ελαφοκυνηγός…


Ετοιμάζομαι να δω το short term 12 και τσεκάρω λίγο τα σχόλια στο τορεντάδικο μήπως η εκδοχή που κατέβασα έχει κάποιο πρόβλημα, λείπουν κάμποσα λεπτά, δεν είναι συγχρονισμένος ο ήχος κλπ. Κοιτάζω και όλα είναι καλά, κανένα θέμα, όλα τα ευγενικά άβαταρ λένε τα μπράβο και τα ευχαριστούμε, όπως συνηθίζεται. Ανάμεσα στ’ άλλα, υπάρχει σχόλιο από ένα κόκκινο άβαταρ στο οποίο δεσπόζει κάτι σαν σαμουράι. Ο σχολιαστής μιλάει για την ταινία, λέει πόσο καλές είναι οι ερμηνείες και άλλα τέτοια. Προσθέτει όμως ότι μπορεί να ενθουσιάστηκε επειδή έχει παρόμοιο παρελθόν. Μεγάλωσε σε τέτοιου είδους σπίτια, σε αυτά που μένουν παιδιά χωρίς γονείς στις ΗΠΑ, περιμένοντας κάποια οικογένεια να δεχτεί να τα φιλοξενήσει για λίγο ή περισσότερο καιρό. Με βάση αυτή την εμπειρία, λέει ότι η ταινία είναι πολύ αληθινή, ότι αυτά που βλέπουμε συμβαίνουν, ότι τέτοιες είναι οι ζωές των ανθρώπων. Μου κάνει εντύπωση το σχόλιο, αλλά το ξεπερνάω.

Συνέχεια

Ξεκινά επιτέλους μετά από 43 χρόνια η δίκη για τη δολοφονία του Victor Jara σε δικαστήριο των ΗΠΑ…


Ενας χιλιάνος αξιωματικός κατηγορείται για τη δολοφονία του τραγουδιστή και πολιτικού ακτιβιστή Victor Jara τις πρώτες ημέρες του υποστηριζόμενου από τη CIA πραξικοπήματος του Πινοσέτ το 1973 σε μια δίκη που ξεκινά σήμερα στο δικαστήριο της Φλόριντα, μια στιγμή-ορόσημο για τον αγώνα που δίνει η Βρετανίδα χήρα του, εδώ και σαράντα χρόνια.
Η Joan Turner Jara, 88 χρονών, θα είναι μία από τους βασικούς μάρτυρες στην υπόθεση που θα ακουστεί στο ομοσπονδιακό δικαστήριο του Ορλάντο ενάντια στον Pedro Pablo Barrientos Núñez, υπολοχαγό στο στρατό της Χιλής που ανέτρεψε τον εκλεγμένο σοσιαλιστή πρόεδρο της χώρας Σαλβαδόρ Αλιέντε, και συμμετείχε στην εγκαθίδρυση μιας φρικαλέας στρατιωτικής δικτατορίας που παρέμεινε για 17 χρόνια.

 

Ο Barrientos κατηγορείται ότι βασάνισε και στη συνέχεια πυροβόλησε τον Jara στο κεφάλι τον Σεπτέμβριο του 1973 στο στάδιο του Σαντάγο στη Χιλή, όπου χιλιάδες ακτιβιστές, αριστεροί, άνθρωποι ενάντια στη δικτατορία συνελήφθησαν και κρατούνταν από τις δυνάμεις του Πινοσέτ. Το ακρωτηριασμένο σώμα του Jara βρέθηκε αργότερα έξω από το γήπεδο με 44 τραύματα από σφαίρες.

Συνέχεια

ΜΝΗΜΗ… Che Guevara…η συνέντευξη του στην εκπομπή “Issues and Answers”, ABC (1964)


Che Guevara and Lisa Howard 

 
Η πρώτη συνέντευξη του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα στην αμερικανική τηλεόραση δώθηκε στην εκπομπή “Issues and Answers” του τηλεοπτικού δικτύου ABC. Η ανταποκρίτρια Λίζα Χάουαρντ (Lisa Howard) ταξίδεψε στην Αβάνα την άνοιξη του 1964 όπου συνάντησε τον τότε υπουργό βιομηχανίας της επαναστατικής κυβέρνησης της Κούβας. Παρακάτω παρατίθεται, μεταφρασμένα στα ελληνικά, τα πρακτικά της συνέντευξης, με τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις όπως ακριβώς δώθηκαν στη δημοσιότητα απ’ το τηλεοπτικό δίκτυο.
22 Μαρτίου 1964.
 Ερώτηση: Πόσο σοβαρά επηρεάζει την κουβανική οικονομία ο αποκλεισμός (εμπάργκο) των ΗΠΑ;

ΓΚΕΒΑΡΑ: Δε μπορώ να σας δώσω συγκεκριμένη εικόνα των επιπτώσεων που ο οικονομικός αποκλεισμός έχει επιφέρει στην Κούβα και, είτε το πιστεύετε η όχι, το εμπάργκο έχει και καλές και αρνητικές επιπτώσεις. Στις καλές [επιπτώσεις] είναι η ανάπτυξη της εθνικής επίγνωσης και του αγωνιστικού πνεύματος του κουβανικού λαού σε μια προσπάθεια να ξεπεράσει το γεγονός ότι [στο παρελθόν] κάθε μηχάνημα στην Κούβα ήταν κατασκευασμένο στις ΗΠΑ και πως το νησί είχε καταστεί σκουπιδότοπος μεταχειρισμένων αμερικανικών μηχανημάτων, με το αζημίωτο, κάτι που έχει διακοπεί τώρα. Αν το αναλογιστείτε αυτό μπορείτε να καταλάβετε τι έχει επιφέρει το εμπάργκο και την προσπάθεια που απαιτείται για να το αντιμετωπίσουμε. Δε μπορώ να σας δώσω στατιστικά στοιχεία. Δεν τα γνωρίζω. Αλλά ασφαλώς ο αποκλεισμός έχει επιφέρει σοβαρές δυσκολίες. Την ίδια όμως στιγμή, έχει αποτελέσει ένα καλό μάθημα για μας. Μας έμαθε πως να διαχειριστούμε την οικονομία μας στο μέλλον.

Ερώτηση: Η Ρωσία ενισχύει με μεγάλα χρηματικά ποσά στην κουβανική οικονομία κάθε μέρα. Τι θα συνέβαινε στην οικονομία του νησιού εάν αυτή η βοήθεια σταματούσε ξαφνικά;

ΓΚΕΒΑΡΑ: Αυτές οι δηλώσεις περί “καθημερινής” οικονομικής βοήθειας είναι, πιστεύω, χαρακτηριστικό του αμερικανικού τρόπου σκέψης και του πως αντιλαμβάνεστε την έννοια της επένδυσης. Θα μπορούσε, πράγματι, να αντικατοπτρίζει περίπου του πως αντιλαμβάνονται οι αμερικανοί την “οικονομική βοήθεια”. Η αμερικανική βοήθεια στις χώρες της Νότιας Αμερικής τελικώς στράφηκε ενάντια στα κράτη που λάμβαναν τη βοήθεια αυτήν. Στην δική μας περίπτωση έχει υπάρξει αυτό που θα αποκαλούσαμε “οικονομική βοήθεια”, όπως η διαγραφή συγκεκριμένων εμπορικών χρεών, η χορήγηση μακροπρόθεσμων δανείων, σε μια καθαρά εμπορική βάση. Όσο για τα υπόλοιπα, έχουμε την φυσιολογική, φυσική εμπορική σχέση μεταξύ δύο χωρών. Οι ΗΠΑ δεν είναι πλέον ο κύριος πελάτης εισαγωγών-εξαγωγών της Κούβας. Είναι η Σοβιετική Ένωση. Τώρα εάν, με την ερώτηση σας, θέλετε να σας πω τι θα συνέβαινε εάν η σοβιετική οικονομική βοήθεια σταματούσε, τότε μπορώ να σας απαντήσω πως η ζωή της χώρας θα παρέλυε επειδή, για παράδειγμα, το πετρέλαιο μας, όλο το πετρέλαιο που έχουμε, σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια τόνοι, εισάγονται απ’ την Σοβιετική Ένωση – αλλά αυτό δεν συνιστά βοήθεια. Αποτελεί εμπορική σχέση ανταλλαγής στη βάση της πλήρους ισότητας και πληρώνουμε γι’ αυτήν με ζάχαρη και άλλα προϊόντα. 

Ερώτηση: Θα κάνατε μια εκτίμηση για το πόσο επιτυχημένος έχει αποδειχθεί ο οικονομικός αποκλεισμός εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών;

Συνέχεια

Ομοφοβική φρίκη… Η σφαγή στο Ορλάντο είναι επίθεση σε ό,τι μας κάνει ανθρώπους…


ορλαντο1

Στόχος οι ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι και διεμφυλικοί άνθρωποι. Για μια ακόμη φορά. Για πολλοστή φορά. Τώρα στις ΗΠΑ. Στο Ορλάντο της Φλόριντας. Με τον πλέον αιματηρό τρόπο. Πενήντα νεκροί συνάνθρωποί μας και ακόμη 53 τραυματίες, μόνο και μόνο λόγω των επιλογών τους, οι οποίες δεν αποτελούν πραγματικό κίνδυνο για κανένα πλάσμα του σύμπαντος.

Οι κατασκευασμένοι «κίνδυνοι» που υποτίθεται ότι «απορρέουν» από το δικαίωμα στην διαφορετικότητα αφορούν σε ένα σύστημα το οποίο, την ίδια ώρα που θεωρεί απόλυτα «φυσιολογικό», μια χούφτα άνθρωποι να έχουν στην ιδιοκτησία τους τον μισό πλούτο του πλανήτη, «κουνάνε» το «δάχτυλο» της κυρίαρχης, σάπιας ηθικής τους, της ηθικής της εκμετάλλευσης, και στοχοποιούν επιλογές, συμπεριφορές, κουλτούρες.

Αφορούν σε κοινωνίες, όπως οι καπιταλιστικές, όπου η παιδική εργασία «βαφτίζεται» «κρισιακό φαινόμενο», αλλά είναι πολύ πιθανό ο γείτονας να σε καταγγείλει αν σε πιάσει στα «πράσα»… να μην ανακυκλώνεις.

Και όλα αυτά σε μια χώρα, όπως οι ΗΠΑ, όπου το να αγοράσεις όπλο είναι ίσως ευκολότερο από το να αγοράσεις φάρμακα από το φαρμακείο, με τα θύματα να μετρώνται σε εκατοντάδες χιλιάδες την τελευταία 15ετία. Ηδη, ο Αμερικανός γερουσιαστής Ντικ Ντέρμπιν του Ιλινόι κάλεσε το Κογκρέσο να περάσει το ταχύτερο έναν νέο νόμο για τον έλεγχο της οπλοκατοχής, κρίνοντας ότι σε διαφορετική περίπτωση το σώμα θα είναι «συνένοχο στο επόμενο μακελειό».

Συνέχεια

Μπαταχτσήδες…


Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος για τα περιβόητα «κόκκινα δάνεια», για την διαδικασία πώλησής τους σε ξένα κοράκια και για τον άμεσο κίνδυνο να χάσουν πολλοί απλοί άνθρωποι τα σπίτια τους. Απέναντι στην λαϊκή δυσαρέσκεια και την ανησυχία για τις μαύρες μέρες που έρχονται, εμφανίστηκαν οι γνωστοί τιμητές των πάντων για να μας υπενθυμίσουν πως, αν δεν πληρώσουν εκείνοι που χρωστάνε, οι τράπεζες θα έχουν σοβαρό πρόβλημα και θα κληθούμε πάλι όλοι εμείς να χρεωθούμε για να ανακεφαλαιοποιηθούν εκ νέου. Κάποιοι δε έσπευσαν να να δείξουν με το δάχτυλο τους κακοπληρωτές και να πουν με αυστηρό ύφος τις γνωστές κουταμάρες τού τύπου «ας πρόσεχαν» ή, επί το ευγενικώτερον, «ας μην έπαιρναν δάνεια πάνω από τις δυνάμεις τους». Εννοείται πως όλοι αυτοί οι τιμητές, στα πλαίσια είτε της ανοησίας που τους δέρνει είτε της διατεταγμένης υπηρεσίας που εκτελούν, ξεχνούν ή αποκρύπτουν δυο βασικές λεπτομέρειες:

Όχι μόνο στεγαστικά αλλά και εορτοδάνεια, μετοχοδάνεια, διακοποδάνεια… Σε 20 λεπτά και με δώρα!
Προσέξτε το «αποκτήστε 3.000». Η τράπεζα στηρίζει την επιλογή σου να πεταχτείς για καφέ στην Νέα Υόρκη.

Συνέχεια

Η άρνηση της εργασίας (μικρό απόσπασμα)…


του Αντόνιο Νέγκρι [1]

Καμιά κομμουνιστική διακήρυξη περισσότερο από την άρνηση της εργασίας δεν έγινε αντικείμενο μιας τόσο βίαιης επίθεσης, διώχτηκε, αναιρέθηκε, φενακίστηκε από μέρους της σοσιαλιστικής παράδοσης και ιδεολογίας. Αν θέλεις να κάνεις θηρίο έναν σοσιαλιστή, κι αν θέλεις να τον ξεσκεπάσεις όταν κρύβεται πίσω απ’ την δημαγωγία, προκάλεσέ τον πάνω στην άρνηση της εργασίας! Κανένα σημείο του κομμουνιστικού προγράμματος που ισχύει εδώ κι έναν αιώνα, από τότε που ο Μαρξ μιλούσε για την εργασία σαν “απάνθρωπη ουσία” … δεν καταπολεμήθηκε τόσο πολύ. Μέχρις ότου η απόρριψη της άρνησης της εργασίας έγινε σιωπηρή, αθέμιτη, υπονοούμενη, αλλά όχι λιγότερο έντονη: το θέμα αποσιωπήθηκε. Τώρα, και σ’ αυτό το έμμεσο πεδίο, η πανουργία της προλεταριακής λογικής άρχισε να αποκαθιστά την κεντρικότητα της άρνησης της εργασίας στο κομμουνιστικό πρόγραμμα. Από την εθνολογία ως την ψυχολογία, απ’ την αισθητική ως την κοινωνιολογία, από την οικονομία ως την ιατρική, αυτή η κεντρικότητα επανεμφανίζεται καμουφλαρισμένη, συχνά με παράξενες φορεσιές. Κι όμως αναβλύζει από παντού, και γρήγορα θα υποχρεωθούν να την καταδιώκουν, όπως κάποτε ανάλογοι παπάδες κυνηγούσαν την πανταχού παρούσα μαγική αλήθεια του δαιμονίου.

Συνέχεια