σε πολύ μικρό βαθμό βοηθητικές. Σε γενικές γραμμές, η ακροδεξιά αποτελεί μία κοινωνικο-πολιτική απάντηση στις αρνητικές εξωτερικότητες της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Απαντά επίσης στην αποσταθεροποίηση από την αγορά κάθε κοινωνικής δομής, η οποία ξεκινά από το κράτος και τα εταιρικά σχήματα και αγγίζει τις κάθε είδους ανθρώπινες κοινότητες και την οικογένεια. Έτσι λοιπόν, η ακροδεξιά στροφή κομίζει νέα στοιχεία για το κυρίαρχο σύστημα εξουσίας. Μέσα από την αναπόληση ενός παρελθόντος μίας φαντασιακής κοινότητας/έθνους, που σήμερα δέχεται επίθεση από τις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, συνθέτει μία νέα συγκολλητική ουσία για τις κοινωνίες, που ελλείπει από τους απρόσωπους θεσμούς της εμπορευματικής αγοράς και την αδύναμη κοινότητα του χρήματος.

Η ψευδο-κοινοτική αυτή πρόταση έχει μεγάλη απήχηση σε ομάδες πληθυσμού, όπως οι ευρωπαϊκές μεσαίες τάξεις, που έχουν υποστεί βαθιά αλλοτρίωση/εξατομίκευση από τη λειτουργία της αγοράς και έχουν απολέσει κοινοτικούς δεσμούς του παρελθόντος, ρέποντας έτσι σε έναν –τρομακτικό και για τους ίδιους– κοινωνικό κανιβαλισμό. Επίσης, είναι εξαιρετικά ευνοϊκή για τις κυρίαρχες τάξεις, που στον διαχωρισμό φίλου/εχθρού εύκολα εμπίπτουν εαυτές στην κατηγορία του φίλου, ενώ στην κατηγορία του εχθρού μπορούν εύκολα να νομιμοποιήσουν στη συνείδηση της κοινωνίας διάφορους αποδιοπομπαίους τράγους ως υπαίτιους για τις αρνητικές εξωτερικότητες της κυριαρχίας/εκμετάλλευσής τους πάνω στο κοινωνικό σώμα. Όπως και στον μεσαίωνα που η Εκκλησία κυριαρχούσε και βασάνιζε αλλά οι μάγισσες καίγονταν στην πυρά, έτσι και με τους ακροδεξιού τύπου σύγχρονους, πλην αρχέγονους, δυϊσμούς, οι κυρίαρχες δυνάμεις του σήμερα μπορούν να διαφεύγουν εύκολα από την κοινωνική οργή για την ανισότητα, επενδύοντας στον φόβο για τη διαφορετικότητα.

Τέλος, η ακροδεξιά πρόταση αποτελεί μοναδική ευκαιρία για την επανανομιμοποίηση των πολιτικών θεσμών του έθνους-κράτους, χωρίς να αλλάζει τίποτα στα γενεσιουργά κοινωνικά φαινόμενα της απονομιμοποίησής του. Παλιά οι Ρωμαίοι άρχοντες έδιναν στον λαό άρτο και θεάματα. Τώρα, οι αποσυντιθέμενες δομές των εθνών-κρατών από τη λαίλαπα της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης μπορούν να συνεχίζουν τις ίδιες νεοφιλελεύθερες πολιτικές αλλά να αναστείλουν πρόσκαιρα τους ρυθμούς αποσύνθεσής τους πουλώντας εθνική ιδεολογία.

Σε αντίθεση με την προοδευτική απάντηση, που έχει κόστος για το άτομο, αφού απαιτεί ενεργοποίηση και δημιουργία εναλλακτικών κοινωνικών σχέσεων, η ακροδεξιά απάντηση είναι μικρο-κοινωνικά ελκυστική και μακρο-κοινωνικά άμεσα εφαρμόσιμη. Σε πολλά επίπεδα λειτουργεί μάλιστα παραπληρωματικά σε σχέση με τον νεοφιλελευθερισμό. Ενώ στον νεοφιλελευθερισμό η σύνδεση ατόμου – κοινωνίας παρέχεται μέσα από τον απρόσωπο θεσμό της αγοράς, στην ακροδεξιά παρέκκλιση μία τέτοια σύνδεση παρέχει ιδεολογικά στοιχεία που λειτουργούν συμπληρωματικά με την αγορά, όπως την αίσθηση μίας κοινότητας και κοινής μοίρας. Έτσι, η ακροδεξιά πρόταση παρέχει στο άτομο ένα αίσθημα του [ψευδο]ανήκειν χωρίς κανένα προσωπικό κόστος και μια ταυτότητα στη βάση διαχωρισμών φίλος/εχθρός, που δίνει μπούσουλα για την πλοήγηση μέσα σε μία πολυσύνθετη πραγματικότητα. Ταυτόχρονα, βασιζόμενη τυφλά στην ιεραρχία και σε μία πλήρως διαμεσολαβημένη σχέση με την πολιτική, αρκείται στη διαμόρφωση πολιτικής άποψης και στην ανάθεση της διαχείρισης του συλλογικού στους ηγέτες. Καλύπτοντας δε τις κοινωνικές αντιθέσεις μέσα από το έθνος, δεν απαιτεί από το άτομο τη σύγκρουση με τις σχέσεις κυριαρχίας/εκμετάλλευσης, αντίθετα τις συγκαλύπτει, τις νομιμοποιεί ως φίλιες και, τελικά τις επιτείνει.

Εντούτοις, η ακροδεξιά πρόταση για την κοινωνία δεν πέφτει από τον ουρανό. Αντιθέτως, πατά πάνω στα συντρίμμια του κοινωνικού ιστού, που αναπαράγει ο νεοφιλελευθερισμός. Η καθημερινή βιωματική μετατροπή των ανθρώπων ως μέσων προς αλλότριους σκοπούς από τον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό, αποτελεί το ιδανικό υπόστρωμα του ναζισμού για τη μετατροπή των ανθρώπων ως μέσων προς τον ανώτερο εθνικό σκοπό των στρατοπέδων συγκέντρωσης και των πολέμων. Η εργαλειακή λογική κόστους/οφέλους, όπου η πληροφορημένη για τις κοινωνικές αντιθέσεις πολιτική αντικαθίσταται από έναν ψευδοαντικειμενικό τεχνοκρατισμό, γίνεται το υπερεργαλείο της ακροδεξιάς πρότασης για το βάθεμα της διαχείρισης του ανθρώπινου όντος ως γυμνής ζωής. Η υποκριτική αδιαφορία του νεοφιλελευθερισμού για τις ανισότητες κοινωνικής εξουσίας, που αναπαράγονται από το κεφάλαιο και τις εμπορευματικές αγορές ως δήθεν το απόγειο της ελευθερίας, νομιμοποιεί εύκολα την εξύμνηση της κοινωνικής ιεραρχίας και κυριαρχίας, που απαντάται στον ολοκληρωτισμό.

Στο μακρο-κοινωνικό επίπεδο, η ακροδεξιά πρόταση είναι πρόταση εξουσίας. Αφήνοντας άθικτο το νεοφιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο στο εσωτερικό, επενδύει σε έναν προστατευτισμό στις σχέσεις με τη διεθνή αγορά. Και κυρίως αναιρεί βασικές δημοκρατικές κατακτήσεις, τάση – κλειδί στη σύγχρονη φάση του καπιταλισμού και μεγάλο ζητούμενο για τη νεοφιλελεύθερη ολοκλήρωση των κοινωνιών. Έτσι, η ακροδεξιά απάντηση βαθαίνει κάποιες πλευρές της παγκοσμιοποίησης (οικονομικός ανταγωνισμός μεταξύ εθνικών οικονομιών, εντατικοποίηση εκμετάλλευσης της εργασίας και καταστροφής των φυσικών πόρων, μετάβαση προς μη δημοκρατικά καθεστώτα). Αποτελεί όμως σημαντικό κίνδυνο για κάποιες άλλες, αφού διαθέτει μία εγγενή ροπή προς την αυτοκαταστροφή. Σε μικρο-κοινωνικό επίπεδο, η ροπή αυτή οφείλεται στην επένδυση σε κατά βάση σκοτεινά στοιχεία της ανθρώπινης ουσίας, όπως ο φόβος για τον άλλο, ο ετεροκαθορισμός μέσα από το δίπολο φίλου/εχθρού, το μίσος και ο πόλεμος κατά του διαφορετικού, αντί για φωτεινά στοιχεία όπως το μοίρασμα, η αλληλεγγύη, η συνεργασία, η δημοκρατική αυτο-κυβέρνηση. Αν οι ανθρώπινες κοινωνίες στηρίζονται κατά το μέγιστο μέρος τους στη συνεργασία, εύλογα αντιλαμβάνεται κανείς το πόσο διαλυτικά λειτουργούν οι από τα πάνω επιβολές αντίρροπων τάσεων. Ωστόσο, κάθε ακροδεξιά παρέκκλιση του νεοφιλελευθερισμού δεν ρέπει προς τον πόλεμο μόνο στο εσωτερικό κάθε κοινωνίας, αλλά επεκτείνεται στον πόλεμο και μεταξύ κοινωνιών. Το γεγονός αυτό αναπόφευκτα διακινδυνεύει στο σύνολό της την εύρυθμη λειτουργία των αγορών. Η ακροδεξιά πρόταση αποτελεί λοιπόν επιλογή για το κυρίαρχο σύστημα εξουσίας, αλλά ένα είδος επιλογής – τελευταίου καταφυγίου για τη διατήρηση της κοινωνικής αναπαραγωγής.

Στην έφοδο προς το κράτος, η σημερινή ακροδεξιά δεν δομείται σε τόσο μεγάλο βαθμό όπως στον μεσοπόλεμο, δηλαδή με μαζικά τάγματα εφόδου στους δρόμους. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ο ίδιος με τον λόγο που δε συμβαίνει το ίδιο με τη σύγχρονη δόμηση της αριστεράς, που συγκροτεί μεν κινήματα, αλλά όχι σαν τα μαζικά εργατικά κινήματα του παρελθόντος. Ο θρυμματισμός της σχέσης του ατόμου με οποιαδήποτε συλλογικότητα μέσω της εσωτερίκευσης της αγοραίας λογικής έχει –φαίνεται– έρθει για να μείνει. Το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να ξεπεραστεί εύκολα από την αριστερά, που κινείται πάνω στη συγκρότηση εναλλακτικών κοινωνικών σχέσεων στη βάση της κοινωνίας. Αντίθετα, για την ακροδεξιά αρκεί η ανάθεση από το άτομο της τύχης του σε κάποιον ηγέτη και η νομιμοποίηση μίας τέτοιας ανάθεσης, ώστε να ξεπεραστεί το οργανωτικό πρόβλημα. Ο έτσι και αλλιώς ολοκληρωτικός πυρήνας του κράτους είναι άλλωστε πολύ πιο εξορθολογισμένος από τα τάγματα εφόδου, αφού καταληφθεί η εξουσία, όπως αντιλήφθηκε ο Χίτλερ ήδη από τη νύχτα των μεγάλων μαχαιριών. Έτσι, η ακροδεξιά, σε αντίθεση με τις προοδευτικές δυνάμεις της ανθρωπότητας, έχει συμβατή με το υπάρχον και έτσι άμεσα εφαρμόσιμη πρόταση εξουσίας, συνιστάμενη στην επίταση των ήδη υφιστάμενων τάσεων κοινωνικού κανιβαλισμού και ολοκληρωτισμού, που εγκυμονούνται στον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό.

Όταν καταστεί ηγεμονική και πριν ακόμη πάρει την κυβέρνηση, οποιαδήποτε πολιτική δύναμη αντανακλάται στις κεντρικές πολιτικές αποφάσεις. Έτσι, πριν ακόμη η ακροδεξιά έρθει στην εξουσία στον πυρήνα της ΕΕ, η ηγεμονία της ήδη αντανακλάται στην υφιστάμενη διακυβέρνηση μέσα από τη λήψη αποφάσεων ακροδεξιάς κατεύθυνσης. Οι αντιδραστικές πολιτικές στην κορυφή της ΕΕ αποτελούν το αποτέλεσμα της διαλεκτικής αυτής σχέσης της ακροδεξιάς με τον κυρίαρχο νεοφιλελευθερισμό. Η ακροδεξιά παρέκκλιση του νεοφιλελευθερισμού είναι συμβατή με μία συνέχεια της υφιστάμενης διαδικασίας παγκοσμιοποίησης. Προς το χειρότερο. Τον πόλεμο. Υπάρχει όμως και η προοδευτική απάντηση στην υφιστάμενη διαδικασία παγκοσμιοποίησης, που στηρίζεται στην αλληλεγγύη, τη συνεργασία και τη δημοκρατία μέσα σε μια άλλου τύπου διεθνή κοινότητα. Σε αντίθεση με την ακροδεξιά, η προοδευτική απάντηση δεν είναι συμβατή με την υφιστάμενη διαδικασία παγκοσμιοποίησης. Έτσι, ακροδεξιές κυβερνήσεις ήδη βλέπουμε παντού χωρίς καμία ιδιαίτερη σύγκρουση με προϋφιστάμενες δομές εξουσίας, εθνικές ή διακρατικές. Αντίθετα, αριστερές κυβερνήσεις, αν υπάρξουν, γρήγορα απορροφώνται από τη δομική εξουσία των αγορών. Με δυο λόγια, η σημερινή διεθνής κατάσταση δεν αφήνει χώρο για την αλληλεγγύη και τη συνεργασία. Αφήνει όμως πολύ χώρο για τον πόλεμο. Από τη σκοπιά των ριζοσπαστικών κινημάτων και των κοινωνικών αγώνων, εδώ και είκοσι χρόνια παλεύουμε χτίζοντας έναν άλλον κόσμο, αυτόν της νιότης του κόσμου, μέσα και ενάντια στον δικό τους κόσμο, αυτόν της κυριαρχίας και της εκμετάλλευσης. Είναι όμως φανερό ότι οι σύγχρονες προκλήσεις μάς καλούν να περάσουμε σε ένα άλλο επίπεδο, αυτό της διεθνούς δικτύωσης των αγώνων μας.

Όπως και στις γενιές αγωνιστών του παρελθόντος, έτσι και σε εμάς αναλογεί ιστορικά να σηκώσουμε το γάντι των αγώνων ενάντια στον καπιταλισμό και στις σύγχρονες ολοκληρωτικές παρεκκλίσεις του, παίρνοντας τις τύχες της ανθρωπότητας στα χέρια μας.

 

Το παρόν κείμενο δημοσιεύεται στο νέο Περιοδικό Βαβυλωνία #Τεύχος 18 που κυκλοφορεί.
Η αγγλική του εκδοχή δημοσιεύεται στο roarmag.org

____________________________________________________________

 

Από: http://www.babylonia.gr/2016/06/29/neofileleftheri-ee-ke-akrodexia-mia-schesi-dialektikis/#sthash.ewNyMEBK.dpuf

 

11 comments on “Νεοφιλελεύθερη ΕΕ και Ακροδεξιά: Μια Σχέση Διαλεκτικής …

  1. Ο/Η Ιωάννης ο Αριστερόχειρας λέει:

    Τίμιε αναγνώστη και οπαδέ του ΚΚΕ για κάνε κλικ στο παρακάτω λινκ να διαπιστώσεις τι «φρούτο» τυχαίνει το κόμμα της Αριστεράς αυτό που τόσο ψυχωμένα στηρίζεις και που περιφρουρείς και που ακόμη και την ίδια την ζωή σου θα ‘δινες για το (Όπως διαπιστώνει κάποιος δίχως παρωπίδες) όνειδος που κάθησε στο σβέρκο του ελληνικού λαού!!

    https://ellas2.wordpress.com/2013/10/27/%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CE%B8%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%BA%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CF%8C/

    ΥΓ
    Οι Κουτσούμπας-Παπαρήγα και λοιποί έχουν το κουράγιο να ζητήσουν συγγνώμη για το όπου φυσάει ο άνεμος ΚΚΕ κάτι που κατάντησε την ντροπή αυτή της Ελλάδος για ένα διάστημα να γίνει ακόμη ΚΑΙ …φιλοναζιστικό-φιλοχιτλερικό μόρφωμα???Ένα άθλιο «πράμα» που με την γενικότερη στάση του αποπάτησε απάνω στην μνήμη των θυμάτων της Γυάρου και της Μακρονήσου!!Τελικά ΟΥΤΕ για δείγμα εβρίσκεται εντός σημερινής Βουλής κάποιο καλό και ιδανικό να αγωνιστείς γι’ αυτό!!

    ΥΓ 2

    Τουλάχιστον ευχαριστώ το Απέραντο Γαλάζιο που συνεχίζει να μου δίνει βήμα έκφρασης παρόλες τις αντιαριστερές και αντικομμουνιστικές απόψεις μου κάτι που φισικά μου αρνήθηκαν σε φιλικά προσκείμενα στην ναζιστική Χρυσή Αυγή ιστολόγια και τελευταία δε ΚΑΙ σε ιστοχώρους που πρόσκεινται φιλικά στην τωρινή συγκυβέρνηση δοσίλογων καρνάβάλων(Απ’ όπου και έγινα ban πρόσφατα)!!!

    • Ο/Η Mαν. Αρκάς λέει:

      Αριστερόχειρα… καλησπέρα (επειδή τώρα αργά το είδα)
      μην το εχεις ως δεδομένο το ότι εδώ μέσα δεν μπανάρουμε.

      Οτι εχεις να πεις με δικά σου λόγια.
      Άλλη φορά εάν μεταφέρεις δια της πλαγίας οδού αναρτήσεις
      του ακροδεξιού οχετού -Πάρε Δώσε- εδώ μέσα
      δεν θα δεις ούτε τελεία.
      Και κάτι ακόμα το ΚΚΕ δεν είναι μόνο ο Κουτσούμπας και η Παπαρήγα το ΚΚΕ είναι οι χιλιάδες άνθρωποι του μόχθου που το ακολουθούν, λίγος σεβασμός δεν βλάπτει, κατάλαβες;
      Δεν στα σβήνω αλλά χρειάζεσαι επειγόντως μαθήματα φροντιστηρίου
      περί κομμουνισμού και θυσιών από τον Χρήστο Βούλγαρη
      που τον αποκαλείς και φίλο σου.
      Αυτά…

  2. Ο/Η Ιωάννης ο Αριστερόχειρας λέει:

    Με αποκαλείς -δια της πλάγιας οδού- ασεβή και με απειλείς!!Ευχαριστώ, Καλή Καρδιά !!!Αλήθεια όμως ποίον ύβρισα και δεν το αντιλήφθηκα??

    Αααα!!Από όπου και αν προέρχονται οι περι ΚΚΕ επιβεβαιωμένες πληροφορίες , ακόμη και από το φανατικά αθειστικό Π-Δ, εφόσον διαθέτεις επιχειρήματα που αποδομούν τις τοποθετήσεις του λινκ που παραθέτω παραπάνω μπορείς άνετα να τα χρησιμοποιήσεις….Τα διαθέτεις όμως??

    Αδυνατώ να καταλάβω τι είδους αξιοπρέπεια διέκρινες σε ΑΥΤΟ το κόμμα του …….λαγού???

    ΥΓ
    Που ήσουν το 1974 Τζαβάλα Καρούσο μεγάλε ηθοποιέ να έβλεπες την ξεφτίλα του Φλωράκη και κατ’ επέκταση του ΚΚΕ που το καταντήσαν ένα συστημικό και προδοτικό όνειδος,που πουλήθηκε για ….τριάντα αργύρια στην στυγνή δολοφονική εδώ ολιγαρχία!!!Γι’ αυτούς θυσιάστηκες??

    ΥΓ 2
    Αν δεν σου αρέσουν οι απόψεις μου μπορείς άνετα να με αποκλείσεις,γιατί έχω σκοπό να εξαπολήσω και άλλες μπηχτές κατά ΚΑΙ του μορφώματος αυτού που κοροιδεύει ασύστολα, δίχως αιδώ τους οπαδούς του!!!Ειλικρινά λυπάμαι που σε εκνεύρισα, δεν ήταν ,πιστεψέ με, τέτοιες οι προθέσεις μου!!Είναι όμως άδικο για ‘σενα να κόβεις κάθε επικοινωνία με συνανθρώπους σου , μόνο και μόνο επειδή διαφωνείς με τα λεγόμενα τους και να περιχαρακώνεσαι κατά αυτόν τον τρόπο σε ένα κόμμα που κατά την προσωπική μου γνώμη ΗΔΗ προδωσε ΚΑΙ εσένα!!

    ΥΓ 3
    Φίλοι Αριστεροί θέλει μεγάλη προσοχή!!Το ΚΚΕ δεν είναι αυτό που σας είπαν!!

    • Ο/Η Mαν. Αρκάς λέει:

      Δεν σκοπεύω να περάσω εδώ την νύχτα,
      αλλά
      βλέποντας τα άρθρα που ανεβάζω τόσον καιρό (η δεν βλέποντας)
      έβγαλες το συμπέρασμα ότι είμαι περιχαρακωμένος στο ΚΚΕ,
      ξιφούνι είσαι.
      Άντε καλό ξημέρωμα….

      • Ο/Η Ιωάννης ο Αριστερόχειρας λέει:

        Μα από ‘πάνω μόλις δεν έγραψες το παρακάτω?:

        Και κάτι ακόμα το ΚΚΕ δεν είναι μόνο ο Κουτσούμπας και η Παπαρήγα το ΚΚΕ είναι οι χιλιάδες άνθρωποι του μόχθου που το ακολουθούν, λίγος σεβασμός δεν βλάπτει, κατάλαβες;

        Tι άλλο ήθελες να υποθέσω άνθρωπέ μου??Εν πάση περιπτώση Καληνύχτα κύριε Μανώλη και επίσης καλό ξημέρωμα και πραγματικά λυπάμαι που οργίστηκες τόσο!!!

        ΥΓ
        Προς εμφανείς και αφανείς παρατηρητές!!Ενίοτε σχολιάζω και στον παρακάτω ΜΗ χρυσαυγίτικο αλλά κάργα Χριστιανικό ιστολόγιο!!
        https://pneymatiko.wordpress.com/page/3/

  3. Ο/Η Ενας Πολίτης λέει:

    Κατά την γνώμη μου, όταν μιλάμε περί κομμουνισμού, πρέπει αρχικώς να διασαφηνίζουμε με ακρίβεια το σημαινόμενο του όρου, γιατί άλλο πράγμα είναι το θεωρητικό του εποικοδόμημα, άλλο η πρακτική εφαρμογή του στα πλαίσια του υπαρκτού σοσιαλισμού (βλ. ΕΣΣΔ, Κίνα, Β.Κορέα κτλ), άλλο η πολιτική του εκπροσώπηση (βλ. κομμουνιστικά κόμματα)και άλλο οι οπαδοί και οι υποστηρικτές του. Γεγονός πάντως είναι ότι η ηγεσία του ΚΚΕ στην ιστορική πορεία, ουκ ολίγες φορές έχει διατυπώσει διεθνιστικές απόψεις (που είμαι σχεδόν βέβαιος ότι αγνοούσαν τα πολυπληθή απλά μέλη και οι οπαδοί του) οι οποίες μπορούν υπό το πρίσμα μιας εθνικής- πατριωτικής θεώρησης της νεοελληνικής ιστορίας να θεωρηθούν έως και προδοτικές, και το χειρότερο ότι επίσης αρκετές φορές έχει «αδειάσει» σημαίνοντα, μάχιμα και αξιόλογα στελέχη του (βλ.Βελουχιώτη, Πλουμπίδη, Καραγιώργη κτλ).
    Τέλος θα αναφερθώ στις ευθύνες της ηγεσίας του για τα όσα συνέβησαν την εποχή του Εμφυλίου, παρότι γνώριζαν τα συμφωνημένα στην Γιάλτα και τις προθέσεις του Στάλιν. Αυτό ήταν το μαζικό και πιο στυγνό άδειασμα απέναντι σε όσους αγνούς Έλληνες πατριώτες το πίστεψαν και αγωνίστηκαν στις τάξεις του για ένα καλύτερο αύριο για τους ίδιους και για την χώρα.
    Άλλωστε αυτό δεν χρειάζεται να το καταδείξω εγώ, το καταμαρτυρούν τα ίδια τα ιστορικά γεγονότα.

    • Ο/Η Mαν. Αρκάς λέει:

      Καλησπέρα Πολίτη φίλε!
      στους Βελουχιώτη, Πλουμπίδη,Καραγιώργη,
      προσθέτω και τον Μπελογιάννη, την αποχή
      από τις εκλογές του 46, που σφράγισε στο μέτωπο
      μέσω του εκλογικού βιβλιαρίου όλους όσους
      δεν πήγαν να ψηφίσουν
      κλπ λάθη επί λαθών,τι να λέμε τώρα;
      Τέλος πάντων… τα έχουμε ξανασυζητήσει εδώ
      δεν θέλω να γίνομαι κουραστικός.
      Χαίρομαι πολύ που έστω και σπάνια σχολιάζεις.

  4. Ο/Η Ενας Πολίτης λέει:

    Όσον αφορά το συγκεκριμένο άρθρο, η γνώμη μου είναι ότι εκτός από την διαλεκτική σχέση μεταξύ ΕΕ και ακροδεξιάς που προσπαθεί να αναδείξει, δεν απαντάει στο ουσιώδες ερώτημα, γιατί η Αριστερά σε πανευρωπαϊκό επίπεδο αδυνατεί να πείσει, να αφυπνίσει και να συσπειρώσει τις λεγόμενες προοδευτικές δυνάμεις και τα λαϊκά στρώματα που πλήττονται από την ανεργία, την ακρίβεια και την έλλειψη ευκαιριών καθώς και να προτείνει ρεαλιστικές και βιώσιμες λύσεις στο πλαίσιο της οικονομίας. Γιατί, για να μην απατώμαστε, η οικονομία είναι αυτή που καθορίζει διαχρονικά σε μεγάλο βαθμό της μορφή και την δυναμική μιας κοινωνίας και όχι το γενικότερο ιδεολογικό ή πολιτικό πλαίσιο της.

    • Ο/Η Mαν. Αρκάς λέει:

      Απάντηση,
      γιατί πολλοί οι περισσότεροι από αυτούς της Ευρωπαϊκής Αριστεράς
      είναι καλοί μόνο στα λόγια.
      Στα έργα; «Θου, κύριε, φυλακήν τω στόµατί µου
      και θύρα περιοχής περί τα χείλη μου…

      • Ο/Η Ενας Πολίτης λέει:

        Είναι καλοί μόνο στα λόγια γιατί αναμασούν και ανακυκλώνουν την μαρξιστική-λενινιστική πολιτικο-οικονομική θεώρηση που αφορούσε την καπιταλιστική οικονομία της βιομηχανικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, ενώ παράλληλα αδυνατούν να ερμηνεύσουν ικανοποιητικά και να προτείνουν εφικτές και αξιόπιστες λύσεις στην τρομερή χρηματοπιστωτική κρίση και στην κρίση της πραγματικής οικονομίας που μαστίζει την μεταβιομηχανική κοινωνία.

  5. Διαίρει και βασιλεύει,,,,
    μιλαμε για την μαγκια
    εγκλοβισμενοι ολοι,,,δεξιοι και αριστεροι ,,,εως θανάτου !!
    οσοι πεθανα εκατέρωθεν για ιδεες,,,αποδείχτηκε οτι τζαμπα πέθαναν.
    Και,,,εζησαν αυτοι καλα,,,και εμεις χειροτερα
    ,,,,,,
    ο εχθρος ειναι τελικα το κεφαλαιο,,,απλα δεν χρειαζεται κομματικη αντιμετωπιση αλλα εθνικη !!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s