Ο ριζοσπαστικός και καινοτόμος κινηματογράφος του Peter Watkins…


Επί 43 χρόνια ο Peter Watkins γυρίζει ριζοσπαστικές, καινοτόμες ταινίες, που μέσα από την τεκμηρίωση ή/και την μυθοπλασία που κριτικάρουν τη σύγχρονη κοινωνική – πολιτική πραγματικότητα, παραμένοντας συνεπής και ασυμβίβαστος με αισθητικές, ιδεολογικές παρεμβάσεις πολιτικών, παραγωγών, τηλεοπτικών καναλιών, διανομέων.

Η σταθερή του θέση απέναντι στα media κράτησε το έργο του μακριά από το ευρύτερο κοινό. Θα προβληθεί το σύνολο του έργου του, από το θρυλικό War Game του 1964 (βραβείο Όσκαρ, αλλά και απαγορευμένο επί 20 χρόνια από το BBC), ως την πιο πρόσφατη δουλειά του, το πεντάωρο έπος La Commune, μια αναφορά στην Παρισινή Κομούνα.  Το πρόγραμμα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, το Edvard Munch (κατά τον Μπέργκμαν «το έργο μιας ιδιοφυΐας», κατά τον Guardian «σημαντικό όσο και ο Πολίτης Κέιν») αλλά και το εφιαλτικά προφητικό Punishment Park (σταθερή cult arthouse αξία στο διεθνές κύκλωμα).

Παράλληλα, θα εκδοθεί και το μνημειώδες έργο του Watkins για την καταπίεση των σύγχρονων ΜΜΕ.

Σε ολόκληρη την ιστορία του σινεμά πολύ δύσκολα απαντάται δημιουργός τόσο συνεπής, έντιμος, ανεξάρτητος, διανοητικά εναργής, πολιτικά ανυπότακτος, κινηματογραφιστής ολοκληρωτικά ασυμβίβαστος με τις μέσες λύσεις που επιβάλλονται από το σύστημα. Ο Βρετανός σκηνοθέτης Peter Watkins για 45 χρόνια γυρίζει ταινίες σε όλο τον κόσμο βρισκόμενος σε διαρκή διαμάχη με παραγωγούς, διανομείς, κυβερνήσεις, θύμα ο ίδιος μιας κυνικής περιθωριοποίησης, με το έργο του σπάνια να βρίσκει εύκολο δρόμο προς τον θεατή.

Εξ αρχής, όχημα έκφρασης του Watkins ήταν η πρωτοποριακή χρήση του ψευδοντοκιμαντέρ κι είναι πραγματικά θαυμαστό το πόσο κάθε έργο του και η πολιτική – κοινωνική συνείδηση που κρύβει, παραμένουν επίκαιρα και σύγχρονα στις μέρες μας.

Ο Peter Watkins παραμένει ένα καλά κρυμμένο μυστικό της μεταπολεμικής παγκόσμιας κινηματογραφίας. Μόλις τα τελευταία χρόνια άρχισαν να εμφανίζονται αφιερώματα στο έργο του που παραμένει δυσπρόσιτο για το ευρύτερο κοινό. Μόλις μετά το 2000 η διεθνής κριτική άρχισε να εξετάζει το σύνολο της δουλειάς και των θέσεων ενός τόσο μοναχικού κινηματογραφιστή αναγκάζοντας τον ιστορικό κινηματογράφου Scott Macdonald να δηλώσει πως «η αδιαφορία για τον Peter Watkins αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αίσχη της σύγχρονης κινηματογραφικής κριτικής».

Οι ταινίες
1) Punishment Park, 88′, Έγχρωμο, 1971
Η πιο γνωστή ταινία του Watkins. Οι Η.Π.Α. στην κορύφωση του πολέμου του Βιετνάμ ιδρύουν κέντρα αναμόρφωσης για τους διαφωνούντες. Τα Γκουαντανάμο και Αμπού Γκράιμπ εν έτει 1971. Αξίζει να σημειωθεί πως ο υπεύθυνος ήχου της ταινίας ήταν ο Μάικλ Μουρ, πασίγνωστος σήμερα σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ, το έργο του οποίου είναι σαφώς επηρεασμένο από τον Peter Watkins.  http://streamcloud.eu/91992ejz1407/Punishment_Park.avi.html

2) The War Game, 48′, Α/Μ, 1965Η Αγγλία δέχεται πυρηνική επίθεση. Σκηνές αρχείου και δραματοποιημένα περιστατικά κι ένα σοκ για το BBC, παραγωγό του φιλμ. Η προβολή της ταινίας απαγορεύεται καθώς θεωρείται σαφώς επιθετική εναντίον της κυβέρνησης Ουίλσον εν μέσω Ψυχρού Πολέμου, θα προβληθεί στην Μ. Βρετανία 30 χρόνια μετά. Παραδόξως, έχοντας υποβληθεί στην Ακαδημία πριν την απαγόρευση, το War Game κερδίζει Όσκαρ δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ. Ο Watkins περιθωριοποιείται οριστικά. Η ταινία, όμως, χρησιμοποιήθηκε με ουσιαστικό τρόπο από το ειρηνιστικό κίνημα ενώ επηρέασε καλλιτέχνες σαν τον Τζον Λένον και τη Γιόκο Όνο και οδήγησε στη δημιουργία τραγουδιών όπως το Give Peace a Chance.   http://www.sockshare.com/file/392C1916196F9E04#
  3) Η Κομούνα (La Commune), 345′, Έγχρωμο, 2000
Ο Watkins κινητοποιεί 200 ερασιτέχνες ηθοποιούς και επιστρέφει στην ξεχασμένη για πολλούς ιστορία της Παρισινής Κομούνας. Το τολμηρό αριστούργημα του Watkins, επαναστατικό τόσο στη μορφή όσο και στο περιεχόμενο μας οδηγεί σε διαφορετικές από τις συνηθισμένες, ασφαλείς αναγνώσεις του παρελθόντος και αναπόφευκτα σε ένα στοχασμό του παρόντος.
Μια χειρονομία αντίθεσης στον μεταμοντερνιστικό κυνισμό που επικρατεί κι ένα από τα τελευταία αμιγώς πολιτικά φιλμ που γυρίστηκαν.   part 1: https://www.youtube.com/watch?v=b7mM4wkno-8 part 2: https://www.youtube.com/watch?v=WjDEf_B9fyU   4) Edvard Munch, 174′, Έγχρωμο, 1974 Ένα φιλμ για τον μεγάλο ζωγράφο και την εποχή του και μια ανεπανάληπτη ταινία εποχής μηδενικού προϋπολογισμού, βασισμένη αποκλειστικά στη δουλειά σε κάμερα και ήχο.

πηγή:https://athens.indymedia.org/post/1560029/

_________________________________________________________

Από:

Ο ριζοσπαστικός και καινοτόμος κινηματογράφος του Peter Watkins

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s