Εδώ παπάς, εκεί παπάς… κι ο παπατζής χορεύει…


Ειρήνη Βαρβάρα Λαγουβάρδου

Πριν από αρκετά χρόνια, όταν ήμουν πρωτοετής φοιτήτρια στην Πάντειο, αποφάσισα να παρακολουθήσω την πρώτη, για εκείνο το ακαδημαϊκό έτος, συνάντηση των κομματικών νεολαιών.
Το θέαμα ήταν εντελώς εμετικό· μια και οι φιγούρες των νεαρών, επίδοξων δικτατορίσκων, οι οποίοι σκυλοτρώγονταν μεταξύ τους, ήταν μάλλον κωμικοτραγικές.

Έκτοτε, εξυπακούεται ότι δε με «ξαναματαείδαν» ούτε ζωγραφιστή (άλλωστε, η έννοια του αγωνιστή είναι μάλλον παρωχημένη· κάποιοι είναι αγωνιστές στη δική τους σκληρή καθημερινότητα, ενώ άλλοι λογαριάζονται ως αγωνιστές, επειδή αγωνίζονται-παρλάρουν εκ του ασφαλούς).


Τα χρόνια πέρασαν και φτάσαμε στη σημερινή διαδικτυακή πραγματικότητα· την πραγματικότητα την οποίαν κάποιοι έχουν πάρει «πολύ σοβαρά»· και στο πλαίσιο του υπέρτατου «λαϊκού αγώνα» (εδώ γελάμε), έχουν μετατρέψει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε κομματικά γραφεία τύπου· και τους εαυτούς τους σε εκπροσώπους πολιτικών προσώπων.

Οι λόγοι, εξαιτίας των οποίων κανείς επιλέγει να κάνει επαναλαμβανόμενες – και μάλιστα σε ημερήσια βάση – αναρτήσεις υπεράσπισης πολιτικών προσώπων και των αποφάσεων αυτών, ΔΕ με αφορούν· πόσο μάλλον, όταν καταφεύγει σε εκφράσεις του τύπου: «ανεγκέφαλοι», «τρόμπες», «κατίνες» κτλ., προκειμένου να χαρακτηρίσει εκ των προτέρων όποιον τολμήσει να εκθέσει διαφορετική οπτική.

Αναμφίβολα, η χρήση «κοσμητικών επιθέτων» είναι χρήσιμη σε ανθρώπους οι οποίοι επιλέγουν το «δημοκρατικό» δρόμο της υπεροπτικής επιθετικότητας, κάθε φορά που επιχειρούν να ισχυροποιήσουν την όποια θέση τους και να αποδυναμώσουν τη θέση του υποψηφίου συνομιλητή.


Είναι αυτονόητο ότι δεν πρόκειται να παρ-ακολουθήσω κανένα «τοίχο», για τον οποίον έχω διαπιστώσει ότι λειτουργεί συστηματικά κατ’ αυτόν τον τρόπο· αφενός μεν, γιατί ο χρόνος είναι πολύτιμος και η ζωή μικρή, ώστε να χτυπά σε βαρετούς τοίχους· αφετέρου δε, διότι, πολλάκις, «η αίθουσα του θρόνου» δε διαφέρει σε τίποτα από τα «πολιτικά-εργολαβικά καφενεία».

ΥΓ. «Αγάπη μόνο» και ψηλά το καρυοφύλλι στον «καλό κἀγαθό» αγώνα• όπως είχε πει ο Καρούζος:

«Θὰ περάσουν ἀπο πάνω μας ὅλοι οἱ τροχοὶ,
στὸ τέλος τὰ ἴδια τὰ ὄνειρά μας θὰ μᾶς σώσουν.»

… και ο πρώτος στίχος φαίνεται να επιβεβαιώνεται.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s