Brexit ξεbrexit, η ηττημένη είναι η τάξη μας…


Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην αγγλία, ωστόσο, το σχέδιο «ενωμένες ευρωπαϊκές πολιτείες» βρίσκεται σε μια «ιδιαίτερη τροχιά» εξαιτίας ενός άλλου δημοψηφίσματος, ενός άλλου «όχι» (με 54%), γαλλικού. Στις 29 Μάη του 2005. Εκείνο το γαλλικό (εθνικιστικό σε μεγάλο βαθμό) «όχι» έβαλε στον πάγο την ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη, το «ευρωσύνταγμα», και μαζί την δυνατότητα μιας μεθοδικής και ορθολογικής πορείας προς την πολιτική ενοποίηση της ε.ε.
Από τότε και μετά (και με την απαραίτητη ποσότητα αμνησία και ιστορικής ακρισίας) το σχέδιο «ε.ε.π.» παραδέρνει ανάμεσα σε ευρωκρατικές εθνικές αντιθέσεις, συμβιβασμούς αλλά και βυζαντινισμούς, συγκλίνοντα και αποκλείνοντα καπιταλιστικά συμφέροντα. Χαρακτηρίζεται, κυρίως, από την απόλυτη (πολιτική) απουσία του πιο κρίσιμου παράγοντα: της εργατικής τάξης σ’ όλη την ευρώπη. Η τάξη μας έχει αποικιοποιηθεί από διάφορα είδη εθνικισμών και ρατσισμών, και παραμένει κομματιασμένη και ακινητοποιημένη.

Όλα αυτά ενόσω η παγκόσμια κρίση / αναδιάρθρωση προχωράει από όξυνση σε όξυνση, και ο ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός δείχνει τα δόντια του, ακόμα κι αν το κάνει (προς το παρόν;) «μόνο» με την «τρομοκρατία» και το θέαμά της.
Και το αγγλικό δημοψήφισμα (άσχετα απ’ το αποτέλεσμά του), αλλά καθόλου μόνον αυτό (οι φασιστικές κυβερνήσεις σε διάφορα κράτη / μέλη της ε.ε. είναι πολύ σημαντικότερο ζήτημα) δείχνουν ένα είδος εξουσιαστικής ευελιξίας στους τρόπους με τους οποίους τα αφεντικά κρατάνε δεμένη την ευρωπαϊκή εργατική τάξη σε εθνικούς (και φυλετικούς) διαχωρισμούς, ενώ διαπραγματεύονται διαρκώς (και συγκρούονται όπου χρειάζεται) για τα συμφέροντά τους. Εννοείται ότι βασικό ιδεολογικό κομμάτι αυτής της υποδούλωσης (της δικής μας…), βασικό στοιχείο του αντιπερισπασμού, είναι ο «αντιγερμανισμός».
Το να πούμε προλετάριοι της ευρώπης ενωθείτε (άσχετα από εθνική προέλευση· συμπεριλαμβανόμενων, εννοείται, των εκατομυρίων μεταναστών / μεταναστριών) θα ήταν …φοκλόρ. Ωστόσο το να είμαστε διαρκώς κρέας για τα κανόνια της «πολιτισμένης» υποτίμησής μας (μέσα και απ’ τις πολιτικές μανούβρες των αφεντικών) είναι, απλά, ανυπόφορο.

___________________________________________________________

Aπό:http://www.sarajevomag.gr/index.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s